Tylko w Tygodniku Regionalnym 7 dni mieszkańcy naszego miasta mogą zapoznać się informacjami o postępującym zubożeniu kulturalnym Częstochowy, zlikwidowaniu zabytkowych, historycznych obiektów przemysłowych, w tym muzeum zapałek, będące na Szlaku Zabytków Techniki województwa śląskiego. Nie ma już zabytkowego Browaru, starej elektrowni, zabytkowego muru jurajskiego przy ul. J. Piłsudskiego, sprzedano za bezcen zaniedbany Dom Księcia itp. Czy jeszcze mamy coś do likwidacji z zabytków, nie licząc Muzeum Częstochowskiego i Muzeum Górnictwa Rud Żelaza?  Ale za to mamy, co tydzień reportaże o panu prezydencie Częstochowy, przyznającego nagrody okolicznościowe, spotykającego się z dziećmi itp.  Niezbyt komfortowo czułem się, gdy spacerowałem z gośćmi z Nysy po tzw. Promenadzie Niemena. Zwrócili mi uwagę, że ten obiekt praktycznie jest zrujnowany, nie ma pomysłu jak go zrewitalizować. Wielokrotnie byłem w Nysie, można zachwycać się gospodarnością władz tego w sumie małego, 44-tysięcznego miasta, dbaniem o zabytki, wydawanymi informatorami i przewodnikami o mieście. A my co mamy? Jak za prezydenta Tadeusza Wrony zaczęto wydawać płachty stanowiące przewodniki po mieście, tak jest do tej pory.  Powołam się jeszcze raz na władze Nysy. Potrafią wydawać przewodniki wielojęzyczne o tym mieście, ale w Częstochowie podobno byłby to wysoki koszt. O takie przewodniki po moim mieście pytają się moi znajomi z kraju i zza granicy, a mamy od tego tzw. Częstochowską Organizację Turystyczną, która w swych działaniach eksponuje autobus piętrowy, organizowanie jarmarków świątecznych itp. Gdy pytają się mnie osoby z innych województw, gdzie mieszkam, mówię, że w dużej wiosce /w siole/. Warto też pojechać, według mnie, na nauki nawet do Nysy, a nie tak daleko, bo do Chin.  Czy coś się zmieni w Częstochowie po wyborach samorządowych? Chyba tylko zmniejszy się ilość radnych. Z poważaniem, Czytelnik”. red.

Można już zaszczepić się zaktualizowaną szczepionką Nuvaxovid, przeciwko nowemu panującemu obecnie podwariantowi koronawirusa – XBB.1.5., zwanego też Krakenem. Wirus ten – podobnie jak poprzednie mutacje – jest odpowiedzialny za wywoływanie choroby COVID-19. Każdy z nas ma już wystawione skierowanie na szczepienie, które może znaleźć na internetowym koncie pacjenta. Niestety koronawirus znów atakuje. Środowisko lekarskie mówi wręcz o kolejnej covidowej fali. Szacuje się, że zakażeń może być nawet ok. 100 tys. dziennie, a to dlatego, że Kraken jest wyjątkowo zaraźliwy, a nasza odporność poszczepienna spada z czasem. By skutecznie uchronić się przed zakażeniem i potem ciężkim zachorowaniem, konieczne jest zaszczepienie się nową szczepionką Nuvaxovid. Szczepionkę Nuvaxovid może przyjąć osoba, która ukończyła 12 lat i: * wcześniej nie szczepiła się przeciw COVID-19, * szczepiła się przeciw COVID-19, ale od ostatniego szczepienia upłynęło co najmniej 6 miesięcy.Szczepionkę Nuvaxovid (firmy Novavax) można więc przyjąć w ramach podstawowego szczepienia albo jako dawkę przypominającą. Osoby, które jeszcze nie szczepiły się przeciw COVID-19, powinny przyjąć 2 dawki szczepionki w odstępie 3 tygodni. Ministerstwo Zdrowia zaleca przyjęcie szczepionki Nuvaxovid jako kolejnej dawki przypominającej osobom z tzw. grup ryzyka: * w wieku powyżej 60 lat, * w wieku powyżej 12 lat z niedoborami odporności lub chorobami współistniejącymi zwiększającymi ryzyko ciężkiego przebiegu COVID-19, * pracownikom ochrony zdrowia, którzy mają bezpośredni kontakt z pacjentem lub materiałem zakaźnym. Pacjenci mogą zapisać się na szczepienie: * za pośrednictwem Internetowego Konta Pacjenta, * w placówce POZ lub w aptece, * przez e-Rejestrację na stronie pacjent.gov.pl Szczepienia są dobrowolne i bezpłatne. red.

* Oczekiwania osób niepełnosprawnych ruchowo wobec rządu i władz lokalnych* Starzejemy się i rośnie liczna osób z niepełnosprawnością* Rodzic niepełnosprawnego skromnym Super Bohaterem Oczekiwania osób niepełnosprawnych ruchowo wobec rządu i władz lokalnych Wybory wyborami, jednak ile trzeba zmienić w umysłach władzy, aby osoby z niepełnosprawnością ruchową mogły opuścić mieszkanie? Trudna wiedza? Może władza udaje, że nie wie, a może wiedzą, tylko ich to nie dotyczy? Może tylko udają – na pokaz – swoją troskę?„WŁADZO, oto kilka wypowiedzi z Facebooka, z jakimi problemami żyją osoby z niepełnosprawnością ruchową, które możecie zmienić: * Ola: Chcę równego dostępu do zatrudnienia bez pułapki zarobkowej i komunikacji miejskiej, gdzie będzie ktoś pomagał w wejściu i wyjściu z autokaru i nie będzie z tego robił łaskę. * Maria: Niestety panuje podejście, że jesteśmy obciążeniem dla budżetu.  * Kasia: Asystent Osobisty osoby niepełnosprawnej przez cały rok, a nie tylko przez 5 miesięcy. * Kasia: Dużo niższe krawężniki, więcej podjazdów i surowe kary dla parkujących dla miejscach dla niepełnosprawnych bez uprawnień. * Paweł: Po co mieć do nich jakiekolwiek oczekiwania, jak i tak z tym nic nie zrobią… umiesz liczyć licz na siebie… * Andrzej: Ja od rządu i władzy nic nie oczekuje! Oni wszyscy, wszystko obiecują przed wyborami, co oni nie zrobią dla niepełnosprawnych. Byle oddać na nich głos. A później mają nas daleko w poważaniu! Banda kłamców, złodziei i zdrajców!!! * Artur: Windy w blokach ze zjazdem do wyjazdów z klatki. Koperty z karami co najmniej takim, jak zastawanie miejsca ładowania pojazdu elektrycznego. Co 20 miejsce to koperta wymiarowa, ale taka, która pozwala na wejście na chodnik, a nie obłożne wysokimi krawężnikami. I nie pomijanie w akcjach typu bilety dla seniorów lub z kartą dużej rodziny. Dodam jeszcze bezwzględny wymóg zatrudniania w spółkach, agencjach czy urzędach 5% osób z niepełnosprawnościami. * Joanna: Na każdym dworcu PKP windy i asysta – niestety teraz w większości albo nie działa winda, albo brak asysty OzN, bo pisze tymczasowo wstrzymana. Sama miałam nieciekawą sytuację i to w Rzeszowie: jest 1 winda na każdy peron (peronów jest 2), nie działała i zostały schody, a asysty brak. Gdyby nie pomoc dwóch sprawnych chłopaków, pewnie nie wydostałabym się na dany peron i spóźniła na pociąg  * Piotr: Ja mam niewielkie potrzeby… By każdy obiekt, a zwłaszcza urzędy i budynki mieszkalne były automatycznie dostosowywane do publicznego użytku. By osoba na wózku mogła samodzielnie i bez problemu wydostać się z domu i pojechać choćby do urzędu coś załatwić. I by zajmował się tym urząd, a nie niepełnosprawny, który musi samodzielnie wszystko załatwiać i jeszcze do tego dopłacać. Tak jak jest w cywilizowanych krajach. * Jarosław: Niech oni nic już nie robią, tylko oddadzą pieniądze, które nam ukradli, a my już sobie załatwimy poprawę dostępności. * Anonim: Powstają różne zespoły, które nic nie mogą, w jednym nawet pracowałam, ponad pół roku. A moja, dokładnie przemyślana, logiczna sugestia i tak nie została zrealizowana, jak należy. * Aneta: Żeby godnie żyć, żeby nas traktowali jak wszystkich obywateli, jak podwyższają 500+ to wszystkim nawet tym dorosłym niepełnosprawnym, i więcej darmowych rehabilitacji, a nie żebyśmy musieli zbierać kasę i jechać do prywatnych ośrodków. * Adam: Po pierwsze – dofinansowanie do rynku pracy, żeby osoba, która czuje się aktywna, wyszła z domu i nie oglądała ciągle czterech ścian. Po drugie – znieść limit zarobkowy i podatek zarobkowy, jak mają osoby do 25-roku życia. Po trzecie – darmowe leki i sprzęt medyczny. Po czwarte – pomoc opiekunom, którzy są 24 godziny na dobę. Po piąte – większa pomoc takim fundacją jak FAR, która od podstaw uczy niepełnosprawnego jazdy na wózku, przesiadania, cewnikowania czy pomocy psychicznej. Po szóste – zniesienie barier architektonicznych. Po siódme – dofinansowanie zakupu używanych samochodów, na które będzie stać niepełnosprawnych np. takich, co są na samej rencie socjalnej, która ledwo starcza na życie. * Paweł: 1 Muszą zmienić przepisy z przyznawaniem rent na stałe, jeśli lekarz nie widzi poprawy. To, po co nas męczą co dwa, trzy lata. I jeszcze jedna sprawa – lepsza dostępność do specjalisty i rehabilitacja. Z pozdrowieniami dla rządzących Niepełnosprawni.” *** Starzejemy się i rośnie liczna osób z niepełnosprawnością Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań 2021 wskazał, że starzejemy się i rośnie liczba osób z niepełnosprawnością. W porównaniu z 2011 rokiem w województwie śląskim najwyższy wzrost liczby ludności zanotowano wśród osób najstarszych, w wieku 90 lat i więcej – o 118,1% oraz w grupie wieku 65-69 lat – o 56,6%. Natomiast największy ubytek ludności wystąpił w grupie wieku 20-24 lata – o 38,5% oraz w przedziale 25-29 lat – o 35,3%. Porównanie wyników spisów z 2011 i 2021 roku wskazuje na szybki proces starzenia się ludności w województwie śląskim. W 2021 roku odsetek osób w wieku 65 lat i więcej był wyższy niż 20% w 45 gminach (według NSP 2011 w żadnej gminie ten wskaźnik nie przekroczył 20%). Gminą z najwyższym udziałem osób w wieku 65 lat i więcej był Sosnowiec (24,0%), natomiast z najniższym była Miedźna (10,3%). Według wstępnych danych Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań 2021 liczba niepełnosprawnych wyniosła ponad 612 tysięcy osób i stanowiła 13,9% ogółu ludności województwa śląskiego (w NSP 2011: 552 tysiące i 11,9%). W województwie co siódmy mieszkaniec był osobą niepełnosprawną, podobnie jak w kraju.  Osoby niepełnosprawne prawnie w 2021 roku stanowiły 61,5% ogólnej zbiorowości niepełnosprawnych, natomiast niepełnosprawne biologiczne 38,5%. Kobiety przeważały zarówno wśród niepełnosprawnych prawnie (51,3%), jak i biologicznie (61,0%). Według danych z 2011 wśród niepełnosprawnych prawnie przeważali mężczyźni (50,8% wobec 49,2% kobiet). W 2021 roku liczba niepełnosprawnych na 1.000 mieszkańców w województwie śląskim wyniosła 139 osób i była niższa niż w kraju (143 osoby). Grupa osób z niepełnosprawnościami to niezwykle zróżnicowana społeczność, która wydaje się, że mimo swej liczebności jest całkowicie niezauważalna, jeśli chodzi o potencjał we wspólnocie, jaki można wykorzystać w życiu społecznym.   Pokazuje to przykład złamania stereotypów w stosunku do seniorów, gdzie już dawano, odszedł schemat seniora, który na emeryturze już tylko nadaje się do godnego starzenia. Coraz większe zaangażowanie w życie społeczne, kulturalne i intelektualne seniorów wskazało, że potencjał tej grupy w różne inicjatywy podparte ich doświadczeniem, wiedzą i kompetencją jest nieocenione pod względem wsparcia i inicjowania wielu projektów. Podobny potencjał niewykorzystany jest w osobach z niepełnosprawnościami,

Stało się. Dożyłem, doczekałem. Po świętach Bożego Narodzenia budzik mnie nie wyrwie z błogości lenistwa. Zacznę nowy etap swojego życia. Będę emerytem. Człowiek musi doświadczać różnych stanów bytu. Dotychczas, jak długo pamięcią wstecz sięgam, była to, wymuszona zewnętrznymi naciskami, przymusowa aktywność. Trzeba było chodzić do szkoły, trzeba było pracować, by na chleb zarobić, trzeba było to, albo tamto… Ktoś wciąż ode mnie czegoś oczekiwał, albo wręcz na mnie coś wymuszał. Nie narzekam, każde doświadczenie bywa dobre i potrzebne… Choć z tą potrzebnością nie przesadzajmy. Zwłaszcza jako emeryt muszę przyjąć z pokorą, że zdecydowana większość posiadanego kapitału wiedzy i doświadczeń, nie jest już nikomu potrzebna. Ci którzy rządzą, uważają się za kompletnie mądrych na mocy demokratycznego wyboru, a ci, którzy nie mają aspiracji rządzenia, nie potrzebują rad, bo i tak nic nie mogą. Tu ujawnia się wyższość praktycznej empiryki. Gdybym potrafił naprawić kran, zelować buty, ugotować barszcz, to moja użyteczność emerycka byłaby przez społeczeństwo doceniana. Ale po co komuś ktoś, kto zna przeszłość, ale nie potrafi odgadywać przyszłości? Człowiek niepotrzebny jest nieważny. Nie oszukujmy się słowami programów senioralnych i tym podobnym bleblaniem politycznym. Pracując mamy poczucie sprawczości. Orałeś, siałeś, wyrosło, ludzie nacieszyli się efektem mojej pracy. Jako emeryt mogę już tylko cieszyć się owocami cudzego trudu, egzystować jako darmozjad. Czas powoli przyzwyczajać się do braku zewnętrznego przymusu. Dotychczas ten brak, skutkujący możliwością poleniuchowania, wiązał się z okresem świąt. A teraz te święta nieróbstwa mogą trwać w nieskończoność. A raczej, skończoność ich jest tak nieprzyjemną perspektywą, że lepiej o niej nie myśleć. Gdy siedziałem w więzieniu to pocieszająca była perspektywa wyjścia na wolność. Gdy pracowałem miałem w przewidywalności wolne weekendy i urlopy. Na co teraz mam czekać? Plany na przyszłość? Jeżeli czegoś nauczyło mnie życie, to niewiary w planowanie. Życie człowieka podobne jest do egzystencji listka na wietrze. Powiało, poleciałem… Plany mogłem sobie przeróżne robić, ale skuteczność ich realizacji była zawsze bardzo, bardzo ograniczona. W dodatku nasza kultura wymaga racjonalności, to jest uzasadniania tworzonych zamierzeń dobrem ogólnym. Mogę zatem zrobić sobie plan: wybiorę się do Ołomuńca. Ale nie jestem w stanie wymyślić racjonalnego uzasadnienia: co ludzkość zyska dzięki tej mojej podróży. Jako urzędnik samorządowy jestem już pracownikiem kompletnie wypalonym. Urząd już nie liczy na korzyści z mojej pracy, sam też nie mam satysfakcji z tego co robię, bądź nie robię. Dla takich wypaleńców wymyślono emerytury, więc odchodzę zanim mnie wykopią. Od ponad 40 lat karmię potencjalnych Czytelników swym słowem pisanym. To nadal będę robił, póki będę miał odbiorców… Po co? Nie wiem. Może z tego samego powodu, dla którego zamierzam udać się do Ołomuńca, zamiast wygodnie oglądać to miasto na ekranie telewizora. Można pogodzić się z byciem niepotrzebnym. Ale, żeby z tego powodu nie robić nic, to byłoby zbyt nudne. Jarosław Kapsa

Zakład Gospodarki Mieszkaniowej TBS rozpoczął akcję pomocy w drobnych naprawach. Ma być to pomoc dla seniorów powyżej 70. roku życia, mieszkających w lokalach zarządzanych przez ZGM TBS, którzy nie zalegają z płatnościami. Akcja potrwa do końca czerwca przyszłego roku. Jeśli senior nie jest w stanie samodzielnie dokonać drobnej naprawy domowej, może skorzystać z nieodpłatnej pomocy, gdy wartość naprawy nie przekracza 100 zł. Aby uzyskać pomoc w pracach naprawczych, trzeba skontaktować się z oddziałem eksploatacji miejskiej spółki. W jakich przypadkach można liczyć na fachowców z ZGM TBS? W regulaminie czytamy, że pomoc dotyczy: regulacji drzwi i okien; montażu bądź wymiany zamka lub klamki w drzwiach,; wymiany lub regulacji spłuczki i deski toaletowej; naprawy bądź wymiany przeciekających kranów w kuchni i łazience; udrożnienia odpływów, uszczelnianie syfonów w zlewozmywakach, wannach, umywalkach i brodzikach; wymiany żarówek; montażu lub wymiany gniazdek i wyłączników świateł i lamp; podłączenia pralki, zmywarki lub innych urządzeń AGD; naprawy lub wymiany zawiasów w drzwiczkach w szafach znajdujących się w lokalu; wymiany pokręteł baterii, słuchawek i węży prysznicowych. Akcja „Złota Rączka” nie obejmuje na przykład malowania ścian, remontów, składania mebli czy sprzątania. Prace naprawcze będą wykonywane w poniedziałki, środy, czwartki i piątki w godz. 7-15 oraz we wtorki w godz. 9-17.  – Taki program to odpowiedź na potrzeby naszych lokatorów. Coraz więcej osób starszych mieszka samotnie. Kiedy potrzebują pomocy, mogą liczyć tylko na siebie. Chcemy to zmienić, stąd pomysł „Złotej Rączki” – mówi Paweł Konieczny, prezes zarządu ZGM TBS w Częstochowie. red.