W sobotę w 26. kolejce spotkań najważniejszy pojedynek sezonu – Skra Wadrox podejmie Szczakowiankę Jaworzno. Mecz rozjaśni sprawę awansu, ponieważ goście mają jeden punkt przewagi nad Częstochowianami. Tymczasem czwartoligowy świat, żyje wydarzeniami z ubiegłej soboty, gdy Szczakowianka przegrała w doliczonym czasie gry z Górnikiem Wesoła. Mówi się o korupcji. W 25. kolejce IV Ligii I grupy śląskiej Skra Częstochowa nie miała trudnego zadania z Zielonymi Żarki. Wygrali 0 do 3, a to i tak najmniejszy wymiar kary. Drugi zespół z Częstochowy, Włodar, wygrał u siebie ze Slavią Ruda Śląska 3 do 2. Obie nasze drużyny liczyły na potknięcie lidera, Szczakowianki Jaworzno. Okazja była dobra, bo do Jaworzna przyjeżdżał Górnik Wesoła, który zawsze mocno daje się we znaki swoim przeciwnikom. Atak na sędziegoOczekiwania Częstochowian sprawdziły się, Szczakowianka przegrała z Górnikiem, tracąc jedynego gola w doliczonym czasie gry. To spotkanie sędziowała trójka arbitrów z Częstochowy: P. Skoczylas, na liniach bocznych T. Barański i P. Zroślak. To na nich winę za swoją porażkę zrzucają działacze z Jaworzna – Sędzia zawalił nam spotkanie. To błąd PZPN ze przysyłają takiego młodego chłopaka na mecz i to jeszcze z Częstochowy gdy rywalizujemy o awans z dwoma drużynami stamtąd – uważa Andrzej Sojka, prezes Szczakowianki. Wymienia trzy błędy sędziego, które jego zdaniem, świadczą o jego celowym działaniu na korzyść Skry. Pierwsze to nieprzyznanie rzutu karnego na początku meczu. Ta sytuacja zapewne poszłaby jednak w niepamięć, gdyby nie dramatyczna końcówka spotkania. W 93. minucie przy stanie 0 do 0, piłka trafia do siatki Górnika. Arbiter liniowy sygnalizuje jednak pozycję spaloną i gol nie zostaje uznany. W tym momencie trybuny ogarnia wściekłość, a zawodnicy „Szczaksy” biegną do sędziego bocznego. Grupa piłkarzy zaczyna popychać Tomasza Barańsiego. Za to czerwoną kartką zostaje ukarany piłkarz „biało-czerwonych”, Grzegorz Kantek. Według serwisu szczakowianka.pl w protokole sędziowskim kara został jednak wpisana innemu zawodnikowi, Marcinowi Kondzielnikowi. Górnik Wesoła po wznowieniu gry, wykorzystuje zamieszanie. Zawodnicy z Jaworzna skupieni na protestach nie zajęli własnych pozycji, dzięki czemu goście z łatwością przeprowadzają akcję i zdobywają jedynego gola. Chwilę później sędzia kończy spotkanie. Chaos trwał jeszcze długo po ostatnim gwizdku. Według informacji postronnych kibiców, przed wejściem do szatni miało dojść do bójki z udziałem gospodarzy: zawodników, działaczy i kibiców. Ucierpieć mieli piłkarze z Wesołej oraz sędziowie. Nie w pełni potwierdza to prezes Szczakowianki, Andrzej Sojka – Do przepychanek doszło w szatni z piłkarzami i sędziami, bo przy takich emocjach to normalne – zaznacza jednak – nikt nie odniósł poważnych obrażeń. Relacje różnią się także, co do późniejszych zdarzeń. Pod budynkiem klubowym ustawiła się rzesza miejscowych kibiców wznoszących obraźliwe okrzyki na sędziów. Ci, obawiając się samodzielnego opuszczenia obiektu, poprosili o eskortę policji do granicy miasta. Funkcjonariusze mieli zjawić się po dłuższym czasie. Prezes Sojka, zapewnia jednak, że kibice rozeszli się po 15 minutach, a policję wezwano dla formalności. Funkcjonariusze przyjechali chwilę później i odtransportowali sędziów. Fakt niepodyktowania rzutu karnego, nieuznania zdobytej bramki oraz ukarania na następny mecz jednego z lepszych graczy Szczakowianki, to jawny sygnał stronniczości sędziego według działaczy tamtejszego klubu. W dodatku zdaniem piłkarza, Piotra Wasilewskiego, sędzia Skoczylas powiedział mu w trakcie meczu, że Szczakowianka nie wygra tego spotkania, a awans wywalczy Skra. Prezes Sojka sprawy wprost korupcją nie chce nazywać, ale dodaje – Mamy dowody na to, że sędzia kontaktował się i sympatyzował ze Skrą.Nie chce ujawnić jakiego rodzaju to dowód. Kierownik drużyny nie podpisał protokołu po zakończeniu meczu, co równoznaczne jest z jego podważeniem i grozi dużymi konsekwencjami dla klubu. Sprawa jest rozwojowa, całość rozpatrzy Śląski Związek Piłki Nożnej, który w takich sprawach przeważnie staje murem za swoimi pracownikami. Dodatkowo działacze z Jaworzna, zastanawiają się nad zgłoszeniem sprawy do prokuratury. Jak udało nam się nieoficjalnie ustalić, obserwator, który nadzoruje pracę sędziów z trybun, przyznał sędziom za ten mecz ocenę 9 pkt. na 10. Oznajmił, że spalony został odgwizdany słusznie, a jedyny błąd to kartka pokazana niewłaściwemu zawodnikowi (wygląda na to, jakby sędziowie chcieli naprawić swój błąd w szatni i wpisać karę właściwemu zawodnikowi. Pretensję o to mieli działacze z Jaworzna). Ocena obserwatora zgadza się z opiniami obiektywnych kibiców, którzy widzieli sytuację dosyć dobrze. -Spalony był, a sędzia wykazał się odwagą podejmując tą decyzję – mówi jeden z obecnych na meczu mężczyzna, prosząc o anonimowość. Paradoksalnie zamieszanie wokół meczu, może Piotrowi Skoczylasowi pomóc w awansie do wyższej klasy rozgrywkowej. Dzięki temu, że nie bał się podjąć ryzykownej, ale słusznej decyzji w trudnym momencie. Szczakowianka może zostać ukarana za zachowanie kibiców, piłkarzy i kierownika zespołu. Fani biało-czerwonych chcą rozpowszechnić sprawę w mediach. Andrzej Sojka przyznaje jednak – To jest musztarda po obiedzie, wyniku i tak się nie cofnie. – Zarząd KS Skra Wadrox nie ma z tą sprawą nic wspólnego. Nie byliśmy zainteresowani tym tematem. Nie zajmujemy stanowiska w tej sprawie – ucina spekulacje na temat „wydrukowania” tego meczu Piotr Wierzbicki, v-ce dyrektor Skry Wadrox Częstochowa. I dodaje, Szczakowianka jako tak doświadczony zespół nie powinien sobie pozwolić na stratę bramki, dlatego że zawodnicy zamiast grać, pobiegli do sędziego. Wierzbicki w przeciwieństwie do Sojki podkreśla, że mecz prowadziła wykwalifikowana trójka sędziowska. Przyznaje jednak, że wysłanie na taki mecz sędziów z Częstochowy było błędem – Ale idąc tą drogą częstochowskie drużyny powinny co tydzień pisać odwołania, ponieważ na Śląsku ciągle sędziują nam mieszkańcy miast zainteresowanych. Należy wspomnieć, że każdy klub ma prawo do prośby o zmianę sędziego, na kilka dni przed spotkaniem. Jak wynika z informacji ze strony internetowej ŚlZPN, Szczakowianka z tej możliwości nie skorzystała. Będzie bitwa, będą głosy Spekulacje i podteksty  pozostaną jeszcze na długo po tym spotkaniu. Nie ucichną głosy kibiców o ewentualnej korupcji w meczu w Jaworznie – Szczakowianka powinna się skupić na kolejnych meczach, a nie roztrząsać swoją porażkę – komentuje Piotr Wierzbicki. „Szczaksa” wciąż ma jeden punkt przewagi nad Skrą Wadrox. Sobotni mecz może być decydującą bitwą o awansie do III Ligii. Obie drużyny mają wprawdzie jeszcze trudnych rywali w pozostałych 3 kolejkach, ale kto wygra na Powstańców nie powinien stracić fotelu lidera. KS Skra Częstochowa przystąpi do meczu bez problemów kadrowych, jeśli nikomu nic nie stanie się w tym tygodniu. Minusem może być stan murawy na boisku „Skrzaków”. Kiepska nawierzchnia utrudnia prowadzenie ataków i

Młodsi i starsi – wszyscy z niecierpliwością czekają na Dzień Dziecka. Pierwsi dlatego, że dostaną piękne prezenty, drudzy – bo nie mogą się doczekać widoku  uśmiechów na twarzach najmłodszych. A te są bezcenne. Historia Dnia Dziecka sięga 1924 r., kiedy to w Genewie przedstawiciele ponad pięćdziesięciu krajów członkowskich Ligii Narodów, na wniosek Międzynarodowego Związku Pomocy Dzieciom przyjęło uchwałę zwaną Deklaracją Praw Dziecka. Jednak wtedy jeszcze nie było mowy o wprowadzeniu osobnego święta. Nastąpiło to w 1952 roku za sprawą organizacji „The International Union for Protection of Childhood”, działającej na rzecz zapewnienia bezpieczeństwa dzieciom na całym globie. Rok później do obchodów święta przyłączyła się Organizacja Narodów Zjednoczonych. W związku z datą uchwalenia Deklaracji Praw Dziecka, w wielu krajach ich święto przypada na 20 listopada (Dzień Praw Dziecka). W 1959 r. padły znamienne słowa, które zmieniły światopogląd wielu dorosłych: „Mężczyźni i kobiety wszystkich narodowości uznają, że ludzkość powinna dać dziecku wszystko, co posiada najlepszego i stwierdzają, że ciążą na nich, bez względu na rasę, narodowość i wyznanie – wyspecyfikowane następnie obowiązki”,  Ostateczną formę Dniu Dziecka nadała Konwencja o Prawach Dziecka z 1989 r. Dokument obowiązuje w niemal wszystkich państwach świata. Konwencja składa się z preambuły i 54 artykułów. Katalog sformułowano kierując się zasadami: dobra dziecka, równości (wszystkie dzieci są równe wobec prawa bez względu na pochodzenie, płeć, narodowość, itd.), poszanowania praw i odpowiedzialności obojga rodziców (państwo respektuje autonomię rodziny i ingeruje tylko w szczególnie uzasadnionych przypadkach według określonych procedur), pomocy państwa (państwo zobowiązane jest do podejmowania wszelkich działań ustawodawczo-administracyjnych dla realizacji praw uznanych w konwencji). Dokument ustanawia status dziecka oparty na założeniach, że dziecko jest samodzielnym podmiotem, ale ze względu na swoją niedojrzałość psychiczną i fizyczną wymaga szczególnej opieki i ochrony prawnej. Dziecko jako istota ludzka wymaga poszanowania jego tożsamości, godności i prywatności, a najlepszym środowiskiem wychowania dziecka jest rodzina. Państwo ma ją wspierać, a nie wyręczać ją w jej funkcjach. Katalog praw i wolności sformułowany w Konwencji o Prawach Dziecka obejmuje prawa cywilne, socjalne, kulturalne, polityczne i z założenia w niewielkim zakresie uwzględnia prawa ekonomiczne (dziecko winno się uczyć, a nie pracować). W ich skład wchodzą: prawo do życia i rozwoju, prawo do tożsamości (nazwisko, imię, obywatelstwo, wiedza o własnym pochodzeniu), prawo do wolności, godności, szacunku, nietykalności osobistej, prawo do swobody myśli, sumienia i wyznania, prawo do wyrażania własnych poglądów i występowania w sprawach dziecka dotyczących, w postępowaniu administracyjnym i sądowym, prawo do wychowywania w rodzinie i kontaktów z rodzicami w przypadku rozłączenia z nimi, prawo do wolności od przemocy fizycznej lub psychicznej, prawo nie rekrutowania do wojska poniżej 15 roku życia. W zakres praw socjalnych wchodzą: prawo do ochrony zdrowia, prawo do zabezpieczenia socjalnego, prawo do wypoczynku i czasu wolnego. Prawa kulturalne zawierają w sobie: prawo do nauki (bezpłatnej i obowiązkowej w zakresie szkoły podstawowej), prawo do korzystania z dóbr kultury, prawo do informacji, prawo do znajomości swoich praw, prawo stowarzyszania się i zgromadzeń w celach pokojowych. I choć dziś – w XXI wieku – wszystko to wydaje się oczywiste, to wspomniane daty i wydarzenia przypominają, że nie zawsze tak było. I nie wszędzie tak jest.  Wciąż w niektórych krajach prawa dzieci są nagminnie łamane – dzieci zmuszane są do prostytucji, niewolniczej pracy, pozbawione są szansy na edukację itd.Dzień Dziecka na świecieNie wszędzie święto dzieci przypada na 1 czerwca. Jest tak w Polsce i innych krajach słowiańskich. W Turcji Dzień Dziecka się obchodzi się 23 kwietnia, we Francji 6 stycznia, a w Japonii 3 marca świętują dziewczynki, natomiast chłopcy 5 maja. W zależności od rejonu wiata, różnie świętuje się ten dzień. I tak np. w Japonii wywiesza się przed domami kolorowe karpie z papieru: czarny kolor oznacza ojca, czerwony matkę, a niebieski syna. Z kolei dziewczynki w swoim dniu przygotowują wystawę lalek. We Francji rodzice wraz z dziećmi jedzą  uroczystą kolację, podczas której spożywają ciasto z „wróżbami”. W Turcji dzieci ubrane w stroje narodowe tańczą, śpiewają i puszczają latawce. Dzień Dziecka po polskuW Polsce nie ma charakterystycznych dla Dnia Dziecka obrzędów czy zachowań. Najbliżsi kupują swym pociechom piękne prezenty, organizują przyjęcia, w szkołach zamiast lekcji odbywają się  zajęcia kulturalno – sportowe. Pamiętajmy jednak, że dzieci są naszym błogosławieństwem i nie tylko 1 czerwca, ale każdego dnia należy o nie dbać najlepiej, jak tylko potrafimy.

Tadeusz Wrona rezygnuje z mandatu radnego na rzecz pracy w Narodowej Izbie Kontroli. Po 21 latach znika z politycznej mapy miasta. Pozostaje na niej Krzysztof Matyjaszczyk. Istnieje prawdopodobieństwo, że i jego historia będzie miała podobny finał do tego, który spotkał poprzedniego prezydenta. Coraz częściej słyszy się głosy krytyki wobec rządów nowego prezydenta. Częstochowianie zarzucają mu, że to co robi niewiele ma wspólnego z obietnicami przedwyborczymi. Dlatego postanowili wziąć sprawy w swoje ręce. Grożą referendum i żądają od rady miasta prawa do składania obywatelskich projektów uchwał. Choć koszt przeprowadzenia referendum to niemała kwota, to nie znaczy, że nierealna. Tym bardziej, że jedno w Częstochowie już się odbyło. Pochłonęło wówczas blisko 300 tys. zł.Zgodnie z obowiązującym prawem jakiekolwiek formalne działania na rzecz referendum można podjąć nie wcześniej jak po upływie 10 miesięcy od wyborów, które upłyną w październiku. Następnie przez dwa miesiące odbywa się zbieranie podpisów głosów 10 proc. dorosłych mieszkańców gminy, której dotyczy referendum. Dalej ma miejsce kampania referendalna i głosowanie. Wszystko o trwa i kosztuje. Pamiętać trzeba, że wraz z odwołanym prezydentem stanowiska tracą jego pracownicy, którym należą się odprawy. Z jednej strony odwołanie prezydenta, który nie spełnia potrzeb mieszkańców miasta wydaje się logicznym rozwiązaniem, z drugiej – istnieje niebezpieczeństwo, że sytuacja będzie się powtarzać.Optymalnym rozwiązaniem wydaje się wprowadzenie obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej, która daje mieszkańcom prawo bezpośredniego zgłaszania do Rady Miejskiej własnych projektów uchwał. Za ich pomocą – po zebraniu odpowiedniej liczby podpisów – radni z danej gminy zgłaszają projekt ustawy do sejmu. Do tej pory jednak w naszym mieście nikt tego nie praktykował. Marek Balt, przewodniczący rady miasta obiecał konsultację z prawnikami. Mają oni sprawdzić, jak rozwiązanie to sprawdza się w innych miastach. Cóż, poczekamy – zobaczymy, co uradzą mądre głowy…

Czy to wiosna, czy może z innych powodów, mnożą się w Częstochowie absurdy, szczególnie drogowe. Ostatnio rozpisywaliśmy się o „roztańczonym chodniku” przy ulicy Jagiellońskiej – dziś przyszedł czas na znaki drogowe. – Dojechałam do skrzyżowania na Pułaskiego, a tu nagle wyrósł mi znak, że nie mogę skręcić w lewo. Kilka metrów wcześniej, gdy byłam na prawym pasie, przy ulicy stała tablica informacyjna, że jednak mogę. Niechcący zrobiłam zamieszanie… – mówi Agnieszka z Częstochowy. Decyzję o tym, gdzie w naszym mieście stoją znaki podejmuje Wydział Inżynierii Ruchu Drogowego Miejskiego Zarządu Dróg i Transportu w Częstochowie. – Pułapki, które fundują nam urzędnicy są chyba po to, by w ogóle zniechęcić nas do jeżdżenia. Zupełnie nie rozumiem jak można postawić dwa sprzeczne znaki – mówi częstochowianka. Rzeczywiście, niejeden kierowca może mieć problem z poruszaniem się ulicą Pułaskiego w okolicach skrzyżowania z ulicą 7 Kamienic. Znak ustawiony po prawej stronie (a najczęściej stoją po tej właśnie stronie), informuje o możliwości skrętu w lewo – z Pułaskiego w 7 Kamienic. Natomiast znak po lewej stronie dwupasmowej jezdni zakazuje tego w dni powszednie. – Przyznaję, moja wina, nie zauważyłam znaku zakazu skrętu, ale dlatego, że obok jechał wysoki samochód dostawczy i go zasłonił – mówi mieszkanka Częstochowy. Rzecz w tym, że znaki ustawione są – czemu trudno zaprzeczyć – zgodnie z prawem i przepisami. Wprowadzają jednak sporo zamieszania i niepotrzebny chaos myślowy kierowców, szczególnie z innych miast. Rozwiązanie spornej kwestii jest proste – przeniesienie znaku zakazu z lewej strony jezdni, na prawą, tuż przy znaku „kierunków na pasach ruchu” – Trudno, by kierowca oglądał się dookoła siebie w poszukiwaniu ukrytych znaków drogowych. Ten, kto zajmuje się ich rozmieszczeniem, zupełnie nie przemyślał rozwiązań na tym skrzyżowaniu. – mówi Agnieszka. Obowiązkiem kierowcy jest stosowanie się do przepisów ruchu drogowego, w tym do oznaczeń ustawianych przez administratora drogi. Nie jest to jednak możliwe, gdy ten ostatni robi wszystko, by proste skrzyżowanie udekorować sprzecznymi znakami, stwarzając tym samym sytuacje zagrożenia.

Już ponad miesiąc trwa strajk włoski funkcjonariuszy prewencji w Katowicach. Nie ma głośnych żądań i transparentów. Są za to pouczenia – zamiast mandatów. Do policjantów z Katowic dołączyli funkcjonariusze oddziałów prewencji z Częstochowy i Bielska-Białej. Ich cichy strajk jest odpowiedzią na trwające trzy lata zamrożenie uposażeń i zapowiedź kontynuacji tej polityki na rok przyszły. Proponowane przez rząd zmiany dotyczą: likwidacji możliwości łączenia emerytury z rentą w odniesieniu do osób obecnie zatrudnionych, zmian w zakresie orzecznictwa inwalidzkiego, reform emerytur, braku waloryzacji uposażeń i ich „racjonalizacja” (80 proc. za zwolnienia lekarskie), obniżenia wypłat tzw. „mundurówki” w oddziałach prewencyjnych, uwłaczającej – zdaniem policjantów – stawki 14,08 zł dla funkcjonariuszy pracujących przy zabezpieczaniu Euro 2010. Podczas zeszłotygodniowego Prezydium Zarządu Wojewódzkiego NSZZ Policjantów województwa śląskiego podjęto uchwałę o rekomendowaniu przystąpienia do protestu wszystkim funkcjonariuszom województwa śląskiego. Policjanci dostali również zalecenie „prowadzenia wszelkiego rodzaju czynności policyjnych bardzo skrupulatnie, zgodnie ze wszystkimi przepisami, zaleceniami i algorytmami postępowania (kontrole, czynności procesowe itp.)”. Co prawda ustawa o Policji zabrania funkcjonariuszom strajkować, nie zabrania jednak protestować. Jednocześnie stosowana przez funkcjonariuszy forma protestu nie jest tożsama z przyzwoleniem na popełnianie przestępstw. Protest dotyczy pouczania za drobne wykroczenia, które nie stwarzają zagrożenia dla bezpieczeństwa. – Jest to nasza odpowiedź dla Ministra Finansów, może ograniczenie wpływów z mandatów do budżetu da mu do myślenia – powiedział Wiesław Budak, wiceprzewodniczący ZW NSZZ Policjantów województwa śląskiego.Strajk policjantów z województwa śląskiego poszerza swój zasięg. Podobne działania podjęli już funkcjonariusze z województwa dolnośląskiego i pomorskiego. Związkowcy zastanawiają się też nad zaostrzeniem form protestu. Jedną z nich miałoby być wprowadzenie „Dnia zdrowego Policjanta”, podczas którego jednocześnie udaliby się na badania lekarskie. Sytuacja staje się coraz bardziej napięta. – Podkreślam a zarazem ostrzegam, że wszelkie wymienione pomysły „geniuszy” odpowiedzialnych za funkcjonowanie policji i innych służb mundurowych są źródłem ogromnej frustracji środowiska, w którym panują nastroje przypominające otwartą beczkę prochu – wystarczy jedna iskra, żeby zdetonować otwarty konflikt – powiedział Antoni Duda, przewodniczący ZG NSZZ Policjantów.

Nieprzerwanie od lipca zeszłego roku trwa nabór do NSR. Na temat korzyści i obowiązków wynikających ze służby rozmawiamy z mjr Robertem Bąkowiczem. – Czym właściwie są Narodowe Siły Rezerwowe?– Najważniejsze aby uzmysłowić sobie, że Narodowe Siły Rezerwowe są siłami wyłącznie czasu pokoju. Często porównuje się je do Gwardii Narodowej w Stanach Zjednoczonych. Oznacza to, że osoba, która przejdzie proces rekrutacyjny otrzymuje jedynie przydział kryzysowy. W momencie gdy występuje na przykład zagrożenie powodziowe i jednostka, do której w ramach NSR należy Kowalski pomaga przy ewakuacji mieszkańców, wtedy otrzyma on wezwanie. Oczywiście nie wyklucza to posiadania również przydziału mobilizacyjnego na czas wojny, jednak nie na tym polega idea NSR.– Jak przebiega proces rekrutacji?– Do Narodowych Sił Rezerwowych może wstąpić każdy pełnoletni obywatel przed ukończeniem pięćdziesiątego roku życia w przypadku szeregowych, sześćdziesiątego roku życia w przypadku podoficerów i oficerów. NSR są przeznaczone dla żołnierzy rezerwy czyli osób, które odbyły zasadniczą służbę wojskową. To tworzy dwie ścieżki dostania się do NSR. Prostsza przeznaczona jest właśnie dla tych, którzy przed rokiem 2009, czyli zniesieniem obowiązku wstąpienia do wojska, odbyli zasadniczą służbę. Takie osoby przychodzą do nas i wybieramy jednostkę. W momencie odpowiedzi pozytywnej kandydat musi przejść kwalifikacje, czyli test sprawności fizycznej oraz badania psychologiczne. Jeśli wszystko będzie w porządku podpisuje kontrakt z dowódcą danej jednostki i po powrocie otrzymuje od nas przydział kryzysowy.– A co z osobami, które zasadniczej służby wojskowej nie odbyli?– Wtedy droga do NSR się wydłuży. Z myślą o takich osobach powstała służba przygotowawcza. Na dzień dzisiejszy z powodu braku zapotrzebowania na podoficerów i oficerów rekrutujemy wyłącznie do korpusu szeregowych, jednak w przyszłości przyjęcia będą się odbywać do wszystkich trzech korpusów. Zainteresowanie służbą przygotowawczą jest bardzo duże ponieważ coraz większa liczba młodych osób nie miała obowiązku odbywać zasadniczej służby, a swoją przyszłość wiąże z wojskiem.– Jak wygląda służba przygotowawcza?– Dla korpusu szeregowych trwa cztery miesiące, pierwszy jest unitarny, po którym następuje przysięga wojskowa, a następne trzy stanowi szkolenie konkretnej specjalizacji. Co ważne – osoba skierowana na służbę przygotowawczą już wcześnie wie na jakie stanowisko będzie szkolona. Zakończenie kursu jest równoznaczne z odbyciem zasadniczej służby wojskowej. Dodatkowo podczas służby przygotowawczej wojsko pokrywa wszystkie koszty związane z badaniami, wyżywieniem, noclegiem, a poza tym przysługuje wynagrodzenie, w przypadku korpusu szeregowych – w kwocie 750 złotych.Oczywiście to nie wygląda tak, że dziś się zgłaszam, a jutro wyjeżdżam na szkolenie. W roku 2011 mamy jeszcze dwa terminy: czerwiec i grudzień, pierwszy – marcowy – już przepadł. Pozostały dwa. – Kim są osoby zgłaszające się do NSR?– Zasadniczo wyróżniamy dwie grupy. Pierwsza mniej liczna to pasjonaci militariów, którym zależy na przygodzie i przysłużeniu się ojczyźnie. Natomiast druga, zdecydowanie liczniejsza grupa, to osoby, które chcą zostać żołnierzami zawodowymi. To przede wszystkim młodzi ludzie, którzy swoją karierę widzą właśnie w wojsku. – Jakie są obowiązki, a jakie korzyści wynikające z należenia do NSR?– Do obowiązków należy przede wszystkim stawianie się na ćwiczeniach i odpowiedź na wezwanie w przypadku kryzysu. Ćwiczenia zajmują łącznie miesiąc w roku i zależnie od jednostki mogą trwać od jednego do trzydziestu dni. Od momentu przekroczenia bram jednostki każda osoba należąca do NSR staje się pełnoprawnym żołnierzem, razem z wszystkimi przywilejami z tego tytułu wynikającymi, łącznie z pokryciem kosztów dojazdu do jednostki.  – Dziękuję za rozmowę.