– To skandal… Medalikarze kupczą świętością i ograbiają pielgrzymów, którzy przychodzą się pomodlić. Niszczą dobre imię Częstochowy – mówi Maria Wieczorek, częstochowianka.   Warszawiacy to krawaciarze, scyzoryki – kielczanie, a częstochowianie mogą usłyszeć o sobie –  medalikarze. Z powodu turystycznego charakteru naszego miasta ściągają do nas – oprócz pielgrzymów – cwaniaki i oszuści oraz… „przypinacze”.– Jestem „przycinaczem”, niektórzy mówią medalikarzem – przedstawia się Marian. – Pracuję razem z Józkiem i Heńkiem, czasami pomaga nam Teresa. Pod Jasną Górą jestem rok w rok, od 12 lat. Dla nas sezon zaczyna się w maju, a kończy w październiku. Pierwsze zapiski kronikarzy, wspominające o częstochowskich medalikarzach pochodzą z końca XIX wieku i na początku dotyczyły producentów dewocjonaliów. Wyjście do idących pątników to kolejny etap rozwoju częstochowskiego medalikarza. Faktem jest, że pionierzy działalności na rzecz pielgrzymów traktowali swoje zajęcie, jako przesłanie, misję i o zarobku nie było mowy. Okres powojenny zaowocował rozkwitem oszustw i wówczas też miano medalikarza zastąpiono „przypinaczem”. Dziś nielegalny handel dewocjonaliami uznawany jest za sposób na życie i dochodowy biznes. Niechlubny proceder dotyczy najczęściej przyjezdnych. Nikt z grupy Mariana nie pochodzi z Częstochowy. Przyjechali z różnych zakątków Polski: z Gorzowa, z Bydgoszczy i z Radomia. – Do tego zajęcia przekonał mnie stary kumpel z Bytomia. Mówił, że można dobrze zarobić, obiecywał złote góry. W zasadzie niewiele się pomylił – mówi Marian. Łatwowiernych turystów w Częstochowie nie brakuje, co roku jest ich około 5 milionów i każdy to potencjalny klient „przypinacza”. Wbrew pozorom praca nie jest łatwa, ale rekompensuje to przyzwoity zarobek. – Medaliki i kartki zazwyczaj kupujemy hurtowo, chyba że nam braknie to od straganiarzy z Barbary – mówi Józek. U producenta dewocjonaliów jeden medalik kosztuje 25 groszy,  kartka z wizerunkiem Matki Boskiej Częstochowskiej lub z Jasną Górą około 30 groszy. Niezbędnym elementem zestawu jest szpilka, by płynnie i niepostrzeżenie wpiąć w ubranie pielgrzyma super „prezentem”. Pudełeczko szpilek to koszt niespełna 2 złotych. Wydatek, jaki ponosi „przypinacz” waha się w granicach niespełna 1 złotówki. Dochodowy biznes opiera się na nieprzyzwoicie wysokiej marży – turysta za zestaw płaci od 10 do 15 złotych. – Polski pielgrzym to ubogi pielgrzym, cen nie zmieniamy od 8 lat. Najlepiej trafić na „waluciarzy”. Za komplet bierzemy znacznie więcej, około 10 euro lub 12, 15 dolarów – mówi Marian. „Przypinacze” dziennie są w stanie zarobić od 200 do nawet 500 złotych. Norma wynosi minimum 40 klientów.Zero litości – biznes jest biznesSamo przypięcie medalika nie oznacza sukcesu, potrzebny jest – zdaniem Heńka – dobry bajer. – Trzeba znać się na ludziach. Praca wymaga umiejętności „obtańczenia”, zagadania i przekonania klienta. Ludzie często się bronią, ale dobra ściema daje sukces – twierdzi Heniek. Przez 12 lat ekipa Mariana kłamstwa opanowała do perfekcji. – Jeżeli idzie osoba starsza to mówię, że pieniądze będą przeznaczone na remont klasztoru lub renowację Cudownego Obrazu. Na młodych, zwłaszcza małżeństwa, działają opowieści o chorych dzieciach. Dobry tekst w połączeniu z „pamiątką” zawsze są skuteczne – mówi Marian. Oczywiście nigdy nawet najmniejsza część kwoty przekazanej przez pielgrzyma nie trafia na wskazane cele. – Bardzo ważne jest miejsce, punkt sprzedaży. Najlepiej ustawić się tuż przed wejściem do klasztoru, bo tam jest dużo ludzi i można wmieszać się w tłum. Park jasnogórski też jest dobry, bo na otwartej przestrzeni mamy łatwą drogę ucieczki –wyjaśnia Marian. – Jak co roku przed szczytem pielgrzymkowym w Częstochowie w okolicach Jasnej Góry pojawiły się osoby, które za obrazek, przypinkę lub krzyżyk wymuszają pieniądze. Tzw. „przypinacze” działają nielegalnie i każdy przypadek ich działalności należy zgłaszać służbom mundurowym. Strażnicy miejscy podczas patrolowania parków 3-Maja i Staszica, a także okolic Jasnej Góry zwracają uwagę na tzw. „przypinaczy” i podejmują interwencję. W lipcu 2011 strażnicy podjęli kilka takich interwencji – informuje Artur Kucharski, Straż Miejska w Częstochowie.Poza prawemSiła częstochowskich “przypinaczy” tkwi w grupie. Kilka osób wpina pielgrzymom medaliki, a kurier – bankier obserwuje, co dzieje się wkoło. – Zawsze działamy w grupie. Czasami pomaga nam Teresa. Jeździ z dziecięcym wózkiem, w którym przewozi nam towar i pieniądze, a wszystko po to, by w razie wpadki służby mundurowe nie znalazły u nas towaru – wyjaśnia Heniek. „Przypinacze” na widok służb mundurowych rozpraszają się, by powrócić do swoich zajęć, gdy zagrożenie minie. – Policja, Straż Miejska, Straż Jasnogórska zaglądają tu sporadycznie. Myślę, że po prostu się boją. Tylko od czasu do czasu przeprowadzają pokazowe akcje, szczególnie w połowie sierpnia. Wyłapują wtedy wszystkich, ale po kilku dniach znowu wracamy pod Jasną Górę – mówi Marian. Handel dewocjonaliami przez medalikarzy traktowany jest jako zbiórka ofiar w miejscu publicznym bez zezwolenia. Straż miejsca i policja po złapaniu delikwenta kieruje wniosek do sądu. Grzywna sięga od 100 do 1.500 złotych. Czasami zdarza się, że sąd z braku możliwości egzekucji kary, zamienia ją na areszt – każde 100 złotych grzywny to 1 dzień paki. Zjawisko nielegalnego handlu dewocjonaliami jest nie tylko przestępstwem w świetle prawa, ale przede wszystkim psuje opinie Częstochowie i jej mieszkańcom. I chociaż wielu z nas ni ziębi to, ni parzy, krzywdzące referencje idą w świat, a przecież częstochowianin to nie medalikarz.

– Kogo obchodzi co robią radni…? Bynajmniej nie częstochowian, bo wiadomo, że radni nic nie robią. Wszystko opiera się na układach i zależnościach. Tak było zawsze. Dobrze to wiem, bo sam byłem radnym – mówi lokalny polityk. Częstochowscy politycy poglądy zmieniają tak często, jak kameleon kolory – żadne to odkrycie. Tajemnica jednak tkwi w szczegółach, kto z kim i dla jakich korzyści…? Opozycja tradycyjnie milczy, choć doskonale zna zakulisowe układy partii rządzącej naszym miastem. Tak jest od 20 lat. Niby to „nie lubimy się” – mówi prawica o lewicy i vice versa, ale pary z gęby nikt nie puści o występkach pozostałych, bo zarówno jedni jak i drudzy tkwią w zależnych od siebie układach. Uzdrowienie dałaby transfuzja, dopływ świeżej krwi. „Stare” ekipy polityczne jednak bronią –  niczym wygłodniały pies miski – dostępu do władzy. Efekciarska harpia ma odstraszyć nowych pretendentów i pozwala zachować pozory przed 200-tysięczną publicznością. Na pierwszy rzut oka wszystko kotłuje się, wrze, a w rzeczywistości buzi buzi na bankiecie, pod rąsię na wyjeździe, bo „konkurent” polityczny nierzadko bliższy niż druga połowa od łoża.Każdy z każdym, był bądź będzie w koalicji, z kimś, kim dziś podobno się brzydzi. Ludzie silnej prawicy – AWS-u, Wrony czy PiS-u mówią, że deszcz pada po dosadnych komentarzach, gdy zawierają polityczne układy z twardą lewicą, przez co dziad i ojciec w grobie się przewraca, bo za komuny po łbie dostawał. I odwrotnie. Lewica (ideologicznie antyklerykalna) nie uważa za mezalians związku z częstochowskim Kościołem, aczkolwiek nie robi tego w świetle jupiterów, lecz – z racji doświadczenia – po tajniacku i cichcem. Mizeria polityczna bezwstydnie zmienia barwy dla intratnego etatu w magistracie lub w firmie kolesia z partii, lukratywnego członkostwa w radzie nadzorczej miejskiej spółki czy dla opłacalnych zleceń dla znajomego… z rodziny. „Nic to…”- mówił Wołodyjowski. „Nic to…”- mówią częstochowianie. Tylko dlaczego lokalni politycy mają nas za głupich? Póty dzban wodę nosi…Lojalność polityczna nie zna barw ani różnic programowych. Spektakle dla plebsu kończą się jednak, gdy lokalny polityk, niczym Palikot, wypowie wojnę wszystkim. Wyłamanie się z układu oznacza kres kariery politycznej i zawodowej także. Odszczepieniec w geście rozpaczy spotwarza byłych kolegów, odtajnia zakulisowe sekrety, potępia układy, z których do niedawna sam czerpał garściami. W odwecie środowiska partyjne opluwają i lżą zaprzańca, by zwieńczyć wysiłki  obłędem zdrajcy albo przynajmniej takim mianem. Jedni warci drugich. – Dlaczego nie możemy podać pana nazwiska. To co pan mówi jest ciekawe, ale przez pana upór mało wiarygodne…– Proszę mnie zrozumieć. Jestem w niełasce, ale za jakiś czas, gdy znowu się zmienią układy będę chciał wrócić…– Zacznijmy od prawicy. Co oznacza określenie: człowiek PiS-u, człowiek Wrony?– Brutalna prawda jest taka – nie ma takich ludzi. Tadeusz Wrona przede wszystkim hołubił ludzi z Ligi Miejskiej. Teraz, gdy patrzę na to z perspektywy czasu myślę, że to bardziej Wrona był za swoimi ludźmi niż oni za nim. Giżyński natomiast zostając wojewodą chciał się przypodobać Solidarności i wówczas wiele osób z Solidarności dostało pracę i pewne jutro. Giżyński i Wrona byli w zarządzie województwa śląskiego AWS. Oni we dwóch może nie bardzo się lubili, ale to była silna ekipa. W 2001 roku powstał PiS i Giżyński do niego przeszedł, przede wszystkim dlatego, że dobrze znał się z braćmi Kaczyńskich, jeszcze sprzed lat. Giżyński niestety nie potrafi zebrać dobrej ekipy, bo boi się konkurencji własnych ludzi. Dziś prawica częstochowska jest rozbita i bardzo słaba.– W prawicy wyraźnie zagrały układy, ale to nie znaczy, że Sojusz Lewicy Demokratycznej jest wolny od wad…– Większość osób prawicy najgorzej wspomina rządy Ewy Janik (SLD). To ona była najbardziej bezwzględna dla wszystkiego co nielewicowe. Teraz te działania kontynuuje prezydent Krzysztof Matyjaszczyk. Niektórzy mówią, że to bardzo mściwy człowiek. Nie zgadzam się z taką opinią. Z moich obserwacji wyniki, że większość ludzi pracujących dziś dla Matyjaszczyka to po prostu jego dawni koledzy. Na przykład Leszek Baryła prezes ZGM-u jest bezpośrednim kumplem Krzysztofa Matyjaszczyka i Zbigniewa Niesmacznego. Baryła i Niesmaczny razem jeździli po gminach załatwiając działalność gospodarczą z zakresu instalowania radarów. Baryła jest też w radzie nadzorczej MPK.– Odnoszę wrażenie, że bardziej sympatyzuje pan z lewicą. Dziwne więc, że jest pan w niełasce…– Tak wyszło. Musiałbym zachowywać się jak Ryszard Raczek, robić wokół swojej osoby mnóstwo zamieszania. Ale proszę zauważyć, że Raczek ucichł, a to pewnie dlatego, że jego syna zatrudnili w ZGM-ie. Zatrudnili póki co – by nie było większego szumu – na umowę zlecenie, ale ze wszystkimi zabezpieczeniami. Tylko patrzeć jak za pół roku będzie miał umowę o pracę. Dlatego Raczek jest cicho… Ja tak nie chcę.– Jeszcze nie tak dawno nie przeszkadzały panu układy, w których pan sam tkwił. Co się nagle  zmieniło?– Właśnie to… W naszym mieście, by istnieć trzeba gdzieś należeć, przypisać się do jakieś grupy. Nieważne, że jest się uczciwym, kompetentnym, pracowitym. Szkoda nawet gadać. Wszyscy – z PiS-u, z PO i z SLD nie myślą o niczym innym, jak o dorwaniu się do władzy, do stanowisk. Już za Wrony było partyjniactwo, ale tak źle jak jest teraz jeszcze nie było. Może by ktoś nareszcie powiedział dość. Ja mówię dość… Przyłapany na kradzieży złodziej krzyczy – „łapać złodzieja”. Gdy łgarz kłamie, twierdzi, że z prawdą mija się jego wróg. Gdy próżniak nie pracuje, zwala winę na brak odpowiedniego zajęcia. Gdy oszust oszukuje, ogłasza, że świat jest podły. A politycy? Wystarczy wmówić wyborcom, że kłamstwo nie jest groźne, że skoro wszyscy politycy kłamią, to tak jakby wszyscy mówili to samo, czyli kłamstwo przestaje być kłamstwem. Lokalni politycy testują naszą podatność na manipulację, eksperymentując coraz śmielej, coraz odważniej. I rzecz niepojęta – są tacy, którzy wciąż wierzą w ich słowa. W końcu autorytety moralne takie jak: Halina Rozpondek, Krzysztof Matyjaszczyk, Tadeusz Wrona, Andrzej Szewiński, Marek Lewandowski… (dopisz sobie własnych) – nie wyszły spod krowiego ogona. Zagadką pozostaje rosnąca armia głupców i otępionych obojętnością obywateli. Gdzie tkwi przyczyna? Politycy twierdzą, że nie w nich – oni tylko nauczyli się skutecznie kłamać… że mówią prawdę.

Częstochowską prostytutkę „Kobrę” znają wszyscy, a szczególnie kierowcy podróżujący DK1. Najsłynniejsza “tirówka” kraju nie obawia się konkurencji młodych, ambitnych dziewczyn – na swoją pozycję, w najstarszym zawodzie świata, pracuje już od kilkudziesięciu lat.   Nieważne, czy się to komuś podoba czy nie – interes zwany „prostytucją drogową” istnieje i ma się całkiem dobrze. Można by wręcz zażartować, że lepiej niż niejedna „normalna” branża gospodarki. Wbrew temu co mówią organy ścigania i konserwatyści, sprzedaż usług seksualnych przy drogach wcale nie jest marginalnym zjawiskiem. Coraz więcej kobiet trudni się nierządem na poboczach dróg w Polsce, także w okolicach Częstochowy. Tak czy siak, temat dotyczy wielu… Mnóstwo emocji wzbudza „Kobra” i jej koleżanki, potwierdzają to rozmowy Tygodnika “7 dni” przez CB radio i Internet z truckerami, kierowcami flotowymi oraz osobówek z całego kraju (na potrzeby publikacji niektóre z cytowanych wypowiedzi musieliśmy zdecydowanie złagodzić). Stefek„Kobra” to prawdziwa “ikona” polskiego transportu kołowego. Nadal ma powodzenie, skoro jeszcze świadczy swoje usługi. A tak w ogóle to słyszałem, że „Kobra” ma dom pod Piotrkowem Trybunalskim. Kumpel mówił, że to chata jak się patrzy”.Leon“Ikona” to zbyt mało powiedziane. Jest tak samo znana, jak jej aleja Miłości [boczna droga przy wjeździe do Częstochowy od strony Warszawy, w pobliżu Castoramy – przyp. red.] czy nawet jak aleja Frytkowa”.kosiarz3„Tyle lat w zawodzie i wciąż nie myśli o emeryturze, to się nazywa oddanie dla pracy, a przecież ma już ponad 60-tkę”. Wojtek„Wszyscy słyszeli o „Kobrze” to i owo… Dziś przejeżdżałem nawet koło alei Miłości, ale “królowej” częstochowskich prostytutek nie było. Podobno teraz znacznie częściej stoi przy BP pod Piotrkowem”.kubiss„Kobra” rozsławiła całą Częstochowę. Będąc w Szczecinie spytałem przez CB, czy tu stoi gdzieś “Kobra” [w zachodniopomorskim potoczna nazwa patrolu policji – przyp. red.]? Od razu dostałem odpowiedź, że „Kobra” stoi w Częstochowie”.xedos„Kobra” to legenda polskich dróg. Krąży o niej więcej kawałów niż o Wąchocku”.Mariola„Pamiętam, jak kilka lat temu dyrektor hotelu Austriak [obecnie Etap – przyp. red.] prosił policję o interwencje, bo z powodu wielbicieli „Kobry”, którzy tirami blokowali wjazd do hotelu, goście rezygnowali z noclegu. Podobno nadal stoi mnóstwo tirów…”.sunia„Była też akcja, gdy na naszej klasie ukazał się profil najsłynniejszej częstochowskiej prostytutki. Raban się zrobił, gdy sfotografowana kobieta (choć nie była nią „Kobra”) stała przed radiowozem policyjnym. Zarzucano wówczas policji nielegalne wykorzystanie ich wizerunku. Policja nie widziała jednak problemu, bo ich zdaniem radiowóz nie był wykorzystany „do komercyjnej promocji lub reklamy osób bądź produktów”.  Grzesiek„Prawda jest taka, że „Kobra” to żyjąca legenda i władze miasta Częstochowy powinny jej zafundować pomnik koło Castoramy”.Marek„Zawsze, gdy wyruszam w nową trasę, przeglądam fora internetowych i sprawdzam w radyjku, to znaczy rozmawiam z innymi kierowcami przez CB Radio, by polecili mi miejsca, w których stoją ekstra laski, no i by było tanio”.Henryk„To jakie są stawki zależy od geografii – na wschodzie jest taniej, a na zachodzie drożnej. Pobyt rodzi podaż. Gdy jeżdżę na północ w rejony kujawskie, seks oralny można kupić już za 30 zł, za stosunek płaci się 50 zł. Najdrożej jest na Śląsku i przy zachodniej granicy, ceny odpowiednio 80 i 100 zł”.Ania„Nawet sobie nie wyobrażacie, jaka to ciężka praca. Większość tych prostytutek to przeważnie kobiety ze Wschodu – z Litwy, Ukrainy, Rosji, są też Bułgarki i Rumunki. Przyjechały do naszego kraju za pracą. Prostytucja nie jest w Polsce karalna (jedynie czerpanie z niej korzyści)”.Miecia„Wierutne bzdury. To skandal, że takie rzeczy dzieją się w naszym kraju i na dodatek w naszym mieście, gdzie przecież stoi Jasna Góra. To skandal…”.jakitaki„Policja coś tam próbowała walczyć z prostytutkami, ale ich metody są całkowicie nieskuteczne – nękanie, nieustanne legitymowanie, karania mandatami za naruszanie przepisów Kodeksu Drogowego”.Mariusz„Dziewczyna zawsze się wytłumaczy, że chciała podjechać autostopem, że ktoś pożycza jej kasę, że się w nim zakochała od pierwszego wejrzenia, i że to tylko taka niewinna zabawa”. krakowianka„Słyszałam o jakimś księdzu, który nawraca te kobiety [ksiądz Marek Puryzgała spod Częstochowy – przyp. red.]. Podobno rozmawia z nimi, razem się modlą i odmawiają różaniec”.olaf„Też słyszałem. Ten ksiądz mówi o siebie, że jest „duchowym alfonsem prostytutek”.Kaśka„Nie rozumiem, dlaczego wszyscy tak gadają o tym, że „tirówki” wykonują usługi tylko dla jednej grupy zawodowej – kierowców tirów. Moja ciocia ma sąsiada, który jest „niedzielnym” – dosłownie – kierowcą. Raz w tygodniu jeździ do córki na niedzielny obiad i zawsze w drodze powrotnej podjeżdża w okolice Roździeńskiego lub Spodka w Katowicach, by skorzystać z usług seksualnych wiadomych pań. Skusić może się każdy…”. A co na ten temat mają do powiedzenia same „tirówki”?Roksana (26 l.)– Nie ma o czym mówić. Skończyłam naukę na pierwszej klasie liceum. Musiałam wyprowadzić się z domu ojca i zarobić na własne utrzymanie. Pracy szukałam ponad rok. Z nikim z rodziny nie utrzymuję kontaktów. W zasadzie nie mam znajomych, bo nie mam na nich czasu. Nikt z mojego otoczenia nie wie, czym się zajmuje. Szef zabiera mnie spod bloku o 6-stej rano, wracam około 18-stej. Praca jak każda inna – trafiają się normalni, ale też zboczeńcy lub nawiedzeni, którzy chcą mnie nawracać. Darowaliby sobie te morały, ale za wysłuchanie wykładu – należy się stówka. Czasami zdarzają się nieprzyjemne sytuacje. Kilka razy dostałam po twarzy od klienta lub przychodzą moherowe berety, by nas zwymyślać. Wyzywają nas od k…rew, szmat, że zabieramy mężów żon i ojców dzieci. Wszystko to dla mnie jedna wielka obłuda. Dziś jestem rozbita, miałam pracowity dzień, ledwo powłóczę nogami. Nie wiem, jak wstanę jutro do roboty. Temat budzi ogromne emocje i wbrew pozorom nie jest marginalny. Przez CB Radio rozmowy o „zarobkowo – rozrywkowej” działalności „prostytutek drogowych”, to stały punkt programu znudzonych jazdą kierowców. Fora internetowe, szczególnie motoryzacyjne, roją się od  linków i odnośników tematycznych, a w nich znacznie chętniej niż o pieniądzach twardzi dżentelmeni z dużych samochodów rozmawiają o swoim wrażeniach estetyczno – erotycznych po spotkaniu z dziewczyną z trasy. O prostytutkach nie mówi się w towarzystwie, wszyscy udają, że temat nie istnieje lub, że ich nie dotyczy. A przecież kogoś tak…  Pozostali, których temat nie interesuje, nie zwracają – i słusznie – na “tirówki” uwagi. W końcu nie ma im czego zazdrościć. Stoją cały dzień pod gołym niebem w słońcu, w deszczu i na mrozie, narażają się na niechęć otoczenia, większość

Czas wolny dla naszych parlamentarzystów – to czerpanie radości z niczego, czyli bez zmian – jak przez cały rok, a nawet cztery.Nawdychają się jodu, przetestują wodny sprzęt sportowy, schudną i nabiorą tężyzny na jurajskich szlakach, musną naskórek zdrową opalenizną, wyciszą skołatane nerwy, a wszystko po to, by naładować akumulatory przed zbliżającą się kampanią wyborczą do parlamentu. Naszych siedmiu posłów i jeden senator planują letni wypoczynek – rozjeżdżają się do serwujących atrakcje urlopowe kurortów. Gawiedź częstochowska niech nie myśli, że parlamentarzysta nie wie, co dobre… dla ciała i ducha. Nie bez podstaw nasi Czytelnicy uznali senatora Szewińskiego za najbardziej aktywnego i wysportownaego parlamentarzystę ziemi częstochowskiej. Krzepę, bicepsy i umięśniony tors senatora, w te wakacje będziemy mogli podziwiać w Chałupach. – W tym roku ponownie wybieram półwysep Helski. Zamierzam jak zwykle wypoczywać aktywnie. Będą rowery, windsurfing i inne sporty wodne. W latach poprzednich zabierałem znajomych, teraz złapali bakcyla i pewnie też pojadą – mówi Andrzej Szewiński. Senator oprócz znajomych zabiera 11-letnią córkę i 7-letniego syna. Twierdzi, że wypad nad morze na dwa tygodnie nie będzie drogi, bo nocleg planuje w campingu. Parlamentarzysta nie przejmuje się zbliżającą kampanią wyborczą, uważa, że swoją rozpoczął cztery lata temu.Spacery po Jurze w okolicach Złotego Potoku, Bobolic i Mirowa planuje poseł Szymon Giżyński. Nie będą to samotne wojaże, lecz z synami. – Mam sporo pracy. Nie będę miał w tym roku regularnego urlopu. Być może trafią się weekendy nad wodą koło Częstochowy – mówi Szymon Giżyński. Poseł nie zdradził ile pieniędzy przeznacza na weekendowe wypady za miasto. Przede wszystkim koncentruję się na zbliżającej kampanii, mając z pewnością świadomość, że lokalny PiS ma twardy orzech do zgryzienia, by przekonać do siebie elektorat. A łatwo nie będzie. Plany urlopowe posłanki Jadwiga Wiśniewskiej nieco się skomplikowały. Z powodu problemów z kręgosłupem i biodrem wylądowała w szpitalu w Ustroniu (gdyby nie przyczyna zupełnie niezłe miejsce). Posłanka nie zamierza jednak całkowicie rezygnować z wakacyjnego wypoczynku. – Może trochę pospaceruję z kijkami, ale to dopiero gdy wyjdę ze szpitala. Mam dom w pięknej okolicy, z okien widzę ruiny zamku w Olsztynie. Uwielbiam też mój duży ogród i las, który posadziłam – mówi Jadwiga Wiśniewska. Posłanka zamierza w tym roku cieszyć się domem i w nim spędzić dni wolne. Równie „pasywny” wypoczynek i to tylko weekendowy planuje poseł Jacek Kasprzyk. Urlop poświęci na kampanię wyborczą. – Raczej nie planuję wyjazdów. Zrobię porządek w ogródku i w domu odpocznę od codziennej gonitwy – mówi Jacek Kasprzyk. Poseł słusznie pozostawia urlop na czas kampanii, bo przecież jego pozycja w Sojuszu Lewicy Demokratycznej nie jest wcale ugruntowana. W prawdzie przyznaje, iż został przez Sojusz zaproszony na listę, ale raczej nie będzie to miejsce pierwsze. Pracy więc przed posłem wiele. Wypoczynek nad błękitnym, polskim morzem w drugiej połowie sierpnia planuje posłanka Halina Rozpondek. Towarzyszyć jej będą mąż i 10-letnia wnuczka. – Jeszcze w tej chwili nie myślę o wypoczynku. Za kilka dni mamy posiedzenie sztabu w sprawie zbliżających się wyborów – mówi Halina Rozpondek. Wielce prawdopodobne, że częstochowianie przebywający w sierpniu w Kołobrzegu spotkają się z wypoczywającą posłanką. Poseł Grzegorz Sztolcman twierdzi, że nie będzie drogo, a wybrał ośrodek wypoczynkowy nad jeziorem na Kaszubach. – W tym roku zdecydowaliśmy się spędzić urlop w Polsce. Niestety wyjechać mogę tylko na jeden tydzień – mówi Grzegorz Sztolcman. Wyjazd poseł planuje jeszcze w lipcu wraz z żoną, z dziećmi i przyjaciółmi. Nad polskie morze wybiera się posłanka Izabela Leszczyna. Jak sama twierdzi zdradziła w tym roku Hel na rzecz środkowego wybrzeża. Posłanka oferty szuka w internecie. Wymagania Izabeli Leszczyny są niemałe – wygodny pensjonat, smaczna ryba, sprawne rowery, czysta plaża i nade wszystko cisza. – Na dłuższy urlop nie ma szans, jadę tylko na tydzień. Ponieważ zamierzam być posłem kolejnej kadencji, te wakacje muszą być oszczędne, bo kampania będzie mnie dużo kosztować – mówi posłanka. I rzeczywiście, jak zawsze „zderzenie” kandydatów z elektoratem jest kosztowne. Na przełomie lipca i sierpnia wypoczywał będzie poseł Lucjan Karasiewicz. Jego jedynego głowa o przyszłość w kampanii wyborczej nie boli – jest numerem jeden w okręgu gliwickim. A to za sprawą nabytej przez parlamentarzystę nieruchomości pod Tarnowskimi Górami. Poseł jeden tydzień urlopu spędzi pod Zamościem, w wynajętym campingu. – Dla nas to najprostsza i najtańsza forma wypoczynku. Myślę, że nie wydam więcej niż 2 tysiące złotych. Tanie są noclegi, a najdroższe paliwo – mówi Lucjan Karasiewicz. Na wschodniej ścianie poseł wypoczywał będzie wraz z żoną i trójką dzieci (czwarte w drodze). Czy parlamentarzysta prawdę ci powie? Nie ma to znaczenia. Dla wielu częstochowian o pustym portfelu, każda z propozycji urlopowych jest warta tyle, co wyjazd do Turcji czy Chorwacji. A co z naszymi władzami miasta…?Rozpoczynają się wakacje, polityczne także, nawet nasi prezydenci i posłowie nie myślą już o pracy, a o zasłużonym po stokroć urlopie. Przed wyborami najlepiej stawiać na wypoczynek w Polsce, choć nie ma tu żadnych półśrodków – jak leje to cały tydzień, jak grzeje to też na całego. Z wypowiedzi lokalnych polityków pobrzmiewa nuta – wypoczywać jak najdalej od polityki, od Częstochowy i od urzędu miasta. Nasi gracze polityczni najbardziej cenią sobie na wakacjach prywatność.Wiceprezydent nie urlopuje – pilnuje chińczykówWiemy, gdzie spędzać będą wakacje prezydent Komorowski (Mazury), premier Tusk (nigdzie. Żona Małgorzata samotnie podróżuje po świecie – ostatnio w Ameryce Południowej) i ministrowie (Sławomir Nowak – grecka wyspa Kos), a nie wiemy natomiast, gdzie nasze lokalne władze. Większość VIP-ów częstochowskich nie chce zdradzać miejsca swoich letnich wojaży. Ktoś zapyta, co to za tajemnice? Nic w tym dziwnego. W dobie lokalnej mizerii przyznać się do wysp kanaryjskich to co najmniej tak, jak spożywać alkohol w czasach prohibicji. Dlatego nasze władze nie przyznają się do tego, że … jada i piją.Prezydent Częstochowy Krzysztof Matyjaszczyk właśnie odpoczywa na dwutygodniowym urlopie. Po powrocie szefa na dwa tygodnie wyjeżdża zastępca prezydenta Przemysław Koperski. Tylko jeden tydzień odpoczynku wakacyjnego planuje zastępca Jarosław Marszałek. Na posterunku pozostaje ostatni vice Mirosław Soborak, któremu pozostało pilnować chińczyków. Z urlopu wypoczynkowego przypadnie mu skorzystać po wakacjach.Po zaledwie 7 miesiącach pracy nasi prezydenci odpoczywają skrycie. Poseł na wakacje…Nie lubimy naszych parlamentarzystów, w każdym razie nie aż tak, by pojechać z nimi na upragnione wakacje.Wyniki

Pierwsza generacja Focusa wyznaczyła nowe standardy w klasie kompakt, szczególnie w dziedzinie prowadzenia i radości z jazdy. Druga, choć ciężko w to uwierzyć była jeszcze lepsza. Czy najnowsza trzecia generacja bestsellera Forda spełni wysokie oczekiwania? Odpowiedź w jedynym regionalnym teście premiery roku – nowego Forda Focusa. StylistykaNowy Focus zwraca uwagę na ulicy. Nie jest aż tak oryginalny i innowacyjny jak pierwsza generacja ani tak stonowany jak druga. Ewoluuje zgodnie ze stylem obranym kilka lat temu przez Forda, nazwanym Kinetic Design. Warto zaznaczyć, że dużą rolę w kształcie nowego dzieła koncernu odegrał tunel aerodynamiczny, w którym samochód spędził niemal 1000 godzin zyskując niezwykle niski współczynnik oporu powietrza.Focus spodobał się mieszkańcom Częstochowy. Przechodnie zapytani o wygląd pojazdu wyrazili bardzo pozytywne opinie, choć duża w tym zasługa lakieru Candy Red. Dostępny za dopłatą specjalny kolor wygląda świetnie na samochodzie i idealnie współgra z bryłą auta.WnętrzePrawdziwa rewolucja zaszła we wnętrzu nowego Forda. Jakością materiałów Focus wydaje się rywalizować z segmentem premium. Plastiki są przyjemne w dotyku, świetnie spasowane i odporne na uszkodzenia. Deska rozdzielcza jest bardzo przejrzysta, a zegary z delikatnym podświetleniem nie męczą wzroku podczas jazdy w nocy. Konsola środkowa ma bardzo dużo przycisków, do których przyzwyczajenie może zająć sporo czasu, jednak te najważniejsze są pod ręką. Bardzo duży plus Ford zdobywa za w pełni polskie menu, zarówno komputera pokładowego jak i nawigacji. To dopiero drugi z testowanych producentów, który zainwestował w tłumaczenie.Fotele z przodu są bardzo wygodne, ze świetnym trzymaniem bocznym. Dodatkowo duży zakres regulacji pozwoli każdemu zająć idealną pozycję za kierownicą. Pasażerowie tylnej kanapy również nie mogą narzekać. Spokojnie przewieziemy osoby o wzroście dwóch metrów, a do bagażnika spakujemy się na dłuższe wakacje. Z powodu spełnienia wysokich norm bezpieczeństwa i zamontowaniu masywnych słupków widoczność jest ograniczona, szczególnie do tyłu, tu jednak pomagają duże lusterka boczne oraz wszechobecne czujniki parkowania.  Silnik/SpalanieNowego Focusa możemy wybrać z jednym z dziesięciu silników. Pięć benzynowych jednostek ma pojemność 1.6 litra oraz moce od 105 do 182 koni mechanicznych. Dwa najmocniejsze silniki należą do nowoczesnej serii EcoBoost i są wspomagane przez turbosprężarkę. Gamę diesli otwierają jednostki 1.6 o mocach 95 lub 115 KM, a zamykają dwulitrowe silniki w wersjach 115, 140 bądź 163 KM.Testowany egzemplarz napędzała benzynowa jednostka 1.6 o mocy 150 koni mechanicznych. Focus przyśpiesza więcej niż sprawnie, już od 1 600 obr/min. To od tej wartości uzyskujemy dostęp do całego momentu obrotowego wynoszącego 240 Nm. Dzięki temu przy prędkości rzędu 60-70 km/h można spokojnie zapiąć szósty bieg. W każdej chwili mamy możliwość zdecydowanie przyśpieszyć, więc z wyprzedzaniem nie ma najmniejszych problemów. Trzeba przyznać, że wraz z wprowadzeniem do sprzedaży silników linii EcoBoost Ford wreszcie może pochwalić się nowoczesnymi jednostkami benzynowymi, które potrzebują niewiele paliwa i zapewniają świetną dynamikę. Do przeniesienia napędu służy sześciobiegowa skrzynia manualna. Przekładnia działa sprawnie, a szybkie zmiany nie są jej straszne. Biegi wchodzą pewnie, z delikatnym oporem upewniającym, że lewarek znajduje się w miejscu, w którym chcieliśmy. Dwulitrowe diesle są dodatkowo dostępne z automatyczną, dwusprzęgłową skrzynią PowerShift.Spalanie podczas testu wyniosło niewiele ponad dziewięć litrów co jest świetnym wynikiem biorąc pod uwagę okoliczności, czyli wyłączony system Auto-Start-Stop, cykl miejski oraz przede wszystkim bardzo nieekonomiczną i dynamiczną jazdę.  Układ kierowniczy/ZawieszeniePorównywanie zawieszenia i układu kierowniczego nowego Focusa z jakimkolwiek innym pojazdem wypada jak pojedynek liczydła z kalkulatorem. Kolejna generacja hitu Forda znów w tej dziedzinie deklasuje konkurencję. Przyczepność jest nieprawdopodobna, w każdej chwili i każdych warunkach Focus jedzie dokładnie tam gdzie życzy sobie tego kierowca. Układ kierowniczy pracuje bardzo precyzyjnie, daje świetne wyczucie tego co dzieje się z kołami, a siła wspomagania jest dostosowywana do prędkości pojazdu. Całość tworzy zestaw idealny do zabawy za kierownicą, podczas jazdy nowym Focusem uśmiech nie ma prawa zniknąć z twarzy kierowcy. Przestaje się liczyć jak on wygląda, jakie ma wnętrze czy wyposażenie dodatkowe, ważne są tylko kolejne zakręty. Każdy z nich, zupełnie bezstresowo, przejedziemy znacznie sprawniej niż dotychczas i szybciej od pozostałych użytkowników drogi. Najbardziej niezwykłe  jest to że nowy Focus wcale nie jest twardy, wręcz przeciwnie, zawieszenie ma bardzo miękką charakterystykę i świetnie radzi sobie ze stanem dróg naszego regionu.Ford sam sobie wysoko zawiesił poprzeczkę poprzednimi generacjami, ale poziom czystej przyjemności z prowadzenia osiągnięty w tym modelu będzie bardzo ciężko poprawić. Jednak to problem inżynierów pracujących nad kolejną wersją, mam pozostaje się cieszyć z możliwości posiadania najlepiej prowadzącego się kompaktu w historii, który zwykły i nudny dojazd do pracy uczyni rozrywką.Podsumowanie/CenaFocus w testowanej wersji Titanium, z niemal wszystkimi możliwymi dodatkami i mocną jednostką benzynową to wydatek około dziewięćdziesięciu tysięcy złotych. Jednak aby cieszyć się jazdą nowym Fordem wystarczy 61 tysięcy, a za dobrze wyposażony egzemplarz zapłacimy 68 500 złotych.Nowy Focus zapuszcza się w rejony niedostępne do tej pory, dla segmentu C. Wystarczy spojrzeć na ilość systemów, które można w nim zamontować. Zabawnie wypada próba wyliczenia choćby większości z nich, mamy do dyspozycji między innymi ABS, EBD, TA, EBA, ACS, DDS, ACC, ASLD, HSA, TSA, SAPP, BLIS, LKA, ASS i kilkanaście innych. Ford zdecydowanie postawił na nowoczesność, a wiele z wymienionych systemów debiutuje w pojazdach koncernu. Warto tu wspomnieć o ACS, który przy niewielkich prędkościach, gdy wykryje przeszkodę sam zahamuje samochód czy LKA wspomagający utrzymanie pojazdu na pasie ruchu.Focus wydaje się mieć wszystkie karty w ręku, jest przestronny, praktyczny, nowoczesny, bezpieczny, komfortowy i stosunkowo tani. W dodatku posiada bezcennego asa w rękawie. O ile konkurencja może dogonić go w komforcie, jakości i innych wspomnianych cechach o tyle w dziedzinie radości z jazdy jest całe lata świetlne za Focusem. Patrząc z punktu widzenia potencjalnego kupca jedną informację szczególnie warto zapamiętać. Król dobrej zabawy za kierownicą powrócił, zajął należne mu miejsce na tronie i raczej nie opuści go aż do powstania kolejnej, czwartej generacji. Za użyczenie samochodu do testu Redakcja dziękuje firmie:Frank-Cars sp z o.o.42-200 Częstochowaul. Jagiellońska147/151tel. 34 365 05 75www.frank-cars.pl

MKS Myszków prawdopodobnie nie wystąpi w III lidze w tym roku z powodów finansowych. Takie same problemy ma czwartoligowy Włodar Częstochowa. Jedynie Skra Wadrox trzyma się nieźle, choć w tym roku jeszcze nie wydała złotówki na wzmocnienie kadry. Po tym jak finansowy kryzys dotknął Raków, a w maju Victoria zaprezentowała niejasną i zaskakującą sytuację w zarządzie klubu, kłopoty dotknęły teraz myszkowski KS. W tym tygodniu klub wydał oświadczenie mówiące o tym, iż klub nie przystąpi do rozgrywek o mistrzostwo III ligi. Jak zapewnia zarząd powodem tak dramatycznej decyzji jest ograniczenie dotacji od miasta dla klubu o prawie 60 proc. w porównaniu z zeszłym rokiem. Nie bez znaczenia jest także odejście kilku sponsorów, którzy pomimo awansu do III ligi w zeszłym roku, wycofali się z finansowania klubu. Pomimo starań włodarzy MKS-u, na pozyskanie wsparcia ze stron nowych firm, budżet nie jest wystarczający by utrzymać drużynę wyżej niż na poziomie klasy „A”. Szanse na ratowanie klubu z Myszkowa jeszcze są. W środę 6. lipca odbyło się spotkanie w sali sesyjnej tamtejszego urzędu miasta, na którym zapadały decyzje dotyczące klubu. W rzeczywistości oświadczenie jakie zarząd opublikował w lokalnych mediach, jest dramatycznym apelem. Jeśli na to wołanie o pomoc, zareagują prywatni inwestorzy, a może nawet sam burmistrz, MKS-owi uda się zebrać wystarczające środki na utrzymanie w III lidze. Jeśli czarny scenariusz o bankructwie się spełni, będzie to ogromna klęska myszkowskiego sportu. Na rozpadzie drużyny mogłyby jednak skorzystać inne kluby, takie jak Skra Wadrox Częstochowa. Nie jest tajemnicą, że częstochowski klub musi sprowadzić w letniej przerwie napastnika. Mógłby to być zawodnik właśnie z MKS-u, Piotr Prusko. Król strzelców III ligi opolsko-śląskiej zdobył 22 bramki w minionym sezonie. Skra po sprzedaży najlepszego strzelca własnej drużyny (Jacek Rokosa na rok do Rakowa)  będzie szukała bramkostrzelnego napastnika, jakim jest Prusko. Zarówno piłkarz jak i klub z ul. Powstańców na razie uciszają spekulacje na temat takiego transferu. Podpisano za to umowę pomiędzy Skrą a Rakowem. Na jej mocy dwóch napastników Skry zostanie wypożyczonych na rok do czerwono-niebieskich. Pierwszy z nich to Jacek Rokosa, zdobywca 18 goli w minionym sezonie. Drugi to Dawid Nabiałek, który swoich sił w Rakowie próbował już w sezonie 2009/2010. Po roku treningów w Skrze, Nabiałek znów wraca na ul. Limanowskiego grać II lidze. To nie koniec „wyprzedaży” w Skrze. Umowy z klubem nie przedłużył obrońca Michał Zioło, który szuka klubu. Z wypożyczenia do Zagłębia Sosnowiec wraca Arkadiusz Mróz. Jedynym wzmocnieniem Skry Wadrox jest definitywny transfer Patryka Nogala. Obrońca przez ostatni rok reprezentował „Skrzaków”, przebywając na wypożyczeniu z Rakowa. Od teraz jest już wyłącznie piłkarzem Skry (wymiana za Rokosę i Nabiałka). Klub z ul. Powstańców przyzwyczaił nas w poprzednich sezonach do kosztownych zakupów. Jak na razie, jest wręcz przeciwnie. Prawdopodobnie 6 zawodników pożegna się ze Skrą, a tylko jeden wspomoże kadrę trenera Wosia. To znak, że zarząd klubu szykuje zakupy pod koniec okienka transferowego albo – praktycznie – rezygnuje z walki w tym roku o awans. Jak zapewniają działacze Skry, o rezygnacji nie ma mowy, ambicją jest pierwsze miejsce w lidze. O transfery są spokojni i zapewniają, że właściwe postacie zostaną sprowadzone.Gdzieś z boku tych transferowych zawirowań jest Włodar Częstochowa. Po odejściu prezesa Wiesława Włodarczyka, coraz częściej mówi się, że klub nie zgłosi seniorów do tegorocznych rozgrywek. Podobnie jak MKS Myszków z powodów finansowych. Zawodnicy podobno szukają klubów, w których będą mogli grać od sierpnia. Nie przedłużono umowy z trenerem Lewandowskim, autorem dobrego 3 miejsca w minionym sezonie. Oficjalnych informacji na razie nie ma. Nowy Prezes Edward Flis przebywa na urlopie.