X Festiwal Piosenki Retro im. Mieczysława Fogga rozpoczął się tu, w Częstochowie, plenerowym koncertem Makabundy. Zjechali się goście honorowi i nawet ogłosili, że za popularyzację tej muzyki zespół jest nominowany do Złotego Liścia Retro. Częstochowianom jednak przyjść się nie chciało. Garstka ludzi zgromadzona pod sceną w odrętwieniu słuchała coverów piosenek Mieczysława Fogga i w efekcie występ skończył się szybko, bez bisu i przy nieśmiałych owacjach. Zawiódł zespół czy publika?  O Makabundzie rozpisywały się media na długo przedtem, jak zespół zaprezentował swój materiał muzyczny. Uwagę przykuwał zarówno pomysł (współczesne aranżacje tang i foxtrotów z okresu międzywojennego i zasilone dźwiękami reggae), jak i skład nowo powstałego projektu, który tworzą muzycy na co dzień grający w Habakuku, Bethel, Kalokagathos, Daab, T.Etno, Canau, Mumio, Deliver_Us. Wokalista Wojciech „Broda” Turbiarz (lider Habakuka) przybrał w ramach inicjatywy nowy pseudonim artystyczny – Brotiar Stanisławski. To częstochowianie jako pierwsi doświadczyli na żywo muzyki Makabundy pod koniec listopada ubiegłego roku. Koncert niewątpliwie należał do udanych – dopisała wielopokoleniowa publiczność, spośród której raz po raz jakaś para próbowała wygospodarować chociaż kawałek parkietu do tańca. Bez bisów zespołu nie wypuszczono. Z klimatem piosenki przedwojennej Makabunda wyruszył na wiosnę w trasę koncertową (Rzeszów, Kraków, Wrocław, Katowice, Warszawa), nie zapominając jednak o rodzinnych stronach. W ramach projektu „Aleje – tu się dzieje” realizowanego przez Urząd Miasta Częstochowa ze środków publicznych Makabunda wystąpił na Placu Biegańskiego. Zespół chciał w ten sposób uczcić urodziny Mieczysława Fogga i to jemu dedykował występ. Jednocześnie koncert zainaugurował X edycję Festiwalu Piosenki Retro, dlatego wśród publiczności znalazł się również dyrektor tego przedsięwzięcia – Wojciech Dąbrowski. Gościem honorowym był także prawnuk Fogga. – Na przyszły raz zapraszamy Makabundę do Warszawy, bo my już tutaj na pewno nie przyjedziemy – zakomunikował Michał Fogg, niechcący oceniając częstochowską atmosferę. Klimatu dancingu nie udało się stworzyć pod ratuszem i trudno obwinić za to tylko zespół. Energia widowni ma dużą siłę oddziaływania – może muzyków rozkręcić albo stłamsić. Częstochowska publiczność okazała się bardzo odporna na dźwięki akordeonu, skrzypiec czy banjo, na utwory skoczne, jak i melancholijne. Nie roztańczył jej nawet energetyczny utwór „Katiusza”. Zespół zakończył muzykować szybko i nawet słowo o bisie nie padło. Plenerowy występ, którego repertuar ma siłę łączenia pokoleń, wyglądał jak podwórkowy koncert, na którym z ćwierćmilionowego miasta zjawiła się jedynie garstka znajomych. Może muzyka Makabundy lepiej sprawdza się w kameralnych wnętrzach kawiarń niż w otwartej przestrzeni, ale w tamten wieczór zdecydowanie nie została doceniona. W tym roku Wydział Kultury, Promocji i Sportu Urzędu Miasta Częstochowy wyszarpał na kulturę z miejskiego budżetu większą sumę niż zwykle (o ponad 700 tys. zł). Projekt „Aleje – tu się dzieje” ma promować lokalnych artystów poprzez dofinansowanie oraz organizację wydarzeń kulturalnych wzdłuż Alej. To był pomysł urzędników na ożywienie centrum miasta. Częstochowianie jednak po raz kolejny pokazali, że na przejawy twórczości artystycznej są niezwykle odporni.

Radny Artur Gawroński (PiS) złożył do prokuratury w Częstochowie zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez firmy, które zabrały sprzed posesji właścicieli domów jednorodzinnych kubły na śmieci. Zdaniem radnego doszło do działania na szkodę mieszkańców Częstochowy i miejskiej spółki CzPK.    – Ktoś musi mi zapłacić za worki, które kupiłem prywatnie i za wywóz śmieci. Mnie jest wszystko jedno, kto wyłoży pieniądze: miasto czy firma – mówi mieszkaniec Stradomia, któremu dwa dni temu firma Remondis zabrała sprzed domu kosze na śmieci. Marek Pilawka przyznaje, że nie jest ubogim człowiekiem, ale za nieudolność władz miasta płacił nie będzie. Mamy oto sytuację, w której mieszkańcy pozbawieni kubłów na odpady powinni je lub worki na śmieci zakupić sobie we własnym zakresie. Jeśli mają na terenie nieruchomości miejsce do składowania odpadów, winni poczekać aż w miesiącu lipcu przyjedzie firma, którą w przetargu wybrał magistrat. Problem w tym, że nie ma jeszcze określonych terminów, więc nie wiadomo, czy firma transportowa odbierająca śmieci po nowemu przyjedzie na początku miesiąca czy na końcu. Jeśli pojawi się w ostatnich dniach lipca to pan Pilawka i jemu podobni będą składować śmieci przy swoich posesjach przez prawie dwa miesiące, z czerwca i lipca. A tu rodzi się kolejne pytanie: kto zapłaci CzPK (wysypisko śmieci) – bo przecież to nie instytucja charytatywna – za składowanie podwójnej ilości śmieci, np. od pana Pilawki. Innym rozwiązaniem, z którego mogą skorzystać mieszkańcy, jest dostarczenie własnych odpadów bezpośrednio do CzPK w Sobuczynie, ale to też związane jest z kosztami, chociażby transportu. Należy mieć nadzieję, że nikt nie wpadnie na pomysł wywiezienia odpadów do lasu… Na ogólny chaos “śmieciowy” radny Gawroński zareagował doniesieniem do prokuratury. W dokumencie czytamy: “Firmy, zabierając pojemniki na odpady, nie zrealizowały zapisów umowy, gdzie rozwiązanie następuje z ostatnim dniem miesiąca kalendarzowego. Obecny brak posiadania urządzeń przeznaczonych do gromadzenia odpadów (pojemniki na śmieci) jest niezgodne z ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, a także uchwałą Rady Miasta Częstochowy. (…) Postępowanie firm zabierających pojemniki przed terminem wygaśnięcia umowy wskazuje, że mogło dojść do świadomego działania naruszającego przepisy prawa. (…) Działania takie mogą też naruszać interes spółki miejskiej CzPK i może dotyczyć 20 tys. gospodarstw domowych i z tego tytułu CzPK może utracić kilkaset tysięcy złotych, ponosząc koszty odbioru i składowania odpadów nie odebranych w czerwcu”. Prócz radnego Gawrońskiego, żaden przedstawiciel władzy wykonawczej (prezydent i jego urzędnicy) ani uchwałodawczej (radni) nie podjął namacalnych działań wskazania winnych i wyciągnięcia konsekwencji. Bo to, że służby miejskie doprowadziły do kompletnej dezorganizacji, nikt na szczęście nie waży się kwestionować. Magistrat próbuje łagodzić skutki, co i rusz wypuszcza uspokajające komunikaty. Wiceprezydent Soborak spisał nawet swoje stanowisko i podzielił się nim ze światem, o tym co myśli na temat firmy Remondis (miło nie było). Sugeruje w nim co prawda, że sprawa może trafić do sądu, ale mimo upływu kolejnych dni, magistrat pozostaje bierny. – Proszę nie wciskać mi ciemnoty, że Remondis zrobił taką akcję i nie skonsultował się ze swoimi prawnikami… Były po prostu złe uzgodnienia, a być może złe wypowiedzenia umów, ale to przecież urzędnicy Matyjaszczyka są za to odpowiedzialni – twierdzi Marek Pilawka. Tak czy siak, ktoś za śmieci z miesiąca czerwca zapłacić będzie musiał, za ich przewiezienie i przekazanie “Sobuczynie”. Służby prezydenta na razie milczą, ale takiej góry śmieci pod dywan zamieść się nie da.

W naszym cyklu spróbujemy odpowiedzieć na pytanie: kogo i za jaką cenę spośród radnych kupił prezydent Matyjaszczyk? Podczas wyborów, teoretycznie, wybieramy radnych z różnych opcji politycznych. W interesie ekipy rządzącej jest przekonanie do siebie tzw. radnych opozycyjnych. Dzięki ich głosom władza może przeforsować każdy swój pomysł. W dość nieskomplikowany i bezbolesny sposób prezydent eliminuje opozycję, tworząc własne koalicje. Dziś trudno powiedzieć, który radny reprezentuje jaką opcję. Dziwnym trafem w Polsce nie ma zakazu łączenia mandatu radnego, z pracą w spółkach należących do samorządu. I chociaż większość częstochowian nie ma pewności jutra, rajcowie prócz diety korzystają z licznych przywilejów finansowych niedanych pospólstwu. Sprawa dotyczy nie tylko radnych, ale także członków ich rodzin, dla których z łatwością znajdują się wolne wakaty lub tworzone są nowe stanowiska w instytucjach samorządowych i pokrewnych. Znana to prawda – w czasach kryzysu miejskie etaty są na wagę złota, a raczej… głosu radnego.   Jerzy Zając (Platforma Obywatelska) Wiek: 66 lat.Wykształcenie: wyższe (inżynier).Stan cywilny: żonaty.Języki: angielski, rosyjski.Radny z okręgu: Stare Miasto, Śródmieście, Trzech Wieszczów. Źródło utrzymania (z oświadczenia majątkowego za 2012 r.):  praca w TAURON – DYSTRYBUCJA S.A. (zatrudniony do 20.04.2012) – 82 152,83 zł, emerytura (od 21.04.2012) – 43 325,32 zł.Dodatkowe dochody: dieta radnego: 28 616,64 zł, dochód majątkowy: 6 340, 31 zł.Kadencja: trzecia (1990-1994, 1994-1998, 2010-2014).Członek komisji: Komisja Praworządności i Samorządu (przewodniczący), Komisja Rozwoju Regionalnego i Gospodarki. *** Radny Jerzy Zając w szeregach Platformy znalazł się raptem 8 lat temu, choć w polityce i samorządzie  jest od początku lat 90, a nawet wcześniej, bo był prężnie działającym członkiem Solidarności. Koledzy z PO nie traktują go jednak jak swojego. Być może za to, że Zając wywodzi się z Unii Wolności i to ona była mu ideologicznie najbliższa. Na miano trędowatego w Platformie sam także zapracował. Jako radny wielokrotnie chwali się publicznie ciekawymi pomysłami bez konsultacji z kolegami z klubu. Jerzy Zając to taki trochę kot dachowiec – zawsze podąża własną drogą. Czarną kartą w jego karierze parlamentarzysty zapisała się walka, a raczej jej brak, o województwo częstochowskie. Radny Zając, a wówczas poseł, nie krył, że bliżej mu do Katowic niż do Częstochowy („bo jest DK1”). Dziś radny Zając to wyluzowany emeryt i wolny strzelec, który szafuje pomysłami, ale nie potrafi zdobyć dla nich poparcia wśród kolegów z klubu. Ekipa Krzysztofa Matyjaszczyka nie adoruje radnego i vice versa. Między nimi brakuje chemii, jest tylko obojętność. Żadna ze stron nie jest zainteresowana współpracą, być może przez wzgląd na solidarnościową przeszłość radnego lub jego zażyłe relacje z Tadeuszem Wroną, którego skutecznie wypromował w latach 90.  Jerzy Zając od lipca 2010 do stycznia 2011 zasiadał w Radzie Nadzorczej Oczyszczalni Ścieków „Warta”. O tym, czy zrezygnował ze stanowiska z własnej woli, czy raczej został objęty SLD-owskimi czystkami w spółkach miejskich, trudno powiedzieć, bo radny odmówił rozmowy – przez wzgląd na tytuł naszego cyklu. Nie od dziś wiadomo, że radny jest bardzo wrażliwy na wszelkie podejrzenia o korupcję. Swego czasu pozwał innego znanego lokalnego polityka, Władysława Serafina za to, że ten go oskarżył o lobbowanie za budową hipermarketów. Sprawę wygrał Jerzy Zając.

W minioną niedzielę Dospel Włókniarz Częstochowa podejmował na własnym stadionie Betard Spartę Wrocław. Częstochowianie pewnie wygrali spotkanie, jednak nie wystarczyło to do wywalczenia punktu bonusowego. W pierwszym meczu obu ekip Włókniarz przegrał 58:32. Tak wysoka porażka wywołała falę krytyki, która ostatecznie zaowocowała zatrudnieniem na stanowisku trenera Grzegorza Dzikowskiego. Najważniejszym celem przed niedzielnym spotkaniem było zdobycie dwóch punktów meczowych, jednak pojawiały się nieśmiałe głosy o możliwości wywalczenia punktu bonusowego. Szanse CKM-u wzrosły gdy obojczyk złamał Tai Woffinden. Lider Betardu doznał kontuzji podczas Grand Prix w Cardiff. Jego miejsce zajął Nicolai Klindt, który jak pokazały wydarzenia z spotkania nie zawiódł pokładanych w nim nadziei. Pierwszy bieg zakończył się remisem właśnie za sprawą Duńczyka. Częstochowianie rozpoczęli odrabianie strat z pierwszego meczu od drugiej gonitwy. Młodzieżowcy biało-zielonych odnieśli podwójne zwycięstwo, a Włókniarz objął prowadzenie w spotkaniu którego nie oddał już do końca. W prawdziwą euforię publiczność zgromadzoną na SGP Arenie Częstochowa wprawił w gonitwie szóstej Artur Czaja. Grigorij Łaguta dotknął taśmy, a jego miejsce zajął młodzieżowiec Lwów. Po starcie Tomasz Jędrzejak oraz Peter Ljung wyszli na podwójne prowadzenie. Czaja na dystansie wyprzedził jednak obu przeciwników. Postawa obu młodzieżowców Włókniarza rozpala nadzieje kibiców na lepsze wyniki. W całym spotkaniu zdobyli oni 11 punktów przy tylko 1 młodzieżowców z Wrocławia. Do wywalczenia punktu bonusowego zabrakło Lwom pięciu punktów, które zgubili w drugiej fazie zawodów. Oceniając z perspektywy całego spotkania kluczowym był wyścig 8, w którym wrocławianie zwyciężyli podwójnie. W Włókniarzu słabsze zawody zaliczyli Grigorij Łaguta oraz Emil Sajfutdinow. Ich słabszą dyspozycję zrównoważyły bardzo dobre występy Michaela Jepsena Jensena oraz Rafała Szombierskiego. Do udanych zawody może również zaliczyć Rune Holta. Z kolei w Sparcie bardzo odczuwalny był brak Taia Woffindena. Z bardzo dobrej strony po raz kolejny pokazał się Troy Batchelor. Zawiedli natomiast Suchecki, Jędrzejak oraz juniorzy. W najbliższą niedzielę Dospel Włókniarz będzie na własnym stadionie podejmował Stelmet Falubaz Zielona Góra. Będzie to przełożony hit pierwszej kolejki. Początek spotkania zaplanowano na godzinę 18:30.   Betard Sparta Wrocław 36:1. Nicolai Klindt – 11+1 (3,0,2*,2,2,2)2. Zbigniew Suchecki – 1 (0,1,-,-)3. Tomasz Jędrzejak – 4+1 (0,2,1,0,1*)4. Peter Ljung – 6+1 (3,1*,0,0,2)5. Troy Batchelor – 13+1 (2,1,3,3,3,1*)6. Patryk Dolny – 1 (1,0,0,0)7. Patryk Malitowski – 0 (0,0,-)Dospel Włókniarz Częstochowa 54:9. Michael Jepsen Jensen – 12+1 (2,3,3,1*,3)10. Rune Holta – 8+3 (1*,2*,2*,3,0)11. Emil Sajfutdinow – 8+2 (2,2*,1*,3,0)12. Rafał Szombierski – 11+1 (1*,3,2,2,3)13. Grigorij Łaguta – 4 (3,t,0,1)14. Hubert Łęgowik – 4 (3,0,1)15. Artur Czaja – 7+1 (2*,1,3,1) Bieg po biegu:1. (66,61) Klindt, Jepsen Jensen, Holta, Suchecki 3:32. (66,68) Łęgowik, Czaja, Dolny, Malitowski 5:1 (8:4)3. (65,70) Ljung, Sajfutdinow, Szombierski, Jędrzejak 3:3 (11:7)4. (66,20) Łaguta, Batchelor, Czaja, Malitowski 4:2 (15:9)5. (65,38) Szombierski, Sajfutdinow, Suchecki, Klindt 5:1 (20:10)6. (66,33) Czaja (Łaguta – t), Jędrzejak, Ljung, Łęgowik 3:3 (23:13)7. (66,05) Jepsen Jensen, Holta, Batchelor, Dolny 5:1 (28:14)8. (66,26) Batchelor, Klindt, Czaja, Łaguta 1:5 (29:19)9. (65,65) Jepsen Jensen, Holta, Jędrzejak, Ljung 5:1 (34:20)10. (66,48) Batchelor, Szombierski, Sajfutdinow, Dolny 3:3 (37:23)11. (66,13) Holta, Klindt, Łaguta, Jędrzejak 4:2 (41:25)12. (66,12) Sajfutdinow, Klindt, Łęgowik, Dolny 4:2 (45:27)13. (66,38) Batchelor, Szombierski, Jepsen Jensen, Ljung 3:3 (48:30)14. (67,08) Szombierski, Ljung, Jędrzejak, Sajfutdinow 3:3 (51:33)15. (65,71) Jepsen Jensen, Klindt, Batchelor, Holta 3:3 (54:36)

No i znowu radny Danek nawarzył piwa. Podczas jednego z wywiadów powiedział: – Szpital miejski przyjmuje wszystkich, nie ujmując nikomu, szmondków i takich… I się zaczęło… Niemała grupa częstochowian poczuła się dotknięta, bo rzecz jasna nasuwa się mnóstwo pytań, kto szmondakiem jest i co to w ogóle znaczy. Bo może szmondak w nowomowie radnego to po prostu częstochowianin, a może to nowa nazwa pacjenta? I najważniejsze – dobrze szmondakiem być czy też nie? Nie ma co zachodzić w głowę – pytamy radnego. – A co to? Gdzie to było? Aaa… To nie była autoryzowana wypowiedź. To było na żywo filmowane. Szmondek? Ja wiem… Szmondek? To wszyscy ci, którzy są bezdomni, którzy nie mają domu, nie mają ubezpieczenia, nie opłacają ZUS-u, którymi też się miasto musi zaopiekować. Szpital miejski to nie jest miejsce, które musi zarabiać. Problem jest ogólny, służba zdrowia jest chora – tłumaczy Janusz Danek. Po wysłuchaniu definicji radnego, sięgnęliśmy do słowników i „szmondak” encyklopedycznie nie wypada najlepiej. To „slangowe i wulgarne słowo używane na określenie człowieka niewiele wartego (najbliższy synonim to „dupek”)”. W innym opracowaniu czytamy, że to „łajdak” i „pętak”. Nie urażając radnego i vice versa, nie pozostaje nic innego, jak życzyć wszystkim szmondakom szybkiego powrotu do zdrowia, by zbędnie nie obciążali umysłu radnego (od niedawna nowego szefa Komisji Zdrowia), co prowadzi do natręctw słowotwórczych. Od dziś chorującym szmondakom – łajdakom mówimy stanowcze – NIE!

Na ostatniej sesji Rady Miasta pojawiły się dwa projekty uchwał. Oba dotyczyły częstochowskich Wodociągów. Radni nie uchwalili żadnego z projektów, a pewnie dlatego, że dokumentów nie sposób zrozumieć. Problem mieli także poproszeni przez redakcję o pomoc specjaliści prawa podatkowego oraz radcy prawni. W skrócie – o co chodzi? Za dostarczanie wody i odbiór ścieków na terenie Częstochowy i nie tylko odpowiedzialne jest Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Okręgu Częstochowskiego S.A. Właścicielem Wodociągów jest Związek Komunalny Gmin ds. Wodociągów i Kanalizacji, w którego skład wchodzą: Częstochowa oraz 9 gmin ościennych. Do tego momentu sprawa wydaje się oczywista – członkowie Związku korzystają z usług (obsługi wodno-kanalizacyjnej) własnego przedsiębiorstwa wodociągowego. Temat komplikuje się, gdy gminy podejmują inwestycje na swoim terenie. Powód jest prosty – przybywa mieszkańców, szczególnie na obszarach wiejskich, którzy chcą korzystać z dobrodziejstw cywilizacji, w tym – z kanalizacji wodno-ściekowej. Gminy, wychodząc naprzeciw potrzebom, doprowadzają więc kanalizację (przyłącza) do poszczególnych domostw. Nierzadko robią to, sięgając po środki unijne. W ten sposób powstaje majątek: budynki, rury, grunty, przepompownie itp. Przez lata praktykowano następującą metodę: gmina buduje, a potem majątek w postaci sieci kanalizacyjnej przekazuje Związkowi, a ten – przedsiębiorstwu wodociągowemu. Do tej pory wszystko działo się nieodpłatnie, jednak do chwili, gdy mechanizm przekazywania majątku zakwestionowała Izba Skarbowa w Katowicach. Dyrektor jednostki uznał bowiem, że od wnoszonego aportem majątku należy odprowadzić podatek dochodowy. Przejdźmy do szczegółów. Częstochowa chce więcej Na poprzednią sesję Rady Miasta (23 maja) prezydent Matyjaszczyk (a właściwie działający z jego upoważnienia wiceprezydent Marszałek) zgłosił dwa projekty uchwał, których bliższa lektura musi budzić zdumienie i uśmiech niedowierzania. Czarno na białym wynika z nich, że prezydent próbuje wkręcić Radę w coś nie do końca zgodnego z prawem i to tak, żeby radni nie połapali się, o co w tym wszystkim chodzi. Biorąc pod uwagę ogólną kondycję intelektualną Rady Miasta VI kadencji jako organu, to nawet nie dziwi, że prezydent ma tak kiepskie zdanie o swoich kolegach radnych i liczy na to, że przegłosują każdą podsuniętą im pod nos bzdurę. Ale po kolei… Pierwszy z dwóch projektów uchwał zakłada przystąpienie Gminy Miasto Częstochowa jako wspólnika do spółki „Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Okręgu Częstochowskiego” S. A. w zamian za wniesiony wkład niepieniężny (aport). A przypomnijmy. Jedynym właścicielem wodociągowej spółki jest od ponad 20 lat Związek Komunalny Gmin ds. Wodociągów i Kanalizacji z siedzibą w Częstochowie, utworzony przez 10 sąsiadujących ze sobą gmin (w tym także Częstochowę) i funkcjonujący na podstawie ustawy o samorządzie gminnym. O tym, że Częstochowa ma na działania Związku (a co za tym idzie, także i spółki) przemożny wpływ, nie trzeba chyba nikogo przekonywać (i nie chodzi tu wcale o osobę szwagra wiceprezydenta Marszałka zatrudnionego od niedawna w roli członka zarządu spółki) – wynika to po prostu ze statutu Związku. Po co w takim razie Częstochowa wpycha się do spółki jako drugi mniejszościowy wspólnik, skoro i tak jest głównym rozgrywającym w strukturach obecnego właściciela? Odpowiedź jest prosta – chodzi o pieniądze. I to grube – około 80 mln złotych, którymi należałoby opłacić fiskusa, jak ćwierkają zaprzyjaźnione wróbelki. Problem polega na tym, że jak do tej pory obowiązywał następujący mechanizm – gmina budowała na swoim terenie sieć wodociągowo-kanalizacyjną (nierzadko za środki unijne, np. w ramach projektu ISPA), wytworzony majątek przekazywała do Związku Komunalnego, a ten z kolei darowizną wnosił go do spółki. I tu pojawia się kłopot z podatkami, bo od przekazanego w ten sposób na własność spółce majątku zgodnie z przepisami podatkowymi należy odprowadzić podatek dochodowy. W ten sposób powracamy do wspomnianych 80 mln złotych podatku, które Wodociągi zgodnie z prawem powinny przekazać właściwemu Urzędowi Skarbowemu (I US w Sosnowcu). Jak wpłynęłoby to na kondycję finansową spółki, a także na cenę wody w naszych kranach i cenę ścieków, nie trzeba chyba wyjaśniać. Wodociągi Częstochowskie, wiedząc o zaistniałym problemie już ponad 2 lata temu, wystąpiły do dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (IBPBI/2/423-1926/10/MO), (IBPBI/2/423-754/11/MO). I tu zaczyna się robić ciekawie, bo wszystkie uzyskane odpowiedzi były negatywne. Mówiąc wprost: należnego skarbówce podatku nie da się uniknąć. Zaczęło się więc kombinowanie… Skoro nie udało się przekazać majątku darowizną w prosty sposób i bez ponoszenia konsekwencji podatkowych, to ktoś wpadł na taki oto pomysł: złapmy się lewą ręką za prawe ucho i poliżmy własny łokieć. Czyli zróbmy Częstochowę mniejszościowym udziałowcem spółki, w której i tak (pośrednio) jest udziałowcem większościowym. Zróbmy to, jak planowano, dosłownie na chwilę, aby wnieść na poczet udziałów wybudowaną sieć wodociągowo-kanalizacyjną… Zagadkowe projekty Ale pojawił się problem – przez półtora roku prezydent Matyjaszczyk miał wolną rękę do tego typu działań, bo Rada Miasta przez swą „nieświadomość” pozwoliła mu na to uchwałą o zasadach obejmowania i zbywania udziałów w spółkach. Niestety dla prezydenta mołojecka swoboda skończyła się całkiem niedawno dzięki naszym publikacjom i czujności kilku co światlejszych radnych. By teraz przeprowadzić całą akcję, trzeba było zwrócić się do Rady Miasta. Jak to zrobił prezydent? Na pewno nie przez uczciwe i dokładne uzasadnienie do projektu uchwały. Zamiast tego starannie przemilczał w nim wszystkie zaistniałe problemy natury prawno-podatkowej i w jednym tylko miejscu półgębkiem wspomniał, że obecny model realizacji inwestycji i ich przekazywania do spółki „w aktualnej ocenie organów skarbowych rodzi wysoce niekorzystne dla Związku konsekwencje podatkowe”. Prezydent, zamiast rzetelnie informować, kusi radnych: „Wniesienie aportu będzie tak dla gmin, jak i dla Spółki neutralne w obszarze podatku dochodowego od osób prawnych”. W tym momencie prezydent Marszałek (odzwierciedlamy faktyczną hierarchię naszej władzy wykonawczej) postanowił zwieść radnych. Z kolejnej, całkiem świeżutkiej, bo pochodzącej z lutego 2013 r. interpretacji indywidualnej dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (IBPBI/2/423-1442/12/CzP) wynika bowiem coś zupełnie przeciwnego: niezależnie od formy, którą przyjmą władze miasta, przekazując Wodociągom własny majątek, podatek trzeba będzie zapłacić. Nie ma zdaniem dyrektora Izby Skarbowej mowy o kombinowaniu w ten sposób – obciążony koniecznością zapłaty gigantycznego podatku zostanie Związek Komunalny. I tu rodzi się pierwsze pytanie – co złego zrobił ten działający od ponad 20 lat twór, będący przykładem dobrej współpracy lokalnych samorządów, prezydentom Matyjaszczykowi i Marszałkowi, że postanowili go wykończyć?!  Bo do tego niewątpliwie doprowadzi pójście drogą zaproponowaną miejskim radnym w projekcie uchwały zawartym na druku BR.14_37 (dostępny na stronie BIP Częstochowa).