Drugi miesiąc spotkań z muzyką Fryderyka Chopina rozpoczął fortepianowy koncert w Nieznanicach.   To już piąty występ młodych, utalentowanych muzyków z regionu częstochowskiego, przygotowany przez OPK „Gaude Mater” oraz Jurajskie Stowarzyszenie Twórców Ludowychw ramach projektu Akademia Pana Chopina. – Powodem organizacji koncertów APCH jest dwustulecie urodzin Fryderyka Chopina, które tak naprawdę obchodzi cały muzyczny świat. W Polsce w sposób szczególny, bowiem to najwybitniejszy polski twórca – wyjaśnia Małgorzata Nowak, dyrektor OPK „Gaude Mater”.Występy, przyciągające liczną publiczność, przybliżają wyjątkową muzykę oraz bogate życie kompozytora, o czym przekonali się ich uczestnicy – tym razem w Nieznanicach. Pogoda dopisała, dzięki czemu występ odbył się w pięknej scenerii – fortepian usytuowany pod drzewami, obok stawu, wśród śpiewu ptaków… i wyjątkowa muzyka Fryderyka Chopina, którą ugościli widzów Jakub Brawata oraz Michał Rot. Zdolni muzycy z wielkim wdziękiem  i precyzją wykonali mazurki, preludia i inne utwory polskiego kompozytora. Na koniec zagrali na cztery ręce walce Johannesa Brahmsa oraz Taniec słowiański Antoniego Dworzaka, wywołując gorące brawa i bisy publiczności.Przed nami kolejne koncerty APCH. – Mamy przed sobą jeszcze jeden występ plenerowy w Pabianicach niedaleko Janowa. Usłyszymy tu dwójkę akordeonistów – Klaudię Janoszkę oraz Mateusza Chmielewskiego. Następny koncert, w Mokrzeszy, będzie jedyną okazją, by zobaczyć i posłuchać instrumentu perkusyjnego marimby. Na koniec cyklu, w Biskupicach i w Skrzydlowie zagrają znakomici trębacze – Piotr Nowak i Maciej Piątek – mówi Małgorzata Nowak. – Jeśli nasz  projekt do końca znakomicie się powiedzie to trzeba będzie znów szukać środków finansowych, aby w przyszłym roku przygotować Akademię Pana Chopina II. Bowiem Rok Chopinowski się skończy, jednak chyba zapotrzebowanie na muzykę typu kultura wysoka nie przeminie – stwierdza.Bożena Wieczorek Program kolejnych koncertów Akademii Pana Chopina: 8 sierpnia, Pabianice – błoniaJoanna Szczepaniak – fortepianMateusz Chmielewski – akordeonKlaudia Janoszka – akordeon 15 sierpnia, Mokrzesz, Kościół św. Maksymiliana Kolbe, ul. Kościelna 17Maciej Zagórski – fortepian Maria Pięta – marimbaJakub Jeziorowski – marimba 22 sierpnia, Biskupice, Kościół św. WojciechaRobert Gawroński – fortepian Piotr Nowak – trąbka 29 sierpnia, Skrzydlów, Kościół św. Stefana Węgierskiego, ul. Główna 11Cezary Sanecki – fortepianMaciej Piątek – trąbka

Aby móc zrozumieć zależność między przyrodą, a człowiekiem należy zadać sobie pytanie czym  ona jest tak właściwie. Natura jest nie tylko złożona z pojedynczych osobników, ale jest przede wszystkim nieustannie zmieniającym się układem wszystkich organizmów.   Człowiek jest czynnym elementem tego układu i dość często zapomina, że przyroda nie potrzebuje jego pomocy wręcz przeciwnie to my potrzebujemy jej by móc funkcjonować. Nie jesteśmy w stanie zastąpić przyrodę nowoczesną techniką. Zbyt mało wiemy o prawach nią rządzących w związku z czym nie potrafimy planować działań przyrody. W związku z czym powinniśmy przede wszystkim dla samych siebie chronić ją przed zniszczeniem. Nasuwa się, więc pytanie co czynić by uchronić przyrodę przed zniszczeniem? Ochrona zagrożonych wymarciem  gatunków jest jednym ze sposobów jej obrony. Zagrożone osobniki należy zabezpieczyć wraz z ich siedliskami. Drugim ze sposobów  obrony  wymierających gatunków jest zachowanie funkcjonującego ekosystemu stwarzającego chronionemu gatunkowi warunki do życia. Reasumując, aby przetrwała cała przyroda należy tworzyć jak najwięcej rezerwatów i parków narodowych oraz stworzyć z nich wielką międzynarodową sieć obszarów chronionych.Parki krajobrazowe na terenie województwa śląskiegoJednym z parków leżącym na terenie województwa  śląskiego jest Park Krajobrazowy Lasy nad Górną  Liswartą. Powstał w 1998 roku w dolinie górnego biegu rzeki Liswarty na terenie Lasów Lublinieckich. Powierzchnia lasów wynosi 50.746 ha. Pod ochroną znajdują się kompleksy leśne oraz łąki śródleśne z szczególnym uwzględnieniem roślin chronionych. Liczne stawy hodowlane stanowią tu istotny  składnik krajobrazu. Często spotykane są tu torfowiska. Całkowitą ochroną objęte są następujące gatunki flory:ciemiężyca zielona, kruszczyk szerokolistny, liczydło górskie, lilia złotogłów, listera jajowata, orlik pospolity, podkolan biały, podkolan zielonawy, pomocnik baldaszkowaty, wawrzynek wilczełyko.Park Krajobrazowy Orlich Gniazd leży na terenie województwa śląskiego i małopolskiego. Teren parku rozciąga się od Częstochowy po Olkusz i Dąbrowę Górniczą. Obszar parku podlega pod Zespół Jurajskich Parków Krajobrazowych i Zespołów Parków Krajobrazowych Województwa Śląskiego. Na terenie Parku Krajobrazowego Orlich Gniazd pod ochrona znajdują się następujące odmiany roślin:warzucha polska, przytulia krakowska, buczyna storczykowa, buczyna kwaśna, buczyna sudecka. Chroniona fauna (ssaki): liczne gatunki nietoperzy, gronostaj, tchórz zwyczajny, wydra europejska, ryjówka malutka, rzęsorek rzęczek, zębiełek białawy, popielica, orzesznica, bóbr europejski, chomik europejski.Chroniona fauna (ptaki):pustułka, jastrząb gołębiarz, krogulec, sowa uszata, puszczyk, płomykówka, jerzyk, lelek kozodój, kopciuszek, białorzytka zwyczajna, dudek.Wykaz chronionej fauny i flory na terenie w województwa śląskiego– Płazy i gady: traszka, grzebieniasta, kumak nizinny, ropucha zielona, rzekotka drzewna, żmija zygzakowata– Ptaki: błotniak stawowy, bocian biały, cyraneczka, czapla siwa, dzięcioł duży, dzięcioł średni, dzięciołek, grzywacz,kowalik, myszołów zwyczajny, pełzacz ogrodowy, perkoz zausznik, raniuszek,słowik szary– Ssaki: gronostaj, jeleń, kuna domowa, łasica, wiewiórka, nietoperze.– Rośliny: dziewięćsił bezłodygowy, goryczka orzęsiona, grążel żółty, grzebień biały, storczyk plamisty, storczyk krwisty, warzucha polska, purchawka olbrzymia, śnieżyczka przebiśnieg, rojnik pospolity.

Lotnisko Rudniki, gm. RędzinyModelarze z całego świata zjechali na 21. Mistrzostwa Świata Modeli Redukcyjno-Latających Samolotów do Rudnik. Aeroklub Częstochowski organizuje je z upoważnienia Międzynarodowej Federacji Lotniczej FAI i Aeroklubu Polskiego. Święto reprodukcji maszyn latających potrwa do piątku 6 sierpnia. Codziennie od godziny 8.30 do 19.00 jest otwarty hangar, w którym uczestnicy zawodów prezentują swoje modele. Na mistrzostwa przyjechała światowa czołówka modelarzy. Każdy miłośnik misternie skonstruowanych modeli maszyn latających może przyjść na lotnisko w dniach imprezy.  –  To niezwykle widowiskowa impreza, bo w kategorii F4 są prezentowane modele samolotów–zmniejszone, wierne odwzorowania statków powietrznych napędzanych silnikami spalinowymi, w tym również odrzutowymi. Modele rozwijają wtedy prędkość przekraczającą nawet 300km/h. Jest w nich pokazane wszystko to, co jest w prawdziwym samolocie. Modele i ich wyposażenie wykonane są z wielką dokładnością, precyzyjnie. To samoloty w miniaturze – komentuje Michał Braszczyński, dyrektor Aeroklubu Częstochowskiego. Zawodnicy konstruowali swoje modele nawet kilka lat.– Wykonanie tak precyzyjnych makiet to nie jedyna trudność – podkreśla Włodzimierz Skalik, prezes Aeroklubu Polskiego. – Rywalizacja w tych klasach modeli rozpoczyna się od oceny statycznej, gdzie zespół sędziowski sprawdza jakość odwzorowania, precyzję malowania oraz zebrany materiał historyczny na temat prezentowanego modelu. Ale zawodnicy muszą się też wykazać mistrzostwem pilotażu. Drugi etap punktacji to ocena samolotu w locie–jakość pilotażu, efekty specjalne (zrzut bomb, skoczków spadochronowych, akrobacja). Zawodników ocenia 24 sędziów z całego świata, w tym z USA, Japonii, Australii, Republiki Południowej Afryki. Przygotowania tej prestiżowej imprezy trwały cały rok.W klasie F4B trzy pierwsze miejsca w ocenie statycznej zajęli Polacy. Pierwsze miejsce zajął Piotr Zawada za model samolotu AS 10 Oxford Na drugim miejscu sędziowie sklasyfikowali model Fairey Battle Mariana Kazidora  Na trzecim miejscu uplasował się model samolotu Miles Messenger M 39 II/X wykonany przez Jerzego Grzelskiego. W kategorii F4C zachwycił sędziów model samolotu DH9A, który wykonał Peter McDermott z Wielkiej Brytanii. Mistrzostwa rozpoczęły się w sobotę 31 lipca. Na uroczystym otwarciu nie zabrakło akrobacji samolotowych i szybowcowych oraz pokazów skoków spadochronowych.

Radni w Lublińcu wykryli i ujawnili poważne nadużycie władzy samorządowej. Władza nie ucierpiała, za to przeciw radnym wytoczono armaty oskarżeń, zniesławień, sankcji administracyjnych. Stali się ofiarami sterowanej nagonki, przez dziesięć lat walczyli o swoje dobre imię. Lubliniec jest pięknym miastem kojarzącym się ze śląskimi cnotami: uczciwością, pracowitością, rzetelnością, gospodarnością. Niestety, tak jak wszędzie, pod fasadą dobra znaleźć można ciemne plamy. I tak jak w wielu innych miastach jest „elita”, której ruszyć nie można. Kto ruszy, tego „zmieciem”, tego się wszystkimi środkami będzie niszczyło… Józef Masoń, Jan Springwald, Marek Karpe, Andrzej Pawełczyk i Gerard Burek ośmielili się wychylić. Rodzinna oczyszczalnia    W drugiej kadencji Rady Miasta (1994-1998) burmistrzem wybrano Józefa Widucha, byłego dyrektora WZIR (państwowej firmy budującej infrastrukturę na obszarach wiejskich). Burmistrz uchodził za wzór dobrego gospodarza; przybywały nowe drogi, telefonizowano miasto, zmodernizowano rynek. Był na tyle dobrym gospodarzem, że rada kolejnej kadencji zdecydowała o ponownym wyborze – w sumie rządził Lublińcem od 1994 do 2000 r. Burmistrz miał lewicowy rodowód, rada w większości była prawicowa, ale w imię dobra miasta współpracowano.Problem zrodził się, gdy burmistrz z pominięciem zarządu miasta i rady, a także z pominięciem procedury przetargowej, wybrał technologię modernizacji komunalnej oczyszczalni ścieków. Technologia była amerykańska (tzw system Lemna), nie sprawdzona w naszych warunkach klimatycznych.Tak się złożyło, że tę technologię wdrażała firma Hydro-Lemna, kierowana przez syna burmistrza. Wybór miał charakter rodzinny: miasto oprócz burmistrza reprezentował także drugi syn (dyrektor zakładu gospodarki komunalnej, przyszłego eksploatora oczyszczalni) oraz szwagier syna burmistrza Wojciech G (wówczas wiceburmistrz). W takim rodzinnym gronie wybrano ofertę syna burmistrza.Prawo nie wymagało wówczas przestrzegania procedury przetargowej. Rodzinny układ można było najwyżej nazwać nagannym. Wszystko byłoby dobrze, gdyby było dobrze. Niestety, technologia nie sprawdziła się w warunkach polskich. Wydano 5, 2 mln zł po to by otrzymać efekt ekologiczny gorszy niż przed modernizacją. Przed modernizacją Lubliniec płacił rocznie 4 tys. zł kar z tytułu zanieczyszczania środowiska przez przestarzałą oczyszczalnię. Po modernizacji kary wzrosły do 800 tys zł. W 2004 r miasto musiało wydać 850 tys. zł, na kolejną modernizację wprowadzającą sprawdzoną polską technologię. W sumie modernizacja oczyszczalni przyniosła straty sięgające 10 mln zł.Sprawa oczyszczalni ujawniona została w 1999 r przez Józefa Masłonia. Po przeprowadzeniu wstępnej kontroli członkowie zarządu: Jan Springwald, Marek Karpe, Andrzej Pawełczyk złożyli doniesienie do prokuratury. Prokuratura po kilku latach prowadzenia śledztwa umorzyła postępowanie.Kontr- doniesienie       Burmistrz Widuch poniósł odpowiedzialność polityczną – został odwołany ze stanowiska. Wkrótce potem radni z SLD skierowali inne doniesienie do prokuratury. Skarga dotyczyła niegospodarności, zarząd miasta miał sprzedać znacznie poniżej wartości rynkowej nieruchomość w centrum Lublińca.W 1999 r Rada Miasta upoważniła zarząd do sprzedaży gruntu przy kościele św. Krzyża. Teren w części był parkingiem zbudowanym ze starej trylinki, w części „dzikim” wysypiskiem śmieci. Zagospodarowanie było więc wymogiem chwili. Burmistrz, co można było zauważyć w przypadku opisanej oczyszczalni, decyzje lubił podejmować samodzielnie. Nie informował zarządu, że ktokolwiek interesował się działką. Zlecona została wycena, wg biegłego rzeczoznawcyteren wart był 503 tys. zł. Zarząd wyraził zgodę na sprzedaż za cenę dwukrotnie wyższą od operatu, uzyskano dla miasta 1 mln zł. Sprzedaży dokonano w drodze otwartego przetargu. Pół roku później nabywca, pan Ryszard B, sprzedał nieruchomość za 3 miliony firmie „Aral” pod budowę stacji benzynowej. Pan B. taniej kupił, drożej sprzedał. W takich wypadkach opinia publiczna zwykle podejrzewa przekręt. Na tej podstawie radni SLD złożyli doniesienie do prokuratury. Burmistrz Józef Widuch był już odwołany. Ostrze doniesienia uderzało więc w aktywnych, nadal w zarządzie miasta, działaczy samorządowych. Po śmierci Józefa Widucha zarzuty kierowano tylko w tych działaczy. Złożony przez prokuraturę akt oskarżenia brzmiał poważnie. Oskarżono Andrzeja Pawełczyka, Marka Karpe, Gerarda Burka i Jana Springwalda, że „w okresie od 26 sierpnia 1999 do 10 kwietnia 2000 r w Lublińcu działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru jako członkowie Zarządu Miasta Lubliniec, (…) wyrządzili Miastu Lubliniec szkodę majątkową w wielkich rozmiarach w wysokości 1 974 300 zł”.A więc osoby, które wykryły niegospodarność przy modernizacji oczyszczalni ścieków, same zostały oskarżone o niegospodarność. O ile w przypadku oczyszczalni media, szanując dorobek Józefa Widucha, zachowały oszczędny umiar w słowach, tak w przypadku tych radnych umiaru brakło. Dziennik Zachodni, lokalna „Gazeta Wyborcza, telewizja Polsat (program „Interwencje”) epatowały odbiorców informacjami o dużej aferze. Świadczą o tym tytuły: „Przekręt z dystrybutora”, „Nadużycie na działkach”, „Straciła gmina”, „Zarząd przed sądem”, „Nie pilnowali”, „Złamali prawo”, „Wreszcie oskarżeni”… Był to medialny lincz, popełniony z inspiracji prokuratury.Wymienione media do dziś nie wspomniały o zakończeniu sprawy. Informujemy zatem, że Sąd Rejonowy w Częstochowie wyrokiem z 4 czerwca 2009 r, a następnie w II instancji Sąd Okręgowy w Częstochowie wyrokiem z 5 lutego 2010 r uznał wymienionych w akcie oskarżenia za niewinnych zarzucanych im czynów. W uzasadnieniu czytamy: „…oskarżeni nie wyczerpali znamion omawianego przestępstwa, ani w typie kwalifikowanym, ani też w podstawowym, gdyż nie wyrządzili Miastu Lubliniec szkody w wielkich rozmiarach, ani nawet najmniejszej szkody. Stwierdzić należy, że oskarżeni Andrzej Pawełczyk, Gerard Burek, Jan Springwald i Marek Karpe ciążące na nich obowiązki wypełniali uczciwie, sumiennie, w trosce o dobro Miasta, w którego sprawy byli wyjątkowo zaangażowani i w żaden sposób nie nadużyli swoich uprawnień. Zajmując się sprawami majątkowymi Miasta sprzedali teren (…) za cenę dla Miasta korzystną, prawie dwukrotnie wyższą, niż wynikało z operatu szacunkowego, pod inwestycję zgodną z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego…”Dziesięć lat trwało nim radni odzyskali wyrokiem sądu swoje dobre imię. Szkoda tylko, że koledzy dziennikarze, którzy tak pochopnie rzucanymi w tekstach oskarżeniami im to dobre imię odebrali, teraz nie opublikowali nawet krótkiej notatki o wyroku sądu.Wdeptać w ziemię   Sprawa oczyszczalni ścieków (podejrzenie o niegospodarność kosztującą Lubliniec 10 mln zł) została umorzona w 2002 r. Sprawa niegospodarności przy sprzedaży działki stała się przedmiotem aktu oskarżenia i procesu sądowego. Czy w pierwszej ze spraw prokurator miał tak słabe dowody, czy może przy drugiej tak mocne? Pierwsza ze spraw nie przeszkodziła w kontynuowaniu kariery przez podejrzanych o niegospodarność. Jeden z odpowiedzialnych za błędne decyzje został starostą, a obecnie pracownikiem NIK. Drugiego wybrano radnym. Media w ich przypadku zachowały przyzwoitą wstrzemięźliwość.O potraktowaniu oskarżonych w drugiej sprawie świadczą inne historie.Ojca Marka Karpe w 2006 r. publicznie na forum nazwano „utrwalaczem władzy ludowej, donosicielem i sympatykiem nazizmu…”. Słowami znieważono człowieka, któremu mieszkańcy

Suchany (gm. Miedźno)Artykuł, który ukazał się w poprzednim numerze dotyczący Małej Elektrowni Wodnej mającej powstać na odcinku Liswarty w Suchanach, wywołał odzew ze strony Polskiego Związku Wędkarskiego.  – Przede wszystkim od strony prawnej PZW jest Użytkownikiem Rybackim rzek, które dzierżawione są od Skarbu Państwa i jesteśmy stroną we wszystkich postępowaniach – wyjaśnia Artur Wachecki, dyrektor biura częstochowskiego oddziału PZW. Środowisko wędkarskie w zdecydowanej większości ma jasno sprecyzowane poglądy na temat budowy jakichkolwiek urządzeń spiętrzających poziom rzecznej wody. Wędkarze argumentują, że elektrownie, zwane MEW-kami, są nieopłacalne i niszczą ekosystem. – Energii uzyskanej z nich nie można w żadnym razie nazwać czystą, jak w przypadku energii słonecznej z kolektorów. Wpływ na ichtiofaunę, czyli na ogół gatunków zamieszkujących dane środowisko wodne, jest negatywny. Obowiązkowe okresowe płukanie na takiej instalacji powoduje spływ rumoszu uniemożliwia migrację ryb w górę rzeki na tarło, który w efekcie zabija wiele gatunków. Ikra jest bezbronna – mówi Artur Wachecki, będący również ichtiologiem.Ekonomiczne uzasadnienie dla tej inwestycji także jest poddawane w wątpliwość. MEW-a o mocy 180 kW wytwarzałaby prąd dla zaledwie kilku gospodarstw. W porównaniu do kosztów budowy i konsekwencji dla środowiska nie byłoby to ekologicznie rozsądne. Korzyści dla mieszkańców nie będzie jeśli chodzi o pracę, ponieważ do obsługi wystarczy dorywczo jedna osoba, a wiele z nich jest bezobsługowa. Gmina też z tego nic nie będzie mieć, bo ten inwestor zarejestrowany jest w Katowicach. Wartość gruntów i działek w pobliżu również spadnie. Poza tym umiejscowienie MEW-ki na tym fragmencie Liswarty wydaje się zupełnym nieporozumieniem. – Występuje tam zaledwie bystrotok, a nie spiętrzenie. Nie jest tak, jak na zbiorniku Poraj, gdzie funkcjonuje taka MEW-a. Tam już środowisku nie można bardziej zaszkodzić. Liswartę, naszą najpiękniejszą rzekę w regionie w ten sposób po prostu się zabije – przekonuje Wachecki.Zainteresowane strony inaczej interpretują fakty, więc trudno się spodziewać przy takich rozbieżnościach kompromisu. Być może wyjaśnią coś regulacje prawne odnośnie stworzenia bardziej przejrzystych zasad tworzenia projektów tego typu w całym kraju. Wydane przez Ministerstwo Środowiska w zeszłym roku oficjalne stanowisko w tej sprawie jest obiecujące, lecz od spełnienia zapowiedzi zależy czy sporna elektrownia ostatecznie powstanie, czy też nie.

Wancerzów, gm. MstówW trakcie prac konserwatorskich zespołu klasztornego w Wancerzowie odnaleziono relikty porzedniego kościoła. Właśnie trwają prace archeologiczne. Niecodziennego odkrycia dokonali konserwatorzy, kórzy od kilku tygodni prowadzą prace przy odwilgacaniu i izolacji zabytkowego zespołu klasztornego w Wancerzowie. Okazało się, że pod obiektem zachowały się fundamenty poprzedniego kościoła. Na razie trwają badania archeologów.  Delegatura Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Częstochowie podchodzi do sprawy ostrożnie i studzi entuzjazm. – Nie można jeszcze orzec, czy to relikwie poprzedniego kościoła. Pozostałości murów nie są dobrze rozpoznawalne – mówi jeden z konserwatorów.Obecny klasztor kanoników regularnych w Wancerzowie pochodzi z przełomu XIV i XV wieku, jednak- jak podają kroniki historyczne – jest to już trzeci kościół w tym miejscu. Odkrycie fundamentów potwierdza te informacje. W swojej kronice Jan Długosz zapisał, że pierwszy klasztor powstał w I połowie XII wieku, a jego fundatorem był Piotr Włast. Pierwszy zakon kanoników regularnych sprowadział sie tutaj jeszcze przed wybudowaniem Jasnej Góry. Dzięki niemu i jego bogatej historii Mstów stał się w XIII i XIV wieku znany w całej Europie. Zapis z 1220 roku w jednym z przywilejów szlacheckich mówi, że zakonowi w Mstowie należała się dziesięcina od wsi Częstochowa. Klasztor odwiedził m.in. Władysław ??okietek, Bolesław Wstydliwy. W 1266 roku  budowla przetrwała najazd wojsk tatarskich. – Na renowację kościoła pomogliśmy uzyskać naszemu zakonowi 150.000 z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Wykopaliska poniekąd pokrzyżowały jednak plany zakonowi, staramy się, żeby uzyskać więcej środków pieniężnych na konserwację  – mówi wójt Mstowa Zbigniew Wawrzyniak. Fundamenty porzedniego kościoła wskazują na to, że miał inny kształt i usytuowanie. Podobno spłonął w pożarze.