Paradoksalnie, życie Łukasza B. zatrzymanego w październiku ubiegłego roku przez funkcjonariuszy CBA, który usłyszał zarzuty prokuratorskie, byłoby dużo łatwiejsze, gdyby przebywał w areszcie niż na wolności. Prócz zapewnionego mu przez państwo wiktu i opierunku, jego rodzina mogłaby liczyć na co najmniej 55% dotychczasowej diety radnego, bo Łukasz B. korzystałby – choć zza krat – z pełni praw publicznych. Dziś bezrobotny, pozbawiony dochodów, z zakazem piastowania mandatu były działacz Koalicji Obywatelskie (zawieszony) – jak donoszą źródła zbliżone do Łukasza B. – pilnie poszukuje środków do życia. Nic więc dziwnego, że protegowany posłanki Izabeli Leszczyny (KO) liczył na pomoc kolegi partyjnego i jednocześnie przewodniczącego rady miasta Częstochowy Marcina Biernata (zajął miejsce Łukasza B.) w odblokowaniu środków finansowych z racji mandatu radnego.
W internecie znajdujemy pytania: czy dieta została już wznowiona, czy wypłacono zaległe pieniądze, jaka jest ostateczna decyzja w tej sprawie? Znamy odpowiedzi.

Kilka miesięcy temu Częstochowa żyła tematem referendum w sprawie odwołania prezydenta Częstochowy, które jednak nie doszło do skutku. W charakterze ojców założycieli przedsięwzięcia referendalnego występowali – najpierw szachista Dariusz Goliszek, potem Tomasz Stala, regionalny przedstawiciel Konfederacji Mentzena. Powiedzieć, że inicjatorzy dali plamę – to jakby nic nie powiedzieć. Mimo triumfalnych zapowiedzi sukcesu, organizatorom nie udało się zebrać pod inicjatywą referendalną niewiele ponad 16 tysięcy podpisów w prawie 200-tysięcznym mieście.
Klęska referendalna nie grozi gminie Poczesna. Oczywiście, ze względu na tematykę nie da się tych zrywów społecznych porównać, jednak skala zaangażowania mieszkańców, podmiotów obywatelskich, a nawet samorządowców jest tak wielka, że Częstochowa mogłaby się od Poczesnej uczyć. Przeciw aneksji części terenów gminy, do których prawo rości sobie Częstochowa opowiedzieli się gminni radni, jednomyślnie podejmując decyzję o przeprowadzeniu referendum lokalnego w sprawie nie zmieniania granic administracyjnych gminy Poczesna.

Polska jawi się jako kraj niezwykle zasobny – jeśli nie w realne wsparcie, to przynajmniej w armię instytucji powołanych do „oceniania” chorych. Choć deklarujemy walkę z biurokracją,
system zdaje się być zaprojektowany nie po to, by pomagać, lecz by piętrzyć bariery. W efekcie pacjent zostaje uwięziony w labiryncie czterech niezależnych od siebie „państw w państwie”.

Zatwierdzono na posiedzeniu ZO PZW w Częstochowie w dniu 04.11.2025. Uchwała 21/2025.

W pierwszej części (w poprzednim numerze) głos oddaliśmy osobom poszkodowanym, które zakupiły turbiny wiatrowe (m.in. firmy Dospel z Częstochowy) w nadziei na niższe rachunki za prąd. Tylko że obracające się na dachach wiatraczki za kilkadziesiąt tysięcy złotych, praktycznie prądu nie produkują. Żadna instytucja państwowa nie jest w stanie odpowiedzieć naszej redakcji na pytanie – czy przydomowe turbiny wiatrowe to genialny wynalazek czy raczej gigantyczny przekręt na ogromną skalę. A zarzuty się mnożą. Po pierwsze, żaden organ publiczny nie sprawdza wydajności wiatraków, chociaż finansuje ich zakup przez obywateli. Po drugie, pula 400 milionów złotych w ramach rządowego programu Moja Elektrownia Wiatrowa, okazała się wspieraniem przestępczych wręcz działań, niektórych producentów małych turbin wiatrowych. Po trzecie, tysiące Polaków ruszyło z wnioskami o dofinansowanie, a dziś rwą włosy z głowy, czy nie przyjdzie im zwracać otrzymanych od państwa pieniędzy, skoro nie realizują głównego celu samodzielnego wytwarzania prądu. Po czwarte, obywatel czuje się oszukany i porzucony przez swój własny rząd, który zapomniał o najważniejszej roli państwa – zapewnienie bezpieczeństwa, w tym ochrony przed nadużyciami i przestępczością gospodarczą. Po piąte, nareszcie organ państwowy przyznał, że powodem zamknięcia programu Moja Elektrownia Wiatrowa są wadliwe turbiny i nierzetelni producenci oraz wykonawcy.

Teorii o tym, co teraz z Częstochową? – nie tylko nie brakuje, ale przybywa. Spróbujemy obalić kilka mitów.