Fakt odejścia kolejnego radnego z partii, dzięki której dostał się do rady miasta z pewnością nie jest dla Prawa i Sprawiedliwości w Częstochowie sytuacją komfortową. Z jednej strony, obserwując politykę krajową, PiS rządzi i dzieli, a z drugiej w strukturach lokalnych ławka jest coraz krótsza – co powinno być dla liderów PiS-u mocno niepokojące.O swoich powodach rezygnacji z PiS-u Czytelnikom Tygodnika opowiada radny – dziś jeszcze niezależny – Andrzej Sowa. – Jest Pan drugim radnym, który odszedł z Prawa i Sprawiedliwości w ostatnich kilku tygodniach. Co się stało?– …chęć zwiększenia swojej skuteczności. Dostałem się do Rady Miasta w 2015 roku. Wcześniej pracowałem w Radzie Dzielnicy Dźbów. Tam przez 8 lat działałem i widziałem, jakie są potrzeby mieszkańców. Jak pani zapewne wie, dzielnice peryferyjne są w dużej mierze pozbawione infrastruktury drogowej, kanalizacyjnej itp. Poprzez dostanie się do Rady Miasta chciałem mieć wpływ na te właśnie sprawy. – W tej, jak i w poprzedniej kadencji, PiS nie miał większości w radzie miasta, więc nie za bardzo mógł Pan realizować swoje pomysły dla dzielnic peryferyjnych, infrastrukturalnie ubogich…– Przedstawiłem genezę mojego pojawienia się w Radzie Miasta, natomiast cel mam jasno sprecyzowany: mandat radnego mam piastować zgodnie z potrzebami mieszańców, a te potrzeby są mocno skoncentrowane wokół polepszenia ich bytu i komfortu życia. Realizacja tych postulatów była trudna, zarówno w pierwszej, jak i w drugiej mojej kadencji w Radzie.Wytłumaczę różnicę między pierwszą a drugą kadencją. Do Rady Miasta dostałem się z ramienia Prawa i Sprawiedliwości, bo taka była optyka polityczna. Wiedziałem, że partia, która rządziła w 2014 roku w kraju [Platforma Obywatelska] nie będzie dalej rządziła, bo skompromitowała się społecznie i kraj wymagał zmian. Natomiast Prawo i Sprawiedliwość przedstawiło dobry program, który był zbieżny z moimi poglądami. Jestem centroprawicowcem, dlatego też zdecydowałem się kandydować z tej właśnie partii. Poza tym PiS dawał realne szanse na znalezienie się w Radzie Miasta.W pierwszej kadencji Rady rozkład sił był zdecydowanie inny niż obecny i głosowania na sesjach wyglądały różnie (SLD i PO mieli 14 głosów). Wiele moich wniosków udało się w tamtej Radzie przeforsować, np. zadania dotyczące dzielnic Stradom i Dźbów, jak przedłużenie ulicy Monte Cassino, Dźbowskiej, Powstańców Warszawy i Gościnnej, zostały zrealizowane jako pierwsze w perspektywie unijnej 2014-2020. Inny projekt to zwiększenie dofinansowania do wymiany starych pieców na nowe, ekologiczne, co w konsekwencji ma zmniejszyć problem smogu. Kolejna rzecz to zwiększenie budżetu obywatelskiego i szereg innych, mniejszych zadań.W obecnej Radzie siedzę dwa lata i… nic. Gdy chodzę po ulicach miasta często zaczepiają mnie mieszkańcy i pytają o różne kwestie: kiedy będzie nowy chodnik, poprawiona ulica, oświetlenie itp. Ich nie interesuje z jakiej jestem partii politycznej, czy z PiS czy SLD, oni chcą realnego rozwiązania problemu. I to jest główny powód, dla którego postanowiłem opuścić PiS w Radzie Miasta. Ugrupowań politycznych w Radzie jest kilka i nie za bardzo chcą ze sobą współpracować. W mojej opinii należy współpracować z prezydentem, ponieważ został wybrany demokratycznie przez większość mieszkańców i trzeba ten wybór uszanować. Natomiast ani z jednej, ani z drugiej strony nie było na tę współpracę zgody, dlatego wybrałem rozwój… – Nie uważa Pan, że radni z PiS powinni być jednak twardą opozycją wobec prezydenta z SLD i ekipy rządzącej miastem?– Ale co to przyniesie? Zmianę władzy? – …na przykład…– A myśli pani, że w 2023 roku PiS wygra wybory? W mojej opinii nie wygra, bo jest za słabą opozycją. – A dlaczego nie wygra i czemu PiS w radzie miasta jest taki słaby?– Z różnych powodów. Zwykły radny, jakim ja byłem, szeregowy członek Prawa i Sprawiedliwości nie ma na nic wpływu. O kształcie partii decyduje jej zarząd z liderem. Ja uważałem i mówiłem to wiele razy, że sam PiS nie ma szansy wygrać w Częstochowie. Trzeba zbudować większy obóz, ale taka decyzja nie zależała ode mnie. Jak pani dobrze wie, do szerszego obozu trzeba zgody. Można by go zbudować z Kukiz’15 i Mieszkańcami Częstochowy i sądzę, że wtedy skład Rady wyglądałby inaczej. I teraz proszę sobie zadać pytanie, czy liderzy tych trzech ugrupowań są zdolni do takiej zgody? Od razu odpowiem: nie są… – Ale może wy/PiS popełniliście błąd, że nie postawiliście na silniejsze struktury własne?– Chcąc być w Radzie Miasta zgodnie z ordynacją wyborczą trzeba przyłączyć się do jakiejś partii. Najbliżej było mi do PiS, natomiast ja o kształcie drogi partii nie decydowałem. To co mogłem zrobić, to robiłem i zawsze o tym dyskutowałem, informowałem itd. Dlatego jak widzę, że wszystkie te moje działania nie przynoszą korzyści, że potencjał i sprawczość tutejszego Prawa i Sprawiedliwości nie daje szans na to, że w mieście zmieni się władza, to podejmuję inne kroki. Mam jeszcze 3 lata na to, żeby w Radzie coś dobrego zrobić, mieć na coś wpływ. Dwa lata spędziłem na niczym i nie zamierzam dalej bić piany politycznej. – Odnoszę wrażenie, że cały czas mówi Pan: ja, moje, dla mnie… Chodzi o ten „stołek” w radzie?– Nie, absolutnie. Chodzi o to, by swój mandat wypełnić godnie. Jednym z głównych zadań radnego jest wsłuchiwanie się w potrzeby mieszkańców i zaspokajanie ich potrzeb, czyli realizowanie w praktyce ich wniosków. – A może najpierw należało przejąć władzę w mieście i potem budować te wspomniane chodniki i ulice…– Ja to inaczej pojmuję. Pani chce zrobić ze mnie wielkiego polityka, którym nie jestem. Będąc szeregowym członkiem Prawa i Sprawiedliwości nie miałem za dużego wpływu na decyzje, zresztą podejrzewam, że inni radni tej partii także. Czy Artur Gawroński po 15 latach w PiS miał wpływ na kształt tej partii? No, chyba nie.I tu wracamy do silnych struktur. By były silne, oferta polityczna powinna być skierowana np. do młodzieży, która w większym stopniu winna zasilić szeregi partii. To jest ważne, żeby wyjść na ulice Częstochowy ze swoim programem i pokazać go ludziom. Na nowe otwarcie PiS w Częstochowie, nową twarz partii – ciężko liczyć. To raczej niemożliwe. Są pewne przyzwyczajenia po tylu latach. Na nowości, na chęć zmiany władzy w mieście nie ma woli. W mojej opinii, w najbliższych latach Prawo i Sprawiedliwość nie ma szans na to, by odegrać znaczącą rolę i odebrać władzę SLD. – Gdyby dziś miał Pan wpływ na lokalny PiS,

Najwyraźniej miasto Częstochowa szuka oszczędności, bo trudno inaczej wytłumaczyć brak oświetlenia częstochowskich ulic po zapadnięciu zmroku. Jakie to oszczędności nie wiadomo, ale wiadomo natomiast, że przejazd Alejami Najświętszej Maryi Panny stał się dla kierowców nie lada wyzwaniem. Niebezpiecznie robi się wówczas, gdy na jezdni pojawi się pieszy, zwłaszcza na ciemno ubrany. Dostrzeżenie takiej postaci w ciemnościach to nie jedyne utrudnienie dla kierowców. Niesprzyjająca aura z nieustannie padającym deszczem, również widoczności nie poprawia. Ze znacznym opóźnieniem, dawno po zapadnięciu zmroku, zapalają się także lampy uliczne w części alei Jana Pawła II – od skrzyżowania z aleją Kościuszki do ronda Trzech Krzyży.  Inaczej sprawy się mają w przypadku nocnego wyłączania świateł ulicznych, bo w środku nocy po ulicach prawie nikt się nie przemieszcza: nie jeździ komunikacja zbiorowa, ludzie nie chodzą na przystanki, knajpy i restauracje są zamknięte, nie ma żadnego życia nocnego, nikt nie spaceruje – miasto śpi. Natomiast w przedziale godzinowym od 18. do 20. ruch jest jeszcze spory, a tu wtedy Częstochowa tonie w ciemnościach.

Przytomnie ktoś nie dopuścił, by nowy komitet w Radzie Ministrów nazwać Komitetem Bezpieczeństwa Państwa (po rosyjsku Komitet Gosudarstwiennoj Bezopasnosti: KGB). Dziwnie by wówczas wyglądał awans z Prezesa PiS na Prezesa KGB. Tak lub owak, głównym zadaniem Prezesa KGB jest rozwiązywanie problemów stworzonych przez Prezesa PiS. Pierwszym zadaniem jest uspokojenie rolników. Nie zrobi tego nowy Minister Rolnictwa, bo ze swym nikłym autorytetem nie nadaje się nawet na zderzaka. Politycznie też rzecz wydaje się bez znaczenia, bo rolnicy nawet na wsiach stanowią zdecydowaną mniejszość. Porównać można rolników z górnikami, którzy także stanowią wyraźną mniejszość nawet na Górnym Śląsku. Ale w jednym i drugim wypadku chodzi o podstawę wiarygodności partii, obiecującej obronę ludzi pracy (rolników i górników) przed spiskami „jajogłowych” „lewaków”. Zatem choć zjednoczone pod KGB siły prokuratorsko-policyjno-wojskowe wystarczą, by pogonić manifestantów, wszechmocny Prezes będzie się musiał „cackać” i próbować szukać rozwiązań w „białych rękawiczkach”. Problem w tym, że styl wprowadzania tzw. „5-tki dla zwierząt” ukazał całą wadliwość istniejącego systemu budowanego na bezdyskusyjności, jednoznaczności moralnej i ubezwłasnowolnieniu instytucji demokratycznych. Procedury tworzenia prawa przewidują cały cykl dyskusji, poczynając od debat wewnętrznych w resortach, przez otwarte konsultacje społeczne, do debat parlamentarnych. Jest to istotne, bo nikt nie jest nieomylny, warto posłuchać innych opinii, uwzględnić sprawy, których autor pomysłu nie przewidział. Nad „5-tką dla zwierząt”, podobnie jak nad wieloma innymi pomysłami partii rządzącej nie było żadnej dyskusji, nie wysłuchano rolników ani obrońców zwierząt, projekt przygotowany zapewne przez osobnika nie znającego się na sprawach rolnictwa, został przedstawiony jako „jedynie słuszny”, który trzeba przyjąć bez poprawek. Prezes dodatkowo zamknął bramy dyskusji, określając jednoznacznie, że ten kto jest „za” jest dobrym człowiekiem, „przeciw” więc są tylko źli ludzie. Taka czarno-białość moralna pasuje, być może, w wojnach religijnych, ale jest szkodliwa w demokratycznych metodach rozwiązywania społecznych problemów. Narzucona moralna bezdyskusyjność skutkuje praktyczną likwidacją instytucji demokratycznych. Po co mają istnieć partie, organizacje zawodowe i społeczne itd. skoro w sprawach dotyczących ich domeny, nikt ich nie ma ochoty wysłuchać? Po co jest Minister Rolnictwa, skoro nie może się wypowiadać w sprawie przepisów prawnych regulujących kwestie leżące w jego domenie? Po co istnieje Rada Ministrów, skoro nie można na niej przedyskutować projektu, który rząd będzie musiał wykonywać? Po co Sejm „niemy”, czy nie jest upokorzeniem każdego parlamentarzysty sprowadzenie do roli semafora podnoszącego rączkę w górę na znak lidera? Właściwie zamiast utrzymywać całą tą „otoczkę”, owe kosztowne fikcje instytucji demokratycznych, wystarczyłoby przeprowadzać co 5 lat wybory Prezesa, dając mu pełną swobodę robienia co chce i jak chce. Byłoby i państwo tańsze i system realniejszy. Ugłaskać rolników można tak czy owak. Można się nawet dyskretnie wycofać z „5-tki dla zwierząt”. Ale nie o to chodzi, szacunek dla rolników, górników, lekarzy, policjantów, szacunek dla wszystkich płacących podatki obywateli Polski, wymaga, by zmienić system, zastąpić dyktat Prezesa KGB normalnymi procedurami demokratycznymi.

„Kto chce rządzić ludźmi, nie powinien ich gnać przed sobą, lecz sprawić, by podążali za nim.”Monteskiusz

 Od 10 października, po wprowadzeniu strefy żółtej na terenie całego kraju, będą obowiązywały nowe obostrzenia. Będzie obowiązywać: – wraca obowiązek noszenia maseczek w przestrzeniach otwartych, – podczas wydarzeń sportowych i kulturalnych widownia może być zapełniona w 25 procentach, – w lokalach gastronomicznych wprowadzony jest limit klientów. Na każde 4 metry kwadratowe lokalu może przypadać 1 osoba, – w klubach fitness i na siłowniach 1 osoba na 7 metrów kwadratowych, – w wesołych miasteczkach, parkach rozrywki i parkach rekreacyjnych limit – na każde 10 metrów kwadratowych może przypadać 1 osoba, – w kinach widownia może być zapełniona w 25 proc, – zakazem prowadzenia działalności są objęte kluby i dyskoteki, – wesela i inne uroczystości „rodzinne”, obecnie do 100 osób, a od 17 października w strefie żółtej do 75 osób, – inne imprezy i spotkania do 100 osób, z wyjątkiem obsługi, – w salonach kosmetycznych i fryzjerskich może przebywać obsługa i obsługiwani klienci.

Powołany właśnie Polski Pakt Plastikowy dołącza do globalnej inicjatywy Plastic Pact network Fundacji Ellen MacArthur. Pakt stawia sobie za cel zmianę obecnego modelu wykorzystywania tworzyw sztucznych w opakowaniach na polskim rynku w kierunku gospodarki obiegu zamkniętego. Od lat 50. XX wieku ludzkość wytworzyła na świecie aż 9,2 miliarda ton plastiku, który niestety w większości – po jednorazowym użyciu – trafia na wysypiska śmieci czy do oceanów. Problem ten dostrzegają rządy, przedstawiciele biznesu, organizacji pozarządowych, świata nauki i konsumenci na świecie, w tym także w Polsce. Dlatego 10 września, wzorem innych państw, z inicjatywy różnych środowisk powołano wspólną inicjatywę – Polski Pakt Plastikowy, który jednocześnie dołącza do najważniejszej międzynarodowej inicjatywy środowiskowej Plastics Pact network Fundacji Ellen MacArthur. Przez ostatnie 70 lat do recyklingu globalnie trafiało tylko 10% tworzyw sztucznych. Reszta w dużej mierze zaśmieciła środowisko naturalne jako odpady. Problem nadmiernego zanieczyszczenia planety plastikiem dostrzegają też polscy konsumenci – 59% z nich wskazuje go jako jedno z pięciu najważniejszych wyzwań środowiskowych. Odpowiedzialne wykorzystywanie tworzyw sztucznych w opakowaniach to zadanie i wyzwanie zarówno dla biznesu, który je wytwarza i użytkuje, jak i dla konsumentów segregujących odpady opakowaniowe po ich wykorzystaniu. Członkowie Polskiego Paktu Plastikowego chcą inicjować działania mające na celu zamykanie obiegu opakowań z tworzyw sztucznych i zrealizować zadania związane z efektywną redukcją użycia pierwotnych tworzyw sztucznych na polskim rynku. Plan działania do roku 2025 jest ambitny i wykracza poza obowiązujące przepisy.   (R)ewolucja na rynku opakowań z plastiku Polski Pakt Plastikowy to platforma współpracy uczestników łańcucha wartości tworzyw sztucznych w obszarze opakowań. Tworzy ją grupa 12 firm: od produkujących opakowania, poprzez firmy wprowadzające produkty w opakowaniach na rynek i sieci handlowe, po recyklerów i organizacje odzysku, które wprowadzają na polski rynek aż 1/5 wszystkich opakowań z tworzyw sztucznych. Towarzyszy im grono instytucji – organizacji branżowych, pozarządowych i ze świata nauki. – Tylko wspólnie możemy zmierzyć się z plastikowym wyzwaniem. Powinniśmy skoncentrować działania na ograniczeniu użycia plastiku, pracować nad innowacjami i sprawić, aby plastik krążył w obiegu zamkniętym. Wierzymy, że angażowanie kolejnych firm, instytucji i administracji, a także realna i efektywna współpraca wszystkich stron może doprowadzić do zmiany modelu wykorzystywania tworzyw sztucznych w Polsce. Pamiętajmy, że członkowie Paktu to firmy, które już od lat podejmują liczne działania w tym obszarze. Ich zaangażowanie w Pakt to wyraz większych ambicji i decyzja o inicjowaniu wspólnych projektów, niemożliwych do realizacji przez pojedyncze podmioty. Czas bowiem na zdecydowane działanie – tu i teraz. Cele strategiczne Polskiego Paktu Plastikowego to ambitny, bardzo konkretny plan działania – mówi Małgorzata Greszta, inicjatorka „Kampanii 17 Celów”. Cele Paktu oparte są na modelu trzech najważniejszych kierunków działań: ograniczanie użycia tworzyw sztucznych, innowacje i tworzenie obiegu zamkniętego. Polski Pakt Plastikowy zakłada 6 celów strategicznych, do realizacji których firmy działające w Polsce i wpływające na rynek opakowań z tworzyw sztucznych będą dążyć do końca 2025 roku:* Pierwszy cel to identyfikacja, a następnie eliminacja wskazanych, nadmiernych i problematycznych opakowań z tworzyw sztucznych poprzez przeprojektowanie, innowacje i alternatywne modele dostawy. * Drugi cel – dążenie do zmniejszenia o 30% użycia pierwotnych tworzyw sztucznych w opakowaniach wprowadzanych na rynek.* Trzeci cel – konkretne postanowienie – do 2025 roku 100% opakowań z tworzyw sztucznych na polskim rynku ma nadawać się do ponownego wykorzystania lub recyklingu. * Czwarty cel – zwiększenie udziału surowców wtórnych w opakowaniach z tworzyw sztucznych do poziomu 25%.* Piąty cel – efektywne wsparcie systemu zbiórki i recyklingu opakowań tak, aby osiągnąć poziom recyklingu w wysokości co najmniej 55% na polskim rynku. * Ostatni cel – podniesienie jakości i efektywności edukacji konsumentów w zakresie segregacji, recyklingu, ponownego wykorzystania i ograniczenia zużycia opakowań. Należy bowiem postawić jeszcze mocniej na efektywną edukację konsumentów, angażującą przedstawicieli wszystkich sektorów. Elementem budującym wiarygodność Paktu jest jego realny wpływ na zamykanie obiegu opakowań z tworzyw sztucznych na polskim rynku poprzez stopniowe osiąganie wspólnych celów strategicznych. Narzędziem weryfikacji prac Paktu będzie raport roczny z postępu realizacji celów. Ogłoszenie pierwszego raportu, obejmującego efekty prac za rok 2020, planowane jest na II kw. 2021 roku.