– Panie! Jak sobie chlapnę „małpkę” czystej przed robotą to od razu mam siłę do pracy. Aż się we mnie gotuje! Fakty i mity na temat picia Dla tych, którzy wciąż żyją w błogiej nieświadomości – alkohol nie dodaje sił, nie jest lekarstwem na choroby nerek i serca, a to, że nie upijasz się do nieprzytomności wcale nie oznacza, że nie jesteś alkoholikiem. Przyszła pora na rozprawienie się z mitami krążącymi wokół alkoholu– Panie! Jak sobie chlapnę „małpkę” czystej przed robotą to od razu mam siłę do pracy. Aż się we mnie gotuje! Mało szpadla nie połamię! – mówi Ryszard (55 l.), pracownik fizyczny.Pan Ryszard, po pierwsze, łamie podstawową zasadę mówiącą, że do pracy należy stawiać się trzeźwym i wypoczętym. Po drugie, jest w wielkim błędzie, twierdząc, że spożyty przez niego alkohol dodaje mu sił i pozwala wydajnie pracować. Wypita przez pana Ryszarda „setka” wódki i skutki jej spożycia jedynie pozornie sprawiają wrażenie pobudzenia i „rozgrzania”. Co do pierwszego „efektu”, faktycznie – alkohol może chwilowo dać złudzenie przypływu energii i pozwolić zapomnieć o zmęczeniu. Stałe picie alkoholu – a z takim mamy do czynienia w przypadku pana Ryszarda – skutkuje uszkodzeniem zarówno układu nerwowego, jak i mięśniowego, a tym samym osłabienie siły mięśniowej, a nawet zanik mięśni i niedowłady. Picie „na rozgrzewkę” to kolejny mit, nie mający nic wspólnego z rzeczywistą reakcją zachodzącą w organizmie pijącego. Przede wszystkim jest to efekt chwilowy, a krótkotrwałe poczucie ciepła i rześkości spowodowane jest napłynięciem do rozszerzonych naczyń skórnych ciepłej krwi “ze środka” organizmu. Rozszerzone naczynia krwionośne przyśpieszą wymianę ciepła z otoczeniem i tym samym jego utratę. Ochłodzona krew wraca z powrotem “do środka”, do narządów wewnętrznych, zaburzając ich funkcjonowanie. Reasumując – tego typu praktyki, jak alkoholowy „doping” są absolutnym mitem. Słyszałem, że piwo jest dobre na nerki. Chyba nawet od lekarza słyszałem taką opinię – mówi Andrzej (45 l.), rolnikWprawdzie picie piwa bywa niekiedy zalecane osobom cierpiącym na kamicę nerkową (“piasek w nerkach”) ze względu na jego działanie moczopędne, jednak słysząc taką propozycję, nawet od lekarza, należy zawsze pamiętać o negatywnym wpływie alkoholu (bo piwo to przecież także alkohol) na inne układy i narządy. Błędne jest także przekonanie o dobrym wpływie alkoholu na serce i układ krwionośny. Ewentualna poprawa samopoczucia u „sercowców” może wynikać z uspokajającego i relaksującego (chwilowego!)  wpływu alkoholu na organizm. Według niektórych badań niewielka ilość alkoholu może również ochronnie wpływać na serce, ponieważ opóźnia procesy miażdżycowe i reguluje gospodarkę tłuszczową. Prawda jest jednak oczywista. Systematyczne picie ma druzgocący wpływ na serce. Pomijając kwestie zwykłego uzależnienia, alkohol w dużych, systematycznych dawkach wpływa bardzo niekorzystnie na mięsień sercowy, prowadząc do jego zwyrodnienia oraz  uszkadzając śródbłonek naczyń krwionośnych, narażając je tym samym na pękniecie. A to prowadzi najczęściej do  wylewu krwi do mózgu czy zawału.  Dodatkowo alkohol powoduje niebezpieczne “skoki” ciśnienia tętniczego krwi, a przy dłuższym jego używaniu uszkodzenie ścianek naczyń krwionośnych. Zbawienny wpływ alkoholu na serce, nerki i inne narządy to oczywisty mit, który powinien trafić do lamusa. – Wydaje mi się, że dopóki nie zmieszam trunków, dopóty będę czuł się nie najgorzej, a kac nie będzie taki bolesny. Z doświadczenia wiem, że chyba coś w tym jest – twierdzi  ??ukasz (22 l.), student -Na złe samopoczucie wynikające z alkoholowego zatrucia organizmu, czyli po prostu kaca nie wpływa rodzaj i konfiguracja wypijanych trunków ale jego ilość. Niezależnie od różnorodności spożytego alkoholu (w zależności od tolerancji organizmu alkoholu) skutek jest ten sam – choroba zwana potocznie kacem. Największe znaczenie stanowi ilość spożywanego alkoholu oraz to, czy wcześniej coś zjedliśmy, ponieważ jedzenie spowalnia wchłanianie i minimalizuje objawy zatrucia. Powiedzenie „piwo po whisky i ból głowy bliski” trzeba zamienić na „dużo picia to ból głowy”. W następnym numerze zwalczymy kolejne mity związane z piciem alkoholu

W Janowie uroczyście otwarto nową siedzibę Samorządowego Ośrodka Kultury i Sportu.  Przy tej okazji też podsumowano rok 2009 w dziedzinie kultury i sportu. Nowa siedziba SOKiS w Janowie została przygotowana w ramach projektu „Wzmocnienie roli regionalnych ośrodków kultury”. Koszt przedsięwzięcia wyniósł prawie 870 tys. zł, przy czym prawie 732 tys. zł stanowiło dofinansowanie unijne. Za te pieniądze dawny stropodach urzędu gminy w Janowie zastąpiono nowym dachem. W rezultacie powstało poddasze z przestronnymi pomieszczeniami, które przystosowano dla potrzeb ośrodka. SOKiS dysponuje więc teraz pracowniami: muzyczną, artystyczną, komputerową, sztuki ludowej oraz „Galerią Na Wieży”.Wszystkie sale zostały też wyposażone w nowy sprzęt. – Pracownia muzyczna dysponuje takimi instrumentami, jak pianino, saksofony altowe, gitary klasyczne, gitary akustyczne, akordeony, sprzęt nagłaśniający. W pracowni artystycznej znajdują się prasa drukarska, sztalugi malarskie, krosna tkackie, a także koło garncarskie, kawalety, dłuta i piecyk ceramiczny, które składają się na kącik rzeźbiarski. Pracownia ludowa wyposażona jest w nową maszynę do szycia wraz z różnymi akcesoriami potrzebnymi w pracach krawieckich, tkackich itp. W pracowni komputerowej znajdują się 3 nowoczesne komputery wyposażone w specjalistyczne oprogramowanie graficzne – wymienia Karolina Baran, rzecznik prasowy urzędu gminy w Janowie. Jak widać więc, w ośrodku czas miło i pożytecznie spędzą osoby o bardzo różnych zainteresowaniach.Uroczyste otwarcie nowej siedziby ośrodka stworzyło okazję do podsumowań. Dyrektor SOKiS w Janowie, Anna Tarczyńska-Stęplowska, przedstawiła najważniejsze wydarzenia kulturalne i sportowe roku 2009 organizowane przez ośrodek. Oprawę artystyczną imprezy zapewniły dwa zespoły folklorystyczne – „Janowianie” oraz dziecięcy „Kołacz”. Wrażeń estetycznych dostarczyły także prezentacje artystyczne, z którymi można było się zapoznać, zwiedzając kolejne pracownie nowej siedziby oraz wystawa fotografii nietoperzy autorstwa Krzysztofa Pierzgalskiego, którą przedstawił w „Galerii Na Wieży”.Obecnie więc SOKiS prezentuje bardzo bogatą ofertę zagospodarowania wolnego czasu. Jego działalność może pomóc w rozbudzaniu zainteresowań różnymi dziedzinami aktywności artystycznej wśród dzieci i młodzieży, a także w rozwijaniu talentów.

Stare zdjęcia poszukiwane. Gminny Ośrodek Kultury w Miedźnie chce zorganizować  wystawę pt. „Gmina Miedźno na starej fotografii”. Podsumowaniem tej ekspozycji ma być oficjalny, gminny kalendarz na rok 2011, składający się z historycznych, ciekawych i przywołujących ducha dawnych czasów fotografii ukazujących lokalne miejsca i wydarzenia sprzed lat. – Pomysł zrodził się zupełnie przypadkowo. Stażystka naszego ośrodka Kinga Pąklak natknęła się na jedno z takich zdjęć przedstawiających ulice naszej miejscowości sprzed kilkudziesięciu lat. Uznaliśmy, że warto byłoby stworzyć zbiór fotografii ukazujących naszą miejscowość i okolice w nieco innym, wspomnieniowym wymiarze – mówi Justyna Mazurek, dyrektor GOK. W związku z tą inicjatywą ośrodek kultury zwrócił się do dyrektorów szkół i proboszczów  z prośbą o udostępnienie archiwalnych zdjęć mogących znajdować się w przyszkolnych Izbach Pamięci i Kronikach Parafialnych. – Liczymy także na pomoc mieszkańców. Może ktoś posiada w swoich zbiorach  ciekawe historyczne fotografie naszego regionu – dodaje Mazurek. GOK oczywiście nie chcą zabierać zdjęć na własność. Zdjęcia zostaną zeskanowane, opisane i zwrócone właścicielom w nienaruszonym stanie. Na pytania związane z udostępnianiem zdjęć można uzyskać informację pod nr tel: 34178080, 3178071, 785 880 082 lub e mail:  bpmiedzno@wp.pl

Tragedia, do której doszło w Smoleńsku jest wszechogarniająca, niewytłumaczalna, i dotkliwa dla wszystkich. Janusz Kochanowski, Stanisław Mikke byli na pokładzie samolotu, który rozbił się w Smoleńsku. Chociaż cale dorosłe życie związali z Warszawą, to w Częstochowie się urodzili i wychowali. Janusz Kochanowski Urodził się 18.04.1940 roku w Częstochowie – prawnik, od 2006 Rzecznik Praw Obywatelskich. Janusz Kochanowski ukończył Częstochowskie LO im. Traugutta. Na studia wyjechał do Warszawy gdzie ukończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Należał do Solidarności, pełnił funkcję eksperta senackiej Komisji Praw Człowieka i Praworządności, był konsulem generalnym Polski w Londynie, brał udział w pracach nad nowelizacją kodeksu karnego. Z rekomendacji Prawa i Sprawiedliwości od 2006 roku pełnił urząd Rzecznika Praw Obywatelskich. Janusz Kochanowski jest autorem pod 100 prac na temat prawa karnego, administracyjnego i konstytucyjnego oraz stosunków międzynarodowych. Żonaty – małżonka Ewa (filolog polski), córka – Marta (prawnik), syn – Mateusz (student prawa)„Nie ma praw i wolności bez sprawnie funkcjonujących instytucji państwa prawnego – tak jak nie ma silnego państwa, bez wolnych obywateli”. Janusz Kochanowski Stanisław Mikke Urodził się w 1947 roku w Częstochowie. Ukończył podobnie jak Kochanowski LO im. Traugutta. Ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Przez wiele lat pracował jako adwokat. Stanisław Mikke mocno zaangażowany był w działalność samorządu zawodowego adwokatów. Był członkiem Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, gdzie między innym prowadził szkolenia dla aplikantów, sprawował funkcję sędziego Sądu Dyscyplinarnego, przewodniczył też Komisji Etyki. Był współautorem obecnie znowelizowanego Kodeksu Etyki. Pełnił funkcję sędziego Trybunału Stanu. Od 1993 roku był redaktorem naczelnym branżowego pisma adwokackiego „Palestra”.Od wielu lat mocno angażował się w ujawnianie zbrodni katyńskich. Nie ukrywał iż jednym z powodów była historia jego rodziny – stryja zgładzonego w sowieckim łagrze. Brał udział w pracach ekshumacyjnych ofiar – Charkowa, Ostaszkowa, Miednoje, Katynia, Archangielska i wielu innych. Napisał książkę „Śpij, mężny… w Katyniu, Charkowie i Miednoje”. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Rady Ochrony Pamięci Walki i Męczeństwa. W sumie napisał kilka książek i kilkaset felietonów o tematyce społeczno – prawnej. Był konsultantem filmów Krzysztofa Kieślowskiego, między innymi „Krótki film o zabijaniu”, „Bez końca”. Osierocił dwoje dzieci – Kasię i Włodzia. „Adwokat europejski przestrzegający prostych reguł zwanych przyzwoitością i godnością winien zapytać sam siebie: jesteś li profesjonalistą, czy raczej prawnikiem niedojrzałym (..)? Innej puenty tu nie będzie” Stanisław Mikke.

Chcesz wymienić stary piec lub zamontować kolektory słoneczne? Możesz skorzystać z dofinansowania Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska. Pod warunkiem, że twoja gmina bierze udział w Programie Ograniczenia Niskiej Emisji. Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska rokrocznie przekazuje dla jednostek samorządowych miliony złotych, które te inwestują w szeroko pojętą ochronę środowiska. Są to zazwyczaj dotacje oraz preferencyjne kredyty, których celem są zadania inwestycyjne zarówno w sferze ochrony wód i budowy kanalizacji, termomodernizacje budynków i wielu innych przedsięwzięć, mających znaczny wpływ na poprawę i ochronę środowiska naturalnego. Jednym z takich zadań realizowanych przez samorządy z inicjatywy WFOŚiGW jest tzw. Program Ograniczenia Niskiej Emisji. Czym jest niska emisja Niska emisja to obecnie jedna z głównych przyczyn złego stanu jakości powietrza, który w negatywny sposób wpływa na środowisko naturalne, warunki życia i zdrowie mieszkańców. Jej źródłem są istniejące systemy grzewcze, oparte na przestarzałych kotłach, piecach domowych, opalanych głównie węglem. Wpływ tego zjawiska szczególnie uwidacznia się w sezonie grzewczym. Wpływ źródeł niskiej emisji na organizm ludzki może powodować choroby układu krążenia wywołane niedotlenieniem, zmniejszenie odporności układu oddechowego i zwiększoną jego zachorowalność, alergie, bóle głowy, bezsenność, ryzyko nowotworów, nadumieralność. Na otoczenie wpływa natomiast poprzez zatrucie gleby, niszczenie roślinności, zwiększenie ilości trujących substancji w warzywach i owocach, niszczenie warstw zewnętrznych budynków. Niska emisja jest szczególnie uciążliwa w tzw. sezonie grzewczym. Wtedy to z tysięcy palenisk domowych do atmosfery dostają się tony zanieczyszczeń. Skala problemu jest bardzo duża, gdyż według raportów, w Polsce z powodu zanieczyszczenia powietrza umiera rocznie ok. 28 tys. osób, najwięcej spośród wszystkich krajów wspólnotyPONE współfinansowane za pośrednictwem WFOŚ w Katowicach wystartowały w 2002 roku. Prekursorem były Tychy, gdzie na dobry początek, programem pilotażowym objęto dofinansowanie wymiany starych pieców węglowych, na nowoczesne ekologiczne, ogrzewających półtora tysiąca domów prywatnych na peryferiach miasta.Do dnia dzisiejszego Program Ograniczenia Niskiej Emisji został wtłoczony również na terenie subregionu częstochowskiego, choć nadal nie wszystkie gminy zadecydowały o przystąpieniu. W ostatnim czasie na terenie powiatu kłobuckiego do nielicznego grona uczestników Programu dołączyły pod koniec ubiegłego roku gminy Opatów i Krzepice. W tej ostatniej do końcu roku przeprowadzono ankietę, która miała wykazać zainteresowanie PONE wśród mieszkańców. Ankiety dawały możliwość wypowiedzenia się na temat tego, jaki typ inwestycji w ich domach jest niezbędny do przeprowadzenia, by mógł poprawić stan techniczny systemu grzewczego. Przeanalizowano ponad 300 ankiet, z których wynika, że wymianą źródła ciepła zainteresowanych jest 76 proc. Ankietowanych mieszkańców, dodatkowo zabudową układu solarnego zainteresowanych jest 67 proc. ??ączny koszt programu dla 314 obiektów indywidualnych wyniósłby 6 mln 70 tys. zł W tej chwili w związku z likwidacją gminnych struktur funduszu gmina czeka z ostateczną decyzją o rozpoczęciu pierwszego etapu programu. Co w ramach PONE Na początku funkcjonowania PONE działania obejmowały jedynie część możliwości,  ograniczając się tylko do wymiany starego pieca węglowego na ekologiczne kotły retortowe na paliwo stałe, czyli popularny ekogroszek.Z czasem Program spotykał się z coraz większym zainteresowaniem wśród mieszkańców gmin i zakres jego realizacji poszerzył się o dodatkowe, jeszcze bardziej ekologiczne i alternatywne źródła energii, które dzięki dofinansowaniu z WFOŚiGW mogło do tej pory nabyć wielu mieszkańców naszego regionu. Dziś w jednostkach realizujących PONE mieszkańcy mają możliwość wymiany kotła węglowego na gazowy, olejowy a także starego kotła gazowego na nowoczesny gazowy. Pojawiła się również możliwość dofinansowania w ramach gminnych PONE instalacji kolektorów słonecznych. Dotacja dla mieszkańca, który złożył wniosek o jej przyznanie udzielana jest na zasadzie ryczałtu, czyli stałej kwoty dla każdego zakresu prac (dla kotła to kwota 7 tys. 200 zł, dla kolektora słonecznego 9 tys. zł), jednak nie więcej niż 80 proc. całkowitych kosztów prac. Zakres kosztów obejmuje demontaż starego źródła ciepła, zakup i montaż nowego oraz zakup i montaż niezbędnej armatury.

Według danych statystycznych coraz więcej kobiet sięga po alkohol. W przypadku Pań droga ku alkoholowej przepaści ma jednak zupełnie inną specyfikę. To uzależnienie skryte, emocjonalne i niestety trudniejsze do zdiagnozowania. Niszczyciel kobiecego ciała i duszy Nie jest tajemnicą, że uzależnienie od alkoholu w przypadku kobiet nosi za sobą znacznie poważniejsze konsekwencje. Trzeba zacząć od tego, że samo wpadanie w alkoholizm jest procesem krótszym. Kobiecie potrzeba mniej czasu i ilości wypitego alkoholu, aby osiągnęła ona zaawansowany stan uzależnienia. Terapia z kolei trwa w tym przypadku znacznie dłużej, a powikłania zdrowotne – z racji m.in. fizjologii i specyfiki układu hormonalnego – mogą być bardziej rozległe i nasilone niż u mężczyzn. Dla przykładu pierwsze objawy marskości wątroby pojawiają się u kobiet już po 5 latach intensywnego picia, podczas gdy u mężczyzn potrzeba na to 10–20 lat. Przykrym dla kobiet objawem może być niszczący wpływ na cerę, spowodowany zniszczeniem naczyń krwionośnych, przerostem gruczołów i przedwczesnym starzeniem się skóry. Skóra staje się opuchnięta, zaczerwieniona, z poszerzonymi, popękanymi naczyniami, zwracającymi uwagę otoczenia.U kobiet nadużywających alkoholu powszechniejsze są również zaburzenia psychiczne – głównie pod postacią depresji, fobii i niepokoju, a także obniżonej samooceny, uczucia wyobcowania lub samotności. Częściej także zdarzają się u nich próby samobójcze. Cień strachu w dolinie wstydu Cechą charakterystyczną alkoholizmu u kobiet jest przede wszystkim wstydliwe ukrywanie problemu . Kobiety często piją alkohol w samotności, poza wzrokiem i bez wiedzy domowników. Dlatego   życie i funkcjonowanie kobiety uzależnionej dość długo nie budzi zastrzeżeń i niepokoju wśród bliskich. Bywa, że pijące kobiety potrafią doprowadzić do mistrzostwa sposoby kamuflażu swojej choroby, przez lata pogrążając się w nałogu. Dlaczego tak jest? Z jednej strony kobieta-alkoholiczka postrzegana jest niesłusznie jako ktoś z samego dna społecznego, zepsuta moralnie. Dodatkowo picie wśród przedstawicielek płci żeńskiej nie było do tego stopnia akceptowane jak w odniesieniu do mężczyzn. W stereotypie społecznym kobieta to strażniczka miru domowego, pilnująca jego harmonii i porządku. Ten schemat już od dłuższego czasu ulega zmianie podobnie jak zachowania wśród Pań. Dziś nikogo już nie dziwi widok pijącej w miejscu publicznym kobiety a powiedzenie, „ale się nawaliłam” rzadko wzbudza zgorszenie. Dosyć powszechnym typem alkoholiczki są tzw. kobiety sukcesu. Panie niezależne, wykształcone, zajmujące kierownicze stanowiska, z którymi wiąże się wysoki poziom odpowiedzialności, stres i szybkie tempo życia, piją więcej niż panie, które wykonują zawody mniej prestiżowe – to jeden z wniosków zawartych w brytyjskich badaniach. Terapia – jedynie słuszna decyzja Strach alkoholiczki przed odkryciem jej problemu przekłada się również na opór przed terapią i leczeniem. Kobietę trudniej jest zmotywować do leczenia m.in. dlatego, że są w ośrodkach mniejszością wśród grona mężczyzn. Nie można zapominać, że pomoc tak naprawdę istnieje. Działają poradnie, grupy wsparcia – także dla tych, którzy chcą pomóc alkoholiczce. Można tam pójść, posłuchać, zasięgnąć informacji. Ważne, by nie zamykać się w czterech ścianach, nie czekać, aż tuż obok ktoś umrze z powodu alkohol Z powodu alkoholizmu umiera czterokrotnie więcej kobiet niż mężczyzn. Metabolizm alkoholu przebiega bowiem u każdej płci odmiennie. Dlatego konsekwencje zdrowotne picia występują u pań częściej i w większym nasileniu. Po spożyciu takiej samej ilości alkoholu jego stężenie we krwi kobiety jest o 40 proc. większe niż u mężczyzny. Związane jest to z funkcjonowaniem układu hormonalnego. Kobieta szybciej się upija w przedmiesiączkowej fazie cyklu, a przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych powoduje dodatkowe spowolnienie metabolizmu alkoholu, co sprawia, że krąży on we krwi znacznie dłużej.U kobiet, które piją dziennie średnio trzy lub więcej standardowych drinków (po ok. 10 g alkoholu), pojawiają się takie straty zdrowotne, jakie stwierdza się u mężczyzn pijących trzykrotnie więcej. Poważne problemy zdrowotne występują u kobiet średnio po 14 latach nadużywania alkoholu. Podobne zmiany pojawiają się u mężczyzn po 20 latach.