W ostatnim czasie o pośle ziemi częstochowskiej Zdzisławie Wolskim (Lewica) zrobiło się głośno w mediach krajowych za sprawą programów publicystycznych w telewizji publicznej, w których Wolski uczestniczył. Słowa posła odbiły się szerokim echem na portalu społecznościowym Akcji Katolickiej Archidiecezji Częstochowskiej oraz u jednej z radnych Częstochowy. „W kontekście gwałtów dokonywanych przez nielegalnych migrantów” – czytamy na twitterze Akcji Katolickiej – „poseł Wolski twierdzi wprost, że: „Głównie to nasi Polacy gwałcą kobiety. I oby tak zostało”. Częstochowski parlamentarzysta ostro protestuje przed insynuacjami o rzekomym popieraniu przez niego gwałtów na kobietach. „Wybrali tylko fragmencik mojej wypowiedzi wyrwany z kontekstu. Po prostu pominęli źródło, główny wątek mojej opinii w tej sprawie.”

Wraz z początkiem roku szkolnego wszyscy 4-klasiści, bezpłatnie – już otrzymali bądź za chwilę otrzymają, nowe laptopy. Program, który miał być wielkim sukcesem, sprawia niemało kłopotów części gmin w Polsce, w tym podczęstochowskim. A rzecz dotyczy nałożenia się w czasie dwóch programów rządowych, które mają wspólny mianownik – przekazanie uczniom nowego sprzętu komputerowego. Obecnie wszedł w życie program „Laptop dla 4-klasisty”, a zaledwie kilka miesięcy temu zakończył się program „Granty PPGR”. Problem polega na tym, że dziecko, które dostało laptop z wcześniejszego programu musi go zwrócić, jeśli chce otrzymać nowocześniejszy sprzęt z nowego programu. I tu pojawia się cała seria pytań do Ministerstwa Cyfryzacji od samorządów, które nie wiedzą, co zrobić ze zwróconymi przez dzieci laptopami. W jaki sposób gmina ma przyjmować od dzieci / rodziców zwracany sprzęt informatyczny, zakupiony ze środków publicznych w ramach programu „Granty PPGR”?  Czy gmina odbierając dziecku „stary” laptop nie narusza treści umowy, w której obie strony – gmina i dziecko (a w jego imieniu rodzice) – zobowiązały się do użytkowania sprzętu przez 2 najbliższe lata?  Czy sytuację można nazwać: zerwaniem umowy przez samorząd?   Informatyzacja dzieci z rodzin popegeerowskich Celem programu „Granty PPGR”, którego inicjatywa powstała jesienią 2021 roku było „wsparcie dzieci z rodzin popegeerowskich w zakresie dostępu do sprzętu komputerowego i internetu, wyeliminowanie ograniczeń związanych z nauką zdalną, a także zniwelowanie nierówności między gminami popegeerowskimi a resztą gmin”. Rząd przeznaczył na ten cel prawie 600 milionów złotych. W programie „Granty PPGR”, uczniom od „zerówki” szkolnej do ostatniej klasy szkoły średniej (liceum ogólnokształcące, technikum, zasadnicza szkoła zawodowa) rozdano bezpłatnie ponad 200 tysięcy sztuk sprzętu: komputery stacjonarne, tablety, laptopy. Informatyzacja 4-klasistów Wszyscy uczniowie klas IV publicznych i niepublicznych szkół podstawowych od września tego roku otrzymywać mają laptopy – na własność lub użyczenie, zależnie od decyzji rodziców / opiekunów prawnych dziecka w ramach programu „Laptop dla 4-klasisty”. Gwarantuje to Ustawa o wsparciu rozwoju kompetencji cyfrowych uczniów i nauczycieli. W sumie przekazanych zostanie prawie 400 tysięcy laptopów za kwotę ponad 1.100.000 złotych. Właścicielem laptopa nie jest jednak dziecko, lecz rodzic lub opiekun prawny. Mimo wszystko nie oznacza to dowolności w rozporządzaniu sprzętem – przez 5 lat nie można go oddać ani sprzedać. Jak wynika z projektu rozporządzenia, w umowie trzeba też zgodzić się na okazanie komputera na wezwanie. Zazębienie się dwóch programów Do kolizji prawnej dochodzi, gdy uczeń skorzystał z programu „Granty PPGR”, a teraz chciałby skorzystać również z programu „Laptop dla 4-klasisty”. Teoretycznie sprzęt, który dziecko dostało niedawno nie jest przestarzały, ale skoro można dostać nowocześniejszy, to wiele osób chce z takiego rozwiązania skorzystać. Ministerstwo Cyfryzacji wyjaśnia, że „uczeń będzie mógł posiadać tylko jednego laptopa zakupionego z programu finansowanego ze środków publicznych.” Innymi słowy, sprzęt kiedyś otrzymany podlega zwrotowi do miasta lub gminy. Jeżeli ktoś dostał komputer stacjonarny w ramach programu „Granty PPGR”, to oczywistym jest, że nie przyniesie komputera stacjonarnego do zwrotu, więc może go zatrzymać i jednocześnie ubiegać się o nowy laptop z programu „Laptop dla 4-klasisty”. Podobnie ma się sprawa z tabletem. Zasada zwrotu dotyczy wyłącznie laptopów. Góra sprzętu w gminie i co dalej? Urzędy gminne nie zostały poinstruowane przez Ministerstwo Cyfryzacji w kwestii odbioru i późniejszego wykorzystania zwróconych laptopów. Wiadomo, że przekazany z powrotem przez dziecko sprzęt nie może służyć szkole, bo jak czytamy w regulaminie programu „Granty PPGR”: „Odbiorcą laptopa może być jedynie osoba fizyczna”.  Gminy pytają też, w jaki sposób i w jakim trybie mają przyjmować zwracany przez uczniów sprzęt informatyczny?  W jaki sposób mają laptopy zagospodarować, czyli co z nimi dalej zrobić?  W jaki sposób mają się zabezpieczyć, by nie być posądzonym o niedotrzymanie warunków podpisanej w programie „Granty PPGR” umowy, której trwałość obowiązuje 2 lata? Tygodnik 7 dni sprawdził, jak z sytuacją zwrotu laptopów z programu „Granty PPGR”, radzą sobie gminy subregionu częstochowskiego.  Gmina Janów – wójt Edward Moskalik – Jak gmina radzi sobie z wydawaniem nowych laptopów i odbieraniem „starych” wydawanych w ramach programu „Wsparcie dzieci z rodzin pegeerowskich w rozwoju cyfrowym – Granty PPGR”? – Na razie jakoś sobie radzimy, ale za wiele w temacie się nie zadziało. – Co to dokładnie znaczy? Według ustawy z lipca tego roku, jeśli ktoś chce nowy laptop, to musi oddać poprzedni. Przyjmujecie je? – Musimy, a jakie mamy wyjście? – A na jakiej podstawie prawnej je przyjmujcie? – Tego jeszcze nie wiem. Skoro są takie wytyczne, to co mamy zrobić. – Co dalej z tymi zebranymi laptopami wójt zrobi? – Będę je trzymał do ostatniego świata i jeden dzień dłużej. Nie wiem jeszcze, trudno mi teraz powiedzieć. To się cały czas dzieje, jest w trakcie. Dlatego będziemy je trzymali w urzędzie. Będą do dyspozycji kogoś, kto zadecyduje o tym, co z nimi dalej zrobić, bo ktoś przecież na nie pieniądze dał. Gmina Konopiska – wójt Jerzy Żurek – Czy do gminy trafiają zwroty poprzednio wydanego sprzętu w ramach Programu „Wsparcie dzieci z rodzin pegeerowskich w rozwoju cyfrowym – Granty PPGR”? Czy są jakieś problemy z tym związane? – Nic takiego do mnie nie dotarło. Na razie bez zrzutu. – A do dalej z zebranymi przez gminę laptopami się dzieje?  – Mam pracownika, który się tym zajmuje. Podejrzewam, że trzeba poczyścić im dyski. Zawsze jest jakieś zapotrzebowanie na laptopy przez dzieciaki. Mieliśmy na przykład dzieci z Ukrainy, które tego sprzętu potrzebowały, ale są też dzieci z biedniejszych rodzin, gdzie się nie przelewa, więc można im taki sprzęt dać. – Tylko że laptopy te były wydawane w konkretnym programie, gdzie była konkretna umowa, z konkretnym przeznaczeniem, warunkami itd… – Ale co pani chce, przecież ja nie znam wszystkich szczegółów… Gmina wchodzi w każdy możliwy program. Zawsze są określone zasady i moi pracownicy tego pilnują i stosujemy się do tego. Na pewno żaden laptop nie poszedł w złe ręce, czy w złej wierze. Być może one gdzieś są składowane. Dla mnie to są za drobne sprawy, ja jestem od spraw strategicznych gminy. Mam pracowników, którzy się takimi sprawami zajmują. Powiem tak, nie dotarły do mnie żadne sygnały, byśmy mieli z powodu odbioru starych i wydawania nowych laptopów jakieś problemy. Gmina Kłomnice – wójt Piotr Juszczyk – Nowe laptopy już rozdane? – Już rozdaliśmy

W pierwszy weekend września rozpoczęła się kolejna odsłona akcji „Stadiony bez barier”. To wspólna inicjatywa Polskiego Związku Piłki Nożnej, Ekstraklasy, Federacji Kibiców Niepełnosprawnych, organizacji zrzeszających kibiców oraz klubów uczestniczących w rozgrywkach PKO Bank Polski Ekstraklasy i Fortuna 1. Ligi. Głównym celem akcji jest promocja polskich stadionów, jako miejsc otwartych i bezpiecznych dla wszystkich kibiców, niezależnie od stanu zdrowia, ewentualnych dysfunkcji czy specjalnych potrzeb. – „Stadion bez barier” to wyjątkowa akcja mająca na celu pokazanie, że stadiony piłkarskie stoją otworem dla wszystkich kibiców, również tych, którzy muszą zmagać się z niepełnosprawnościami. Każdy z nas, bez wyjątku, powinien mieć możliwość bezpośredniego i bezpiecznego przeżywania sportowych emocji na stadionie, dlatego cieszę, że PZPN we współpracy z Federacją Kibiców Niepełnosprawnych oraz klubami Ekstraklasy i I Ligi, podjął inicjatywę popularyzującą sport wśród osób niepełnosprawnych. (…) Dziękuję wszystkim zaangażowanym w realizację projektu „Stadion bez barier” i zachęcam do wspólnego kibicowania. Razem tworzymy polski sport – mówi Kamil Bortniczuk, minister sportu i turystyki. Różnorodność fanów piłki nożnej znajduje odzwierciedlenie w rozwiązaniach infrastrukturalnych na polskich stadionach, takich jak dedykowane parkingi i wejścia, drogi dostępu, miejsca siedzące, toalety czy miejsca odpoczynku. Nie brakuje także usług specjalnych, w tym dostępności przewodnika dla widzów, transportu wózkami elektrycznymi, możliwości wypożyczenia wózków inwalidzkich czy komentarza audio na żywo. Setki wolontariuszy i pracowników stadionowych dbają o zapewnienie wsparcia kibicom potrzebującym pomocy, dostępne są także miejsca dla osób z różnymi potrzebami, w tym dla poruszających się na wózkach inwalidzkich oraz osób towarzyszących. – Sportowe emocje nie mają barier. Osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, niesłyszące, niewidome czy żyjące z innymi niepełnosprawnościami mogą w pełni cieszyć się wrażeniami z meczu. Poprzez akcję „Stadiony bez barier” chcemy pokazywać, że nasze obiekty sportowe i kluby są otwarte dla wszystkich, a także zachęcić jeszcze więcej kibiców z niepełnosprawnościami do uczestnictwa w piłkarskich spotkaniach ze stadionowych trybun – podkreślił Cezary Kulesza, prezes Polskiego Związku Piłki Nożnej. – Kluby od lat angażują się, by stadiony Ekstraklasy były dostępne dla wszystkich kibiców, także tych z różnymi niepełnosprawnościami. Wraz z rozwojem infrastruktury nasze stadiony są nie tylko coraz piękniejsze, ale też znikają z nich kolejne przeszkody techniczne, które przed laty mogły być wyzwaniem dla niektórych osób. Nowe obiekty od początku są projektowane tak, aby uwzględnić potrzeby wszystkich kibiców. Ale infrastruktura to nie wszystko, bo jest troska i praca klubów, by zapewnić fanom piłki nożnej jak najszerszy dostęp do meczów. By każdy, kto przychodzi na mecz, mógł doświadczyć tych unikalnych emocji płynących ze wspólnego kibicowania swojej drużynie z trybun. Jest to możliwe i ważne, byśmy wszyscy o tym głośno mówili – komentuje Marcin Animucki, prezes Ekstraklasy SA. – Niezmiernie cieszy fakt, że z roku na rok do akcji włącza się coraz więcej podmiotów. Jesteśmy dumni, że wydarzenie to zatacza coraz szersze kręgi i niweluje przede wszystkim bariery mentalne, te w naszych głowach. Nawet najlepiej przystosowany stadion pod kątem infrastrukturalnym (a pod tym kątem w Polsce jest już naprawdę dobrze) bez otwartości ludzi i dobrego klimatu wokół, nie zapełni się kibicami. Na stadionie jest miejsce dla każdego, niezależnie od stanu zdrowia, niepełnosprawności czy specjalnych potrzeb – dodaje Michał Fitas, prezes Federacji Kibiców Niepełnosprawnych. W tym roku w ramach akcji zostanie rozegranych 19 meczów na 19 obiektach. Spotkajmy się zatem na stadionie!

Miasto ogłosiło wynik rokowań dotyczących sprzedaży tzw. Domu Księcia, które odbyły się po kilku przetargach zakończonych niepowodzeniem. Nabywcą ma być osoba fizyczna i jak wynika z Biuletynu Informacji Publicznej jest nim Artur Szlufik. Cena wywoławcza wynosiła 5 milionów złotych, a nowy właściciel zapłaci za nieruchomość 5.100.000 złotych. To i tak o ponad połowę mniej niż miasto chciało podczas pierwszego, nieudanego przetargi – 10.339.282,68 złotych. Miasto zapraszało do rokowań od lipca, po tym, jak w kolejnych przetargach na sprzedaż działek, na których stoi Dom Księcia (wraz z otoczeniem) nie udało się wyłonić nabywcy. Rokowania to tryb przewidziany w ustawie o gospodarce nieruchomościami w przypadku niepowodzenia przetargów nieograniczonych. W przypadku Domu Księcia odbyły się one 15 września, a ogłoszenie dotyczące ich wyniku zostało opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej Miasta Częstochowy 25 września. Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami i rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości, informacja dotycząca wyniku rokowań zostaje podana do publicznej wiadomości po upłynięciu terminu na ewentualne odwołania. Do negocjacji – po wcześniejszym wpłaceniu wadium w wysokości 1 miliona złotych – zgłosiła się jedna osoba fizyczna, z którą podpisano protokół z rokowań dotyczący sprzedaży nieruchomości. Zgodnie z informacją zapraszającą do rokowań akt notarialny kupna-sprzedaży ma zostać zawarty do 15 grudnia 2023 roku. Płatność I raty w wysokości 3.500.070 złotych musi nastąpić przed zawarciem aktu notarialnego, a druga rata powinna zostać uregulowana na rzecz miasta do 29 września 2024 roku.. Dom Księcia położony jest blisko ścisłego centrum miasta, w sąsiedztwie dworców autobusowego i kolejowego. Budynek stoi na działce pomiędzy aleją Wolności, ul. Jana III Sobieskiego i ul. Boya-Żeleńskiego. Całkowita powierzchnia użytkowa Domu Księcia wynosi 10,2 tys. m2, a kubatura – 55.242 m3. Zgodnie ze „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Częstochowy”, budynek leży w strefie zabudowy usługowo-mieszkaniowej i wraz z otoczeniem posiada dostęp do pełnego uzbrojenia miejskiego. Od kilku lat jest wyłączony z użytkowania i znajdował się w ofercie inwestycyjnej miasta, które przeprowadziło kilka postępowań przetargowych na jego sprzedaż.