Ta jak wspomniałem przy opisie brzany następną rybą, której sylwetkę przybliżę Czytelnikom będzie świnka – Chondrostoma nasus. Przepisy chroniące tę rybę na terenie Okręgu Częstochowskiego to: * wymiar ochronny – 30 cm, * okres ochronny – 1.01.-15.05., * limit ilościowy 3 szt. (łącznie z certą).  Świnka jest jedną z nielicznych ryb roślinożernych, zamieszkującą nasze wody. Większość jej pokarmu stanowią glony porastające kamienie. Do ich zeskrobywania używa ona ostrych dolnie położonych warg. Na pierwszy rzut oka świnka przypomina nieco wydłużoną płotkę. Jest od niej smuklejsza, ma drobniejszą łuskę. Ale gdy przyjrzymy się jej pyszczkowi od razu będziemy wiedzieli, z czym mamy do czynienia. Jej ryjek do złudzenia przypomina ryj świni domowej.  Świnka zamieszkuje wszystkie rzeki naszego regionu, odżywia się w stadach. Stada te, żerując na dnie, przesuwają się pod prąd rzeki, przy tym przewracają się na boki, co daje wrażenie błysków lusterek – gdyż ich ciało ma piękny srebrny kolor. W czasie tarła, świnki oblepiają niemal całe kamieniste lub piaszczyste dno jasną ikrą. Nasza bohaterka dorasta przeciętnie do 1 kg wagi.  Świnka jest, można powiedzieć sztandarową rybą wędkarzy łowiących na przepływankę, nie ma chyba ryby wymagającej większej sprawności w posługiwaniu się tą metodą. Branie świnki wygląda jak lekki zaczep przynęty o dno i trwa ułamek sekundy. Należy wtedy natychmiast zaciąć – wszelki błąd typu zbytni luz na żyłce powoduje, że mamy „puste zacięcie”. Mimo, iż jest ona głównie roślinożerna, jako przynętę można stosować białe robaki czy inne larwy.  Od roku 1997 zaczęliśmy zwiększać populację tej wspaniałej ryby i trzeba powiedzieć, że jest jej coraz więcej na Warcie, Pilicy czy Liswarcie. Właśnie do tych akwenów trafiło w ostatnim czasie 35 tysięcy sztuk narybku letniego świnki. Ryby te zostały zakupione w ośrodku zarybieniowym PZW w miejscowości Szczodre.

Pierwsze wzmianki o prototypie kosiarki można odnaleźć już wśród szkiców i rysunków, które pozostawił po sobie Leonardo da Vinci. Do momentu wynalezienia urządzenia wszystkie prace pielęgnacyjne, jakich wymagał trawnik lub ogród musiały być wykonywane ręcznie, a jedyne narzędzia jakie miał do swojej dyspozycji ogrodnik to sierp, nożyce i kosa ręczna. Do „strzyżenia” trawników używano także pracy owiec. Kosiarka do trawy bardzo długo pozostawała na marginesie zainteresowań, ze względu na szereg trudności związanych z jej budową i specyfiką zbioru traw. Okazało się bowiem, iż dużo łatwiej jest skonstruować żniwiarkę niż efektywnie działającą kosiarkę łąkową. Pierwszą kosiarkę mechaniczną opatentował w Edwin Budding w 1830 roku. Kształtem i wielkością w niczym nie przypominała współczesnych, kompaktowych i zgrabnych kosiarek. Zastosowano do niej dość zaskakujący napęd – kosiarkę ciągnęły konie. Niestety, końskie kopyta są w stanie stratować nawet najpiękniejszy trawnik po kilku krokach. Aby zapobiec niszczeniu eleganckich trawników przez zwierzęta, na kopyta zakładano im specjalne gumowe buty. Niestety praca „takiego urządzenia” nie dawała zadowalających rezultatów. Pierwsze kosiarki z silnikiem na benzynę powstawały już w 1897 roku, ale do seryjnej produkcji weszły dopiero w 1906 roku. Kosiarką spalinową można było kosić trawniki dokładnie i bez większych kłopotów. Krótko przed drugą wojną światową skonstruowano spalinową kosiarkę rotacyjną, która kosiła tylko przy bardzo szybkich obrotach. Dokładność koszenia była gorsza niż kosiarki bębnowej, lecz można nią było kosić także wysoką trawę. Kosiarka bębnowa jest nadal powszechnie używana do pielęgnacji trawników golfowych, na stadionach sportowych, jak również na tzw. luksusowych trawnikach angielskich. Kosiarki z napędem elektrycznym pojawiły się znacznie później od spalinowych – na rynek wprowadziła je w roku 1916 firma Ransomes Sims & Jefferies. Ze względu na napęd kosiarki dzielą się na: ręczne (pchane przez człowieka), elektryczne (w tym akumulatorowe), spalinowe (dwu- lub czterosuwowe). Ze względu na sposób poruszania dzielą się na: pchane ręcznie, samojezdne, w tym kosiarki traktorowe, poduszkowe, niemające kółek jezdnych, unoszące się na poduszce powietrznej, idealne na nierówny teren, automatyczne, nie wymagające ingerencji człowieka, zasilane bateriami słonecznymi lub akumulatorem, potrafiące samodzielnie poruszać się i kosić wyznaczony obszar. Kosiarki elektryczne polecane są przede wszystkim posiadaczom małych i średnich ogrodów przydomowych oraz działek. Kosiarki tego rodzaju są dużo tańsze, wygodniejsze w eksploatacji, nie hałasują i nie produkują spalin. Wymagają jednak dostępu do źródła zasilania oraz nie posiadają tak dużej mocy jak kosiarki spalinowe. Przy użytkowaniu kosiarki spalinowej trzeba natomiast pamiętać o regularnym uzupełnianiu paliwa, wymianie filtrów oraz oleju. Kosiarki spalinowe są też głośniejsze od kosiarek elektrycznych i emitują spaliny. Są też cięższe od elektrycznych ze względu na większą wagę samego silnika. Bez względu na rodzaj napędu, kosiarki mogą skoszoną trawę zbierać do dołączonego do niej kosza lub wyrzucać na skoszony teren. Niektóre z nich dodatkowo rozdrabniają skoszoną trawę, a także mogą napowietrzać trawnik.

Z okazji 15 rocznicy istnienia, w każdym numerze Tygodnika będziemy przypominać nasze stare wydania wraz z fragmentami artykułów. Nr 16 (206) 2008* „Ustęp 3” – autorstwa Renaty RyłkoJuż od maja, jak co roku przecież, spodziewać się należy, że szukających miejsca za potrzebą w Częstochowie będzie co najmniej kilkaset tysięcy pielgrzymów. Mimo, iż tematem szaletów miejskich w Częstochowie zajmowały się już wszystkie media, łącznie z ogólnopolskimi – problem wciąż powraca, w oczywisty sposób dosłownie. Przez kilkanaście żadna władza lokalna nie przejmowała się specjalnie brakiem ustronnych miejsc, aby p0móc w naturalnych potrzebach, turystom jak i własnym mieszkańcom. Gdy człowiek najdzie potrzeb, idzie tam, gdzie i i króle chadzali, i jak na razie nie wymyślono innego sposobu. Znalezienie publicznej toalety w Częstochowie wydaje się prawie niemożliwe. Nr 17-18 (207-208) 2008* „Mistrz świata z Biskupic” – autorstwa MB-KMateusz Juszczyk ma zaledwie 15 lat, a już jest wielokrotnym medalistą i Mistrzem Świata Juniorów Psich Zaprzęgów. Meszka wraz z rodzicami w Biskupicach w gminie Olsztyn. Wraz ze swoimi psami – Lemonem i Capy pokonuje zawodników m.in. z Niemiec, Rosji i Skandynawii. W tym roku Mistrzostwa Świata Psich Zaprzęgów odbyły się w Asamie w Szwecji. Uczestniczyło w nich około 300 zawodników i 2000 psów. Mateusz zdobył najwięcej punktów spośród wszystkich zawodników.Nr 20-21 (210-211) 2008* „ AZS rozebrany” – autorstwa Jędrzeja ŻurkowskiegoSezon 2007/2008 był bardzo udany dla częstochowskiego AZSu. Nasi akademicy zdobyli pierwszy po 10 latach przerwy Puchar Polski, wywalczyli Wicemistrzostwo Polski oraz znakomicie reprezentowali się w Pucharze Europy – będąc o krok od fazy finałowej. Awansowali też do Ligii Mistrzów. Przyszłość zapowiadała się więc bardzo optymistyczne. Niestety jednak rzeczywistość została okrutnie zweryfikowana. Wszystkim naszym podstawowym zawodnikom kontrakty pokończyły się w tym roku. Na przestrzeni kilku ostatnich tygodni kadra AZSu została totalnie rozkupiona.  Nr 24 (214) 2008* „Urodziny z pompą” – autorstwa redakcjiJanusz Gniatkowski – najpopularniejszy piosenkarz lat 50-tych i 60-tych obchodziła kilka dni temu swoje urodziny. Z tej okazji odbył się koncert jego utworów w Filharmonii Częstochowskiej w wykonaniu zaprzyjaźnionych artystów. Sam jubilat również nie zawiódł swoich miłośników. Nr 25 (215) 2008* „Krytyka parków podjasnogórskich” – autorstwa Renaty RyłkoRemont parków jasnogórskich, jak wiele ukończonych i niedoszłych inwestycji – wzbudza zbędną złośliwość i przerost interpretacyjny. Częstochowianie komentują posunięcia władz miasta, nie pozostawiając na nich suchej nitki. Remont kosztował – bagatela 14 mln 326 tys. zł. – Straszne, gigantyczne pieniądze na to poszły, a nie jestem przekonany czy rzeczywiście remont parków jasnogórskich jest dla miasta sprawą najważniejszą. Tak dużo mamy w Częstochowie potrzeb, a tak niewiele jest robione – mówi jeden z mieszkańców Częstochowy.

Bardzo często, gdy politycy coś knują – swoją narrację zaczynają od ekologii. Fundują wówczas społeczeństwu festiwal gestów ze zwierzątkami, ptaszkami, roślinkami, wodą i powietrzem – w tle, co ma przekonać nas o rzekomej trosce ludzi władzy o środowisko naturalne. Gra pozorów jest tym zabawniejsza, im rządzący mają więcej do ukrycia.Tylko, że teraz sprawą zajmie się prokuratura – na wniosek radnego Piotra Wrony (PiS) – i to co dotąd dla mieszkańców niejawnym było, ujrzy światło dzienne. Jednak nie organy ścigania niebawem będą spędzać sen z powiek prezydenta Krzysztofa Matyjaszczyka (SLD), ale organizacje proekologiczne, które sam prezydent niechcący zjednoczył i których show będziemy mogli podziwiać już w najbliższą sobotę – rąbek tajemnicy uchylił przed nami Hubert Pietrzak, Częstochowski Alarm Smogowy. Przejdźmy do faktów Prezydent Częstochowy Krzysztof Matyjaszczyk (SLD) nie szczędził mieszkańcom obrazów ze szpadlem w jednej i sadzonką młodego drzewa w drugiej dłoni, jego służby przechwalają się mega sprzętem – dronami do monitoringu poziomu smogu i zeroemisyjnymi samochodami elektrycznymi. Świat obiegły fotografie prezydenta Matyjaszczyka „w towarzystwie” autobusów hybrydowych, a o niewyobrażalnym efekcie ekologicznych – ostatecznie niedoszłym do skutku – słyszały nawet żyjątka na Marsie. Częstochowska lewica, czyli koledzy partyjni Matyjaszczyka, lansują się w mediach z „pomysłem” na sięgnięcie po pieniądze unijne na ekologie, m.in. na ograniczanie emisji CO2 do atmosfery.  A w tym samym czasie bezlitośnie rznie się w Częstochowie dorodne drzewa – zaczynając od wrześniowego mordu przy al. Niepodległości, po inne zbrodnicze akcje przy Boya-Żeleńskiego, Rocha, al. Pokoju, Barbary, Kazimierza, Korczaka etc. Częstochowska lewica z prezydentem Matyjaszczykiem na czele, zamiast karmić nas medialnym wizerunkiem ze szpadlem czy efekciarskim pomysłem na górę forsy z Unii, niech zaopiekuje się tym, co już w mieście mamy. I tu kłaniają się braki edukacyjne, bo drzewa to naturalne i najbardziej efektywne „maszyny” produkujące tlen, filtrujące powietrze i chroniące klimat. Niektóre gatunki dorosłych drzew produkują w ciągu jednej zaledwie doby tyle tlenu, ile zużywają dziennie trzy osoby. Być może władze Częstochowy zapomniały, że co roku nasze miasto jest na szczycie niechlubnej listy miast śląska, z przekroczeniami dopuszczalnego poziomu smogu, a jego smród wyczuwalny jest praktycznie w całym mieście, zwłaszcza w dzielnicach Stradom, Trzech Wieszczów, Zawodzie, Raków, Grabówka, o czym za chwile się przekonamy, bo sezon grzewczy przed nami.  Drzewa to także naturalne bariera przed hałasem (który zanieczyszcza środowisko przyrodnicze) nazywane przez botaników – dendrologów „cichymi ogrodami i zielonymi ekranami akustycznymi”. Nie ma co wspominać już nawet o retencji wód opadowych, bowiem jedno tylko drzewo ogranicza ilości spływu wody deszczowej o nawet 17 procent. Przewidywane w Polsce susze może powstrzymać drzewostan, ale nie w Częstochowie, bo dorodnych drzew mamy coraz mniej. Tylko cóż o tym wiedzą władze Częstochowy, skoro autentycznych działań proekologicznych w naszym mieście mamy co kot napłakał (a Tygodnik 7 dni coś o tym wie, bo mamy za sobą dziesiątki akcji ekologicznych, ale żadnej nie robiliśmy w naszym miesicie, gdyż nikt nie jest zainteresowany). Tajemnicza wycinka Rozkładając sprawę zbrodni na około 60 drzewach wzdłuż al. Niepodległości w Częstochowie, na czynniki pierwsze, należy sięgnąć do źródła. Opowieści urzędników o rzekomo chorych jednostkach, rekompensacie w postaci nowych nasadzeń, czy przerzucaniu odpowiedzialności na ograny zewnętrzne spoza miasta, można wsadzić między bajki. Założenie, że częstochowianie nie domyślą się, o co chodzi jest obraźliwe, bo przecież powszechnie wiadomo, iż tamtejszy biznes – nazywany przez zarząd dróg prywatnym inwestorem – nie chce mieć zasłony w postaci drzew, a neony, bilbordy, reklamy na budynkach, mają być widoczne.  Dlaczego tylko to zawsze natura, przyroda musi ustępować zachciankom człowieka? Dlaczego prywatny biznes nie dostosował się do warunków, które zastał, by nie rujnować otoczenia dla własnych korzyści finansowych?  Ktoś teraz powie: postęp, cywilizacja… i przeczy sobie, jadąc na urlop w góry, nad morze czy jezioro, do lasu. Chodzi o wypośrodkowanie potrzeb człowieka z uwzględnieniem poszanowania środowiska naturalnego. Takiej idei, takich przemyśleń od dawna nie ma już w Częstochowie. Do decyzja o wyrżnięciu około 60 drzew doszło w cichości gabinetów urzędniczych. Żadna organizacja proekologiczna nie została poinformowana o zamiarach Miejskiego Zarządu Dróg i Transportu w Częstochowie, również mieszkańcy o zbrodni na drzewach dowiedzieli się po fakcie. W mediach społecznościowych zawrzało. Rzecznik prasowy MZDiT upublicznił więc oświadczenie: „W nawiązaniu do pojawiających się w mediach społecznościowych rozważań informujemy, że decyzje na wycinkę drzew na fragmencie pasa drogowego al. Niepodległości wraz z jej rekompensatą w postaci nowych nasadzeń wydały instytucje spoza miasta. Decyzje wydane przez organy zewnętrzne były poprzedzone głębokimi analizami, a ich uzasadnienie zawarte jest w treści decyzji. Zgodnie z KPA o więcej szczegółów należy pytać wymienionych instytucji.Urząd Gminy Olsztyn wydał zgodę w drodze decyzji administracyjnej na wycinkę 38 drzew. Śląski Urząd Marszałkowski w Katowicach wydał zgodę w drodze decyzji administracyjnej na wycinkę 15 drzew. Łącznie 53 drzewa (w zdecydowanej większości lipy i topole).Jednocześnie w myśl tych decyzji w ramach rekompensaty mają zostać nasadzone łącznie 222 drzewa plus krzewy. W obrębie wymienionego odcinka al. Niepodległości będą to 64 duże drzewa (lipy drobnolistne) sadzonki o obwodzie pnia od 20-25 cm i wysokości ok. 4,5 m plus krzewy oraz 158 dużych drzew (klon pospolity) sadzonki o obwodzie pnia 14-16 cm i wysokości ok. 4,5 m w obrębie al. Marszałkowskiej.Pozwolenie w tym temacie było bezpośrednio podyktowane realizacją inwestycji budowlanej prywatnego inwestora i w części złym stanem drzewostanu. Decyzja ta jednocześnie umożliwi przebudowę układu drogowego w obrębie tego terenu, która poprawi bezpieczeństwo mieszkańców na odcinku al. Niepodległości pomiędzy ulicami Równoległą i Źródlaną wraz ze skrzyżowaniami (infrastruktura dla samochodów, pieszych i rowerzystów, m.in.: azyle, droga rowerowa itp.).Maciej Hasik, rzecznik prasowy MZDiT i MPK w Częstochowie” Inni decydują za nas O losach naszych drzew zadecydowały dwie instytucje zewnętrzne: gmina Olsztyn i urząd marszałkowski. Jak tłumaczy częstochowskie SKO, miasto Częstochowa nie mogło wydać decyzji, gdyż podejmowałoby ją we własnej sprawie, czyli w sprawie wycięcia drzew na własnym terenie. W takich sytuacjach SKO kieruje postępowanie od innej jednostki samorządu terytorialnego, najczęściej sąsiadującej z Częstochową, więc wynik jest w zasadzie znany. Sprawdziliśmy, co mają w tej sprawie do powiedzenia gmina Olsztyn i urząd marszałkowski. Treść oświadczenia przesłanego przez Gminę Olsztyn:  „Inicjatywa wycinki drzew należała do MZDIT. Gmina zajmowała się procedurą, do czego została wyznaczona przez Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 12.06.2020 r. do wydania decyzji na wycinkę

1 lipca 2020 roku, był dla bohaterki naszego artykułu, dniem jak co dzień. Kobieta – chociaż płeć w tej sprawie nie ma żadnego znaczenia – wracając wieczorem po pracy do domu natknęła się przed drzwiami swojego mieszkania na czterech mężczyzn. Na pytanie, o co chodzi, panowie pokazali legitymacje policyjne, bo umundurowani nie byli. Stwierdzili od razu, że kobieta ma z nimi pójść, bo jest zatrzymana. Na prośbę o przedstawienie nakazu, kobieta w odpowiedzi usłyszała, że „pisma na razie nie ma, ale zaraz będzie”. Jeden z mężczyzn przełożył stopę przez próg i powiedział do kobiety, że ucieczka jest daremna – tyle wstępu.A teraz wyobraźmy sobie, że taka sytuacja przydarzyła się nam. – Zacznijmy od początku…– Tego dnia byłam w pracy do godziny mniej więcej 21.00, a zajmuję się kosmetyką. W tym czasie moim 7-letnim synem, a dodam, że jestem samotną matką, zajmowała się niania. Gdy ona wychodziła, a ja wchodziłam do mieszkania, w drzwiach stanęło czterech nieznanych mi mężczyzn. Spytałam, o co chodzi? Wtedy jeden z nich pokazał mi legitymację policyjną, bo umundurowani nie byli. Powiedzieli od razu, że mam z nimi iść. Spytałam, gdzie i w jakim celu i przede wszystkim, co się dzieje? Powiedzieli mi, że jestem zatrzymana. Poprosiłam o pokazanie jakiegoś pisma, nakazu, na podstawie którego weszli do mojego mieszkania i każą mi iść ze sobą. Odpowiedzieli, że pisma na razie nie ma, ale zaraz będzie, więc „już nie ucieknę” i jeden z nich przełożył stopę przez próg. Poprosiłam, by wrócili z takim pismem, a ja wtedy otworzę i porozmawiamy…Mój 7-letni syn bardzo się wystraszył, przytulił się do mnie mocno i zaczął pytać, co się dzieje, kim są ci panowie. Gdy usłyszał, że to panowie policjanci, znieruchomiał, bo miał w pamięci zdarzenia z przeszłości, gdy byliśmy szykanowani przez policję.– Szukała Pani pomocy wśród rodziny, znajomych…?– Zadzwoniłam do mojej mecenas, opowiedziałam jej co się dzieje. W ciągu kilku następnych minut pojawił się kolejny policjant z pismem, nakazującym mnie zatrzymać. Syn zaczął płakać. Powiedziałam policjantom, że nie mogę tak po prostu wyjść i zostawić 7-letniego dziecka, zszokowanego, płaczącego, samego w domu, że potrzebuję czasu na zorganizowanie dla niego opieki, a moi rodzice mieszkają na drugim końcu Częstochowy. Policjanci byli niewzruszeni. Nie mając innego wyjścia zapukałam do sąsiadki, którą syn zna i lubi. Na szczęście była w domu, więc poprosiłam ją o zajęcie się synem pod moją nieobecność. – Czy z policją był ktoś, kto mógłby przejąć opiekę nad dzieckiem?– Nie, nie było nikogo takiego. – Z dokumentów wynika, że podczas zatrzymania była Pani agresywna i niegrzeczna…– Nie wiem, dlaczego tak napisano. Wyszłam z domu od razu. Przecież tam było czterech mężczyzn, a ja byłam przerażona, więc nie przyszło mi do głowy stawiać opór. Na zewnątrz stały trzy samochody, co mnie zdziwiło, że po jedną samotną kobietę policja wysyła aż trzy samochody. Zawieziono mnie na komisariat numer 3 w Częstochowie. Wprowadzono mnie do sporej sali, gdzie policjantów było około 10-ciu. Było tam bardzo duże zamieszanie. Cały czas pytałam, o co chodzi. W tym czasie przyjechała moja prawniczka. Policjanci zaczęli spisywać swoje dokumenty i w końcu powiedzieli mi, że jestem zatrzymana do dyspozycji prokuratora. Do momentu przybycia na komisariat nie wiedziałam, dlaczego i w jakiejś sprawie zostałam zatrzymana. Dopiero tam poinformowano mnie, że w sprawie podejrzenia prowadzenia pojazdu bez uprawnień. Byłam zdziwiona, bo wcześniej nie dostałam żadnego wezwania z policji, czy z prokuratury, nikt do mnie nie zadzwonił, nikt nie próbował się ze mną skontaktować w tej sprawie.  – I co było dalej na komisariacie?– Policjantka kazała mi pójść za sobą i poprowadziła mnie do toalety. W drzwiach kazała mi się rozebrać, zdjąć bieliznę i robić przysiady, w celu sprawdzenia, czy nie ukrywam w odbycie lub w pochwie jakichś niedozwolonych substancji, np. narkotyków czy też przedmiotów. Nie rozumiałam tego kompletnie. Było to wyjątkowo upokarzające, zwłaszcza, że drzwi były otwarte, a policjanci / mężczyźni – przechodzili w jedną i drugą stronę. Czułam się fatalnie w tej sytuacji. – Czy prawnik, reprezentujący Panią podjął działania na komisariacie?– Moja mecenas stwierdziła, że jak 30 lat pracuje w zawodzie, tak jeszcze takiej sytuacji nie widziała. Dzwoniła kilkanaście razy do prokuratora, który wydał postanowienie o moim zatrzymaniu. Niestety ten nie odbierał telefonu. W końcu zadzwoniła do innego prokuratora, który powiedział, że nie będzie wchodził w kompetencje kolegi, i że tylko ten prokurator, który wydał postanowienie o zatrzymaniu może je cofnąć. Nic więcej nie mogła zrobić w tamtym momencie. Jeden z policjantów zakuł mnie w kajdanki i zaprowadził do samochodu – więźniarki. W środku było już dwóch innych policjantów. Okazało się, że zawożą mnie do Zawiercia. Po drodze, w jakiejś mniejszej miejscowości, wsiadła kolejna policjantka. W areszcie w Zawierciu tamtejsi policjanci byli bardzo zdziwieni, że mnie do nich przywieziono. Pytali, jakie mam zarzuty. Gdy powiedziałam, że chodzi o jazdę samochodem bez uprawnień zdziwili się jeszcze bardziej. Dano mi jakiś obskurny materac, pościel i poduszki, które wcześniej leżały na ziemi. Zastanawiałam się, czy to jest czyste, czy po kimś, zwłaszcza że mamy czas pandemii koronawirusa. Warunki były straszne. Zamknięto mnie w tym okropnym pomieszczeniu. Gdy spytałam, jak długo tu będę siedzieć, policjanci odpowiedzieli, że nie wiedzą, natomiast na postanowieniu o zatrzymaniu było 48 godzin. – Co się wydarzyło później?– Następnego dnia rano spytałam, jak wygląda dalej procedura mojego zatrzymania. Usłyszałam, że musi przyjechać ktoś z Częstochowy i mnie zabrać. Koło godziny 13-tej przyjechał patrol z Komisariatu III w Częstochowie. Znów zakuto mnie w kajdanki i zawieziono na ten komisariat. Tam panowie się kłócili między sobą, który ma mnie odwieźć do prokuratury, bo jeden kończy zmianę, a drugiemu się nie chce. W końcu dotarliśmy. Prokuratora, który wydał nakaz o zatrzymaniu mnie, nie było. Był inny prokurator i to on przyjął ode mnie zeznania w obecności mojej mecenas. Odzyskałam wówczas swój telefon. Po włączeniu go okazało się, że mam kilka niedobranych połączeń z przedszkola, do którego chodzi mój syn, bo sąsiedzi musieli iść do pracy, więc go tam zaprowadzili. Przedszkolanka prosiła, bym natychmiast odebrała syna, bo jest bardzo zdenerwowany, opowiada, że mamę zabrała policja, i że nie wie gdzie ja jestem. Po wyjściu z prokuratury pojechałam najpierw po syna, a potem do domu. – Opowiedzieliśmy historię

– W naszym mieście powstała nowa siedziba biura Solidarnej Polski. Jest to wyjątkowy dzień dla wszystkich członków partii. Na otwarcie biura przybył Minister Michał Woś oraz Dyrektor Lasów Państwowych Józef Kubica – Radny Województwa Śląskiego. W uroczystości wzięło udział wielu członków i sympatyków Solidarnej Polski. Chcemy, by nasze biura były dla wszystkich, którzy potrzebują pomocy i wsparcia. Coraz więcej ludzi do nas dociera. My im pomagamy i z tego jesteśmy najbardziej zadowoleni – mówiła Monika Fajer, prezes Solidarnej Polski w okręgu 28 podczas uroczystości otwarcia biura. Gość specjalny wydarzenia Michał Woś, Minister Środowiska, także zabrał głos: – To piękne, dobre, że w Częstochowie, w duchowej stolicy Polski mamy nasze miejsce. Częstochowa pod dobrym przywództwem Moniki Fajer ma wielu członków i życzliwych osób wokół siebie. Zawsze tutaj Solidarna Polska prężnie działała. To zasługa zarówno szefa, jak i wszystkich członków. Radości z powstania nowego biura nie krył członek Solidarnej Polski, Ireneusz Jagiełła: – Cieszę się z tego, że jest to biuro. Jestem w Solidarnej Polsce od 2011 roku, od konwencji założycielskiej w Otrębusach. Doczekaliśmy się w końcu prezesa w Częstochowie, wspaniałego biura w III Alei, blisko Jasnej Góry. Cieszymy się. Pani Monika Fajer jest naprawdę wspaniałą, przebojową kobietą, która myślę, że jeszcze bardziej zmobilizuje się będąc prezesem. Życzę jej wszystkiego wspaniałego. Zapraszamy do wstąpienia w szeregi Solidarnej Polski!!! „Zapraszamy wszystkich, którzy chcą aktywnie włączać się w poprawę bytu i wizerunku naszego Miasta i Okolic. Wszystkie osoby zainteresowane losem naszego Subregionu i Kraju zapraszamy do współpracy w Solidarnej Polsce!Zapraszamy młodzież, która będzie chętna do tego, by działać wspólnie, robić coś dla innych oddolnie i tym samym przyczyniać się do budowania wspólnie struktur Solidarnej Polski.” Jeśli chcesz do nas dołączyć, zgłoś się! Nowa siedziba Solidarnej Polski mieści się w Alei Najświętszej Maryi Panny 51Prezes Okręgu 28 – Monika Fajer.