Okazji do świętowania nie brakuje – i dobrze. Obchodzimy Dzień Lachona, Dzień Toalet,  Błyszczyków i Smakowitych Ust, a nawet – uwaga, trudne słowo – Aproksymacji Liczby Pi. Pomysłowość w tej mierze nie zna granic.  Jednak na karcie żadnego kalendarza nie znajdziemy… Dnia Kioskarza. Swoje święto posiada niemal każda profesja: hutnicy, elektrycy, listonosze, dziennikarze, sklepikarze  – wszyscy mogą się pochwalić wyjątkowym dniem, który należy wyłącznie do nich. Mimo usilnych prób poszukiwań, w żadnym kalendarium nie znalazło się miejsce dla kioskarza. A przecież to oni sprzedają nam rano świeżą prasę czy bilety, to do nich często kierujemy pierwsze, poranne „dzień dobry”. Kiosk to dziś mini dyskont, w którym nabyć możemy nie tylko coś dla ducha, ale i ciała: słodkości, napoje, środki czystości, a nawet rajstopy czy czapkę z daszkiem. Mimo to nikt jak dotychczas nie pomyślał o kioskarzu. Do dziś.Tygodnik Regionalny „7 dni” kładzie kres temu haniebnemu zaniedbaniu i ogłasza 13 czerwca Międzynarodowym Dniem Kioskarza. Warto wiedzieć że pierwsze w Polsce kioski zagościły już prawie 100 lat temu na początku XX wieku. Początkowo miały formę tak zwanych „trafik”, czyli niewielkich sklepików zlokalizowanych na dworcach, w których można było nabyć prasę, wyroby tytoniowe i inne drobiazgi. Przez lata zmieniał się asortyment, dostępne gazety, ale niewielkie budki na stałe zagościły w polskim krajobrazie. Na cześć Kioskarzy: hip hip hura…! O opinię na temat naszego pomysłu zapytaliśmy częstochowian:Ewa– Gratuluję pomysłu! Wszyscy mają swoje święto, dlaczego nie kioskarze? Jacek– Fajny pomysł. Tym bardziej, że i praca wątpliwie przyjemna. Siedzieć cały dzień w pomieszczeniu 2×2, bez toalety, czy klimatyzacji. Niech tam mają swoje święto. Marek– Szczerze mówiąc to nie rozumiem, po co to całe zamieszanie z jakimiś dziwacznymi świętami. Kioskarza to jeszcze rozumiem, ale Lachona czy Łapania za Biust? Magdalena– To mnie Państwo zaskoczyliście! Naprawdę nie ma Dnia Kioskarza? W takim układzie mogę jedynie przyklasnąć – zginęłabym bez codziennej prasy! Mam zaprzyjaźnionego pana kioskarza, na którego zawsze mogę liczyć – nawet jak wyjeżdżam, dba by moja teczka z prasą była kompletna. O to samo zapytaliśmy częstochowskich kioskarzy:Maria ze Śródmieścia– Co będę pani opowiadać, że to taka dobra praca. Robota, jak robota – przyjdzie się, zrobi swoje i do domu. Każdemu się wydaje, że to tak dobrze czytać przez cały dzień gazety. Ciekawe czy byłoby tak fajno, jak pęcherz nie dawałby spokoju, prażyło jak w ukropie, albo mróz dokuczał. Wiadomo, że taki Dzień Kioskarza tego nie zmieni, ale miło, że ktoś o nas pomyślał. Mirosław ze Stradomia– No super, cieszę się. Może częściej ktoś się uśmiechnie do okienka. Niby człowiek z ludźmi ma do czynienia, ale mało kto zamieni parę słów. Nie ma co się dziwić – każdy się spieszy. No ale jak będziemy mieli swój dzień, to może prześle ktoś czasem uśmiech albo miłe słowo.

Rzeka Warta w gminie Kłomnice opuściła swe dotychczasowe koryto. Zamiast płynąć  malowniczymi meandrami, w okolicach Śliwakowa (gmina Kłomnice) wykorzystała wyrwę, jaka powstała podczas ubiegłorocznej powodzi i skierowała swe wody do kanału Młynówka. Płynie nim ponad 2,5 km, aż do powiatu radomszczańskiego i dopiero tam wraca w swe stare koryto. Opuszczone przez rzekę koryto na odcinku od Śliwakowa do Zawady wysycha, co grozi obumarciem tamtejszej flory i fauny. Zagrożony jest także staw rybny w Zawadzie, który był zasilany przez wodę z Warty. Poziom zbiornika  niebezpiecznie się obniża. Niewielka początkowo wyrwa (w lutym br. jej wielkość szacowano na ok.40 mkw) z tygodnia na tydzień powiększała się. Wójt gminy Kłomnice Adam Zając już kilka miesięcy temu występował do Śląskiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Katowicach oraz do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu o usunięcie wyrwy. 18 lutego br. starosta częstochowski Andrzej Kwapisz poprzez Centrum Zarządzania Kryzysowego Wojewody Śląskiego poinformował wojewodę o zaistniałej sytuacji oraz zwrócił uwagę na niebezpieczeństwo całkowitego rozmycia grobli i zalania okolicznych zabudowań. W wyniku powyższej interwencji 1 marca br. przedstawiciel wojewody w obecności pracowników częstochowskiego starostwa i Urzędu Gminy w Kłomnicach dokonał oględzin i stwierdził, że wyrwa ma już ok. 150 mkw.W poniedziałek, 23 maja Miejsko-Powiatowe Centrum Zarządzania Kryzysowego w Częstochowie otrzymało z gminy Kłomnice informację o zmianie koryta rzeki. W środę 25 maja starosta Kwapisz skierował do Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego informację o zaistniałej sytuacji z prośbą o podjęcie działań zmierzających do usunięcia wyrwy i umocnienia w tym miejscu brzegu, co spowoduje powrót rzeki w stare koryto. Pisma w tej sprawie wysłał także do Śląskiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Katowicach oraz do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu.W poniedziałek (30 maja br.) z inicjatywy starosty Kwapisza w Kłomnicach odbyło się spotkanie urzędników gminy, wojewody, meliorantów i administratora rzeki. Wójt Zając ocenia, że koszt usunięcia wyrwy może wynieść nawet kilka milionów złotych. Pytanie – kto powinien tę kwotę wydać. Za bieg rzeki odpowiada Regionalny Zarządzie Gospodarki Wodnej w Poznaniu. Obecny na spotkaniu dyrektor Jerzy Szewczyk uważa, że odpowiedzialność za zaistniałą sytuację jest podzielona. Problemem tkwi bowiem nie tylko uszkodzenie linii brzegowej, ale również betonowego wpustu do Młynówki, którym Regionalny Zarządzie Gospodarki Wodnej nie zarządza. Szewczyk uważa, że gdyby wpust był utrzymywany tak jak należy, powstrzymałby część wody tak, by nie dostawała się w całości do kanału. Wiadomo też, że podczas powodzi w 2007 r. wpust został celowo uszkodzony, by do kanału dostała się część wód z Warty. Teraz należy ustalić, kto jest odpowiedzialny za jego budowę i utrzymanie. Ostatecznie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej zgodził się na sfinansowanie inwestycji, ale przy wsparciu finansowym starostwa powiatowego, gdyż usterka znajduje się na terenie skarbu państwa, a tymi zarządza starostwo. W najbliższych dniach władze Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej podejmą ostateczną w sprawie finansowania inwestycji. Zdaniem mieszkańców i wędkarzy urzędnicze działania przedłużą trwający stan, co może być katastrofalne w skutkach.

W klasie minivanów panuje coraz większy ścisk. Do rywalizacji o miano najlepszego koreański producent wystawia model ix20. Czy Hyundai ma szanse na fotel lidera? Odpowiedź w jedynym regionalnym teście ix20. StylistykaHyundai od momentu zaprezentowania serii i zdecydowanie może się podobać. ix20 podobnie jak pozostałe modele w ofercie nie jest pojazdem wyjątkowo oryginalnym czy ekscytującym. Oczywiście spora grupa kupujących właśnie te cechy ceni najwyżej. W nowym dziecku Hyundaia nie zwrócimy uwagi na ulicy, ale mieszkańcy Częstochowy zapytani o zdanie określili ix20 ładnym oraz eleganckim. To właśnie w stronę klasycznych, „niemieckich” linii poszła stylistyka nowych pojazdów koreańskiego producenta, co spoglądając na wyniki sprzedaży spodobało się klientom w Europie. Jeśli nie lubimy ściągać spojrzeń i cenimy stonowany design salon Hyundaia jest miejscem, które należy odwiedzić.WnętrzeTo co zastajemy w środku ix20 odpowiada wyglądowi zewnętrznemu. Brakuje ekstrawaganckich fajerwerków, ale jest przejrzyście i elegancko. Najważniejsze, że nauka obsługi wszystkich urządzeń trwa maksymalnie pięć minut, przyciski są pod ręką, a już po pokonaniu kilku kilometrów pokrętła będziemy obsługiwać bez odrywania oczu od drogi. Dodatkowo Hyundai wyraźnie stawia na jakość. Plastiki są przyjemne w dotyku i dobrze spasowane. Ponadto podobnie jak w testowanym kilka tygodni temu i30 całość wydaje się bardzo wytrzymała, niemal pancerna. Duży plus, szczególnie w upalne dni, ix20 zdobywa za wyjątkowo wydajną klimatyzację.Miejsca zarówno z przodu jak i z tyłu nie brakuje nawet dla bardzo wysokich pasażerów. Kanapa jest dzielona w stosunku 60/40, a każdą z części można przesuwać niezależnie zwiększając lub zmniejszając przestrzeń bagażową.Silnik/SpalanieW testowanym egzemplarzu zamontowano benzynową jednostkę 1.4 o mocy 90 KM. Silnik zdecydowanie nie jest przeznaczony dla kierowców lubiących dynamiczną jazdę. Przy wyprzedzaniu brakuje mocy napędowej, ale w normalnej codziennej jeździe okazuje się zupełnie wystarczająca. Jak na jednostkę wolnossącą przyzwoicie rozpędza samochód nawet w niższym zakresie obrotów i nie wymaga kręcenia do skali obrotomierza. Na pochwałę zasługuje kultura pracy silnika. Choć pasek zastąpiono łańcuchem rozrządu jednostki we wnętrzu zupełnie nie słychać i łatwo pomyśleć, że w ogóle nie pracuje.Spalanie utrzymano na przyzwoitym poziomie. Podczas testu wyniosło 7,5 litra w cyklu miejskim, więc niewiele więcej od deklarowanego przez producenta.Do przeniesienia napędu posłużyła pięciobiegowa skrzynia manualna. Przekładnia pracuje bardzo precyzyjnie, biegi wchodzą pewnie, a do ich zmiany nie potrzeba używać siły. Dodatkowo z mocniejszą jednostką benzynową dostępna jest skrzynia automatyczna.Zawieszenie/Układ kierowniczyHyundai podobnie jak w testowanym modelu i30 postawił na zdrowy kompromis między prowadzeniem, a komfortem. Nadwozie nie przechyla się na boki, zachowanie na drodze jest bardzo przewidywalne. Niestety dotyczy to jedynie równych nawierzchni, gdy pojawiają się nierówności, o które w Częstochowie nietrudno, auto wymaga pilnowania i korygowania toru jazdy.Układ kierowniczy daje dobre wyczucie zachowania pojazdu, a siła wspomagania została dobrana z głową. Na parkingu nie zmęczymy się kręcąc kierownicą, a podczas szybszej jazdy cały czas mamy poczucie kontroli i panowania nad samochodem.Podsumowanie/CenaNowego ix20 można nabyć już za 43 400 złotych, a testowany egzemplarz w wersji Classic Plus został wyceniony przez salon na niecałe 50 tysięcy. Za tą kwotę otrzymujemy między innymi klimatyzację, cztery poduszki powietrzne oraz radio CD/Mp3.Opisując jakiegokolwiek Hyundaia nie sposób nie wspomnieć o systemie gwarancyjnym. U koreańskiego producenta otrzymujemy bezkonkurencyjne na dziś dzień pięć lat bez limitu kilometrów. Warto wspomnieć o planowanym na najbliższe miesiące wprowadzeniu do sprzedaży samochodów z fabryczną instalacją gazową, które będą objęte taką samą gwarancją.Ostatnie modele Hyundaia pokazują ambicje producenta. Samochody z Korei są coraz lepsze, a wskaźniki sprzedaży ciągle rosną. Hyundai już nie chce być w czołówce, to dla firmy za mało, plan jest prosty zdobyć rynek i fotel lidera w Europie. Zadanie wydaje się wykonalne, wystarczy spojrzeć na ix20. Być może w żadnej z dziedzin nie jest wybitny, ale zarówno silnik, wykonanie czy prowadzenie stoją na bardzo wysokim poziomie. Jeśli dodać do tego bardzo ciekawą ofertę leasingu, świetną gwarancję i chyba najważniejsze – niską cenę, otrzymujemy ofertę, która może spędzić sen z powiek całej konkurencji. Za użyczenie samochodu do testu redakcja dziękuje firmie:Hyundai Szymański42-200 Częstochowaul. Warszawska 311tel. 34 360 11 33   www.hyundai-szymanski.pl

Od września zmienią się stawki opłat za czesne w żłobkach. Dotychczas stawka była taka sama dla wszystkich. Teraz ulegnie zróżnicowaniu. Od nowego roku szkolnego rodzice, którzy zarabiają więcej, odpowiednio więcej zapłacą za pobyt swojego dziecka w żłobku. Zmiana ta jest konsekwencją uchwały Rady Miasta. Zgodnie z jej zapisami rodziny, w których dochód netto nie przekroczy 700 zł na jednego członka rodziny zapłacą 140 zł miesięcznie, o dochodzie od 700,01 zł do 1000 zł – 170 zł, od 100,01 zł do 1300 zł – 200 zł, od 130,01 zł do 1600 zł – 300 zł, powyżej 1600,01 zł – 400 złotych.Podstawą do określenia miesięcznego dochodu netto na członka rodziny będzie przedłożenie dokumentów potwierdzających osiągane przez opiekunów dziecka dochody. W przypadku nieprzedłożenia tych dokumentów, będzie naliczana opłata w wysokości 400 zł miesięczna. Ustawa określa również wysokość dodatkowej opłaty za pobyt dziecka w żłobku ponad 10-godzinny dzienny wymiar opieki. Będzie to 20 zł na każdą rozpoczętą godzinę. Zdaniem większości rodziców stawka ta jest zbyt wygórowana. Jest to jednak celowy zabieg, którego zadaniem jest zdyscyplinowanie rodziców. Pracownicy żłobków narzekają bowiem na sytuacje, w których muszą zostawać z maluchami „po godzinach”, gdyż opiekunowie musieli na przykład dłużej zostać w pracy. W skrajnych przypadkach zdarza się, że rodzice świadomie opóźniają odbiór dziecka z placówki, by w tym czasie zrobić zakupy czy załatwić inne prywatne sprawy. Od września zapłacą za tą przyjemność 20 zł za godzinę.

Dzień Dziecka był idealną okazją do inauguracji przebudowanej pływalni przy ul. Dekabrystów. Obiekt miał być gotowy w zeszłym roku, ale budowlańcy nie zmieścili się w terminie. Od środy można pluskać się do woli. Temperatury rosną, a nie zawsze jest czas i możliwość, by wyjechać za miasto. Dlatego wyczekiwana pływalnia jest doskonałą niespodzianką nie tylko na Dzień Dziecka, ale i na wakacje. W środę najmłodsi i ich rodzice mieli okazję przetestować obiekt za darmo. Na ten dzień Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji zaplanował piknik dla dzieci. A jest co testować: otwarta zjeżdżalnia Anakonda, grota ze sztuczną falą, wydzielone tory pływackie, dzika rzeka, gejzery,  zjeżdżalnia rodzinna, grzybki wodne i wiele innych. Do końca roku szkolnego, tj. do 17 czerwca w dni powszechne pływalnia będzie czynna w godzinach 14-20.30. W tym czasie będą obowiązywały ceny biletów jak od godz. 16, czyli będą znacznie tańsze: za bilet normalny trzeba zapłacić 6 zł, za ulgowy 4 zł. W sobotę i niedzielę odpowiednio 7 zł i 5 zł. Po 17 czerwca normalny bilet w dniu powszednim zapłacimy 12 zł, a ulgowy 7 zł. W soboty i niedziele wejście kosztuje odpowiednio 14 zł i 8 zł. Istnieje również możliwość zakupu biletu rodzinnego lub grupowego w atrakcyjnej cenie. Dodatkowo na terenie pływalni znajdują się boiska do piłki siatkowej i nożnej, ale niestety za nie trzeba zapłacić dodatkowo. Szczegółowy cennik pływalni dostępny na www.mosir.pl

Daniel Wojtasz jako młody trener, musiał sprostać ciężkiemu zadaniu. Kiedy obejmował stanowisko na Skrze Wadrox, był po 5 ligowych kolejkach na straconej pozycji. Udało mu się odbudować zespół i przez długi czas zajmować fotel lidera w IV lidze. Został zwolniony po sobotniej porażce ze Szczakowianką Jaworzno 2 do 1. – Liczył się pan z utratą stanowiska przed i po meczu ze Szczakowianką? – Liczyłem się z taką możliwością, przychodząc tu do pracy. To, że zwolnią trenera jest pewne. Pozostaje pytanie kiedy. Widocznie miałem postawiony cel i najwyraźniej prezesi postanowili, że nie jestem tego w stanie osiągnąć. Liczyłem się z tym, że taka a nie może inna być decyzja Zarządu. Przyjmuję to z pokorą i wyciągnę z tego odpowiednie wnioski, licząc na to, że w kolejnym klubie wyniki mojej pracy będą bardziej efektywne.   – Nie przewidywał pan jednak, że rozstanie się pan ze Skrą w takiej atmosferze? Wygląd na na to, że Zarząd podjął decyzję bardzo szybko, a kibice żegnają pana niezadowoleni po ostatnich wynikach.– Trudno by byli zadowoleni, skoro ambicje klubu to awans, są na to przeznaczone duże środki, mam dobrych zawodników – trudno, żebym nie wygrywał. Starałem się pracować na 120 proc. moich możliwości. Może zabrakło doświadczenia, może umiejętności – ciężko mi powiedzieć. Ta praca to moja pasja, więc starałem się zrobić wszystko. Szkoda, że nie wyszło. Prezesi mieli takie prawo, podjęli taką a nie inną decyzje. Mam nadzieję, że to pozytywnie wpłynie na zespół i wygrają wszystkie pozostałe mecze do końca. Na pewno będę trzymał kciuki i śledził tabelę.  Może jeszcze uda im się awansować, ja będę z nimi sercem i duszą. Mam nadzieję, że Piotrek Bański (do tej pory drugi trener, tymczasowo jedyny – przyp. red.) zrobi coś, czego mnie się nie udało. – Kiedy rozmawiał pan z Zarządem, nie było takiej opcji, by został pan jeszcze na te cztery kolejki do końca sezonu?– Nie rozmawialiśmy na takie tematy. Dostałem informację, musiałem ją po prostu przyjąć do wiadomości. To nic by nie zmieniło. Po porażce z Włodarem (3 tyg. temu – przyp. red.) wydawało się, że coś drgnęło. Graliśmy efektownie i efektywnie. Pokazaliśmy, że byliśmy drużyną z dużym potencjałem, teraz byliśmy lepsi od Szczakowianki. Zabrakło szczęścia – któraś z sytuacji, jakie stworzyliśmy, kończy się bramką. Ten przypadkowy gol dla Szczakowianki nie pada i jesteśmy dziś w zupełnie innych nastrojach. Zajmujemy pierwsze miejsce, a wszyscy mówią, że Wojtasz  to wielki trener, a drużyna to pewny kandydat do awansu. Trochę więcej szczęścia, a tak mogę się tylko dziwić, dlaczego decyzja zarządu i kibiców jest inna. – Jak reakcja zawodników, bo zakładam, że już rozmawiał pan z nimi na ten temat?– Tak, byłem już w klubie, pożegnałem się z zawodnikami. Nie ukrywam, że zawodnicy pozytywnie wypowiadają się na mój temat i to jest dla mnie największy komplement, największa radość. Mówią tak nawet ci, którzy nie grali w pierwszym składzie. Oni też mnie wspierają, też dają mi satysfakcję. Mam przekonanie, że ta praca była wykonana rzetelnie i dobrze, jednak to wyniki rozliczają trenera. Jeśli ich nie ma, trzeba szukać zawodnikom innego, alternatywnego rozwiązania. – Jakie ma pan perspektywy na przyszłość? Już pojawiły się jakieś oferty pracy? Wraca Pan do siebie, na Śląsk? – Nikt teraz nie zatrudni trenera, zostało kilka kolejek do końca. Kto miał zmienić trenera już to zrobił, a ci którzy mieli zostać będą mieli pracę do końca sezonu. Myślę, że teraz nic się nie wydarzy. Trzeba czekać na końce sezonów – może zadzwoni telefon? Ale to nie jest takie łatwe. Nie jest tak, że trener, który ma 29 lat nagle będzie miał mnóstwo ofert. Muszę ciężko pracować i liczyć, że ktoś tak jak prezes Szymczyk, da szansę młodemu, ambitnemu trenerowi i pozwoli mu prowadzić jakiś zespół. Jestem pełen nadziei, to jest moja pasja, moje całe życie. Cieszę się, ze dostałem szansę w Skrze, gorzej, że jej nie wykorzystałem. Życie toczy się dalej, trzeba patrzeć przed siebie, choć może kiedyś los sprawi, że na Skrę zawitam i wyniki zdobyte pod moją wodzą będą lepsze… Chociaż nie mam się czego wstydzić teraz! – 14 zwycięstw, 3 remisy i 3 porażki w 20 ligowych spotkaniach pod pańską opieką i do tego jeszcze 4 ważne wygrane w Pucharze Polski. Gdyby na początku, ktoś powiedział, że taki bilans będzie miał pan teraz po tych 9 miesiącach, byłby pan wtedy zadowolony? – Tak, jeżeli te wyniki dałyby awans. Chociaż gdy tu przychodziłem obejmowałem zespół, który miał 7 pkt. straty do lidera, a cel jasny – awans. To nie było łatwe zadanie. W pierwszej rundzie spisaliśmy się bardzo dobrze, jeszcze wyszliśmy na prowadzenie. W rundzie rewanżowej też nieźle, mieliśmy już chyba nawet 7 pkt. przewagi nad Szczakowianką. Gdyby nie ostatnie porażki, dzisiaj mówiłoby się o nas inaczej.