– Teraz czujemy się oszukani, wykorzystani i wmieszani w jakąś politykę. Mimo, że mieszkamy w tym miesicie, tu prowadzimy działalności, tu płacimy podatki – dla władz Częstochowy jesteśmy niechcianymi intruzami – stwierdzają kupcy z Ryneczku.Konflikt władz miasta Częstochowy z kupcami z Ryneczku nabiera tempa. Można by rzec – żarty się skończyły. Kupcy przymierzają się do zaostrzenia protestu, chyba że dwa spotkania ostatniej szansy – z prezydentem Krzysztofem Matyjaszczykiem (SLD) w czwartek oraz z radnymi podczas nadzwyczajnej sesji w piątek – przyniosą oczekiwany przez nich skutek. Kupcy oświadczają: „Informujemy, że nie zrezygnujemy z naszych praw do Ryneczku. Jesteśmy tutaj od 60 lat. Tu handlowały nasze prababcie, babcie, rodzice, a teraz my. Przez ponad pół wieku płaciliśmy podatki, za które (w jakimś stopniu) radni zdobyli swoje wykształcenie i teraz właśnie powinni się odwdzięczyć i wydawać mądre decyzje, chroniąc polskich kupców i lokalny handel. Jeszcze pana Matyjaszczyka nie było na świecie, jak Ryneczek już działał.”O planach kupców opowiada prezes Stowarzyszenia Kupców Targowiska „Wały Dwernickiego” w Częstochowie, Waldemar Ziaja. – W jaki sposób kupcy z Ryneczku zamierzają walczyć o swoje miejsca pracy?– Jeśli nic się nie zmieni, jeśli prezydent Krzysztof Matyjaszczyk nie zmieni zdania i nie zrezygnuje z przetargu – jesteśmy zdeterminowani i gotowi na strajk okupacyjny, głodowy. Domagamy się od władz miasta Częstochowy zmiany decyzji, tak nas krzywdzącej. W naszej walce w słusznej sprawie liczymy na wsparcie przyjaznych instytucji, osób i mediów, a w przypadku tych ostatnich prosimy o nagłośnią tematu. Chcemy pokazać światu, jak w Częstochowie traktuje się lokalny biznes. Bardzo też potrzebujemy wsparcia wszystkich mieszkańców Częstochowy. Nie bądźcie obojętni – pomóżcie nam!!! – Co Pana zdaniem, prezesa Stowarzyszenia, będzie na terenie Ryneczku, jeśli już Was nie będzie?– Jeśli miasto nas stąd usunie, a widać, że takie są zamiary prezydenta (i dowiedzieliśmy się tego z pewnych źródeł), to w miejsce Ryneczku planowane jest tzw. „Las Vegas”. Tory kolejowe, biegnące wzdłuż pasażu handlowego mają być przykryte pod piętrowy parking, a ulica Wały Dwernickiego ma być przejezdna od Alei do ulicy Lelewela. Oczywiście dziś możemy o tym mówić wyłącznie w sferze przypuszczeń, bo przecież prezydent i jego służby o swoich zamysłach nie informują mieszkańców Częstochowy. Sądzę, że albo powstanie tu nowoczesna galeria, kolejna zresztą albo wejdzie deweloper i postawi bloki. Tak więc zdanie kupców jest takie, że prezydent ma inne plany, co do tego miejsca. Świadczy o tym ostatnia uchwała rady miasta w sprawie nowego studium dla tego obszaru, która wyraźnie mówi, że na tym terenie ma nie być małego handlu detalicznego, jak nasze targowisko. Jest natomiast zapisane, że teren ma być przeznaczony pod zabudowę. Poza tym miasto chce wydzierżawić ten teren pod handel tylko na dwa lata. Nie trzeba być specjalnie bystrym, by wiedzieć co to znaczy, a znaczy, że w przyszłości Ryneczek Wały Dwernickiego zniknie całkowicie z mapy miasta. Zarówno my, jak i mieszkańcy jesteśmy w szoku…– Myśli Pan, że miasto planuje kolejną galerię, to byłoby szaleństwo…?– Z tego co wiemy, to władze Częstochowy czekają na duży biznes z dużymi pieniędzmi, który oczaruje miasto pięknym pomysłem budowlanym. Ponoć po to też budowane jest niedaleko nowe centrum przesiadkowe na ulicy Piłsudskiego, które połączy wszystko w jedno centrum. A teraz Ryneczek jest solą w oku i przeszkodą do realizacji tych planów.– Zaraz zaraz, Ryneczek tak naprawdę jest ulicą, a w ogóle to trochę mały teren…– Ludzie nie znający tematu stwierdzą pewnie, że to teren nieatrakcyjny, wąski, i rzeczywiście to tylko ulica, chociaż dziś wyłączona z ruchu, ale ta ulica da idealną komunikację dla terenów przyległych do Ryneczku po przywróceniu jej do ruchu. Wystarczy jedna uchwała rady miasta.  Obok jest Liceum Słowackiego mające 115 lat, które wywalczyło, że może istnieć, ale jak długo nie wiadomo. Dyrektorka liceum żyje nadzieją, że miasto pomoże jej wybudować salę gimnastyczną. Czas ostudzić jej nadzieje, bo za dwa lata albo wcześniej, po 100-letniej szkole może zostać tylko wspomnienie. O tym świadczą wszystkie ruchy, które teraz miasto wykonuje. Spójrzmy dalej. Obok Ryneczku jest jeszcze kilka placów właścicieli prywatnych, w tym plac Jacka. Właściciele jednego z nich od jakiegoś czasu zabiegają o sprzedaż terenu, ale ponieważ jest Ryneczek ich plac dziś nie jest atrakcyjny. Jeszcze, obok Ryneczku są dwie kamienice, ponoć do rozbiórki. Jeśli wszystko razem się połączy powstaną prawie 2 hektary gruntu do zabudowy, w centrum miasta. Dzisiaj problemem jest tylko dojazd, po prostu Ryneczek zawadza i trzeba się nas pozbyć. – Niektórzy mówią, że kupcy powinni się już pakować, że to koniec Ryneczku…– No właśnie. Jeśli do tego dojdzie, że ktoś od 1 stycznia nie będzie miał już swojego miejsca pracy,  to może dojść do drastycznych sytuacji. Ludzie pobrali kredyty na te pawilony, niektórzy nawet 200 czy 400 tysięcy złotych i te kredyty ciągle spłacają. Myśli pani, że opuszczenie przez nich Ryneczku odbędzie się spokojnie i bez emocji? Reakcje mogą być dramatyczne.Chcę wyraźnie powiedzieć – nasza determinacja jest tak wielka, że nikt nie myśli o opuszczeniu tego terenu. My tworzymy jedność, jedną rodziną i nie damy się wykorzystywać. – Twierdzi Pan, że kupcy z Ryneczku stanowią jedność, a przecież właśnie brak jedności zarzucał Wam prezydent Matyjaszczyk i jego urzędnicy.– Od początku mówili nieprawdę. Byliśmy, jesteśmy i będziemy jednością. Największy wyraz naszej jedności był 9 lat temu, gdy budowaliśmy nowy Ryneczek. Nigdy członkowie Stowarzyszenia nie byli przymuszani do członkostwa. Było ich tylu, ilu chciało być. Nigdy wcześniej też nie miało to dla urzędników żadnego znaczenia. Paradoksalnie prezydent Matyjaszczyk nas zjednoczył. Owszem. Jak w każdej większej zbiorowości znajdzie się kilka osób, które mając różne zaległości finansowe w Stowarzyszeniu i to one obróciły się przeciwko zarządowi, miały pretensje i naopowiadały kłamstw… – No właśnie, mówiono, że Stowarzyszenie zarabia straszne pieniądze…– Kłamstwo, wierutne kłamstwo. To było celowe posunięcie urzędników, czyli zrobienie afery z niczego. Chodziło o skłócenia nas ze sobą, rozbicie całej grupy kupców, po to byśmy zaczęli skakać sobie do gardeł i przestali zajmować się przetargiem i sprawą gruntu. Zbierano na nas haki – o rzekomym braku jedności, o kosmicznych czynszach za podnajmowane lokale i wiele innych oszczerstw. Próbowaliśmy wyjaśnić wszystkie krzywdzące nas niejasności w Wydziale Mienia urzędu miasta z naczelnikiem, zwłaszcza że akurat te zarzuty można było szybko odeprzeć. Każdy kupiec podpisał

Specjalnie dla Czytelników publikujemy dokument w sprawie niesprawnych autobusów hybrydowych: rozwiązanie umowy NFOŚiGW z MPK Częstochowa wraz z przedsądowym wezwaniem do zapłaty na bagatela… 83 miliony złotych.Zazwyczaj koniec roku to czas zadumy i podsumowań, a że częstochowskie autobusy hybrydowe obchodzą właśnie 5 urodziny to poświęćmy im – po raz kolejny – krótką chwilę. Los 40 cacuszek, ups… 39 (jedno spłonęło), nie zależy już ani od MPK ani urzędu miasta Częstochowy, a od Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz po trosze od Ministerstwa Środowiska. Niestety NFOŚiGW zakałapućkał się w sprawie autobusów do tego stopnia, że już sam nie rozumie, iż osiągnięcie dzięki hybrydom efektu ekologicznego w latach 2015-2019 jest niemożliwe, no… chyba że Fundusz nie zawaha się użyć wehikułu czasu.Specjalnie dla Czytelników publikujemy – dotąd nieznany opinii publicznej dokument rozwiązania umowy NFOŚiGW z MPK Częstochowa wraz z przedsądowym wezwaniem do zapłaty. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w listopadzie 2019 roku tak mówił o niewłaściwie wykorzystanej dotacji w wysokości 65 milionów złotych na zakup niskoemisyjnych autobusów hybrydowych przez MPK i jego właściciela, reprezentowanego przez prezydenta Częstochowy Krzysztofa Matyjaszczyka (SLD):„NFOŚiGW złożył MPK Częstochowa oświadczenie o rozwiązaniu umowy i wezwał Beneficjenta – tj. MPK Częstochowa – do zwrotu wypłaconych mu środków wraz z odsetkami.”  I teraz zaczyna się najciekawsze:„Beneficjent zakwestionował skuteczność rozwiązania umowy, nie zwrócił wypłaconych mu środków oraz wniósł o podjęcie rozmów negocjacyjnych.”Pierwsza część wypowiedzi NFOŚiGW oznacza, że Fundusz nie potrafił napisać pisma, skoro częstochowskie MPK doszukało się w nim błędów i nie uznało rozwiązania umowy. A może pomyłkę NFOŚiGW znajdą nasi Czytelnicy? Powyżej publikujemy treść  rozwiązania umowy.

„Szanowny Panie Prezydencie,Piszemy do Pana list otwarty, ponieważ nasza droga negocjacji powoli się wyczerpuje, a impreza, którą przez prawie 20 lat budowaliśmy i zaczęła tworzyć wspaniały klimat umiera na oczach miasta.Do wielu z nas wciąż nie dociera, że w grudniu nie będzie targu staroci, a wielu z nas traci możliwość zarobkowania. Nie pojmujemy, jak działanie jednej radnej może tak wpłynąć na Pańską decyzję i Pańskich służb.Pani Agata Pawłowska, bo o niej mowa od lat uprzykrza nam życie „po sąsiedzku”. Ciągłe interwencje na Policję i Straż Miejską z błahego powodu, a nawet odcinanie nam kłódek i zakładanie swoich to tylko drobny przykład destrukcyjnej działalności tej Pani. Wówczas działała jako przewodnicząca rady dzielnicy Parkitka, ale teraz działania przybrały na sile, odkąd została miejską radną.Czy po to wybiera się radnych, aby szkodzili ogółowi? W jaki sposób przekonała Pana do likwidacji naszego Targu Staroci?A może chodzi tylko i wyłącznie o czyjś interes? To, że najpierw zleciła wyremontowanie chodnika przed swoim domem to nie jest jeszcze problem, bo służy innym mieszkańcom, ale likwidacja Targu Staroci, bo „wadzi” w sprzedaży kamienicy, w której mieszka to już sprawa mocno obciążająca.Wystarczy sprawdzić w agencji nieruchomości „Re/Max Trend” (oferta ID:800141017-20), że kamienica jest wystawiona na sprzedaż za prawie 1,8 mln zł i opisywana jako mająca „bezpośredni parking na 4 auta przy budynku oraz ogromny plac parkingowy przed kamienicą, jaką jest północna część Rynku Wieluńskiego”.Czy to prywatny parking Pani radnej Pawłowskiej na potrzeby sprzedaży? Targ Staroci, który podtrzymywał życie tego martwego, zaniedbanego placu tak przeszkadzał tej Pani, bo uznała, że byłoby to obciążenie przy sprzedaży nieruchomości? To jeśli teraz jest lepiej, bo nas tam nie będzie, to po co sprzedawać kamienicę? Dalecy jesteśmy od stawiania zarzutów, ale jest to w naszej opinii prywata, w którą Pani Pawłowska ubiera Pana Prezydenta i miejskie służby. Najgorzej, że traci na tym wielu ludzi – handlujący, jak i mieszkańcy. Apelujemy do Pana Prezydenta o zmianę decyzji i powrót Targu Staroci na Rynek Wieluński. Nie zgadzamy się na lokalizację na Zawodziu, ponieważ prowadzimy handel kolekcjonerski, a nie płodami rolnymi i prosimy o uszanowanie i nie deprecjonowanie naszej działalności. W związku z potrzebą dogłębnego wyjaśnienia sprawy i konkretnych zarzutów wobec Pani Pawłowskiej, znaczna część kupców chciałaby pozostać anonimowa. Kupcy z Targu Staroci na Rynku Wieluńskim.”

Czekali 18 lat na terapie ratującą ich życie, by wreszcie po otrzymaniu refundacji dowiedzieć się, że szpital w Częstochowy nie chce podjąć się ich leczenia.Mimo, że od 1 września 2019 enzymatyczna terapia zastępcza znajduje się w wykazie leków refundowanych i teoretycznie powinna być dostępna dla wszystkich pacjentów z chorobą Fabry’ego, to pacjenci z Częstochowy i okolic, nadal nie są leczeni. Dlaczego?  – Powód jest prosty. Specjalistycznemu Szpitalowi Wojewódzkiemu w Częstochowie nie opłaca się leczyć i kwalifikować do leczenia pacjenta z chorobą tak rzadką, jaką jest Fabry. Pacjenci są zbywani i odsyłani z oddziału na oddział, by na koniec dnia dowiedzieć się, że nie mogą uzyskać świadczenia, o które tak długo walczyli, w miejscu swojego zamieszkania – podkreśla Anna Moskal, prezes Stowarzyszenia Rodzin z Chorobą Fabry’ego. – Czujemy się rozczarowani i kompletnie nie rozumiemy decyzji dyrekcji Specjalistycznego Szpitala Wojewódzkiego w Częstochowie. Mimo pism, telefonów, próśb ze strony Stowarzyszenia oraz pacjentów o podjęcie działań i przystąpienie do organizowanego przez Śląski NFZ konkursu na realizację programu lekowego „B104 Leczenie choroby Fabry’ego”, szpital nadal pozostaje bez odpowiedzi, a konkurs dwukrotnie unieważniono ze względu na brak zgłoszeń. Tą sytuacją powinien zainteresować się Rzecznik Praw Pacjenta. Po tak długim oczekiwaniu na możliwość skorzystania z terapii ratującej zdrowie i życie chorych na chorobę Fabry’ego, pacjenci napotykają na kolejne trudności, czyli brak placówki, w której mogliby się leczyć. To wbrew jakiejkolwiek logice. Każdy pacjent zasługuje na właściwą opiekę medyczną w miejscu jego zamieszkania lub najbliższej okolicy. Konieczność co dwutygodniowych dojazdów do oddalonego szpitala jest nie tylko wycieńczająca, ale może także poważnie odbić się na zdrowiu chorych. Dla mnie osobiście jest to sprzeczne z praktyką, jaką powinna stosować służba zdrowia. W żaden sposób nie służy to zdrowiu pacjentów –mówi Anna Moskal, prezes Stowarzyszenia. Mimo że terapia zastępcza znajduje się w wykazie leków refundowanych to leczenie nadal nie jest dla pacjenta dostępne. Aby tak się stało niezbędne jest przystąpienie szpitala, który chce leczyć pacjentów z chorobą Fabry’ego do organizowanego przez NFZ konkursu na realizację programu lekowego.  W przypadku Specjalistycznego Szpitala Wojewódzkiego w Częstochowie nie było nawet takiej chęci. Co to jest za choroba? To ultra rzadka choroba genetyczna. Osoby z chorobą Fabry’ego rodzą się z wadą genu, odpowiedzialnego za produkcję enzymu alfa-galaktozydazy, który rozkłada niektóre z lipidów organizmu. Jego niedobór sprawia, że lipidy te odkładają się w wielu tkankach i naczyniach krwionośnych uszkadzając m.in. serce, mózg, nerki. Chorzy nie tolerują podwyższonych temperatur, a także wysiłku fizycznego, co skutkuje przegrzewaniem się organizmu wywołując palący, ogromny ból całego ciała.Leczenie polega na uzupełnianiu raz na dwa tygodnie brakującego enzymu. Jeśli nie zostanie wdrożone odpowiednio wcześnie, u chorego dochodzi do niewydolności nerek, co w konsekwencji skutkuje koniecznością rozpoczęcia dializ i przeszczepów nerek; poważnych powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak nadciśnienie tętnicze, niedomykalność zastawek, przerost lewej komory serca; czy do postępujących uszkodzeń układu nerwowego, w tym wielokrotnych udarów mózgu.  Powikłania te odpowiadają za 90% przedwczesnych zgonów wśród nieleczonych pacjentów.

Dla innych może hasło z „Misia” Barei „bo wszystkie Ryśki to porządne chłopaki ” jest kultowe i prześmiewcze, dla mnie było to oczywiste skojarzenie z Ryśkiem Baranowskim. Bo jak inaczej określić człowieka, który z przyjemnością obdzielał innych swoim talentem i z tą samą przyjemnością potrafił podzielić się ostatnim piwem i karbinadlem. Opowiadał Zbigniew Biernacki, że Ryś zaledwie kilka dni temu zajrzał do „Antykwarni”, pogadali  „jak starzy” o chorobach, a potem Ryszard błysnął złotem obrączki na palcu: po trzydziestu latach sformalizował związek z Ewą (moją panią Profesor – jak ją z dumą nazywał). A kilka dni później przyszła Ewa, niosąc smutną nowinę.  Wspólnie z Naczelną, Renatą, możemy wspominać Ryśka-dziennikarza. Tworzyliśmy taki trochę zwariowany zespół w „Gazecie Częstochowskiej”. Rysiek pisał cięte felietony i celne komentarze polityczne, imponował wiedzą o starej Częstochowie, a ku naszej radości rozbawiał nas setkami anegdotek. Współtworzył potem „7 dni”, był nawet prezesem (czego nie lubił) stowarzyszenia zakładającego tygodnik. Ale dziennikarstwo, to dla niego, tylko jedno z wielu zajęć. Absolwent Liceum Plastycznego i warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych osadził się mocno w naszym środowisku twórczym, zdobywając uznanie jako grafik użytkowy, zwłaszcza projektant wydawnictw. Był także, nasz skromny Ryś, jednym z najlepszych w Polsce specjalistów od renowacji starych fotografii. Rzecz wymagająca benedyktyńskiej cierpliwości. Staranne, punkcik do punkcika, przywracanie zatartej treści, odtwarzanie zniszczonych czasem szczególików, przywracanie spłowiałej barwy. Ostatnio tak „odtwarzał Belweder”, nieistniejący już obiekt koło Dworca Głównego. Na odnalezionym, unikatowym zdjęciu widać było tylko jego zarys, Ryszard z tego odtworzył obraz wierny rzeczywistości lat 30-tych XX w. Odtworzone zdjęcia umieszczał na internetowym blogu, dopisując do nich ciekawe historie. Tak tworzył „wielką, ryśkową, encyklopedię” o Częstochowie i świecie.   Tu muszę słowami spłacić własny dług. Ryszard przetworzył przesłane przeze mnie kartki z literami, na piękne książki. Lubił to robić „od a do z”: redakcja, korekta, skład, ilustracje, projekt okładki, dobór papieru, pilnowanie druku w drukarni, bo widział od razu całość i nie godził się na kompromisy. Był w tym „zmorą” wydawców, nie przyjmował do wiadomości, że przez oszczędność trzeba dać gorszy papier, nie, bo: na gorszym zaniknie jakość fotografii, umkną szczegóły uwypuklające zawartość tekstu… Książka nie jest maszynopisem, książka jest dziełem sztuki! Moim zdaniem ten swój kunszt najpełniej przekazał w albumie wydanym w 100 lecie Wystawy Przemysłowo-Rolniczej w Częstochowie w 1909 r. Znakomicie odtworzone fotografie, dokumenty, fragmenty starych wydawnictw, zdjęcia artefaktów, to był poziom najlepszych w Polsce wydawnictw. Podobny kunszt wyrażał komponując wystawy. Dla niego to nie była kwestia powieszenia eksponatów i ich merytorycznego opisania. Każda wystawa musiała mieć swoją całościową kompozycję, niezależnie czy przymierzona do muzealnego pawilonu (np. 100 lecie krajoznawstwa z przetworzeniem sali w iluzję jurajskiego krajobrazu) czy wpisana w ruch uliczny (Polskie Drogi do Niepodległości, od I Pielgrzymki Ojca Świętego 3.04.1979 r. do 4.04.1989). Ryszard był melomanem, nie można było liczyć na terminowość w czasie Konkursu Chopinowskiego, bo wysłuchać musiał z pietyzmem gry każdego uczestnika. Więc mam nadzieję, że za wszystkie dobre rzeczy robione dla Częstochowy i dla nas, wynagrodzą go gościną w XIX- wiecznym Monachium, poznaniem prawykonań Wagnera i zwiedzaniem pracowni polskich malarzy ze „szkoły monachijskiej”.

„Nie biegnij za szybko przez życie bo najlepsze rzeczy zdarzają się nam wtedy, gdy najmniej się ich spodziewamy.”Gabriel García Márquez