7dni- Moja emerytura jest tak niska, że absolutnie nie mogę odłożyć ani złotówki, a wręcz brakuje mi do końca miesiąca. Większość mojej emerytury idzie na opłaty i leki.  Zdarza się, że nie dojadam –  mówi Wanda D. Niestety nie mamy dobrych wieści dla rzeszy emerytów. Zapowiadana na 2014 rok waloryzacja rent i emerytur zrekompensuje zaledwie wzrost cen, gdyż zgodnie z przewidywaniami inflacja w następnym roku wyniesie 2,4 proc. Podwyżka emerytur to 2,14 proc. Senior pobierający dziś najniższe świadczenie w przyszłym roku otrzyma zaledwie 14 zł. więcej. To o połowę mniejsza podwyżka niż w roku bieżącym.     Obecna emerytura na rękę Emerytura po podwyżce od 2014 roku Tyle zyska emeryt 717,52 zł 731,85 14,33 750,00 zł 765,07 15,06 775,00 zł 790,54 15,54 800,00 zł 816,18 16,18 825,00 zł 841,65 16,65 850,00 zł 867,11 17,11 875,00 zł 892,76 17,76 900,00 zł 918,22 18,22 925,00 zł 943,87 18,87 950,00 zł 969,34 19,34 975,00 zł 994,74 19,77 1 000,00 zł 1020,45 20,45 1 025,00 zł 1045,92 20,92 1 050,00 zł 1071,39 21,39 1 075,00 zł 1097,04 22,04 1 100,00 zł 1122,5 22,5 1 125,00 zł 1148,16 23,16 1 150,00 zł 1173,61 23,61 1 175,00 zł 1199,09 24,1 1 200,00 zł 1224,72 24,72 1 225,00 zł 1250,2 25,2 1 250,00 zł 1275,85 25,85 1 275,00 zł 1301,32 26,32 1 300,00 zł 1326,78 26,78 1 325,00 zł 1352,43 27,43 1 350,00 zł 1377,9 27,9 1 375,00 zł 1403,37 28,37 1 400,00 zł 1428,98 28,98 1 425,00 zł 1454,48 29,48 zł 1 450,00 zł 1480,13 30,13 zł 1 475,00 zł 1505,59 30,59 zł 1 500,00 zł 1531,06 31,06 zł 1 525,00 zł 1556,71 31,71 zł 1 550,00 zł 1582,18 32,18 zł 1 575,00 zł 1607,64 32,64 zł 1 600,00 zł 1633,22 33,22 zł 1 625,00 zł 1658,75 33,75 zł 1 650,00 zł 1684,41 34,41 zł 1 675,00 zł 1709,87 34,87 zł 1 700,00 zł 1735,33 35,33 zł 1 725,00 zł 1760,98 35,98 zł 1 750,00 zł 1786,44 36,44 zł 1 775,00 zł 1811,91 36,91 zł 1 800,00 zł 1837,57 37,57 zł 1 825,00 zł 1863,03 38,03 zł 1 850,00 zł 1888,67 38,67 zł 1 875,00 zł 1914,14 39,14 zł 1 900,00 zł 1939,6 39,60 zł 1 925,00 zł 1965,26 40,26 zł 1 950,00 zł 1990,72 40,72 zł 1 975,00 zł 2016,19 41,19 zł 2 000,00 zł 2041,83 41,83 zł 2 500,00 zł 2552,45 52,45 zł 3 000,00 zł 3063,22 63,22 zł 3 500,00 zł 3573,99 73,99 zł  

7dniJest ostatnim żyjącym uczestnikiem buntu i ucieczki więźniów z hitlerowskiego obozu śmierci w Treblince. Ma 90 lat i na stałe mieszka w Izraelu. Mimo wieku, niemal co roku uczestniczy w uroczystościach upamiętniających bohaterski zryw skazanych na zagładę  więźniów. Kilka dni temu także nie mogło go w Treblince zabraknąć, zwłaszcza, że 2 sierpnia minęła dokładnie 70. już rocznica buntu i ucieczki więźniów obozu. Po prawdzie wierzyć się nie chce, że o tym człowieku nikt w Częstochowie nie wie, niczego nie słyszał, słowem – że Samuel Willenberg jest w swoim rodzinnym mieście zupełnie nieznany. Tak jest, Samuel Willenberg jest częstochowianinem! Kilka dni temu w Treblince pojawił się w towarzystwie innego częstochowianina, honorowego mieszkańca naszego miasta, Zygmunta Rolata. Szeroko wydarzenie to komentowała BBC, a relacja specjalnego wysłannika brytyjskiej telewizji publicznej, Adama Eastona, była poruszająca w stopniu najwyższym. Nawiasem mówiąc, to nie pierwsza informacja o Samuelu Willenbergu w BBC. Przed rokiem stacja wyemitowała bowiem niezwykły dokument o tym nadzwyczajnym człowieku rodem z Częstochowy. Do Treblinki Samuel Willenberg trafił jesienią 1942 roku, w wieku 19 lat, z getta w Opatowie. Był synem malarza i ubrany był w poplamiony malarski fartuch ojca, fartuch, który uratował mu życie. Jeden ze współwięźniów zapytał go skąd pochodzi, a kiedy pan Samuel odparł, że z Częstochowy, współwięzień, prawdopodobnie także pochodzący z naszego miasta, podpowiedział mu, by mówił, że jest murarzem. Tak zrobił, a uwiarygodnił jego oświadczenie właśnie poplamiony fartuch. Dzięki temu przeżył. Skierowany został do grupy więźniów segregujących osobiste rzeczy mordowanych przez Niemców Żydów. Latem 1943 roku grupa około 70 więźniów zaplanowała ucieczkę z obozu śmierci. Doszło do niej 2 sierpnia. Więźniowie dostali się dzięki dorobionemu kluczowi do obozowej zbrojowni, zabrali broń i podpalili obóz, licząc, że w zamieszaniu spowodowanym pożarem łatwiej będzie uciec. Udało im się, choć kilku z uciekinierów zginęło. Pan Samuel, ranny w nogę, zdołał przedostać się do pobliskiego lasu. – Czułem się jak szaleniec – wspominał w dokumencie telewizji BBC. – Krzyczałem na cały głos: „Piekło zostało spalone”. Po wielu dniach tułaczki, ukrywania się, głodowania zdołał dostać się do Warszawy, gdzie mieszkali wówczas jego rodzice. Niemal od razu wstąpił do Armii Krajowej. Brał udział w Powstaniu Warszawskim, a po jego upadku ukrywał się aż do końca wojny. W roku 1950 wyjechał z żoną Krystyną do Izraela. To oczywiście w największym skrócie przedstawiona historia niezwykłego człowieka, Samuela Willenberga z Częstochowy. Ku pamięci. Warto na koniec zapytać czy nie byłoby wskazane, by tak brawurowo działający częstochowscy radni wysłali delegację do Treblinki? No tak, trochę za późno. No to może warto byłoby jakoś uhonorować pana Samuela Willenberga. Zygmunt Rolat tam był, on wie, z pewnością mógłby pomóc. Tylko musi się komuś chcieć. Bo trochę to przykre, że o człowieku, który niedawno był bohaterem programów informacyjnych od Waszyngtonu przez Tel Awiw do Londynu, jakoś nie słychać w jego rodzinnym mieście.

Kolejna częstochowska firma ma poważne problemy – grozi jej likwidacja. Jeśli negocjacje kierownictwa przedsiębiorstwa z przedstawicielami rządu nie powiodą się, to Best Work będzie musiał zwolnić ponad 700 osób, w tym około 500 niepełnosprawnych. Best Work to lokalna firma, powstała w 1996 roku, zajmuje się pośrednictwem pracy, a także podwykonawstwem oraz produkcją m.in. chemii gospodarczej, działa na terenie województwaśląskiego. Częstochowska firma jest jedną z niewielu w Polsce, która daje szanse na zatrudnienie osobom niepełnosprawnym. To szczególnie ważne, gdyż region częstochowski charakteryzuje się wysokim bezrobociem (w Częstochowie – 13,6 proc., w regionie – 20,7 proc. – dane za maj br.). – Niestety – co mówię z przykrością – z tą sprawą szarpiemy się sami. Nikt z władz miasta, ani też parlamentarzystów nas nie wspiera, mimo iż zwracaliśmy się do nich z prośbą o pomoc – mówi pracownik Best Work. Problemy firmy zaczęły się już w roku 2010, gdy płatności ze strony PFRON-u, które miały wpływać na konto firmy, zostały wstrzymane. Do tego nałożyły się kontrole innych urzędów, bez litości byli pracownicy ZUS-u i Urzędu Skarbowego. Wtedy to realnej pomocy udzielił ówczesny poseł SLD Krzysztof Matyjaszczyk. Dziś prezydent Matyjaszczyk nie jest zainteresowany tematem. Posłowie i senatorowie ziemi częstochowskiej także nie chcą angażować się w ratowanie zakładu – nikt nie odpowiedział na prośby o pomoc ze strony zarządu firmy. Kierownictwo Best Work szczególny żal ma do Marka Balta (poseł SLD), który – zdaniem zarządu – bardziej firmie zaszkodził niż pomógł. Pozostałym parlamentarzystom również zabrakło wyobraźni o skutkach zamknięcia tak dużego przedsiębiorstwa. – Likwidacja zakładu odbije się przede wszystkim na pracownikach. Od grudnia 2012 roku (a przecież mamy sierpień 2013) nie otrzymujemy z PFRON-u należnych nam środków, stąd nasze kłopoty finansowe. Jeśli nie dojdziemy w Warszawie do porozumienia – będziemy musieli firmę zamknąć – kontynuuje jeden z pracowników.W przeciwieństwie do częstochowskich parlamentarzystów i władz Częstochowy, w sprawę naszej lokalnej firmy zaangażował się poseł z Wrocławia Sławomir Piechota (PO) oraz poseł Marek Plura (PO) z Chorzowa. Obaj zabiegają w Biurze Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych przy Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej o korzystne dla firmy Best Work rozstrzygnięcie. Wszystko dziś w rękach pełnomocnik Teresy Hernik. Zdaniem zarządu firmy sprawa jest na dobrej drodze, potrzeba jedynie dobrej woli urzędników. Jeśli negocjacje ministerialne nie przyniosą pozytywnego wyniku, to Best Work podzieli los nieistniejącego już Mleczgalu i podupadającej Huty Częstochowa.

Nowy cykl Tygodnika obala mity i jednocześnie odkrywa sekrety lokalnych polityków, od parlamentarzystów po samorządowców, niezależnie od opcji politycznych. Nasze publikacje mają zdementować plotki i nakłonić rozmówców do odpowiedzi na nierzadko niewygodne pytania. Izabela Leszczynaposłanka Platformy Obywatelskiej, Sekretarz Stanu – Pełnomocnik Rządu do spraw Informacji i Edukacji Finansowej w zakresie Budżetu, Finansów Publicznych i Instytucji Finansowych oraz Ochrony Finansów Publicznych. – Pani poseł, Pani minister, mocny awans… – Ministerstwo Finansów. Czy to znaczy, że opuszcza Pani Częstochowę?– Nigdy! Częstochowa to moje miasto i nie jest to żaden slogan wyborczy. Tu się urodziłam, tu urodzili się moi rodzice i nie wybieram się stąd nigdzie. Lubię to miasto! Wierzę, że ma potencjał i, że wreszcie kiedyś wybierzemy prezydenta na miarę potencjału Częstochowy. – Ale zawodowo bardziej jest Pani dziś związana z Warszawą niż z Częstochową…– Tak, ale wszystko, co robię w Warszawie, robię z myślą o Częstochowie, bo przecież prace rządu mają wpływ na życie lokalnych społeczności. Częstochowianie powierzyli mi mandat posła, a premier Tusk funkcję sekretarza stanu i pełnomocnika rządu ds. edukacji, informacji i ochrony finansów publicznych – to bardzo odpowiedzialne zadania i cieszę się, że premier powierzył je częstochowiance. W Warszawie zawsze staram się podkreślać, że jestem z Częstochowy i promować, np. nasze  kluby sportowe, a mamy się czym chwalić. – Skoro nie Warszawa to może Bruksela?– Do Brukseli się nie wybieram. Póki co, jest bardzo dużo do zrobienia w Warszawie, bo w czasach kryzysu, który trwa od 6 lat, jest bardzo trudno realizować nasze obietnice wyborcze i program, którego celem było i jest to, że codzienne życie Polaków będzie coraz lepsze, a Polska stanie się nowoczesnym i bogatym krajem. Ale robimy to najlepiej jak można w warunkach recesji lub spowolnienia gospodarek we wszystkich niemal krajach świata. Rozwój gospodarczy (choć tempo nie jest zadowalające) naszego kraju, gdy wokół jest recesja, nie bierze się znikąd. Realizujemy nasz program Rodzina, praca, gospodarka (m. in. dłuższy urlop rodzicielski, większa ulga podatkowa na trzecie i kolejne dziecko, podwyżka zasiłków opiekuńczych, deregulacja dostępu do zawodów, elastyczny czas pracy, kasowy VAT, abolicja ZUS dla małych przedsiębiorstw, program mieszkanie dla młodych (MDM), mieszkania na wynajem, wreszcie program Inwestycje Polskie – mogłabym wymieniać tak jeszcze długo).Wszystko właśnie po to, by życie Polaków było lepsze. – Złośliwcy twierdzą, że Pani minister na tym się nie zna i nie ma Pani odpowiedniego wykształcenia?– Myśli Pani, że gdyby tak było, premierzy Tusk i Rostowski powierzyliby mi to zadanie? Złośliwcy będą na świecie zawsze, więc o nich nie dbam, ale częstochowianom, a szczególnie moim wyborcom pragnę powiedzieć, że trzy lata temu skończyłam studia z zakresu finansów publicznych w Szkole Głównej Handlowej, a przez cztery lata byłam członkiem  sejmowej komisji finansów. Ponadto kilka lat temu ukończyłam studia podyplomowe na Uniwersytecie Jagiellońskim – zarządzanie jakością w instytucjach, a wiele lat wcześniej filozofię, która, według wielu, jest najważniejszą z nauk. I jeszcze jedno: w Ministerstwie Finansów ani ja, ani żaden inny wiceminister, nie przeprowadzamy analiz makroekonomicznych, tylko zarządzamy ludźmi, którzy wykonują cały szereg zadań z zakresu finansów publicznych, realizując politykę rządu.Gdyby minister Rostowski  potrzebował kolejnego ekonomisty, finansisty, to zapewne znalazłby takich wielu, ale mamy świetnych specjalistów i analityków w MF i nie potrzebujemy innych.W MF zajmuję się między innymi zmianami w  systemie emerytalnym, odpowiadam za ten projekt ze strony Ministerstwa Finansów, ale nasz Przegląd systemu emerytalnego to efekt pracy wielu specjalistów i ekspertów z MF i Ministerstwa Pracy. – Z Warszawy wróćmy do Częstochowy. Lokalne struktury PO są bardzo słabiutkie…– Nie zgodzę się z panią. Dwa Koła Platformy Obywatelskiej, ponad 400 członków w mieście, a wśród nich prywatni przedsiębiorcy, prawnicy, lekarze, nauczyciele i młodzi, porządnie wykształceni ludzie, którzy non stop dyskutują i podpowiadają nam, co poprawić, jakie wnosić inicjatywy. Wśród radnych  Platformy Obywatelskiej mamy np. Jurka Zająca. To jest radny, z którego partia może być dumna, człowiek, który tworzył demokrację w naszej ojczyźnie. Drugi radny Platformy Obywatelskiej, który, choć młody, ma bogate doświadczenie samorządowe to Marcin Biernat. Mało kto wie o tym, że bardzo wiele pomysłów realizowanych dziś przez ekipę SLD,  to są pomysły, które rozpoczął –  jako wiceprezydent – Marcin Biernat. Pomysły inwestycyjne, społeczne i kulturalne, np., konsultacje społeczne to był projekt Marcina Biernata i Dominika Kabusa, to oni je wymyślili. Festiwal Frytka Off też oni zapoczątkowali. – Pani minister, wymieniła Pani raptem dwóch radnych, spośród siedmiu, zresztą rozbieżności w szeregach PO widać podczas głosowań…– Klub radnych, tak samo jak klub parlamentarny, głosuje jednolicie wtedy, gdy przewodniczący klubu wprowadza dyscyplinę. Dzieje się tak wtedy, gdy dany projekt jest  ważny z punktu widzenia partii. Jeśli przewodniczący nie wprowadza dyscypliny, to każdy radny ma prawo głosować tak, jak chce. Należy pamiętać jednak, że ktoś kto przychodzi do Rady Miasta z listy danej partii jest w niej nie po to, by realizować własne pomysły na Częstochowę, ale pomysły Platformy, skoro jest w Platformie. A Marcina i Jurka wymieniłam tylko dlatego, że są w kole numer 2 przy ulicy Targowej i stąd o wiele lepiej wiem, czym się zajmują, jakie projekty są dla nich ważne. Obaj zawsze głosują, w mojej ocenie, tak, jak powinna głosować prawdziwa, ale rozsądna opozycja. – Pozostali radni PO tego nie robią?– Nie powiedziałam tego. Powiedziałam tylko, że jestem przekonana, iż Biernat i Zając zawsze głosują tak, jak powinna głosować  silna, ważna, odpowiedzialna za miasto partia opozycyjna. I tyle. – Czy istnieje konflikt (czy to tylko plotka) pomiędzy posłankami: Izabelą Leszczyną i Haliną Rozpondek?– Plotka. Nie istnieje żaden konflikt między nami. Lubimy się i szanujemy z Panią Poseł, ale to nie znaczy, że w każdej sprawie musimy mieć takie samo zdanie. – To po co utworzono drugie koło PO w Częstochowie pod przewodnictwem posła Grzegorza Sztolcmana, z którym de facto kojarzy się przede wszystkim Pani nazwisko?– Częstochowa to miasto ponad 200-tysięczne. Platforma jest partią rządzącą, w dodatku rządzimy od 6 lat i głęboko wierzę w to, że w 2014 roku w wyborach samorządowych pokażemy, iż warto głosować na Platformę, szczególnie tu, w Częstochowie, gdzie zawsze było albo prawicowo, albo lewicowo, czas na centrum. Wciąż do naszej partii zapisują się nowi ludzie. W starym kole przy ulicy Nowowiejskiego, w pewnym momencie mieliśmy ponad 200

7dniW b. Święto Od-rodzenia PRL, 22 lipca, na cmentarzu wrocławskim grupa podstarzałych hipisów, panków, anarchistów, pacyfistów, kontrkulturowców (tudzież bliżej niezidentyfikowanych oficjeli) pożegnała Marka Happenera. Był legendą miasta „krasnoludków”… Miasto, przyszła Europejska Stolica Kultury, skasowało Marka, współzałożycielka Ruchu Nowej Kultury w 1980 r, jednego z inicjatorów „pomarańczowej rewolucji”… A było tak… Pewnego dnia na ul. Curie-Skłodowskiej, w pobliżu szpitala klinicznego, dotknięty udarem Marek upadł na chodnik. Przyszedł patrol MO (przez szacunek nie nazwę ich policjantami). Popatrzeli z wysoka, leży facet ok 50 lat, bez krawata… Pewnie pijany. Wrzucili więc bezwładnego gościa na pakę radiowozu i odwieźli na Izbę Wytrzeźwień. Tam buldożerka (przez szacunek dla instytucji publicznej nie nazwę ich pracownikami) ukradła nieprzytomnemu telefon i portfel z dokumentami. Następnie rozpoczęła cucenie, okładając leżącego na podłodze człowieka biczami wodnymi… Po kilku godzinach, bo tyle ponoć trwa analiza krwi, odkryto, że pacjent Izby (nieprzytomny i sponiewierany, leżący na podłodze) jest trzeźwy. Trzeźwego nie wypada trzymać na „wytrzeźwiałce”, odwieziono Marka do szpitala i porzucono na izbie przyjęć. Ukradzionego portfela i telefonu nie zwrócono. Marek leżał nieprzytomny, potraktowany przez szpital jako bezdomny. Dwa tygodnie rozpaczliwie i desperacko poszukiwali go znajomi. Jak można się było domyśleć: ani milicjonerzy, ani buldożerka na Izbie, ani personel izby przyjęć szpitala, nikt nie przypominał sobie, że miał jakiś kontakt z Happenerem. Sparaliżowany udarem mózgu leżał w szpitalu porzucony jak śmieć, czując że swoim istnieniem sprawia kłopot systemowi państwa opiekuńczego… Zapomnijmy, że chodziło o Marka i o Wrocław. To mogło zdarzyć się każdemu wszędzie w Polsce. Każdy z nas może paść na chodnik zwalony nagłym uderzeniem krwi do mózgu…Czy znajdzie się przechodzący obok, który zwróci na to uwagę? Czy też większość minie go obojętnie uspokajając samego siebie, że „facet wypił za dużo w upał”…? Czy policja jest uwrażliwiana i nakierowana na pomoc ludziom, czy też dbając o porządek ogranicza się do „uprzątania zwłok” z chodnika, by nie kalały estetyki? Po co są Izby Wytrzeźwień? Po to by pomóc, czy po to by się znęcając profilaktycznie zniechęcać do picia? Do szpitala nie można mieć pretensji, że nie ma mocy by ustalać tożsamość nieprzytomnych. Ale jest odczuwalna różnica miedzy traktowaniem osób, za którymi bezpośrednio stoi rodzina lub przyjaciele; a ratowaniem anonimowych „bezdomnych”… Nie ma takiej wyobraźni, by przewidzieć, że roli takiego „anonimowego bezdomnego” może być twój ojciec, twoja matka, brat lub siostra… Mówi się potem: zawiodły procedury… Albo inaczej: procedury są dobre, zawiedli ludzie. Procedury się udoskonali, ludzi się doszkoli. I do następnego równie tragicznego wypadku, wszystko będzie dobrze. Nie, nie będzie dobrze… Najdoskonalsze procedury i najlepiej przeszkoleni do ich wykonywania osobnicy nie wystarczą. Trzeba mieć serce, trzeba widzieć w każdym bliźniego… Trzeba w imię własnego dobra wyobrazić sobie, że i my możemy kiedyś upaść nieprzytomni i to nasze życie zależne będzie od empatii przechodzących obok.

7dniMożna by rzec nareszcie… Po 12 latach walki przed wymiarem sprawiedliwości, Henryk Jeziorowski poczuł satysfakcję. Pod koniec maja otrzymał od Stowarzyszenia Kupców „Promenada” pisemne przeprosiny. Rzecz jasna były one możliwe w związku z uprawomocnieniem się wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie. „Przepraszamy pana Henryka Jeziorowskiego za zawarcie w uzasadnieniu uchwały nr 01/07/2006 z dnia 25 lipca 2006 roku nieprawdziwych i krzywdzących informacji o jego pracy jak Prezesa Zarządu Stowarzyszenia Kupców „Promenada” w Częstochowie w okresie od 4 lipca 2000 roku do 16 grudnia 2001 roku w zakresie dotyczącym przyczyn zajęcia rachunku bankowego Stowarzyszenia przez Komornika Sądowego, strat Stowarzyszenia w kwocie 110.000 zł w następstwie niezapłacenia za prezesury powoda pięciu faktur, stworzenia podstaw do wystąpienia z roszczeniami odszkodowawczymi przez Firmę Halemski i działania a celu ośmieszenia nowego Zarządu”. Ponadto pan Henryk zostanie zaproszony przez zarząd Stowarzyszenia na najbliższe Walne Zgromadzenie Członków. Tam osobiście może odczytać oświadczenie zarządu. Zakończenie wieloletniego sporu nie w pełni jednak satysfakcjonuje Henryka Jeziorowskiego. Uważa on bowiem, że niesłusznie został pozbawiony członkostwa w Stowarzyszeniu, a szczególnie pogodzić się nie może z faktem, iż przez lata był – jego zdaniem – pomawiany i obrażany. Ktoś by mógł powiedzieć: „co to za sprawa?”, ale nie dla byłego prezesa, któremu – jak sam przyznaje – pozostało jedynie dobre imię i nawet w tak wydawałoby się błahej sprawie, nie pozwoli go szargać.Dziś przez pana Henryka przemawia rozgoryczenie i żal, zastanawia się wręcz czy jego działania w przeszłości, jako prezesa miały w ogóle sens?