Zapraszamy naszych Czytelników do współtworzenia cyklu “”: 7 kijów i 7 marchewek. W każdy numerze gazety będziemy przyznawać kije – za karę i marchewki – w nagrodę, tym instytucjom publicznym lub osobom, którzy źle lub dobrze przysłużyli się naszemu miastu i regionowi.Propozycje prosimy nadsyłać na nasz adres: redakcja7dni@interia.pl Siedem kijów dostają wszyscy ci mieszkańcy Częstochowy, którzy nie mieli pierwszego sierpnia o siedemnastej pojęcia czemu wyją syreny, czemu niektórzy stają na baczność, albo czemu mundurowi salutują do orłów na czapkach. Za lekceważenie, czy też bagatelizowanie rocznicy „godziny W” wręczamy więc kije mając nadzieję, że nauka nie pójdzie w las i, że wzorem innych miast zaczniemy wspólnie obchodzić rocznicę Powstania Warszawskiego, bez względu na ocenę jego zasadności, czy skuteczności. Minuta ciszy może przecież być symbolem łączącym nas wszystkich. Siedem smakowitych marchewek przyznajemy Miejskiemu Przedsiębiorstwu Komunikacyjnemu za umożliwienie pasażerom zakupu biletu przez telefon komórkowy. To nowoczesne rozwiązanie jest chwalone zwłaszcza przez młodzież, która lubi używać modnych smartfonów do wszystkiego, do czego się tylko da. Dodatkowo, w czasach gdy ilość kiosków w centrum miasta maleje, a tylko niektóre sklepy handlują biletami, dla wielu osób spoza miasta może to być ogromnym ułatwieniem. Zdaniem pasażerów chwalących aplikację, wzorowanie się na większych miastach wyszło Częstochowie na dobre. Dzięki temu Częstochowa zrywa z wizerunkiem miasta zacofanego i pokazuje, że jesteśmy za pan brat z nowoczesnością.

Po raz kolejny w „Dolinie dwóch stawów” w Rzerzęczycach odbył się „Piknik wędkarski dla dzieci”. Zorganizowało go: Stowarzyszenie „Gruszka” z Rzerzęczyc, Koło PZW Wykromet, OSP Rzerzęczyce, Koło Gospodyń Wiejskich, Forum Równych Szans i Zespół Szkół w Rzerzęczycach, a tradycyjnie pieczę medialną nad całością objął Tygodnik Regionalny . Jak co roku organizatorzy przygotowali dla dzieci bardzo wiele atrakcji. „Maluszki” łowiły wędką z ogromnym haczykiem zabawki na sucho, można było pokonać tor przeszkód przygotowany przez Straż Pożarną, zabawić się na dwóch ogromnych „dmuchańcach”. Była też możliwość przejechania się na koniach Hamish i Blue Baker, które pełnią służbę w Częstochowskiej Policji (panowie z Policji Konnej sierżanci sztabowi: Jarosław Wysmołek i Marek Kulik czuwali nad bezpieczeństwem całej imprezy). Były słodycze w tym ogromne waty cukrowe i ciasta, napoje, grochówka i oczywiście kiełbaski z ogniska. Jednak najważniejszym punktem pikniku były zawody wędkarskie. 60 zawodniczek i zawodników (w tym podopieczni Domu Dziecka w Blachowni) wraz z „obsługą techniczną” w postaci rodziców, dziadków, wujków czy rodzeństwa rywalizowało na dwóch stawach. Łowiono: karpiki, płotki, okonie, wzdręgi i jazie. Po dwugodzinnych zmaganiach i zważeniu ryb Sławomir Kowalik (pomysłodawca całej imprezy) ogłosił wyniki. Najlepsi okazali się: grupa młodsza (7-10 lat)  1. Klaudia Lęczewska 2. Nadia Zborowska 3. Robert Winiarekgrupa starsza (11-14 lat) 1. Robert Czarnecki 2. Michał Blady 3. Grzegorz Kamiński. Wszyscy uczestnicy zawodów wędkarskich otrzymali: dyplomy, upominki wędkarskie i pamiątkowe opaski odblaskowe a najlepsze trójki w swoich kategoriach wiekowych dodatkowo puchary, które wręczyli: przedstawiciele władz: Gminy, Powiatu, Szkolnictwa, PZW Częstochowa oraz Miasta Częstochowy. Nadia Zborowska za złowienie największej ryby zawodów (karpia 25 cm) otrzymała specjalną statuetkę i upominek ufundowany przez radnego Miasta Częstochowy Dariusza Kapinosa. Tak dużej imprezy bez pomocy darczyńców organizatorzy nie byli by w stanie zorganizować i tu należą się w imieniu dzieci ogromne podziękowania. A oto oni: urząd gminy Kłomnice, Bank Spółdzielczy w Kłomnicach, PZW Częstochowa, GS Kłomnice, firma „RUMPOL”, Zygmunt Tomaszewski – „DREWBUD”, Dariusz Gołębiewski – „WAFELEK”, Krzysztof Gzięło -„GAZELO”, Zenon Nowak – Zakład Masarski „CEGIELNIA” oraz sklepy wędkarskie: Michała Łebkowskiego, Jerzego Bekusa, Dariusza Kapinosa i Sławomira Kowalika. Specjalne podziękowania dla Tygodnika Regionalnego 7 dni za objęcie całej imprezy patronatem medialnym.Na koniec napiszę, że odpowiednio przygotowany teren i przyjazna aura oraz duża ilość atrakcji spowodowała, iż parę setek ludzi wróciła do domów z ,,Doliny Dwóch Stawów ” w pełni zadowolona z miło spędzonej niedzieli.

„Przewodniczący SLD Pan Leszek MillerZarząd Główny Ogólnopolskiego Zrzeszenia Emerytów i Rencistów z siedzibą w Częstochowie składa na ręce Pana Przewodniczącego „straszne podziękowanie za okazywaną pomoc” w działalności społecznej naszego Zrzeszenia przez członka SLD, a zarazem Prezydenta Miasta Częstochowy, Krzysztofa Matyjaszczyka. Emeryci i renciści razem z gazetą ”Poniedziałek” popierali go (roznosili ulotki i gazety), aby został Prezydentem. Pomimo kilkunastu próśb i pism do P. Prezydenta i ZGM-TBS, kierowanych także przez członka SLD, nie otrzymaliśmy żadnej pomocy, a na dodatek za ruderę walącą się, ZGM  żąda zapłaty zaległych opłat i kieruje sprawę do Sądu. Zrzeszenie posiada Status Organizacji Pożytku Publicznego i zgodnie z uchwałą o OPP  winniśmy otrzymać pomoc samorządową, czego w Częstochowie brakuje.Jesteśmy bardzo zawiedzeni działaniami Prezydenta i brakiem poszanowania ludzi starych i chorych, którzy z pewnością już nie poprą w żadnych wyborach SLD. Ogólnopolskie Zrzeszenie Emerytów i Rencistów z siedzibą w Częstochowie”.

Pierwszego sierpnia o siedemnastej tradycyjna „minuta” ciszy była o dziesięć sekund dłuższa niż zwykle. To dla uczczenia siedemdziesiątej rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. – Gdy tylko zaczęło się powstanie w Warszawie, Niemcy zaraz zaczęli częściej odwiedzać gospodarstwa folksdojczy, a zwłaszcza często pojawiała się żandarmeria – wspomina Tadeusz Krokosz, który miał wówczas 22 lata i mieszkał we wsi na południe od Częstochowy. – Posterunki żandarmerii były, jak opowiada Krokosz, rozmieszczane głównie w budynkach szkół, bo tam było dużo miejsca, dobre warunki higieniczne i listy ludności. Sami natomiast żandarmi rekrutowali się nierzadko z przedwojennych policjantów, którzy zostali folksdojczami. Stacjonujący na okupowanych terenach Niemcy, którzy odbierali narzuconą przez okupanta na rolników daninę, w sierpniu 1944 roku wyjątkowo skrupulatnie sprawdzali ilość oddanych produktów. – Niemcy najstaranniej pilnowali ilości koni, krów i świń – wspomina pan Tadeusz i dodaje, że okupanci zliczali kozy i owce tylko przy większych ilościach, a jeśli w gospodarstwie było ich tylko kilka sztuk, wtedy nierzadko w ogóle pomijali je w rachunkach. Podobnie dokładnie liczyli zbiory ziemniaków i zbóż z hektara, a mniej starannie liczyli inne płody rolne. Tadeusz Krokosz dodaje, że Niemcy płacili wtedy pół litra wódki za pół metra oddanego zboża lub ziemniaków. – Podczas Powstania Warszawskiego skrupulatność okupantów sięgnęła zenitu. Od początku sierpnia 1944 roku za brak połowy metra zboża można było od razu zostać wywiezionym do obozu pracy – wspomina Krokosz. Opowiada też, że poza relacjami mieszkańców wywiezionych ze stolicy, nie było nigdzie żadnych informacji o rozwoju powstania. – Z radia ani gazet nie można było się nic o powstaniu dowiedzieć, a wiadomości pojawiały się tylko z transportami mieszkańców Warszawy – pan Tadeusz opowiada, że około 10 proc. mieszkańców Warszawy wywożonych z ogarniętego powstaniem miasta trafiało na roboty na wieś pod Częstochową. – Do jednego gospodarstwa trafiało wtedy średnio po dwóch pracowników – wspomina Tadeusz Krokosz. – Około 90 procent wywiezionych z Warszawy jechało jednak pociągami dalej na zachód, w stronę Opola i Wrocławia, najczęściej do obozów pracy i obozów koncentracyjnych. Ci którzy znaleźli schronienie w okolicach Częstochowy opowiadali o powstaniu w kościołach i we młynach. – Były to miejsca, gdzie schodzili się ludzie z kilku najbliżej położonych wsi i głównie tam można było się dowiedzieć o sytuacji w Warszawie. Młynów było wówczas więcej, może jeden na kilka wsi, a kościołów mniej, może jeden na kilkanaście wsi – mówi Tadeusz Krokosz. Zdaniem naszego rozmówcy, przez cały czas trwania powstania Niemcy na południe od Częstochowy byli bardziej nerwowi, zaniepokojeni i agresywni, a ich działania więcej miały cech brutalności i złośliwości. Pamiętali pewnie niedawne uderzenie na Bank Emisyjny w Częstochowie z kwietnia 1943 roku, dokonane przez partyzancką grupę Feliksa „Zagłoby” Kowalika, a dodatkowo zdawali sobie sprawę z ogromnej nieustępliwości i wytrwałości mieszkańców regionu, które udowodnili już podczas pierwszej wojny światowej, gdy w okolicach Herbów szmuglowano broń i amunicję na wielką skalę. Po upadku Powstania Warszawskiego Częstochowa stała się stolicą Polskiego Państwa Podziemnego. W mieście znalazł schronienie dowódca Armii Krajowej Okręgu Warszawa Józef Rybicki, brat burmistrza Częstochowy Stanisława Rybickiego, który ranny uciekł z transportu i dotarł do domu brata. Przybył tu także Jan Mazurkiewicz, dowódca Centralnego Obszaru Delegatury Sił Zbrojnych, który koordynował organizację Komendy Głównej AK w Częstochowie. Pojawił się też Komendant AK, gen. Leopold Okulicki. W Częstochowie przebywał również Kazimierz Moczarski i kierowane przez niego Biuro Informacji i Propagandy AK. Po upadku Powstania Warszawskiego schronili się tu także prof. Jan Chodorowski z Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego i rektor Uniwersytetu Warszawskiego, prof. Włodzimierz Antoniewicz.

Kolejnym prezentowanym przez „” kandydatem na prezydenta miasta Częstochowy jest Artur Warzocha, który startował będzie z listy Prawa i Sprawiedliwości.O samym PiS-ie i jego lokalnych strukturach można by książkę napisać. Pomijając – przynajmniej na razie – watek historyczny, ostatnie cztery lata nie należą jednak do szczególnie udanych dla członków i sympatyków partii Jarosława Kaczyńskiego. Przeciwnicy PiS-u doszukują się w poczynaniach rodzimych polityków Prawa i Sprawiedliwości jawnej kolaboracji z SLD. Dziś już wielu – dla dobra miasta – nie wspomina o kontrowersyjnych glosowaniach radnych Prawa i Sprawiedliwości ręka w rękę z Sojuszem, o jedynym zaangażowanym w życie publiczne radnym Arturze Gawrońskim, który własną pracowitością jakby chciał wykonać robotę za pozostałych trzech „martwych” radnych PiS-u, o powiązaniach z SLD przy obsadzaniu ważnych stanowisk w spółkach miejskich dla osób popieranych przez Kaczyńskiego.Na ile obecnie funkcjonujący układ odpowiada szefowi struktur lokalnych PiS posłowi Szymonowi Giżyńskiemu i jego ludziom, pokaże zbliżająca się kampania wyborcza. Faktem jest natomiast, ze PiS stanowił będzie dla rządzącego dziś miastem Krzysztofa Matyjaszczyka i SLD poważną, o ile nie najważniejszą konkurencję. Do sukcesów lokalnego PiS z pewnością zaliczyć należy udany mariaż ze Wspólnotą Samorządową. Mimo wieloletniej niechęci Giżyńskiego do Wrony i odwrotnie, panowie znaleźli płaszczyznę porozumienia i wspólnie – z list PiS – będą walczyć o władzę w mieście. To niewątpliwie duże zwycięstwo prawicy, która po raz pierwszy potrafiła zjednoczyć się… dla sprawy, jaką jest pokonanie lewicy. Artur Warzocha – kandydat PiS na prezydenta miasta Częstochowy– Na jednym z ostatnich spotkań padło pytanie adresowane do Pana o Pana osiągnięcia ostatnich czterech lat dla Częstochowy jako polityka, w tym także radnego sejmiku wojewódzkiego. Proszę wymienić je także dla czytelników “7 dni”. – W latach 2006 – 2007 pełniłem funkcję I wicewojewody śląskiego. W tym czasie województwo śląskie, podobnie jak pozostałe przygotowywało plan finansowania inwestycji w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2014. Poprosiłem marszałka województwa o to, by pokazał mi listę tzw. priorytetowych projektów zgłoszonych przez region częstochowski i niestety ta lista nie wyglądała imponująco. Oprócz jednego dużego projektu zgłoszonego przez miasto Częstochowę, znalazły się tam drobne projekty bez żadnych szans na realizację w drodze pozakonkursowej. Wtedy trzeba było podjąć szybka interwencję, a przede wszystkim dysponować gotowymi projektami na realizację wskazanych inwestycji. I tak, dzięki, między innymi moim zabiegom mamy dzisiaj w Częstochowie Akademickie Centrum Sportu oraz Instytut Nauk Społecznych Akademii im. Jana Długosza, wyremontowane i zrewitalizowane Plac Biegańskiego oraz tzw. „drugą” i „pierwszą” Aleję Najświętszej Maryi Panny oraz zrewitalizowaną, pod względem konserwatorskim Bazylikę Jasnogórską. Łącznie, pomoc unijna dla tych projektów wyniosła ponad 70 milionów złotych, nie licząc środków rządowych i wkładów własnych inwestorów. Bardzo się cieszę, że te pieniądze trafiły do Częstochowy i będą długo nam – jej mieszkańcom służyć.Jako radny wojewódzki obecnej kadencji, choć pragnę podkreślić – radny opozycji, który ma niewielki wpływ na podejmowanie decyzji, zaangażowałem się przede wszystkim w pracę na rzecz Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im. NMP w Częstochowie. Jest to bardzo ważna, a nawet strategiczna dla Częstochowian placówka ochrony zdrowia z olbrzymimi problemami i, do tego, bardzo źle zarządzana przez kolejnych dyrektorów. Pod koniec ubiegłego roku ten szpital stał już na skraju przepaści, a ja wtedy podejmowałem próby namówienia marszałka województwa do podjęcia rozmów ostatniej szansy z protestującą załogą. Po wielu próbach marszałek wreszcie zdecydował się na ten ruch i podpisano porozumienie, kończące protest. Gdyby nie ten fakt, to dzisiaj nie byłoby już szpitala na Parkitce.Ponadto, w ubiegłym roku nawiązałem współpracę ze Związkiem Polaków na Białorusi, dzięki zaangażowaniu pani Andżeliki Borys. Współpraca się rozwija. Już dwukrotnie gościliśmy w Częstochowie Polaków z Białorusi, a każda taka wizyta wyzwala ogromne emocje i to po obu stronach. Mam olbrzymią satysfakcję, że wielu naszych Rodaków zza wschodniej granicy może odwiedzić Polskę, dzięki współpracy z samorządem województwa śląskiego.    – Nie po raz pierwszy bierze Pan udział w wyborach samorządowych, w tym także na prezydenta miasta, czym te wybory (rzecz jasna dla Pana) różnią się od poprzednich?– Podstawową różnicą jest porozumienie, które zostało zawarte przez ugrupowania prawicowe i centroprawicowe w sprawie wyborów do Rady Miasta i w sprawie mojej osoby. W poprzednich wyborach nasz obóz polityczny poszedł do wyborów głęboko podzielony i tym samym stracił szansę na wygraną. Dzisiaj sytuacja jest zupełnie inna. Dzięki takiemu porozumieniu moja kandydatura popierana przez Prawo i Sprawiedliwość oraz pozostałe ugrupowania, które przez ostatnie dwadzieścia cztery lata rządziły, bądź współrządziły naszym miastem, jak choćby Wspólnota Samorządowa, czy Unia Laikatu Katolickiego, zyskuje większe szanse na pokonanie kandydata lewicy, którym będzie, bez wątpienia obecnie urzędujący prezydent – Krzysztof Matyjaszczyk. Druga różnica to stan zapaści, w jakim, w ciągu ostatnich czterech lat znalazła się Częstochowa. Jeżeli cztery lata temu kandydat Krzysztof Matyjaszczyk  narzekał na stan, w jakim znalazło się miasto, to z dzisiejszej perspektywy tamte, na pewno niełatwe czasy dla Częstochowy jawią się nam jako okres prosperity. Dlatego zbliżająca się kampania, siłą rzeczy będzie odniesieniem się do „dokonań” obecnego prezydenta, a z drugiej strony musi dać nam wszystkim odpowiedź na to, jak rozwiązać nabrzmiałe problemy. – Większość komitetów wyborczych przede wszystkim składa obietnice, nie posiada natomiast konkretnego programu. Czy Pan i PiS posiada już program wyborczy (proszę o kilka szczegółów)?– Program, z którym pójdziemy do najbliższych wyborów powstał w gronie ekspertów z naszego środowiska, którzy są jednocześnie obywatelami Częstochowy. To bardzo ciekawy i szczegółowy dokument, w którym postawiono możliwe do zrealizowania cele wyborcze i pokazano sposoby, jakimi będzie się je osiągać. Jest to program pozytywny, obejmujący swoim zakresem wszystkie dziedziny życia miasta, ze szczególnym naciskiem na rozwój gospodarczy, walkę z bezrobociem i biedą oraz zahamowaniem procesów depopulacyjnych. Wyszliśmy z założenia, że poprawa kondycji ekonomicznej miasta wspomagać będzie rozwój w pozostałych dziedzinach takich, jak: zdrowie, oświata, sport, kultura, etc. Ale my chcielibyśmy ten rozwój gospodarczy świadomie kreować, tzn. określić jakich inwestycji Częstochowie potrzeba, którzy inwestorzy najlepiej dla naszego miasta rokują, czy też jacy inwestorzy najlepiej będą kooperować z częstochowskimi przedsiębiorcami. Jeżeli dane nam będzie wygrać te wybory, w co bardzo mocno wierzę, to sprawami tymi zajmie się zespół ekspertów, którymi pokieruje Konrad Głębocki – lider Wspólnoty Samorządowej, doświadczony samorządowiec oraz pracownik naukowy Politechniki Częstochowskiej, specjalizujący się zarządzaniem finansami publicznymi samorządu terytorialnego.  – Z pewności SLD nie będzie prowadziło łagodnej

Sprytni oszuści rozsyłają fałszywe wezwania do zapłaty licząc na to, że część z adresatów tych pism nie sprawdzi ich autentyczności i przeleje pieniądze na konta oszustów. Chociaż proceder nie jest nowy, to kolejni mieszkańcy naszego regionu dają się naciągnąć. Drugą popularną metodą pracy oszustów jest udawanie pracowników popularnych instytucji. Pierwsze podrobione wezwania do zapłaty pojawiły się już dwa lata temu. Wtedy oszuści podszywali się pod zakład energetyczny. Ponieważ kwoty na fikcyjnych rachunkach nie były duże, opiewały bowiem na dwadzieścia kilka złotych, wiele osób nie zadało sobie trudu, by potwierdzić autentyczność otrzymanej korespondencji i przesłało naciągaczom pieniądze. Spółka Tauron przeprowadziła kampanię informacyjną ostrzegającą przed naciągaczami, ale ostrzeżenia nie wzbudziły niestety naszej czujności w stopniu wystarczającym. W Częstochowie i okolicach znów bowiem pojawili się oszuści. Tym razem są to akwizytorzy innych firm handlujących prądem, którzy podszywając się pod pracowników Tauronu oferują niby „zmniejszenie rachunków”, a w rzeczywistości podsuwają do podpisu dokumenty dotyczące zmiany dostawcy usług na innego.W ubiegłym roku proceder podszywania się pod znane instytucje dotknął także Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Oszuści spreparowali nawet blankiet pisma urzędowego, które miało do złudzenia przypominać druki stosowane przez Agencję. Trzeba się było uważnie przyjrzeć, by spostrzec, iż zamiast skrótu „ARiMR” na formularzach z numerem konta do wpłaty widniał skrót „ARMiR”. Treść pisma sugerowała, jakoby trzeba było Agencji wpłacić daną kwotę za korzystanie z jej usług. Bezczelność oszustów jest tu tym bardziej zdumiewająca, że przecież Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie pobiera żadnych opłat za swoje usługi, a współpracujący z nią rolnicy dobrze o tym wiedzą. Mimo często powtarzanych ostrzeżeń w mediach czujność wielu obywateli zdaje się być cały czas uśpiona. Świadczy o tym liczba nowych prób wyłudzeń, która w tym roku wzrosła lawinowo. Tego lata oszuści chętnie udają także celników i gazowników.    Naiwni niech płacąNa wezwaniach udających pisma celne widnieje podobna do autentycznej, ale podrobiona pieczęć. Ktoś podszywając się pod nieistniejący Dział Przestępczości Podatkowej w Rzepinie wzywa pisemnie do dobrowolnego poddania się karze, albo stawienia się w „urzędzie celnym w Rzepinie”. Wpłacenie na wskazane konto kwoty 150 zł, ma natomiast spowodować „zakończenie czynności dochodzeniowych”. Wytłumaczenie jest takie, że to kara za kupowanie nielegalnie przemycanych papierosów. – To oczywiste oszustwo – wyjaśnia Grażyna Kmiecik z Izby Celnej w Katowicach. – Służba Celna nigdy nie zwraca się do obywateli z żądaniem wpłaty bez przeprowadzenia niezbędnych i wymaganych prawem czynności. Pierwszym krokiem w postępowaniu w przypadkach naruszeń prawa jest wszczęcie postępowania, później przesłuchanie i przedstawienie zarzutu (precyzyjnie określone naruszonego przepisu prawa, tj. wskazania na czym polega czyn zabroniony), a dopiero na samym końcu następuje wniosek o ukaranie sprawcy. Fałszywe wezwania nie mają także obowiązkowo umieszczanych w rzeczywistych pismach urzędowych takich elementów jak: precyzyjnie wskazany w nagłówku pisma adresat, podpis organu wysyłającego pismo ze wskazaniem osoby reprezentującej instytucję, jej funkcji i stopnia służbowego. Wystarczy podpisać cyrografDo Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa również docierają ostatnio skargi na wizyty przedstawicieli handlowych innych firm podających się za pracowników Biur Obsługi Klientów PGNiG S.A. lub  powołujących się na współpracę z PGNiG. – Pracownicy PGNiG S.A. nie przychodzą do domów i nie oferują podpisania umów, aneksów i zmian w umowie. Nie proponują również zmiany sprzedawcy paliwa gazowego – informuje rzecznik PGNiG. – W przypadku kontaktu z przedstawicielem handlowym podającym się za pracownika Gazowni prosimy o zgłoszenie tego faktu telefonicznie pod nr 323 912 303 lub bezpośrednio w najbliższej jednostce.Rzecznik przypomina ponadto, że zgodnie z ustawą z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny osoba, która zawarła umowę na odległość, a wiec poza siedzibą firmy ma prawo do odstąpienia od umowy bez podania przyczyny. Należy to jednak uczynić w ciągu 10 dni od dnia zawarcia umowy.Przez Internet też wyłudzająRównież i do naszej redakcji trafiło kilka maili podpisanych niby przez popularne firmy i instytucje. Dostaliśmy na przykład mail podpisany „Poczta Polska”, w którym nadawca domaga się zapłacenia rzekomo zaległej faktury. Podobne maile, również z fałszywą informacją o niezapłaconych fakturach dostaliśmy od nadawców podających się za firmy telekomunikacyjne jak T-mobile, czy Netia. Ponieważ opisywany proceder nie omija ani osób prywatnych, ani firm, apelujemy do wszystkich Czytelników o wzmożoną czujność i dokładne sprawdzanie  wszelkiej podejrzanej korespondencji, a także bardziej skrupulatne sprawdzanie tożsamości osób pukających do naszych drzwi. Pamiętajmy, że zawsze możemy zadzwonić do instytucji, za której pracownika podaje się nachodzący nas agent i sprawdzić, czy faktycznie ktoś taki istnieje.