KłobuckO swoich tajemnicach i przemyśleniach na temat oponentów politycznych mówi Jacek Krakowian. – Krąży mnóstwo plotek na temat pana startu w wyborach samorządowych. Na jaką funkcję się pan przymierza?– Ja? Do rady powiatu, tylko tam kandyduję.– A nie na burmistrza? Bo chodzą też takie słuchy…– Nie, nie, nic z tych rzeczy. Za młody jestem jeszcze na burmistrza. Nie przymierzam się do takiego stanowiska i nie startuję. Pogłoski słyszałem, ale to jest nieprawda.– Jak nazywa się komitet wyborczy, z którego pan startuje?– Od ośmiu lat jestem w „Koalicji Samorządowej”. To jest stowarzyszenie, którego jestem szefem. Wystawiamy kandydatów do rady powiatu, do rady miejskiej i obecnie mamy 8 radnych w kłobuckiej radzie. Tak nazywa się również komitet wyborczy.– Kto będzie waszym kandydatem na burmistrza?– Rozmowy jeszcze trwają.– Ale w ogóle będziecie mieć kandydata?– Rozmowy trwają… Jeszcze mamy trochę czasu. Spotkamy się, w gronie startujących z naszego komitetu wyborczego. Ale raczej na 90 proc. nie będziemy wystawiać własnego kandydata na burmistrza.– Pojawiają się jeszcze inne plotki, że jakoby waszym kandydatem na burmistrza może być jeden z braci Zakrzewskich?– Jurek Zakrzewski to jest człowiek, który jest prezesem Jagiellończyków, marketu na Rakowie w Częstochowie. Jest radnym naszej Koalicji w Kłobucku, to bardzo dobry radny. Przewodniczy komisji budżetu. Natomiast Leszek Zakrzewski jest kierownikiem wydziału inwestycji w Urzędzie Miasta Kłobuck. Leszek nie jest człowiekiem naszego stowarzyszenia.– Jak pan ocenia ostatnie wydarzenia w starostwie powiatowym w Kłobucku?– Powiem tak – Garncarka bardzo szanuję, bo uważam, że był to samorządowiec, który miał doświadczenie, bo był burmistrzem. Spokojny, zrównoważony. Ja mam  pozytywne do niego usposobienie. Kiepurę znam tylko od strony strażackiej, bo jestem członkiem zarządu powiatowego straży i to wszystko. Jesteśmy na „ty”, nigdy nie mieliśmy ze sobą żadnych konfliktów. Uważam go za sprawnego polityka, na pewno.Co do ostatnich wydarzeń… To jest polityka, którą panowie uprawiają. Ja jestem daleko od takich rzeczy. Jestem urzędnikiem, staram się dobrze wykonywać swoje obowiązki. Miałem bardzo mało styczności ze starostwem, więc na ten temat nie mogę wiele powiedzieć. Taka sytuacja nie powinna mieć miejsca. Tym bardziej w roku wyborczym – dwa miesiące przed wyborami. Było toniepotrzebne. Tak to oceniam.– A co pan myśli o konflikcie Serafina ze swoją partią?– Proszę pani, dzięki panu Serafinowi mamy powiat kłobucki. Nie wiem, czy pani pamięta, ale w 1998 roku rozstrzygało się, gdzie ma być powiat. Czy w Krzepicach, czy w Kłobucku?  Dzięki niemu wygrał Kłobuck. Uważam, że należy się Serafinowi jakaś wdzięczność.– Jak to jest, że przeżył pan kłobuckie zawieruchy? Przez lata działo się wiele, zmieniały się władze, a pan się ostał jak opoka…– Powiem tak humorystycznie: ja również przeżyłem wszystkich wojewodów częstochowskich. Wojewodowie odchodzili – lewicowi, prawicowi, ja zawsze byłem. To jest właśnie tajemnica. Nie wiem, dlaczego tak jest? Tak się kiedyś nad tym zastanawiałem, bo wszystkich wyrzucają, zwalniają, a ja gdzieś tam zawsze jestem.– Na waszej scenie politycznej pojawiają się nowe – stare nazwiska. Co pan myśli na ten temat?– Jest demokracja, także dla panów Krystka i Desperaka. Myślę, że ci panowie mają, szczególnie pan Krystek, bardzo duży wkład w rozwój miasta. Uważam go za bardzo dobrego gospodarza, człowieka znającego się na zarządzaniu gminą. Był bardzo dobrym burmistrzem. Dużo pieniędzy ściągnął i dbał też o miasto. Nie mam żadnych negatywnych skojarzeń.– Gdyby był pan burmistrzem, zakładając taką hipotetyczną sytuację – co jako pierwsze zmieniłby bądź zrobiłby pan na swoim terenie?– Kłobuck idzie w dobrym kierunku. Na pewno robi większe postępy niż Częstochowa. Przede wszystkim chciałbym zatrzymać młodych mieszkańców. Ubolewam, że ludzie kończący liceum idą na studia do Krakowa, do Warszawy… – do Kłobucka nie wracają. Najważniejsze jest to, żeby zapewnić im pracę. Kolejna ważna sprawa to kompetencje. Chciałbym, żeby do pracy do urzędu byli przyjmowani urzędnicy nie po znajomościach, ale wyłonieni w uczciwych konkursach.– A jeśli chodzi o powiat, co by pan zmienił?– Bardzo bym się otworzył na kontakty z Urzędem Marszałkowskim. Ja takie posiadam. Przede wszystkim bym się starał o fundusze unijne. Chciałbym, aby Kłobuck był widoczny w Katowicach, bo tak mi się wydaje, że o nas się tam zapomina. To jest właśnie naszą bolączką. Proszę zobaczyć jak się rozwija Bielsko, na przykład drogi – tam da się to załatwić. A u nas…?– Jakie cechy powinien mieć dobry samorządowiec?– Jestem człowiekiem obiektywnym, bo wiele lat spędziłem w Częstochowie, w administracji. Teraz pracuję w Kłobucku. Po prostu trzeba się dogadywać z ludźmi. Mnie to nie interesuje czy ktoś jest z SLD, z PSL, z Platformy – jeśli jest mądry, dobry, mnie to nie przeszkadza. Nieważne jest skąd jesteś, ważne jakim jesteś człowiekiem i czy jesteś fachowcem.– Ostatnie pytanie. Czy można powiedzieć, że politycznie, zawodowo, jest pan człowiekiem sukcesu? Tak pana postrzegają niektórzy…(śmiech) – Ja generalnie jestem człowiekiem szczęśliwym. Mam taki charakter – optymisty zawsze. Ubolewam jednak, że nie ma województwa częstochowskiego. Bardzo dobrze wspominam pracę w urzędzie wojewódzkim w Częstochowie i żałuję, że go już nie ma, bo tam na pewno bym bardziej się rozwinął. Ja mam potencjał, którego czasem, mi się wydaje, nie wykorzystuję w całości.– Dziękuję za rozmowę.

Związek Gmin Jurajskich otrzymał certyfikat Polskiej Organizacji Turystycznej dla Szlaku Orlich Gniazd jako jednego z najlepszych produktów turystycznych 2010 roku. Teraz zawalczy o darmową kampanię reklamową o wartości 50 tysięcy złotych. Certyfikat jest to najbardziej prestiżowa nagroda produktowa przyznawana przez Polską Organizację Turystyczną. Stanowi rekomendację i gwarancję możliwości spędzenia w sposób wyjątkowy czasu wolnego w Polsce. Nadawany jest tylko nowatorskim i przyjaznym turystom miejscom, obiektom, imprezom oraz przedsięwzięciom realizowanym na poziomie regionalnym i lokalnym.  W tym roku do grona wyróżnionych dołączył Szlak Orlich Gniazd. Nagrodę odebrał w Warszawie osobiście Robert Nieroda – dyrektor biura Związku Gmin Jurajskich. Na Śląsku certyfikatem POT może poszczycić się już Szlak Zabytków Techniki oraz Festiwal Śląskie Smaki.Na tym jednak nie koniec. Kolejnym etapem jest „walka” o darmową promocję medialną.  Głosowanie odbywa się wyłącznie w sieci. Internauci mają niepowtarzalną okazję przyczynić się do promowania swojego produktu turystycznego, zgłoszonego przez Regionalną Organizację Turystyczną i jednocześnie wygrać atrakcyjne nagrody. Konkurs stanowi kontynuację projektu POT o nazwie „Najlepszy Produkt Turystyczny – Certyfikat POT”. Na Szlak Orlich Gniazd może zagłosować każdy, wystarczy oddać głos na stronie: www.produkt-turystyczny-2010.otowakacje.pl. Spośród autorów najciekawszych wypowiedzi zostanie wyłonionych 12 laureatów. Ze zwycięzcami skontaktuje się mailowo po zakończeniu konkursu Polska Organizacja Turystyczna, a nagrody zostaną wysłane pocztą. Zachęcamy do głosowania.

Zespół oJ taM to dwoje muzyków tworzących muzykę żeglarską, czyli jak sami mówią, to, co kochają. Justyna Rodasik z Nierady (skrzypce, śpiew) i Marek Mazurski (gitara, śpiew) z Blachowni łącząc brzmienia skrzypiec i gitary, a także dwóch niepospolitych głosów wykonują głównie własne kompozycje należące do grupy współczesnej piosenki żeglarskiej, które przyniosły już im uznanie nie tylko w Polsce. W ostatnim czasie zdobyli II miejsce na Ostrowieckich Spotkaniach Szantowych, choć jury zastanawiało się nad pierwszą nagrodą. Grają wiele koncertów w ciągu roku, nie tylko w okresie wakacji. W październiku wystąpią w łódzkim Zapiecku oraz na Warszawskich Inspiracjach Szantowych. Częstochowianie mogą posłuchać ich muzyki na żywo w Galerii Teatr From Poland 20 listopada. Z założycielem i członkiem duetu Markiem Mazurskim rozmawia Joanna Świącik. – W Waszych utworach brzmią motywy żywiołu, natury, przemijania, egzystencji ludzkiej. Słuchając ich można zauważyć też, że żagle nie są Wam obce. Skąd i w jakich okolicznościach powstają słowa do piosenek? – Za każdym razem najpierw powstaje muzyka. I to ona tworzy w mojej głowie obrazy, które są fundamentem dla słów, ale końcowy efekt to już zasługa Justyny. To Ona nadaje charakteru, odpowiedniego brzmienia, harmonii… Bez Justyny oJ taM nie byłby właśnie taki, jaki jest, a nie jest to łatwe, gdyż staramy się wciąż podążać własną, szantową drogą.Oboje od lat żeglujemy, dlatego też tematyka jest ściśle z tym związana. Wspólne śpiewanie, czy to na koncercie, czy po prostu podczas rejsu wraz z naszymi przyjaciółmi jest dla nas za każdym razem bardzo miłym przeżyciem. – Musisz przyznać, że szanty to gatunek niszowy. Dopóki są osoby, takie jak Wy, które chcą go tworzyć, muzyka żeglarska nie zaginie. Trudno jest się jednak „przebić” z tym gatunkiem i wypłynąć na wody showbiznesu. Czy nie myślicie o innym gatunku?  – Tak, to prawda, ale kochamy to, co robimy. Wbrew pozorom festiwale szantowe, których w ciągu roku w samej tylko Polsce jest kilkadziesiąt, zrzeszają tysiące fanów tego rodzaju muzyki, Są to ludzie bardzo życzliwi i przyjaźnie nastawieni do życia i muzyki, dlatego tak chętnie tam wracamy. Nie myśleliśmy o zmianie gatunku. Eksperymentujemy muzycznie od kilku tygodni w poszerzonym składzie, a co za tym idzie – z nowymi aranżacjami, nowymi brzmieniami. Czas pokaże, do jakiego kolejnego muzycznego portu zawinie oJ taM. – Czy Wasz zespół powstał na pokładzie? Ile to już lat?– Zamysł zrodził się po pierwszym naszym wspólnym rejsie kilka lat temu, gdzie mogłem spokojnie wsłuchać się w głos Justyny, który dla mnie ma to coś, co przyciąga i dlatego chce się wciąż słuchać. Głos, który już na wielu koncertach zadziwił i wzruszył niejednego słuchacza. I tak od 5 lat wspólnie żeglujemy wraz z naszą muzyką i naszymi piosenkami. – Gdybyś miał powiedzieć w kilku słowach:– Żeglowanie jest jak… walka z własnymi słabościami, gdzie nagrodą jest obcowanie z przyrodą oraz z drugim człowiekiem, bez całej tej medialnej ściemy życia codziennego.Muzykę tworzymy po to, by… cieszyć się nią z innymi. Szczególnie z tymi, którzy odnajdują w naszych piosenkach samych siebie. – Jakie macie plany na przyszłość, tę najbliższą i tę dalszą?Nagranie płyty – to nasz najważniejszy cel. Koncert 22 października w Oberży Folkowej Zapiecek będzie w całości rejestrowany. Chcielibyśmy, aby nagrany materiał był naszą płytą live. Wszystkich, którzy chcą nas tego wieczora wspomóc i zostawić wokalny ślad serdecznie zapraszamy do ??odzi. – Dziękuję za rozmowę. – Dziękuję.  

Na wtorkowej sesji Rady Powiatu kłobuckiego wybrano nowe władze. Starostą został młody wiekiem Maciej Biernacki – dotychczas pełniący funkcję sekretarza.   Ostatnie wydarzenia – rezygnacja Władysława Serafina z fotela przewodniczącego Rady, dymisja starosty Garncarka i zarządu – przemeblowała scenę polityczną. Z koalicji wyszła Samoobrona, której przedstawiciel w ustępującym Zarządzie złożył jeszcze przed rozpoczęciem poprzedniej sesji pisemne oświadczenie, w którym dystansował się od działań członków z PSL i SLD w gremium Zarządu. Radzie przewodzić zaczęła Iwona Sadek, szefowa powiatowych struktur PO. Dwaj pozostali radni opozycyjnej Platformy przyjęli jej decyzję ze zdumieniem. Do składu Rady dokooptowano też wiceprzewodniczącego PO w powiecie, Bogusława Rysiewicza, który nie zdobył mandatu radnego w swoim okręgu wyborczym. W tym dziwnym szpagacie politycznym – jedną nogą w koalicji, drugą w opozycji, Platforma w kłobuckim musi wytrwać do wyborów.Zmiana pokoleniowaDo wyborów na starostę klub PiS zgłosił 32-letniego radnego Piotra Derejczyka. PSL do boju wysłał 36-letniego Macieja Biernackiego. Rywalizację młodych polityków wygrał, co nie dziwi, wychowanek Serafina i Garncarka. Absolwent Politechniki Częstochowskiej, z zawodu inżynier informatyk pokonał w głosowaniu tajnym kandydata opozycji, politologa i sekretarza gminy Miedźno stosunkiem głosów12:9  – Czy w PSL nie ma już człowieka nieskazitelnego? – retorycznie pytała opozycja. Przypomnijmy: w ubiegłym roku Tygodnik 7 Dni wielokrotnie pisał o sprawie niezłożenia partyjnej legitymacji przez sekretarza Rady Powiatu. Zgodnie z ustawą o pracownikach samorządowych od 1 stycznia 2009 sekretarze gmin i powiatów nie mogą należeć do partii politycznych. Dopiero po publikacjach naszego tygodnika Biernackiemu „udało się” poprawnie wylogować z partii. Przez blisko rok de facto łamał prawo. Odpowiedzialności z tego tytułu nie poniósł ani on, ani Stanisław Garncarek, który powinien rozwiązać z sekretarzem Biernackim umowę o pracę, gdy ten nie wystąpił z szeregów ludowców. Skonfliktowany z resztą partyjnych kolegów Serafin gorąco wsparł i rekomendował, podobnie jak były starosta, kandydaturę Biernackiego. Obwinia za całą aferę prezesa PSL w powiecie Henryka Kiepurę, który zdaniem  byłego przewodniczącego, przetrzymał i zataił dokumenty złożone przed upływem wymaganego terminu przez Biernackiego. Przestępstwo jest przestępstwem – powtarzał często na sesjach doświadczony ludowiec. Wymagający od towarzyszy praworządności, zapomina o niej w przypadku nowo wybranego starosty, który może i jest (jak określił Biernackiego Serafin) „kolejną ofiarą matactw Kiepury”, lecz odium spada na osobę dorosłą, odpowiadającą za to co robi i za to co robić powinna.Dobra kasa na startWybranemu do końca kadencji staroście radni ustalili następnie pobory na przyszłe 2 miesiące pracy. Spornym punktem była kwota uposażenia zasadniczego, które mogło wynosić od 4,5 tys. do 6 tys. brutto. Biernacki, pracownik starostwa od blisko 12 lat, będący najpierw naczelnikiem biura Rady Powiatu, potem naczelnikiem Wydziału Organizacyjnego, a w obecnej kadencji sekretarz powiatu, na wniosek poprzedniego Zarządu otrzymywać będzie 5 340 złotych zasadniczego (w sumie 9 515 zł miesięcznie). Radni opozycji bezskutecznie wnioskowali o najniższą stawkę z uwagi na małe doświadczenie polityczne nowego starosty.Na kolejnej sesji nastąpi wybór wicestarosty i jednego z członków Zarządu. Większości nie uzyskali bowiem Henryk Kiepura i Roman Minkina. Do zarządu wszedł wspomniany Bogusław Rysiewicz, a funkcję nieetatowego członka zachował jedynie Tadeusz Wieczorek. Od autora:Maciej Biernacki przyjął swoją kandydaturę na stanowisko starosty kłobuckiego „z zaszczytem, ale i  świadomością ciążącej odpowiedzialności.” Widać było również, że z ciężkim sercem… Mówił także o potrzebie „zapewnienia ciągłości władzy”. Wydaje się, że przez krótki okres, jaki pozostał do nowego rozdania i czasu rozliczeń, peeselowskie władze powiatu kłobuckiego chcą dociągnąć do końca. Ciekawe co? Korzystny rezultat? Schodząc na ławkę rezerwowych i mając na koncie żółte kartki, wpuszczają na ostatnie minuty „młodego zdolnego”, choć nieotrzaskanego w bojach politycznego gracza. Zmiana to, czy faul taktyczny – rozstrzygną wyborcy.

Pomoże Ci w tym, Bioenergoterapeutka Aleksandra Malińska. Pani Aleksandra od kilku lat pomaga pacjentom z całej Polski. Jest ona profesjonalną bioenergoterapeutką klasy międzynarodowej. Pracuje metodą wibracyjną, polegającą na oczyszczaniu organizmu z negatywnych energii. Przychodzą do niej ludzie, którzy stracili nadzieję na to, że kiedyś jeszcze będą zdrowi. W swojej pracy spotyka się z wieloma chorobami nie w każdej jest w stanie pomóc, wtedy jednak mówi o tym otwarcie. Takie dobre rezultaty osiąga między innymi dzięki metodzie trzech zabiegów dzień po dniu,  którą od lat stosuje w swej praktyce. W poczekalni przed jego gabinetem ludzie opowiadają o swoich chorobach: Pan Stanisław: Często bolały mnie stawy i mięśnie bardzo mocno reagowałem na zmiany pogodowe. Wszyscy się ze mnie śmiali w domu że jestem najlepsza pogodynką. Teraz nie daje im już powodu do śmiechu bo nic mnie nie boli wystarczyło kilka cykli zabiegów u pani Aleksandry.Pani Grażyna: zaczęłam chorować kiedy weszłam w okres przekwitania. Wtedy pojawiło się nadciśnienie tętnicze i przy tym silne bóle głowy. Omdlenia, duszności częste ataki dreszczy przechodzących w drgawki, w taki sposób mną targały ze nie mogłam normalnie funkcjonować. Po zabiegach u bioenergoterapeutki te dolegliwości częściowo ustąpiły jednak aby efekt był trwały musze przyjść na jeszcze 2 do 3 cykli zabiegów. Głęboko wierzę, że nastąpi jeszcze większa poprawa mojego zdrowia.Pan Józef: chorowałem na przerost prostaty, udałem się do pani Aleksandry  po pomoc, chodziłem na terapie, po pierwszych zabiegach była znacząca poprawa, ustąpił krwiomocz. Jednakże musiałem cykl powtórzyć ponieważ schorzenie moje tego wymagało. Teraz nie wiem co to prostata, nic mnie nie boli dolegliwości ustąpiły. Pani Janina: miałam problemy z jelitami po każdym jedzeniu przeszywał mnie straszny ból, wzdęcia i zaparcia były nie do zniesienia. Żadne środki mi nie pomagały, poszłam na zabieg do bioenergoterapeutki o dziwo już po pierwszym dniu było lepiej zastosowałam dietę, którą poleciła mi pani Aleksandra i do dziś cieszę się zdrowiem.Pani Barbara: miałam bóle i krwawienia charakterystyczne dla okresu menopauzy bardzo cierpiałam. Lekarze chcieli usunąć mi jajniki. Zwróciłam się o pomoc do pani Aleksandry, wyzdrowiałam obyło się bez wizyty w szpitalu a co ważniejsze bez operacji.Pani Marta: przez 2 lata leczyłam się na zapalenie oskrzeli ciągłe antybiotyki, i inne lekarstwa pomagało mi to tylko na czas przyjmowania leków. Okazało się, że jest to grzybica górnych dróg oddechowych miałam dość leków poszłam do bioenergoterapeutki. Jedna terapia trzydniowa rozwiązała mój dwuletni problem. Aleksandra Malińska przyjmuje w Częstochowie:w dniach 25, 26, 27  październik 2010 roku. Zapisy i informacje wyłącznie telefoniczne od poniedziałku do piątku w godzinach 9:00-14:00 pod numerem: 77/ 551 51 64 oraz  791 120 118    

Najczęściej występujące wirusy WZW (od HAV i HEV) to niejedyne potencjalne zagrożenie  dla naszego zdrowia. Ponieważ celem podstawowym wirusów, o których dziś mowa nie jest wątroba, a inne organy, nazywane są one niehepatotropowymi. Są niemniej groźne, tym bardziej, że nie wiąże się ich bezpośrednio z wirusowym zapaleniem wątroby. GBV-CBudowa genomu tego wirusa przypomina HCV. Podobieństwo do bardzie znanych typów wirusa WZW wynika także z historii. Pierwsze nazewnictwo (HGV) sięga wstecz do roku 1967, kiedy u pacjenta z Chicago, u którego wystąpiły potransfuzyjne oznaki zapalenia wątroby wykazano po przeprowadzeniu szczegółowych badań prawdopodobieństwo obecności wirusa. Przypuszczano, że powodował je wirus nie-A, nie-B i nazwano go od inicjałów pacjenta (roboczo) GB. Dopiero w połowie lat 90. zbadano tego wirusa bliżej. Uznano, że HCV, a także odkryte wirusy GBV-A i GBV-B, choć są ze sobą spokrewnione to nie powodują wirusowego zapalenia wątroby. Z kolei tylko 25 proc. zakażonych wirusem HGV ma we krwi przeciwciała, co utrudnia zdiagnozowanie zakażenia. Wirus ten prawdopodobnie nie wywołuje żadnych objawów chorobowych, a jego prawdopodobne sprzyjanie piorunującemu zapaleniu wątroby, przy nadkażeniu, jest nadal sporne.TTVWirus ten jest w trakcie dalszych badań i nie doczekał się jeszcze swojej litery alfabetu. Jego nazwa jest skrótem od Transfusion Transmitted Virus czyli wirus przenoszony drogą transfuzji.SENVWirus SEN jest nowym potencjalnym wirusem hepatotropowym, przenoszonym głównie drogą parenteralną. Częstość występowania zakażenia SENV wśród pacjentów przewlekle hemodializowanych (HD) w Polsce oraz czynniki ryzyka infekcji w tej populacji nie są znane.AdenowirusyZostały w 1953 wykryte w tkance migdałków (tkance adenoidalnej), stąd ich nazwa. Adenowirusy są szeroko rozpowszechnione w przyrodzie, zarażają zarówno ptaki, ssaki jak i ludzi. Infekcje adenowirusowe u ludzi są bardzo częste i w większości przypadków bezobjawowe. Dotyczą zwykle układu oddechowego lub pokarmowego oraz oka.Wirus Coxsackie Jest rodzajem enterowirusa, grupy do której należą też wirusy polio i echowirusy. Pod względem częstości wywoływania infekcji wirusowych u człowieka jest na drugim miejscu tuż po rinwirusach. Poza polio, wśród enterowirusów istnieje jeszcze 61 rodzajów, które wywołują choroby u ludzi. Należą do nich 24 wirusy Coxsackie A i 6 Coxsackie B. Właśnie jeden szczep tej ostatniej grupy, może dodatkowo sprowadzić WZW.Cytomegalowirus (CMV, HCMV)Występuje powszechnie na wszystkich szerokościach geograficznych, wśród wszystkich grup socjoekonomicznych. CMV jest także wirusem najczęściej przenoszonym na płód. Infekcja  występuje częściej w krajach rozwijających się. U większości zdrowych ludzi, którzy ulegają zakażeniu CMV po urodzeniu, występują łagodne objawy i nie rozwijają się powikłania. Niektóre osoby z przebiegiem objawowym zakażenia doświadczają zakaźnej mononukleozy z przedłużoną gorączką oraz łagodnego zapalenia wątroby. Bardzo obolałe gardło jest także powszechne. Gdy człowiek raz przejdzie zakażenie, wirus pozostaje żywy w organizmie, ale zazwyczaj w uśpieniu do końca życia.Wirusy opryszczki pospolitejW skrócie zwany HSV i jego dwie odmiany najczęściej wywołują opryszczkę głównie w okolicy ust i narządów płciowych. Niespecyficznym przejawem zakażenia tym hesperowirusem jest WZW. Trudność postawienia wczesnej diagnozy sprawia, że śmiertelność powodowana wystąpieniem WZW, do którego doszło przez ten wirus jest bardzo wysoka.Wirus Epsteina-Barr (EBV)Podobnie jak m.in. herpes simplex i cytomegalowirus) wirus Epsteina-Barr może wywołać mononukleozę zakaźną. Powoduje też bezobjawowe aberracje enzymów związanych z wątrobą, co może przyczynić się do ostrej postaci EBV. Ta z kolei prowadzi do WZW oraz innych uszkodzeń wątroby.Inne wirusyWirus ospy wietrznej-półpaśca, który wywołuje u człowieka te schorzenia; wirus świnki, odpowiedzialny za popularną i typową świnkę oraz wirus różyczki będący przyczyną dziecięcej choroby zakaźnej – wszystkie w sporadycznych, choć nie-niemożliwych przypadkach powodują niejako przy okazji WZW. Dla nas, pacjentów istotne powinna być sama świadomość zagrożeń, unikanie ryzykownych zachowań mogących „zaprosić” któryś z rodzajów wirusa. Resztę nadziei musimy pokładać w dobrej i szybkiej diagnozie lekarza.