Józef Piłsudski zmarł 12 maja 1935 r. Żegnał go prezydent Mościcki słowami: „skażonych niewolą nauczył honoru bronić, wiarę we własne siły wskrzesać… Dał Polsce wolność, granice, moc i szacunek świata”. W dzień pogrzebu cała Polska, bez względu na sympatie polityczne, odczuwała żal osierocenia. Nie istnieje w naturze ideał. Największy mąż stanu także popełnia pomyłki, daje dobro, lecz czasem przynosi zło. Piłsudski „dał Polsce wolność..”, lecz dał także Berezę Kartuzką. Nie próbujmy powstaniem obozu koncentracyjnego obwiniać kogoś innego: premiera Kozłowskiego, kolejnych premierów i ministrów spraw wewnętrznych. To Piłsudski narzucił twardy kurs wobec opozycji, a tym samym akceptował brutalne rozwiązania. Po zabójstwie 15 czerwca 1934 ministra spraw wewnętrznych Bronisława Pierackiego, Piłsudski zaakceptował rozporządzenie premiera Leona Kozłowskiego, służące wprowadzaniu ładu i porządku poprzez m.in. umieszczanie w obozach odosobnienia osób zagrażających bezpieczeństwu publicznemu. Obóz w Berezie powstał 12 lipca 1934 r. Czy zasługuje na nazwę obozu koncentracyjnego? Trudne pytanie. Według standardowych pojęć z lat trzydziestych był on obozem koncentracyjnym. Taką bowiem nazwą określano umieszczanie bez wyroków sądowych grup osób, w celu ich odizolowania od otoczenia. Takie formy obozów koncentracyjnych stosowano m.in. w Stanach Zjednoczonych w czasie wojny secesyjnej i w Afryce Południowej w czasie wojny z Burami. W 1938 r. obozem koncentracyjnym nazwano ośrodek odosobnienia dla Żydów – uciekinierów z III Rzeszy, stworzony w Belgii (podobne powstały w tym samym czasie we Francji, Holandii i w Polsce w Zbąszyniu). Według tych standardów obóz koncentracyjny nie był obozem zagłady (jak Auschwitz- Birkenau), ani obozem pracy niewolniczej (jak sowiecki Gułag). Bereza nie stanowiła zatem w tamtych realiach rzeczy niedopuszczalnej w cywilizowanym państwie.  Jednak bez względu na odniesienia w naszej historii obóz na Polesiu jest i powinien być traktowany jako haniebna karta. Zerwano z tradycją, po raz pierwszy od XV w. władze państwa uznały, że mogą pozbawiać obywateli wolności bez wyroku sądu. Co gorsza, to pozbawienie wolności łączono ze świadomie wprowadzanymi formami udręczeń fizycznych i psychicznych wobec zatrzymanych. Warunki i sposób traktowania więźniów były nieporównywalnie gorsze niż w zwykłych więzieniach. Nie można jednak przejaskrawiać. W ciągu pięciu lat przez Berezę przeszło ok. 3 tys. osób, a liczba śmierci w sposób niewątpliwie związany z uwięzieniem szacowana była na 13 przypadków. Dla porównania: tylko w jednym komunistycznym, polskim obozie pracy w Mysłowicach, uwięziono w latach 1945-46 ponad 5 tys. osób, z tego zmarło 2 200. Wypada też zauważyć: obóz w Berezie był akceptowany przez większość polskiego społeczeństwa. Widziano w nim remedium na poważne zagrożenia bezpieczeństwa osobistego i publicznego. Mogę przyjąć, że gdybyśmy dziś mieli podobne zagrożenia, też byśmy zaakceptowali tamto rozwiązanie. Kto z nas czasem nie marzy, by rozwydrzonych chuliganów lub kiboli zamknąć do obozu i tak im dać w kość, by im się odechciało? Blisko 80 proc. osadzonych w Berezie  pochodziło z trzech grup politycznych. Największą stanowili komuniści, potem nacjonaliści ukraińscy i nacjonaliści polscy z ONR. Pozostałe 20 proc. tworzyło rozmaity zbiór: był tu  publicysta Stanisław Mackiewicz, byli kupcy żydowscy oskarżeni  o paskarstwo, byli socjaliści i ludowcy, a nawet podejrzani o korupcję urzędnicy sanacyjni. Ta rozmaitość odpowiadała społecznemu zapotrzebowaniu: nikt nie lubi łapówkarzy i paskarzy. Zwiększała także siłę prewencyjną obozu, świadcząc, że tu może trafić każdy. Dobrze zasłużony w historii Polski komisarz rządowy miasta Warszawy Stefan Starzyński na spotkaniu Związku Miast Polskich reagując na krytykę, odpowiedział: jak się ktoś moją Warszawą interesuje, to może Berezę poznać… Po tej wypowiedzi więcej krytycznych uwag i pytań stenogram spotkania nie odnotował. Wracając do tych głównych grup osadzonych. Komunistów przewinęło się przez obóz w Berezie ok 900; dla porównania: w czystce  przeprowadzonej przez Stalina, związanej z likwidacją KPP, na terenie ZSRR zamordowano 19 tys. polskich komunistów. Nacjonalistów ukraińskich przeszło przez Berezę ok 700, ponad 600 stanowili ONR-owcy. To szczególne wyróżnienie zawdzięczali  polscy nacjonaliści przyjętej formie działań. Bez względu na sympatie lub antypatie dla głoszonych poglądów żaden cywilizowany kraj nie mógł pozwolić, by uzbrojone w kije, noże, a nawet pistolety grupy chuliganów terroryzowały studentów na uczelniach, wybijały szyby w sklepach, podpalały kramy na rynkach czy w inny podobny sposób „oczyszczały kraj” z Żydów.  Można zauważyć, że państwo miało i stosowało inne środki wobec takich form agresji z pobudek politycznych. W 1933 r. sądy skazały ogółem 642 tys. osób, w tym najwięcej 171 tys. za kradzież oraz 55 tys. za przestępstwa przeciw życiu i zdrowiu. Skazanych za przestępstwa przeciw państwu było 3125, przeciw władzy: 23 026. Polska nie stosowała drakońskich kar: wśród 1320 skazanych za zabójstwo zaledwie w 74 wypadkach wykonano wyroki śmierci. Kary więzienia za kradzież rzadko przekraczały rok, za bójki do 6 miesięcy. Najwyższe kary za przestępstwa polityczne (działalność w nielegalnej organizacji, rozprowadzanie materiałów propagandowych) dotyczyły komunistów – do roku więzienia, w warunkach recydywy do 3 lat. Czyny chuligańskie ONR-owców karano aresztem od 3-6 miesięcy. W przypadku terroryzmu ukraińskiego ok. 40  razy w ciągu całego 20-lecia wymierzono karę śmierci. Takową wymierzono organizatorom i wykonawcom zamachu na Pierackiego, z tym że inspiratorowi Stepanowi Banderze wyrok zmieniono na dożywocie. Więzienie nie było skutecznym lekarstwem dla politycznych ekstremistów. Dla biednego Żyda z Murdziela (dawnego Muranowa) skazanie za komunizm to była nobilitacja, także finansowa (rodzina otrzymywała pomoc). Podobnie jako nobilitację dostrzegali areszt narodowcy. W takiej sytuacji marzenia decydentów, by ekstremistów uspokoić, „dając im w skórę”, stawały się zrozumiałe. Nie zapominajmy, że elita władzy miała wojskową przeszłość. W wojsku zaś przemoc jako metoda wychowawcza (fala, kary porządkowe, karne ćwiczenia sportowe) była stosowana powszechnie. Kara, jaką było umieszczenie na 3 miesiące (w szczególnych wypadkach za zgodą sądu można było ten okres wydłużyć o kolejne 3 miesiące) delikwenta w obozie, nie odbiegała drastycznie od ówczesnych form represji. To nie Bereza była problemem życia publicznego końcowych lat II Rzeczpospolitej. Istotniejszym wydaje się pytanie: czy możliwa była polityka  bez Berezy… W pierwszych Sejmach II Rzeczpospolitej widoczna była słabość obywatelskiej Polski: owe politykierstwo, lansowanie samych swoich, korupcja, intryganctwo, przemoc w miejsce debaty. Polska tworzyła się z trzech zaborów. Tylko w zaorze austriackim możliwe było kształtowanie kultury  politycznej, a w zaborze pruskim – praworządności. Dominowali ludzie ukształtowani w najgorszej szkole, w zaborze rosyjskim. Wśród polityków o szerszych horyzontach myślowych, reprezentujących różne opcje ideowe dominowało przekonanie o konieczności uzdrowienia państwa przez ograniczenie sejmokracji i wzmocnienie władzy wykonawczej. Akceptował takie rozwiązania zarówno Witos, jak

Fiaskiem zakończył się pierwszy etap konsultacji społecznych w sprawie metody naliczania opłat za odbiór śmieci. Magistrat podjął decyzję o przedłużeniu spotkań z mieszkańcami, gdyż jak dotąd niewielu z nas wykazało zainteresowanie tematem. Do Biura Inicjatyw Lokalnych trafiło zaledwie 1000 ankiet, a w samych konsultacjach wzięło udział niewiele więcej osób, co dla ponad 200-tysięcznego miasta stanowi zaledwie ułamek wszystkich objętych nową ustawą. Nieudane konsultacje śmiecioweDlaczego częstochowianie nie angażują się w sprawę zmian przepisów o gospodarce odpadami? – Pani, 5 lat temu mieli mi wybudować drogę na Stradomiu, wciąż jej nie ma. W zeszłym roku mówili, że podrożeje gaz, a podobno ma potanieć, a teraz mówią o podwyżce opłat za wywóz śmieci… Nie wierzę by to weszło – mówi pan Piotr. Niestety dla pana Piotra i większości niedowiarków mamy złą wiadomość: ustawa z całą pewnością wejdzie i z całą pewnością za wywóz śmieci płacić będziemy więcej. Konsultacje społeczne miały być formą dialogu Urzędu Miasta Częstochowy z mieszkańcami. – To żenujące. Na spotkanie w dzielnicy Tysiąclecie przyjechało czterech urzędników w tym dwóch podobno z wysypiska z Sobuczyny. Wie pani ile przyszło mieszkańców? Jeden. Kierownik sali. Komunikaty niby były, ale nie na wszystkich klatkach, poza tym poinformowano nas w ostatniej chwili, a spotkanie zorganizowano o 19:30 – mówi pani Joanna. Fikcyjna kampania informacyjnaSpójrzmy prawdzie w oczy – konsultacje nie miały prawa się udać, zabrakło bowiem kampanii informacyjnej o samej ustawie. Dziś magistrat usprawiedliwia się brakiem funduszy, a przecież nie tak dawno, niemałe środki (ponad 50 000 zł)  na kampanię edukacyjną (właśnie “śmieciową”) otrzymała Agencja Rozwoju Regionalnego w Częstochowie. Miały być spotkania, ulotki, konkursy dla dzieci i młodzieży oraz film edukacyjny. Nie powstało nic. ARR podlega Urzędowi Miasta, ale o fikcyjnej kampanii Agata Wierny, kierownik Biura Inicjatyw Lokalnych i Konsultacji Społecznych dowiedziała się dopiero od naszej redakcji. Nic więc dziwnego że sami mieszkańcy są zbulwersowani jakością przeprowadzanych spotkań.- Kpiny sobie z ludzi robią. Byłem na konsultacjach w Urzędzie Miasta, gdzie było może raptem 100 osób. Kazali nam wybierać metodę, ale nie podali stawek. A sposobów naliczania opłat mamy aż cztery. Ja nie podejmę decyzji, dopóki nie dowiem się ile każda z nich będzie mnie kosztować – mówi pan Edmund. Agata Wierny tłumaczy, że przebieg konsultacji był wzorowany na procedurze szczecińskiej. Pani kierownik przemilczała jednak, że szczecinianie wybierając metodę, znali już wcześniej ceny, więc wybrali najtańszy wariant. Wiemy, że nic nie wiemy…Największą porażką prowadzonych właśnie konsultacji społecznych jest to, że osoby reprezentujące Urząd Miasta Częstochowy nie potrafią odpowiedzieć na proste pytania mieszkańców.Kilka przykładów wypowiedzi z forum i spotkań:* „Czy Urząd Miasta wybierze takie rozwiązanie, które popiera najwięcej mieszkańców? Jeśli nie, to jest to typowe oszustwo w kwestii samorządności.  Jeśli liczy się głos mieszkańców, to kto nadzoruje te badania ankietowe?”, * „Dlaczego jest narzucana firma wybrana przez miasto? Jakość, jedynej słusznej dla miasta, firmy Sita mnie nie zadowala.”,* „A co z pielgrzymami i górą śmieci, które zostawiają po sobie? Kto za to zapłaci? Jak ich opodatkujemy?”,* „Kto zapewni kosze na te wszystkie odpady dla domów jednorodzinnych? Teraz firma obsługująca podstawia kosz w ramach opłaty. Czy miasto zapewni każdemu np. 5 pojemników? Jeżeli nie i każdy ma sobie sam zakupić to psu na budę taka rewolucja.”,* „Ja mam 5-osobowa rodzinę, dokładnie segreguję śmieci, nie spalam ich. Mieścimy się spokojnie w koszu 240 l na 4 tygodnie i płacę za to 21 zł. Czy ta nowa uchwała zapewni mi że nie będę płacił dużo więcej?”,* „Co z terenami wokół Wspólnot Mieszkaniowych? Dlaczego nikt z nami nie rozmawia?”,* „Bardzo ważne pytanie: Czy ta uchwała na pewno zmniejszy liczbę domów, które palą śmieci. Bo w tej chwili to jest jakaś plaga. W ogóle niekontrolowana przez UM. Zapraszam na ul. Rocha i przede wszystkim na ul. Ikara tak ok 18:00.”,* „Podobno do systemu wchodzą też firmy, czy to znaczy, że będę płacić za pracowników i klientów? Jak to będzie naliczane? O jakiej kwocie mówimy?”.Pytań jest oczywiście znacznie więcej. …a oni już wiedząPo co jednak komu konsultacje, jeśli rozmowy wśród urzędników trwają w kuluarach Urzędu już od dawna. Z wiarygodnych źródeł wiemy:1. Politycy SLD chcą przeforsować metodę rozliczeń na podstawie zużycia wody.2. Z wyliczeń urzędników wynika, iż opłata wynosiła będzie około 13,50 zł od śmieci posegregowanych, a 27 zł od zmieszanych (od osoby po uwzględnieniu wskaźnika wody za miesiąc).3. Zaufani wiedzą już, która firma wygra przetarg. Podobno największe szanse ma SITA.4. Magistrat nalegał będzie, aby Częstochowę obsługiwała jedna firma. Miasto nie będzie więc podzielone na sektory.  Decyzje w kluczowych sprawach zostały już podjęte i konsultacje niczego nie zmienią. Co w gminach piszczy? Marne to dla nas pocieszenie, że w innych miastach wcale nie jest lepiej. Totalny chaos i niewiedza. Niektórzy włodarze zwrócili się już do Ministerstwa Środowiska z prośbą o przesunięcie terminu wdrożenia nowych przepisów (1 lipca 2013 r.) o kilka miesięcy – na to jednak wyrazić zgodę musi Unia Europejska. Ustawa jednak pozostaje i tak czy siak obowiązywać będzie. Niech Częstochowa i pozostali nie tłumaczą się brakiem czasu, gdyż było go pod dostatkiem. Ustawa weszła w życie w styczniu 2012., był więc cały rok na szczegółowe dopracowanie systemu wywozu śmieci oraz ich zagospodarowania. By nie szukać daleko,  spójrzmy na rozwiązania, które przyjął Lubliniec: mieszkańcy już dawno znają regulamin, metodę rozliczenia (od osoby) oraz wysokość opłat (9,50 zł śmieci sortowane i 19 zł – niesortowane), a konsultacje były przeprowadzone w maju. Wzorcowym miastem województwa śląskiego jest Pszczyna. System segregacji i wywozu śmieci wprowadzili w 2008 roku i teraz mieszkańcy płacą od osoby 7,55 zł. Dziś ustawa nie jest dla nich żadnym wyzwaniem, a u nas w regionie – bardzo poważnym. Gminy powiatu częstochowskiego próbują wdrożyć wspólną strategię międzygminną. Chcą wprowadzić jeden system i wyłonić jedną firmę odbierającą śmieci od wszystkich. Wójtowie łudzą się, że opłata zamknie się w 8 zł od osoby, niestety Urząd Marszałkowski sprowadza ich na ziemię twierdząc, że kalkulacja gmin jest nierealna.  Częstochowskie konsultacje potrwają do końca listopada, a w grudniu musi powstać regulamin. Czas ucieka, pytania się mnożą, a gros mieszkańców żyje w nieświadomości, że w przyszłorocznym budżecie domowym sporą część wydatków przeznaczą na opłatę „śmieciową”. ****Od 1 lipca 2013 r. przestają istnieć śmieci prywatne – wszystkie odpady będą

Przed wiekami leczono syfilizm oparami rtęci, co skutecznie przyspieszało zgon cierpiącym. Nie tylko ten przykład dowodzi, że czasem lekarstwo gorsze jest od choroby. Dlatego z niepokojem obserwuję, jak dwóch doświadczonych, politycznych terapeutów – pan Miller i pan Palikot – chce nas leczyć od schorzenia zwanego faszyzmem. Trudno uniknąć historycznych odniesień, skoro odzywa się w tej sprawie pan Miller. Był czas, gdy wzorcami antyfaszyzmu była „święta trójca”: Stalin, Bierut i Rokossowski, a czołowymi faszystami byli Bór-Komorowski, Anders i Mikołajczyk. W dodatku, w odróżnieniu od PPR/ PZPR, polscy faszyści nie wsadzali przeciwników do obozów koncentracyjnych, lecz byli wsadzani; nie kolaborowali z agresorem, lecz z nim walczyli; nie sprawowali władzy, lecz przez władzę (przedwojenną i powojenna) byli represjonowani. Trudno też nie zauważyć, że prowadzona 25 lat po zbrodni Holocaustu antysemicka nagonka PZPR przyniosła Polsce hańbę większą niż cała publicystyka Romana Dmowskiego. Mając taki bagaż historycznych doświadczeń na swoich plecach, na miejscu pana Millera zachowałbym dyskretne milczenie w tej sprawie…Pomińmy to jednak, bo problem jest szerszy – ktoś proponuje wprowadzenie cenzury blokującej określone poglądy czy formy działalności politycznej i publicznie przyznaje, że ma społeczeństwo za stado bezrozumnych idiotów. Ktoś taki mniema, że gdy tylko będzie to możliwe, lud polski rzuci się masowo do lektury „Mein Kampf”, a pod jej wpływem stworzy partię hitlerowską i zacznie wybijać szyby w „żydowskich” sklepach. Na czym opiera on swój brak wiary w zdrowy rozsądek swojej społeczności? – tego pojąć nie sposób. Osobiście mogę jedynie zauważyć, że ani ja sam, ani zdecydowana większość znanych mi osób, idiotami nie jest i być nie zamierza. Ale każdy, jak widać, sądzi świat po sobie i swoim otoczeniu. Też mam nie najlepsze mniemanie o polskim społeczeństwie. Ale moje mniemanie nie wypływa z obawy, że społeczeństwo czyta coś, czego czytać nie powinno, lecz z tego, że nie czyta. Jestem ukształtowany staroświeckimi przesądami, uznającymi lekturę za niezbędną gimnastykę mózgu, formę przyswajania rozmaitych doświadczeń i kształtowania wrażliwości na problemy innych ludzi. Jest to może przesąd, ale nie mogę wyrzec się przekonania, że nawet godzina czytania dziennie sprawia, że człowiek staje się ciut lepszym, a w związku z tym i świat staje się lepszym. Dodam także, dla uspokojenia ogółu: jeszcze nikogo w swoim życiu nie zabiłem, choć przeczytałem zarówno „Mein Kampf”, jak i „Manifest Komunistyczny”, „Protokóły Mędrców Syjonu”oraz  „O rewolucji” Lenina. Przebrnięcie przez owe kłody literackie, nudne tyrady psychopatyczne, wymagało wysiłku porównywalnego z wejściem na tatrzańskiego Mnicha; nie rokuję im więc masowego odbioru.Chyba, że… Nic tak nie smakuje jak owoc zakazany. Dlatego im bardziej zakazywać będziemy propagandy totalitarnej: faszyzmu, nazizmu, rasizmu, komunizmu, tym bardziej owe idee będą popularne. Być może o to właśnie chodzi. Każda dyktatura tłumaczona była koniecznością obrony ludzi przed nimi samymi. Drodzy politycy: powiedzcie więc otwarcie, o co Wam chodzi, a oszczędźcie nam upokorzenia przez traktowanie nas jak zwykłych idiotów.

Oddając sprawiedliwość należy przyznać, iż świadomość Polaków w zakresie ochrony środowiska zdecydowanie bardziej się poprawiła. Dziś nie trzeba nikogo przekonywać, że dbanie o środowisko naturalne, które nas otacza to nie tylko spuścizna dla kolejnych pokoleń, ale także wymierna korzyść dla współcześnie żyjących. To poprawa jakości życia i zdrowia. Lista obszarów zaniedbanych ekologicznie nadal jest jednak długa, a jednym z najbardziej zaniedbywanych punktów jest ochrona powietrza i atmosfery.   Wiodącą instytucją w zakresie ochrony środowiska naturalnego w województwie śląskim jest Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w  Katowicach. To właśnie dzięki działalności Funduszu jednostki publiczne i prywatne skłaniają się ku inwestycjom na rzecz ekologii. Pamiętać należy, że obszar województwa śląskiego jest szczególnie narażony na ujemny wpływ emisji gazów do atmosfery. To rzecz jasna ma bezpośrednie odniesienie na żyjących w województwie ludzi. Z pewnością są oni bardziej narażeni na choroby wywołane zanieczyszczeniami powietrza niż w innych regionach. Istotną wiedzą jest to, że zanieczyszczone powietrze bezpośrednio szkodzi wodzie i glebie, a groźne jest tym bardziej, że jest nieuchwytne i mobilne. Z czym tak naprawdę mamy do czynienia? Na uprzemysłowionych terenach województwa śląskiego występują szkodliwe substancje: tlenek węgla, dwutlenek siarki, tlenki azotu, węglowodory, a  także pył zawieszony oraz pył opadający. Rzecz jasna w większości, źródłem zanieczyszczeń atmosfery jest przemysł. Nie oznacza to jednak, że indywidualny mieszkaniec  powinien  bagatelizować własną działalność. Najczęstszą przyczyną pożarów lasów i łąk jest właśnie człowiek. Wszystkie zanieczyszczenia zebrane razem, w tak zwanej skali globalnej, mają znaczący wpływ na zmiany klimatyczne.  Są trzy grupy źródeł skażenia atmosfery: – punktowe – są to głównie duże zakłady przemysłowe emitujące pyły, dwutlenku siarki, tlenku azotu, tlenku węgla, metale ciężkie. – powierzchniowe (rozproszone) – są to paleniska domowe, lokalne kotłownie, niewielkie zakłady przemysłowe emitujące głównie pyły, dwutlenek siarki. – liniowe – są to głównie zanieczyszczenia komunikacyjne odpowiedzialne za emisję tlenków azotu, tlenków węgla, metali ciężkich (głównie ołów). Oddychaj czystym powietrzem By wiedzieć czemu szkodzimy poznajmy skład powietrza: azot – 78 proc., tlen – 21 proc., dwutlenek węgla, gazy szlachetne oraz para wodna – 1 proc. Dane statystyczne są zatrważające. Pod względem emitowanych do atmosfery zanieczyszczeń Polska jest na trzecim miejscu na świecie. Niezmiernie groźnym dla całej Polski – i jak podają specjaliści dla województwa śląskiego wraz z subregionem częstochowskim – jest zjawisko tzw. niskiej emisji, czyli emisji komunikacyjnej, oraz pyłów i szkodliwych gazów pochodzących z lokalnych kotłowni węglowych i domowych. Nierzadko, ogrzewanie budynków odbywa się przy użyciu taniego węgla, o złych strukturach i niskich parametrach grzewczych. I tu z pomocą przychodzi Wojewódzki Fundusz Ochrony środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach. Z tej szansy skorzystało już ponad 50 gmin województwa śląskiego, a  środki przekazane na rzecz programów przez Fundusz wyniosły ponad 100 milionów zł  To z kolei pozwoliło na zmodernizowanie aż 11 tysięcy lokalnych kotłowni w jednorodzinnych budynkach mieszkalnych.  Mimo iż region częstochowski uchodzi za obszar rolniczy wciąż mamy do czynienia z przekroczeniem niskiej emisji. Bez wątpienia wpływ ma migracja gazów. W mieście Częstochowa szczególnie zagrożonym obszarem jest dzielnica Śródmieście, koncentrująca w sobie gęstą zabudowę, tak mieszkalną jak i przemysłową. Problem dotyczy I i II Alei Najświętszej Maryi Panny oraz ulic przyległych. Na tym obszarze znajdują się budynki o charakterze mieszkalnym, handlowo-usługowym, biurowym, oświatowo-kulturalnym i przemysłowym, oraz budynki wielorodzinne. Od wielu lat, miasto Częstochowa czyni starania zmniejszające zanieczyszczenia powietrza poprzez wymianę starych, nieefektywnych urządzeń grzewczych na kotły nowoczesne o wysokiej sprawności i ekologiczne. Częstochowa wzięła również udział w prestiżowym projekcie cyklu seminariów przeprowadzanych w 5 miastach Polski: w Tarnowie, w Bielsko-Białej, w Będzinie, w Krakowie i w Częstochowie. Spotkania tego typu są impulsem do rozpoczęcia na szeroką skalę dyskusji szczególnie wśród społeczności lokalnej. Efektem winny być stopniowo wdrażane rozwiązania problemu niskiej emisji tak w naszym, jak i w innych regionach. Podczas cyklu spotkań uczestnicy przyznali, iż sprawą fundamentalną jest podniesienie wiedzy oraz świadomości mieszkańców w zakresie likwidacji źródeł niskiej emisji.  Większość przedsięwzięć podejmowanych na terenie subregionu częstochowskiej nie byłaby możliwa bez pomocy i aktywnego udziału Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach. I chociaż w teorii powszechnie wiadomo, że zmiany są konieczne i musimy wpływać na poprawę jakości powietrza atmosferycznego, to jednak niewiele instytucji, szczególnie samorządowych podejmuje się tego wyzwania. Uporanie się z ogromem potrzeb generuje poważne środki finansowe i tu naprzeciw oczekiwaniom wychodzi Wojewódzki Fundusz Ochrony środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach, bez którego realizacja większości przedsięwzięć proekologicznych nie byłaby po prostu możliwa.  

Pojawiające się od czasu do czasu w polskich portalach internetowych – z wyraźnie większą częstotliwością w ostatnich tygodniach – informacje o możliwym wyjściu Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej wymagają, jak sądzę, nadania jakiegoś sensu całokształtowi spraw, a mówiąc jasno i wprost: przedstawienie sytuacji tak, jak jest ona postrzegana tutaj, na Wyspach. Otóż trzeba od razu powiedzieć, że Brytyjczycy nigdy nie byli wielkimi zwolennikami Unii. Traktują ją niemal jak zło konieczne, dostrzegając przede wszystkim finansowy aspekt jej funkcjonowania. W momencie, kiedy w Polsce spekuluje się, ile nasz kraj dostanie od Brukseli z nowego budżetu, w Wielkiej Brytanii trwa narodowe oburzenie, że to właśnie znad Tamizy popłynąć ma rzeka pieniędzy na zaspokojenie potrzeb innych krajów, w tym i Polski. W miniony poniedziałek premier David Cameron oskarżył wręcz Unię, że ta coraz głębiej sięga do kieszeni zamożnych państw, czyli podatników z tychże, by pokryć braki w budżecie innych krajów i zapowiedział, że rząd będzie pracował nad pakietem spraw do pilnej renegocjacji z Brukselą. Bardziej dosadnie przedstawił sprawę jeden z liderów Konserwatystów David Davis, stwierdzając, że konieczne jest referendum w sprawie dalszego członkostwa Wielkiej Brytanii w Unii Europejskiej. Wśród Konserwatystów jest już podobno aż 90 proc. eurosceptyków, co w pełni – mówi Davis – uzasadnia potrzebę takiego rozwiązania. Referendum powinno odbyć się jak najszybciej, a najbliższą realną datą jest rok 2014. Sprawa nie jest jednak taka prosta. Wielka Brytania sama w sobie jest przecież unią, w której skład wchodzi Anglia, Szkocja, Walia i Irlandia Północna. I w tej brytyjskiej unii problemów nie brakuje. Oto bowiem przed miesiącem David Cameron i pierwszy minister Szkocji Alex Salmond podpisali porozumienie, na mocy którego rozpoczęła się procedura uniezależnienia się Szkocji od Wielkiej Brytanii. Referendum w tej sprawie jest już przesądzone i odbędzie się za dwa lata, jesienią 2014. Problem w tym, że Szkocja, jakkolwiek chce być niezależnym państwem, to jednak nie zamierza całkowicie zrywać z Londynem, a co więcej – chce być w dalszym ciągu pełnoprawnym członkiem Unii Europejskiej, jakim jest jako kraj należący do Wielkiej Brytanii. Ale za dwa lata Szkoci decydować będą nie tylko o własnej przyszłości, ale także, o paradoksie!, o członkostwie Wielkiej Brytanii w Unii. Jeśli w referendum opowiedzą się za niezależnością, a Brytyjczycy jako całość, uznają, że nie chcą być dłużej w Unii, to Szkoci zostaną na lodzie. Nie będą członkiem ani Wielkiej Brytanii, ani Unii Europejskiej. Londyn to przełknie, Edynburg raczej nie bardzo. Najspokojniejszym państwem na Wyspach jest Walia. Tam czas płynie inaczej, spokojniej, ludzie są życzliwi i przyjaźni, krajobrazy przepiękne i nikogo w gruncie rzeczy nie interesuje jakaś tam Unia. Nie znaczy to jednak, że Walijczycy niczego nie potrzebują. Potrzebują, jak wszyscy, pieniędzy. Władze w Cardiff oświadczyły właśnie, że pilnie trzeba zmienić system finansowania kraju. Do tej pory całość wpływów z podatków w Walii zasila skarbiec w Londynie. Walijczycy chcieliby to zmienić i proponują kilka opcji, którymi nie będziemy się przecież zajmować, dość, że w Londynie mają kolejny, poważny ból głowy. I choć problem wyjścia, bądź nie, Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej dalej będzie przedmiotem spekulacji, to jedna rzecz jest poza wszelką dyskusją. To Bruksela bardziej  potrzebuje Londynu, niż Londyn Brukselę.

Już w środę 21 listopada częstochowskie Zrzeszenie Studentów Polskich zaprasza do Klubu Politechnik na specjalny przegląd filmów offowych w ramach zbliżającej się edycji Festiwalu Filmów Amatorskich i Niezależnych „KAN 2013”. Po pokazie odbędzie się studenckie after party w Klubie Rywal. Zbliża się XIV edycja Festiwalu Filmów Amatorskich i Niezależnych „KAN 2013”. Zrzeszenie Studentów Polskich we Wrocławiu – organizator przedsięwzięcia – prowadzi nabór filmów do 31 grudnia. Zanim jednak odbędzie się oficjalny przegląd twórczości offowej, częstochowski ZSP zaprasza miejscowych kinomaniaków na pokaz specjalny. 21 listopada o godz. 18.00 w klubie Politechnik zostaną zaprezentowane propozycje już zgłoszone na festiwal, a także produkcje wyróżnione w poprzednich edycjach. Zapraszamy na niepowtarzalną podróż KAN-owską! Wyświetlone zostaną następujące filmy:10 lat do NashvilleMostBal przebierańcówKilka prostych słówPralkaWelgunzerTemburCałość projekcji potrwa ok. 2h 10 min. Wstęp wolny. Festiwal KAN to jeden z najdłużej istniejących przeglądów filmowych nurtu off, od lat konfrontuje początkujących twórców z bardziej doświadczonymi kolegami po fachu. Zainteresowani udziałem w tegorocznej edycji mogą zgłaszać swoje produkcje w dwóch kategoriach: Konkursu Filmów Amatorskich i Niezależnych oraz Konkursu Produkcji Akademickich. Pokaz Specjalny w Częstochowie pozwala dotrzeć z filmowymi perełkami do coraz to nowych widzów.