Tygodnik “” jako pierwszy obnażył prawdę o remoncie częstochowskich Alej. No to mamy problem… Bez zbędnej przesady – dość poważny. – Jeśli potwierdzi się  informacja, że konsorcjant nie jest w konsorcjum, remont I i II Alei staje pod wielkim znakiem zapytania – informuje dyplomatycznie Urząd Marszałkowski w Katowicach.Wychodzi na to, że władze Częstochowy i służby prezydenta Matyjaszczyka, „mieszając” w podstawowych strukturach konsorcjum odpowiedzialnego za remont dwóch Alej NMP  i placu Biegańskiego, nie przemyślały konsekwencji swoich działań. A są dość poważne. 34 mln zł z Urzędu Marszałkowskiego (2/3 środków całej inwestycji) zostały nam przyznane pod określonymi warunkami. Jeżeli ich nie spełnimy, będziemy musieli pieniądze zwrócić. Jednym z wymogów jest „ciągłość podmiotu wykonawczego”. Innymi słowy, gdy przetarg wygrała konkretna firma, musi od początku do końca wykonać prace budowlane bądź przynajmniej firmować ich realizację swoją nazwą.Co wiemy?Wyłonione w drodze przetargu w 2010 roku konsorcjum (trzy firmy: Przemysłówka, Wadrox, Wolski) podjęło się realizacji jednej z najpoważniejszych – jak dotychczas – inwestycji w naszym mieście: remontu I i II Alei oraz placu Biegańskiego. Kilka miesięcy temu zakończono pierwszy etap przedsięwzięcia – budowę placu. Podczas kolejnego etapu – remontu II Alei –  Przemysłówka (lider projektu) wymieniła jednego z wykonawców (i jednocześnie konsorcjanta) na innego – Wadrox na Drog-bud. I coś, co w normalnych okolicznościach byłoby do przyjęcia (inwestycja finansowana z pieniędzy miasta) w przypadku projektów dotowanych z Unii Europejskiej jest nie do zaakceptowania, o czym mówi umowa z „marszałkowskim” oraz ustawa o zamówieniach publicznych.Tygodnik 7 dni ustalił:Przemysłówka: – Konsorcjum jest i ma się dobrze. Jedyna zmiana, jaka nastąpiła to zerwanie umowy na wykonawstwo z firmą Wadrox, ale konsorcjum jest w pierwotnym składzie.Wadrox: – Jakie konsorcjum…? Nie ma wykonawstwa z naszej strony, nie ma też konsorcjum. Poinformowaliśmy o tym pisemnie zaangażowane w projekt strony.Przemysłówka: – Konsorcjum to „związek” trzech firm, które solidarnie odpowiadają za wykonawstwo robót.Wadrox: – Zgodziliśmy się na nasze działanie w konsorcjum pod warunkiem, że wykonujemy konkretne prace. Nie możemy przecież firmować i odpowiadać za budowę, w której nie uczestniczymy. Przemysłówka: – Projekt remontu Alej nie jest zagrożony.Wadrox: – Nie będziemy wypowiadać się na temat przyszłości inwestycji. Faktem natomiast jest, że chcą za wszelką cenę utrzymać tytuł konsorcjum… na papierze. To sprawa dla prawników. Konia z rzędem temu, kto dojdzie teraz do konkluzji: jest konsorcjum, czy go nie ma? I jeśli nawet polemika dwóch podmiotów gospodarczych nie jest niczym zdrożnym, to sprawa zmienia postać rzeczy w konfrontacji z Urzędem Marszałkowskim w Katowicach, który zaskoczony jest zawirowaniami w Częstochowie. – Jeżeli konsorcjum nie istnieje, nie możemy inwestycji finansować. Nie ma mowy o papierowej fikcji – kwituje „marszałkowski”.  Ups… – Urząd Miasta Częstochowy zobowiązany jest do informowania nas o wprowadzaniu najdrobniejszych nawet zmian, nie mówiąc już o roszadach w konsorcjum. Naszym partnerem – beneficjentem jest miasto, bo jemu refundujemy pieniądze unijne. W przypadku nieprawidłowości urząd miasta będzie zwracał otrzymane od nas środki – dodaje. Niemałe zaskoczenia w Katowicach wzbudził również fakt, iż wymiana podmiotów nastąpiła – bagatela – w marcu. Buta władzyTo, o czym nie wiedzą mieszkańcy Częstochowy i „marszałkowski”, wie magistrat. – Była taka informacja. Z tego co dowiedzieliśmy się z Zarządu Dróg, był aneks do umowy o wymianie jednej z firm – mówi Urzędu Miasta Częstochowy. Równie dobrze poinformowany jest Miejski Zarząd Dróg i Transportu w Częstochowie, który przy tej inwestycji pełni rolę realizatora projektu (instytucji nadzorującej). W oświadczeniu przesłanym do redakcji czytamy: „Umowa do chwili obecnej nie została w żaden sposób podmiotowo zmieniona, co więcej żaden z członków Konsorcjum od umowy nie odstąpił”. Innego zdania jest firma Wadrox. W piśmie czytamy także: „Z informacji otrzymanych przez MZDiT od lidera Konsorcjum wynika, że„Przemysłówka” S.A. odstąpiła jedynie od umowy będącej porozumieniem wykonawczym zawartym pomiędzy „Przemysłówką” a firmą „Wadrox”. Umowa ta określała m.in. zakres robót powierzonych do wykonania podmiotowi Konsorcjum oraz prawa i obowiązki stron umowy”. W przypadku wymiany wykonawcy na Drog-bud, MZDiT nie wspomina nic o odpowiedzialności nowego podmiotu. Fakty mówią same za siebie. Fakt 1: Prezydent Matyjaszczyk nie poinformował Urzędu Marszałkowskiego o problemach przy wykonawstwie remontu I i II Alei.Fakt 2: Krzysztof Matyjaszczyk nie zawiadomił Urzędu Marszałkowskiego o usunięciu jednego z podmiotów konsorcjum. Skutek: Realne zagrożenie utraty środków unijnych. Fakt 3: Prezydent Matyjaszczyk nie podzielił się posiadaną wiedzą z mieszkańcami Częstochowy, a wręcz wprowadził nas w błąd, pozostawiając (od marca) tablicę, z której wynika, że jakoby konsorcjum trzech wymienionych firm jest wykonawcą inwestycji. Wniosek: Przysłowiowy Kowalski nie potrzebuje wiedzy o tym, kto robi drogę, chodnik, plac –  byle zrobił dobrze, a władza dopilnowała wszystkich elementów inwestycji. Skoro w mało znaczącym dla większości częstochowian temacie nie można liczyć na transparentność władzy – to nie można jej ufać w żadnej innej sprawie.  I jeszcze coś… Najgorsza jest zarozumiałość, pewność siebie i pycha służb Krzysztofa Matyjaszczyka. Udają dziś Greka, że jakoby nic się nie stało, zamiast ratować inwestycję – jeśli w ogóle jest to jeszcze możliwe. ***Departament Kontroli Zamówień Współfinansowanych ze Środków Unii Europejskiej Urzędu Zamówień Publicznych w Warszawie ostrzega:– Często to skład konsorcjum przesądza o tym, że dane konsorcjum zostało zakwalifikowane do postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. W praktyce wystąpienie z konsorcjum jednego z członków może oznaczać, iż konsorcjum w pomniejszonym składzie nie spełnia warunków, które spełniało jako całość, ale tej sprawie w Częstochowie trzeba się przyjrzeć z bliska. ***Konsorcjum- porozumienie dwóch lub więcej samodzielnych podmiotów gospodarczych, na mocy którego zobowiązują się one do wspólnego wykonania określonego przedsięwzięcia gospodarczego na rzecz oznaczonej osoby lub jednostki.Członkowie konsorcjum – konsorcjanci – dzielą się zadaniami i każdy wykonuje je we własnym imieniu i na własny rachunek. Lider konsorcjum – reprezentuje pozostałych członków konsorcjum na zewnątrz. Lider występuje przy realizacji projektu w imieniu pozostałych członków tylko i wyłącznie z umocowania udzielonego mu przez pozostałych członków konsorcjum.  

Po 14 godzinach spędzonych w przystani promowej w Stokkvagen pakujemy się na prom i za 45 minut jesteśmy u celu! Wyspa Indre Kvaroy przywitała nas miłą żeńską obsługą, piękną pogodą i komfortowymi domkami. Po rozlokowaniu się w domkach natychmiast wyruszyliśmy do przystani i postanowiliśmy wypłynąć po raz pierwszy na ryby. Na marinie zastaliśmy świetne aluminiowe łodzie z 50-cio konnymi silnikami, GPS’em i echosondą. Nie było, na co się oglądać! Cumy odwiązane i w morze! Położenie wyspy jest na tyle dobre, że niespecjalnie trzeba się przejmować wiatrem. Zawsze znajdzie się miejsce, z którejś strony wyspy by popływać. Sama wyspa składa się z dwóch części i jej brzegi są urozmaicone małymi zatokami i mikro fiordami. Pierwsze wypłynięcie i od razu mamy ryby. Mimo zmęczenia podróżą, adrenalina pozwala nam zapomnieć o zmęczeniu i łowimy, łowimy, łowimy. Naszą zdobyczą są przede wszystkim dorsze, ale na naszej łódce trafił w pierwszy dzień halibut no i czarniaki. Po kilku godzinach mamy dość i to zmęczenie nakazało nam powrót do bazy, a nie pora dnia. W tym czasie nad naszą wyspą słonce nie zachodziło. Cały czas trwał dzień i trudno było przestawić organizmy na taką dodatkową atrakcję. Po łowieniu trzeba jeszcze przygotować ryby do zamrożenia – ale nie ma z tym problemów. Mamy do dyspozycji dwie obieralnie znajdujące się w przystosowanych do tego celu kontenerach oraz potężną zamrażarkę – po jednej na domek. Potem spać, bo za kilka godzin znów wyruszamy na łowy (nie piszę,,rano”, bo tak naprawdę nie wiadomo, kiedy jest rano, kiedy wieczorem). Ciąg dalszy za tydzień…

Trudna sytuacja gospodarcza naszego regionu nie oznacza, że przedsiębiorcy są pozostawieni sami sobie. Z pomocą przychodzi Agencja Rozwoju Regionalnego. O tym, w jakim zakresie ARR wspiera rodzimy biznes opowiada Marcin Kozak, prezes Agencji Rozwoju Regionalnego w Częstochowie. – Jaki jest zakres działania ARR?– Mamy kilka obszarów naszej działalności, kilka filarów, na których się opieramy. Pierwsza sprawa to Częstochowski Park Przemysłowy. To jest taka działalność, która przynosi nam największy udział w  dochodach i jest to nasz sztandarowy projekt. Dysponujemy dwoma nieruchomościami przy Wałach Dwernickiego i na ulicy Legionów. Ten ostatni jest typowym parkiem przemysłowym, w którym hale produkcyjne wynajmowane są dla przedsiębiorstw, szczególnie innowacyjnych. W ten sposób wspieramy firmy. Podkreślić należy, że jest to współpraca na korzystnych warunkach finansowych dla lokalnych firm. Druga nieruchomość przy Wałach Dwernickiego służy przedsiębiorcom przede wszystkim jako powierzchnia biurowa. W tym budynku dysponujemy też centrum konferencyjnym, mamy salę wystawienniczą, trzy sale szkoleniowo-konferencyjne, które mogą być łączone ze sobą i służą na potrzeby różnego rodzaju spotkań, konferencji, seminariów. Chcielibyśmy również otworzyć Centrum Transferu Technologii, na ten cel zdobyliśmy dotację wspólnie z Politechniką Częstochowską. Chciałbym aby Park w dużo większym stopniu pełnił funkcję stymulatora gospodarki innowacyjnej w Częstochowie. – Czy oprócz wynajmu sali, ARR oferuje inne formy pomocy przedsiębiorcom?– Oczywiście, lokalne przedsiębiorstwa wspieramy także na inne sposoby, np. oferując im bezpłatne usługi informacyjne, które prowadzimy już od lat.– Co to znaczy?– W Punkcie Informacyjnym przedsiębiorca może się dowiedzieć, jak wypełnić wniosek do KRS, gdzie może pozyskać informacje na temat dofinansowania unijnego, może też pytać o aspekty związane z bieżącą działalnością firmy, a także na temat wymagań dotyczących działalności koncesjonowanej i regulowanej.– Czy ARR od 2003 roku zwiększyło zakres swoich możliwości? Pojawiły się jakieś nowości?– Od 2012 roku w Agencji Rozwoju Regionalnego funkcjonuje coś nowego, a mianowicie usługi doradcze. Podzielone są one na dwie części – 90 proc. pokrywa Unia Europejska, a 10 proc. – przedsiębiorca. Taka usługa może wynieść maksymalnie 24 godziny. Przedsiębiorca płaci maksymalnie 240 zł.– Czym to się różni od usługi informacyjnej?– Prawo, finanse, księgowość, podatki, biznesplany – w tych dziedzinach przedsiębiorca uzyska u nas pełne doradztwo. Przedsiębiorca uzyska pomoc w takich tematach jak: przygotowanie dokumentów niezbędnych do rejestracji działalności gospodarczej, pomoc w przygotowaniu dokumentów do ZUS i urzędu skarbowego, zmiany formy i zakresu prowadzenia działalności gospodarczej, wybór najkorzystniejszej formy opodatkowania, przygotowanie analizy finansowej, pomoc w przygotowaniu wniosków pożyczkowych i kredytowych. Dysponujemy w tym projekcie specjalistyczną kadrą. Przedsiębiorca może do nas przyjść z konkretnym problemem i my postaramy się pomóc mu go rozwiązać. Pomożemy napisać umowę spółki, wniosek kredytowy i coś, co jest najważniejsze – dajemy gotowe opracowanie, żywy dokument. On dostaje finalny produkt i to jest ta różnica między usługą informacyjną, w której ogólnie informujemy o tym, co przedsiębiorca powinien zrobić, a doradczą, w której wypełniamy dokumenty, przygotowujemy ich komplet. Nasz konsultant zrobi to za Ciebie- tak brzmi nasze hasło. Najczęściej – w przypadku doradztwa – przedsiębiorcy korzystają z usług prawnych, tworzenia biznesplanów lub analiz finansowych. Na obecną chwilę takich usług doradczych wykonaliśmy około 17 . – A co z osobami, które dopiero planują założyć własną działalność gospodarczą? Czy one również mogą skorzystać z Państwa pomocy?– W usługach doradczych mamy tzw. asystę w rozpoczynaniu działalności gospodarczej. Polega ona na tym, że przychodzi do nas osoba fizyczna, która zamierza dopiero rozpocząć działalność gospodarczą i my krok po kroku prowadzimy ją za rękę, między innymi przygotowujemy za nią dokumenty. Taka usługa kończy się sukcesem tylko i wyłącznie wtedy, gdy nasz petent otworzy działalność gospodarczą.– Czym jeszcze zajmuje się ARR?– Udzielaniem pożyczek do 250 000 zł. wyłącznie dla przedsiębiorców, poprzez Fundusz Pożyczkowy, który także jest realizowany w formie projektu unijnego Minimalny wkład własny wynosi 15 proc., okres pożyczkowy natomiast maksymalnie do 5 lat. Ponieważ wysokość marży jest niewielka, wynosi 0,5% do 3% i jest to dość atrakcyjny instrument inżynierii finansowej. Proszę zwrócić uwagę – młody, niedoświadczony przedsiębiorca, który działa zaledwie pół roku, nie otrzyma z banku kredytu na rozwój działalności. My jesteśmy po to, by właśnie wspierać takich przedsiębiorców. Zabezpieczeniem bardzo często jest hipoteka, jeżeli są to niższe kwoty, przewidujemy zabezpieczenie przez dwóch wierzycieli. Ponadto, już we wrześniu rozpoczynamy projekt szkoleniowy dla pracowników firm, gdzie przewidujemy nieodpłatne szkolenia podnoszące kwalifikacje zawodowe głównie w zakresie obsługi obrabiarek CNC i technicznego języka angielskiego.Oczywiście prowadzimy szereg innych działań, które nie dotyczą bezpośredniego wsparcia przedsiębiorstw. Przykładowo, po raz pierwszy od momentu powołania ARR udało nam się zdobyć projekt w ramach Programu Interreg IVC, w którym zajmujemy się problematyką efektywności energetycznej w powiązaniu z obszarem technologii informacyjno – komunikacyjnych.  Częstochowa jest reprezentowana w tym konsorcjum jako jedyne miasto z Polski, obok takich miast jak Barcelona, Rzym, Manchester, Amsterdam, Catania, Ryga i kilka innych.– Czy poza kredytem można uzyskać inną formę pomocy finansowej?– Tak, mamy też dotacje na rozpoczęcie działalności gospodarczej do 40 tys. zł. To nasz sztandarowy projekt realizowany po raz trzeci, pod nazwą  „Moja firma”, który już się rozpoczął, a proces rekrutacji  zostanie ostatecznie zamknięty do końca sierpnia.  – Czy docierają Państwo do ludzi młodych?  – Oczywiście nasze główne projekty dotyczą wsparcia przedsiębiorstw, ale zajmujemy się także edukacją. Mamy kilka projektów, które dotyczą szkół zawodowych w Częstochowie, gdzie robimy zajęcia pozalekcyjne, dodatkowe – uzupełniające kwalifikacje zawodowe, po to by młodzież, która kończy szkołę była lepiej przygotowana do rynku pracy.  Projekt nazywa się „Dobry fach to szansa pracy”. Poprzez zwiększenie kwalifikacji zawodowych i uzupełnienie wykształcenia dodatkowymi kursami: spawalnictwo, ratownictwo medyczne, młodzi ludzie mają coś więcej niż tylko wyuczony zawód. W gimnazjach w powiecie kłobuckim mamy inny projekt, „Ścieżka edukacyjna drogą do sukcesu”. Udało nam się zdobyć kolejną dotację na ten cel i już we wrześniu zaczynamy drugi projekt tego typu.– Ile osób korzysta z usług ARR?– Od 2003 roku z pomocy ARR skorzystało około 7000 osób i różnego typu podmiotów, w tym firm, instytucji publicznych, szkół i uczniów, osób fizycznych rozpoczynających działalność gospodarczą. Nasze działania kierowane są do przedsiębiorców i mieszkańców z terenu miasta Częstochowa, powiatu częstochowskiego, kłobuckiego i myszkowskiego, czyli subregionu północnego województwa śląskiego.– Dziękuję za rozmowę.

W niedzielnym, pełnym emocji meczu Dospel Włókniarz pokonał Unię Leszno zapewniając sobie jednocześnie bezpieczne miejsce w Enea Ekstralidze na przyszły sezon. Ostatnie spotkanie rundy zasadniczej miało kluczowe znaczenie dla obu drużyn. Unia Leszno mimo braku Jarosława Hampela spisywała się nadspodziewanie dobrze, a zwycięstwo zapewniało jej awans do fazy Play-Off. Na drugim biegunie znajdował się CKM, któremu korzystny rezultat zapewniał uniknięcie baraży. Determinację i wolę walki było więc widać już po pierwszych biegach. Właśnie walką o każdy punkt można wytłumaczyć ilość niebezpiecznych upadków w niedzielnym pojedynku. Najpierw w trzecim biegu na samej linii mety Rafał Szombierski został bezpardonowo staranowany przez Damiana Balińskiego. Pierwsze doniesienia mówiły o złamaniu trzech żeber i urazie nogi. Mimo to Szumina zadeklarował chęć i zdolność do dalszej jazdy, stając się tym samym bohaterem spotkania. Bardzo obolały wystartował jeszcze w czterech biegach zdobywając sześć punktów i dwa bonusy. Kolejny niebezpieczny wypadek miał miejsce w czwartej gonitwie. Tym razem w pierwszym łuku przeszarżował Hubert Łęgowik, który upadając zabrał ze sobą Juricę Pavlica oraz Kamila Adamczewskiego. Młodzieżowiec Włókniarza sam wymierzył sobie bardzo dotkliwą karę – w wyniku upadku doznał złamania ręki z przemieszczeniem. Dospel na prowadzenie wyszedł w biegu 7 i nie oddał go do końca zawodów. Wszystko za sprawą pary Zengota – Jabłoński, która wykorzystując defekt prowadzącego Pavlica. Dwunasta gonitwa zakończyła się wynikiem 3:2 dla leszczynian. Najpierw taśmy dotknął Piotra Pawlicki, a z powtórki za spowodowanie upadku Przemysława Pawlickiego został wykluczony Grigorij Łaguta. Dzięki podwójnemu zwycięstwu w wyścigu trzynastym odżyły nadzieje Byków. Częstochowianie rozwiali je bardzo szybko wygrywając w stosunku 5:1 oba biegi nominowane. Tym samym, rzutem na taśmę odrobili straty z pierwszego spotkania i zgarnęli czwarty bonus w sezonie. Dzięki wygranej Dospel może spokojnie przygotowywać się do przyszłego sezonu. Plany spółki są ambitne, a kibicom pozostaje tylko oczekiwać dobrych informacji z Klubu, które osłodzą przerwę przed sezonem 2013. foto: Marek Dziurkowski Unia Leszno 39:1. Przemysław Pawlicki – 11 (2,3,2,t,3,1)2. Tobiasz Musielak – 2+1 (1*,0,1,-)3. Troy Batchelor – 5+1 (2,1*,2,0,-)4. Damian Baliński – 6+2 (w,2,1*,2*,1)5. Jurica Pavlic – 7 (2,d,2,3,0)6. Piotr Pawlicki – 6 (3,1,2,t,0)7. Kamil Adamczewski – 2 (1,1,0)Dospel Włókniarz Częstochowa 50:9. Mirosław Jabłoński – 5+1 (3,2*,0,0)10. Grzegorz Zengota – 10 (0,3,3,1,3)11. Grigorij Łaguta – 11 (3,2,3,w,3)12. Rafał Szombierski – 6+2 (1,1*,1,1,2*)13. Daniel Nermark – 14+1 (3,3,3,3,2*)14. Marcin Bubel – 4 (2,0,2)15. Hubert Łegowik – 0 (0,w,ns)

Kapitan Sowa zmarszczył czoło, próbując w ten sposób pofałdować gładź mózgową. Przed nim leżał „wytyk” prokuratorski, pokłosie afery Amber Gold, nakazujący ściganie piramid finansowych. W Wołkowie, gdzie pełnił służbę kpt Sowa, do głośnych afer politycznych dochodziło rzadko, a o piramidach słyszała jedynie aptekarzowa, gdy była na wczasach w Hurgadzie. Co do nietrafionych inwestycji, to owszem, zdarzało się. Emerytka, pani Klotylda, zainwestowała wszystkie swoje oszczędności z ostatnich trzech miesięcy w Alpen Gold i po godzinnej przyjemności pozostało jej jedynie sreberko. Jest to przekonujący dowód wyższej opłacalności inwestowania w butelki zwrotne. Wróćmy jednak do tematu przemyśleń kapitana Sowy wywołanego prokuratorskim „wytykiem”. Cóż to jest „piramida finansowa”? Jest to, jak mówi encyklopedyczna definicja, struktura finansowa, w której zyski węzła nie pochodzą ze sprzedaży towarów lub usług, a praktycznie w całości z wpłat wnoszonych przez nowych członków struktury, pozyskanych przez węzeł i węzły potomne. Na piramidzie finansowej zyskują tylko osoby, które znajdują się u jej szczytu i wystarczająco wcześnie do niej dołączyły. Olbrzymia większość uczestników piramidy na niej traci. Żeby rzecz wyjaśnić, posłużyć się można prostym przykładem. Robimy fundusz emerytalny. Każdy uczestnik funduszu obowiązkowo płaci przez 35-40 lat przynajmniej 1/3 swoje pensji. Z tych wpłat finansowe są emerytury tych, którzy osiągnęli wymagany wiek. Taka piramidka kręci się dopóki wpłaty uczestników są wyższe od wypłat; innymi słowy stale przybywa wpłacających i ubywa wypłacających. System wali się, gdy ludzie zorientują się w oszustwie i przestaną płacić…Nawet kapitanowi Sowie to przykładowe wyjaśnienie rozjaśniło w głowie. Piramida finansowa to taki ZUS, tyle, że robiony prywatnie. Przestępstwo organizatora polega na naruszeniu monopolu państwa. Państwowa piramida jest dodatkowo podtrzymywana przez korzystanie z monopolu na przemoc – jak ktoś nie chce płacić składek, to nasyła się na niego policję z psami i pałami. To rozjaśnienie w głowie wywołało u kapitana policji konnej Eustachego Sowy nagły przypływ depresji. Od 23 lat wierzył, że stoi na straży ładu i porządku. Teraz zaś okazuje się, że oprócz ładu i porządku musi wypełniać zadania „żołnierza gangu”, pilnującego, by ofiary piramidalnego systemu ZUS-owskiego gorliwie i w porę przekazywały do węzła swoje pieniądze. Nie jest to przyjemna konstatacja, zważywszy, że większość ludzi chce żyć uczciwie, chlubiąc się czystym sumieniem.  A tu tak wychodzi, jak w słowach ciotki Hermenegildy broniącej wujka, kombatanta SS: „To porządny człowiek, tylko prace miał paskudną”. Właściwie to można przyjąć, że wszyscy państwowi i prywatni organizatorzy piramidek finansowych to porządni ludzie, tylko prace mają paskudną….Doznany wstrząs pojęciowy spowodował, że kpt. Sowa stracił wiarę, potem ją na nowo zyskał, wstępując do Kościoła Moona. Rzucił państwową posadę,  ale dalej stoi na straży ładu i porządku  jako ochroniarz. Ściąga bardzo skutecznie haracze od agencji towarzyskich, tłumacząc to zaangażowanie koniecznością egzekwowania podatku od grzechów. W Wołkowie panuje spokój, emerytka Klotylda czwarty miesiąc odkłada oszczędności, śniąc o błyszczącej tabliczce Alpen Gold. Kończy się lato.

Spektakl Teatru w Krzywym Zwierciadle ze Stepnicy pokazał, że groteska i czarny humor to najlepszy sposób na obnażenie absurdów rzeczywistości. W „RTG” pozornie uporządkowany świat norm społecznych i religijnych rozsypuje się na drobne kawałki. Kabaretowo i surrealistycznie. Bez patosu, dydaktyzmu, pozornie może nawet bez logiki. Gdyby nie ostatnia scena spektaklu, która spina ze sobą poprzednie sytuacje, widz mógłby się pogubić w gąszczu aluzji, kontekstów i sensów. Jednak ta kluczowa scena nadaje przedstawieniu logikę działania, jest swoistą próbą wytłumaczenia się twórców, że to nie oni są wariatami, tylko szalony jest świat, w którym przyszło im żyć. Rodzimy się w rzeczywistości, która ma dla nas gotowe schematy i role społeczne do wypełnienia. Ci, którzy nie potrafią się dostosować, są niepoważni, nienormalni. Wobec tego czy ci, którzy uwierzyli, że jedynym sensem ich życia jest jedynie prokreacja i ciężka praca, są wzorem do naśladowania? Świat nie jest taki oczywisty i poukładany. „Otwarcie drzwi na głupotę świata” – taką mantrą, wyśpiewywaną przy akompaniamencie akordeonu, aktorzy zaczynają spektakl. Macierzyństwo, cielesność, religia i śmierć – tematy poważne nie są tutaj ilustrowane przez tradycyjną fabułę, a przez absurdalne i luźno ze sobą powiązane sytuacje sceniczne. Ten surrealistycznym świat karmi się obserwacjami z życia i zręcznie żongluje jego trzewiami. Aby jednak dostrzec „głupotę świata” potrzebny jest dystans. W ten sposób grają też aktorzy Teatru w Krzywym Zwierciadle – nie utożsamiają się z rolą, wyolbrzymiają sztuczność przedstawionego świata i w ten sposób, paradoksalnie, nas do niego zbliżają. Efekt obcości, muzyka na żywo,  widowiskowość, czarny humor i absurd to artystyczne atuty spektaklu, które dodatkowo angażują widza, uwrażliwiają go i prowokują do myślenia. Bez moralizatorstwa czy przywłaszczania sobie monopolu na „prawdę”.  Spektakl Roland Topor Games jest artystyczną wariacją na temat twórczości francuskiego pisarza Rolanda Topora, znanego z szokującej groteski, makabreski i czarnego humoru. Przedstawienie otrzymało Grand Prix tegorocznej edycji Festiwalu Teatrów Ogródkowych i zostało zaprezentowane mieszkańcom Częstochowy 26 sierpnia w Teatrze From Poland.