Eliasz i Fris EliaszPies urodzony w 2020 r., rasy mix, wielkość średnia, umaszczenie czarne-podpalane. Trafił do Schroniska dnia 09.08.2022 r. Eliasz to piękny, przyjazny pies. Jest energiczny i pogodny, lubi kontakt z człowiekiem. Wobec innych psów może być dominujący i zaborczy. Szuka dobrego, kochającego domu. Obowiązuje wizyta przed-adopcyjna i spacery zapoznawcze. FrisKot urodzony w maju 2022 r., rasy europ, umaszczenie czarne. Trafił do Schroniska dnia 23.07.2022 r. Fris to śliczny, mały kotek. Jest przyjazny, chociaż jeszcze trochę nieśmiały. Szuka spokojnego, ciepłego domu, w którym poczuje się bezpiecznie. Obowiązuje wizyta przed-adopcyjna. Kontakt w sprawie adopcji:Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt w Częstochowieul. Gilowa 44/4642-202 Częstochowatel. 34 361-65-66email: schronisko.czestochowa@gmail.com

Sytuację z klubem AZS Częstochowa (pełna nazwa: Klub Uczelniany Akademickiego Związku Sportowego Politechniki Częstochowskiej) – pisaliśmy o tym jako pierwsi – trudno nazwać zwyczajnym skandalem. To coś znacznie więcej, bo za pieniędzmi i poklaskiem kryją się wyższe intencje: aktywność psychofizyczna, zdrowa rywalizacja, wartościowa pasja i cel jako sposób spędzania wolnego czasu, rozwój stosunków społecznych – kibicowskich. To powinien dawać sport, zwłaszcza młodym ludziom. A co się ostało? Z AZS Politechniki Częstochowskiej mamy AZS NKS Start Namysłów. I dostaliśmy coś jeszcze: zaskoczenie, zawód, poczucie bezsilności, a wręcz posmak łgarstwa, obłudy i nieuczciwości. Taki obraz częstochowskiego AZS-u wyłania się z wypowiedzi byłych już zawodników i fanów. Teraz jeszcze do grona oszukanych dołączył główny sponsor AZS Częstochowa (w poprzednim sezonie), który – za pośrednictwem – ujawnia fakty i dzieli się przemyśleniami. – Pan nie jest z Częstochowy, a mieszka pan i pracuje w jednym z dużych miast na Śląsku. Jak to się stało, że zainteresował się pan AZS-em Częstochowa?– Spowodował to syn przede wszystkim, bo jest czynnym zawodnikiem. Grał w tej drużynie, w AZS-ie Częstochowa w tamtym sezonie. Zawsze byłem przy tym klubie, gdzie grał syn. – Niech mi pan wyjaśni sprawę nazwy, bo z ogólnodostępnych informacji trudno się zorientować, o który częstochowski AZS chodzi?– Są dwa AZS. Jeden, właściwy AZS jest spółką w upadłości chyba od 2019 roku i ten twór jest martwy – można by rzec: gdzieś tam „wisi”. Drugi AZS to jest Adam Stępniak i środowisko, tylko on tym zarządza i tylko on ma prawo do używania logotypu.Ze względu na kibiców, chcieliśmy podtrzymać, reaktywować nazwę, bo ją wszyscy kojarzą. Nie każdego interesuje, że coś tam jest w upadłości. Jest AZS i koniec. Naprawdę dużo osób się cieszyło z naszego zespołu. Nawet nie marzyliśmy o tym, że w pierwszym sezonie, z zespołu skonstruowanego w ostatniej chwili, trafimy do turnieju półfinałowego o awans do I. ligi. Udało się osiągnąć tak dużo. Byliśmy dumni. Ale niestety prezes zrobił wszystko, żeby tę dobrą passę przerwać i podciąć wszystkim skrzydła. Sam tego nie rozumiem. – W wielu rozmowach w Częstochowie w związku z „upadkiem” waszego AZS-u, przewija się pana nazwisko. Stąd moje pytanie: dlaczego do takiej sytuacji doszło?– Jedynym winnym jest osoba prezesa, który nie dość, że bezpodstawnie wyrobił mnie i mojej firmie złą opinię, bo był „niedysponowany” prawie na każdym meczu, to jeszcze doprowadził środowisko AZS do takiego konfliktu, wprowadzając osoby niezorientowane w błąd. Osobiście czuję się wręcz oszukany finansowo. – Konkretnie, w jaki sposób został pan oszukany?– Długo trwało rozliczenie finansowe za poprzedni sezon. Miało być zrobione w czerwcu 2022 roku. Mieliśmy już przyrzeczone umowy od potencjalnych sponsorów, by rozpocząć sezon z większym rozmachem, a prezes nam to uniemożliwił. Rozliczył się dopiero w sierpniu, gdzie sponsorzy się już wycofali i nie chcieli rozmawiać o sponsorowaniu zespołu.Przedstawię to nieco szczegółowiej. Pod koniec maja wpłaciłem pieniądze i czekałem na jakiekolwiek faktury, żeby mi prezes przedstawił kosztorys. Doczekałem się dopiero w sierpniu, a zawodników spłaciłem już w maju. Założyliśmy nawet spółkę A.Z.S. Sp. z o.o. (w rozwinięciu Ambitny Zespół Siatkarski) i przez nią miały iść wszystkie finanse. Spółka została stworzona zasadniczo po to, by zbierać pieniądze od sponsorów i finansować zespół. Dążyliśmy do tego, żeby był jeden podmiot przeznaczony do jednego celu, by wszystko było przejrzyste. Każdy sponsor mówił „super, w taki sposób to pieniądze wpłacamy”. Każdy sponsor ceni transparentność, która w tym biznesie jest kluczowa. Każdy miał wgląd w operacje finansowe, żadnej innej działalności nie mieliśmy prowadzić, tylko i wyłącznie finansować zespół. Umowa z prezesem zakładała, że po rozliczeniu się ze sponsorami ze poprzedni sezon, prezes przekaże spółce licencję. Miało to wyglądać prosto. Spółka przejmuje licencję, do spółki wpływają pieniądze od sponsorów i przejrzyście finansujemy zespół. Prezes natomiast zostaje odsunięty od finansów i wtedy wszyscy chętnie przechodzą do takiego tworu. No i niestety prezes zrobił wszystko, żeby nam to uniemożliwić.Poza tym, każdy ze sponsorów stawiał jeden warunek – tak, będziemy sponsorować zespół siatkarski AZS, ale jeżeli nie będzie w nim osoby prezesa. W środowisku ma straszną ksywę, ale nie będę jej przytaczał, bo jest obraźliwa. Podam pani przykład, a dodam, że działalność gospodarczą prowadzę od dwudziestu kilku lat. Prezes wyliczył sobie, że gdy dostał ode mnie, dajmy na to 120 złotych, a miał kosztów 60 złotych, to różnica w VAT należnym i do zapłaty, oznacza powiedzmy 20 złotych VAT do zapłaty i napisał do mnie maila, że ja mu muszę to zapłacić. Powiedziałem mu, że to jest proste – VAT on powinien odprowadzić do Urzędu Skarbowego, a nie żebym ja mu jeszcze raz płacił. I proszę sobie wyobrazić, że przez dwa tygodnie nie dopuszczał do żadnych rozmów, tylko mnie nękał, że ja mu muszę ten VAT zapłacić. Podam kolejny przykład. Na każdy mecz prezes robił mi preliminarz wydatków i tam było za każdym razem 4 tysiące złotych. Pytam go: „na co te 4 tysiące?”. Mówił „bo wiesz, sędziów trzeba zapłacić, kawę, herbatę…”. Ok, to liczymy: sędziowie tyle, kawa, herbata, woda – nie ma problemu. A on, że jeszcze catering i wódka. To go pytam „czy ja mam finansować bankiet na każdym meczu? Czy my o sporcie mówimy czy o pijaństwie?” To, że mnie stać, to nie znaczy, że mam pieniądze wyrzucać.I jeszcze jeden przykład. Pokryłem zakup piłek dla zespołu, a po pewnym czasie dotarły do mnie informacje, iż prezes zakupił te piłki z jakiejś dotacji, czy projektu obywatelskiego. I jeszcze jedna kwestia – notorycznie przy każdym etapie rozliczenia usiłował wymóc, abym pokrył wydatki, chyba dla jego potrzeb domowych.Podczas rozmów o rozliczeniu bardzo ciężko się z nim dyskutowało. I to trwało 3-4 miesiące, aż się sponsorzy powycofywali. Ja nie miałem szans już czegokolwiek zrobić. A zresztą, współpraca z prezesem przez kolejny sezon…? Nie, to było nierealne. Nie tylko z mojego punktu widzenia. – Poniósł pan jakieś straty finansowe w związku z tą sytuacją?– Zainwestowałem w ten zespół ze swoich środków ponad pół miliona złotych, w jeden sezon. Przychodzą do mnie różne inne kluby, ale już trochę wyleczyłem się ze sponsoringu. Pluję sobie w brodę. A przecież uprzedzałem pana prezesa przed sezonem, że jeżeli cokolwiek będzie nie tak, jakiekolwiek wątpliwości, to od razu się wycofuję. Zarzekał się,

Trzy medale przypadły autorskim rozwiązaniom uczniów Technicznych Zakładów Naukowych na 16. Międzynarodowej Warszawskiej Wystawie Wynalazków ,,IWIS’’. Międzynarodowa Warszawska Wystawa Wynalazków IWIS to największe w Polsce wydarzenie promujące wynalazczość i innowacje. Podczas tegorocznej wystawy online swoje prace prezentowali wynalazcy z ponad 25 państw m.in. Polski, Arabii Saudyjskiej, Chorwacji, Egiptu, Iranu, Kanady, Malezji, Korei, Turcji, Rumunii czy Tajwanu. Osiągnięcia demonstrowały zarówno instytuty badawcze, uczelnie wyższe, przedsiębiorstwa, jak i indywidualni wynalazcy. Wszystkie rozwiązania były kwalifikowane według 12 kategorii: ekologia i ochrona środowiska, mechanika i  inżynieria, budownictwo, elektryka i  energetyka, elektronika i informatyka, przemysł samochodowy, metalurgia, rolnictwo i przetwórstwo spożywcze, przemysł chemiczny, przemysł włókienniczy, medycyna i biotechnologia oraz pozostałe rozwiązania w grupie „inne”. W wystawie wzięli udział uczniowie z Technicznych Zakładów Naukowych, gdzie zaprezentowali swoje najnowsze prace i zdobyli aż trzy medale. Złotym medalem została nagrodzona praca „DOIT” autorstwa Piotra Orzechowskiego i Jacka Szczypiora. Srebrny medal przypadł pracy „Democratia” autorstwa Dominika Orlikowskiego i Huberta Kozaka, a brązowy „TreeDonation” stworzonej przez Dawida Kaczmarzyka. „DOIT” („Zrób to”), autorstwa Piotra Orzechowskiego i Jacka Szczypiora z klasy 4Esp, jest platformą stworzoną do usprawnienia organizacji oraz komunikacji pracy w grupach. Prosty i modernistyczny interfejs aplikacji sprawia, że jest ona łatwa w użyciu, dzięki czemu może bez większych problemów być obsługiwana przez każdą osobę. Jako narzędzie wspiera zarządzanie pracą w zespole poprzez rozdzielanie zadań. Link do pracy: https://youtu.be/IXcFFg9ttng „Democratia” („Demokracja”), autorstwa Dominika Orlikowskiego i Huberta Kozaka z klasy 3K, to webowa aplikacja, która udostępnia przekrojowe dane dotyczące pracy polityków w Polsce. Link do pracy: https://youtu.be/EpbTQh-T9aA „TreeDonation” („Darowizna na drzewo”), autorstwa Dawida Kaczmarzyka z klasy 4Gsp, to aplikacja mobilna z bazą danych, kontrolująca cykliczne płatności, wraz z systemem pozwalającym na rejestrowanie ich stanu przy dużym, zależnym od świadomości ekologicznej i zaangażowaniu mieszkańców. Link do pracy: https://youtu.be/_EGbiMQ9hdU Udział w wystawie był możliwy dzięki wsparciu udzielonemu przez Urząd Miasta Częstochowy, Federację Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych NOT – Rada w Częstochowie, SGP-Sorting Group Poland, Radę Rodziców przy TZN.

Wprowadzam się w atmosferę dnia Wszystkich Świętych kartkując album „Cmentarz Stary w Radomsku”, przygotowany w 2014 roku przez Łukasza Wałasa i Jana Przepiórkowskiego (dostępny u nas u Zbigniewa Biernackiego w Antykwarni „Niezależna”). Pięknie wydana książka wydobywa urok miejsca zazwyczaj odwiedzanego raz w roku. Zazdroszczę  odrobinę Radomsku, my szczycić się możemy świetnymi przewodnikami biograficznymi po cmentarzach, owocu pracy Juliusza Sętowskiego i jego współpracowników, ale zbiór słów nie ma takiej mocy emocjonalnej. Bez uczuć nie ma historii, a to, że nie potrafimy ich wyrażać nie jest świadectwem intelektualnego obiektywizmu, lecz jedynie brakiem empatii. Cmentarz, przynajmniej raz w roku, jest miejscem spotkania tych co przyszli z tymi co odeszli. Odeszli ze sobą zabrali swoje zasługi i swoje grzechy. Ci co przyszli, dźwigać muszą ciężar pamięci. Taka kolej losu. My odejdziemy z nadzieją, że i o nas ktoś będzie pamiętał. Cmentarz jest pomnikiem tej pamięci. Bez pamięci nie ma miasta, są tylko sterty poukładanych kamieni, rozdzielone dolinami ulic, zasiedlone mniej lub bardziej przypadkowym zbiorem ludzkim. Cmentarz bez pamięci jest marnotrawieniem cennej przestrzeni, zbiorem betonowych płyt, zanieczyszczanych regularnie plastikowymi odpadami. Jaki więc sens ma życie skoro sprowadza się ono z przemieszczania z jednego betonowego pudełka do drugiego, po to by na koniec spocząć w podziemnym pudełku…? Jaki sens ma nasze życie, skoro nikt o nim nie będzie pamiętał…? „Świętej Pamięci Auguście z Xiążąt Druckich Lubeckich Siemieńskiey zmarłey d.29 Sierpnia 1852 r. w Stobecku…”, „Adam Szalay, dr. medycyny, po mozolnym a krótkim życiu spoczął w Panu….ukochanemu Mężowi i Ojcu…Boże bądź mu miłosierny”, „Jelizawita Jakowlewna Bachmutowa…ukoj Boże duszę dobrej matce i babci”, „Georges Spach decede a Radomsko…priez pour lui”, „Teofil Koch…wolno praktykujący lekarz w Radomsku…”, „Aureljusz Wunsche, obywatel ziemski…”. Czas pokrywa mogiły patyną, zaciera napisy uszlachetniając ich treść. Czas nie jest wrogiem, tylko nasze zaniedbanie i zaniechanie. Czytając stare epitafia uczymy się pokory. To miejsce, w którym żyjemy nigdy nie jest tylko naszą wyłączną własnością, nie należy do jednego pokolenia, jednej grupy, jednej narodowości, jednej religii. Jest tylko dobrem chwilowo nam powierzonym, a dobry gospodarz musi umieć zadbać i wzbogacić dziedzictwo poprzedników, by zyskać wdzięczność następców. Wędruję przez strony albumu, poznaję stare Radomsko. Brak mi trochę uzupełniania, równie pięknej opowieści o starym cmentarzu żydowskim i ewangelickim. Dramat historii rozdzielił coś co niepodzielne, zubożył wszystkich każąc rozdzielnie widzieć polską, żydowską i niemiecką historię jednej wspólnoty. To co zburzono trzeba odbudować, taki też jest nasz obowiązek. Znów się spotkamy, 1. listopada, na Kulach, na św. Rocha, w innych miejscach. Przyjdziemy odwiedzić tych co odeszli, bo pamiętamy…

„Masz wrogów? Dobrze. To znaczy, że kiedyś w swoim życiu stanąłeś w obronie czegoś.”Winston Churchill

Ta nadzwyczajna sesja rady miasta Częstochowy na długo zapadnie w pamięć wyborcówŚwietny żart na ostatniej, nadzwyczajnej sesji rady miasta zapodała mieszkańcom Częstochowy, za publiczne pieniądze „trupa radnych Kapinos and Kot” (obaj z SLD). Na ich wniosek, większością głosów radnych, przyjęto – jako pierwsze – stanowisko: „Bogu niech będą dzięki, że mamy takiego Jarosława”, zmieniając pierwotną treść wniosku radnych PiS i w ogóle sens nadzwyczajnej sesji. A oczywiście chodziło o Jarosława Marszałka, wiceprezydenta Częstochowy, który to na sesji próbował tłumaczyć się z powodu odejścia z teatru dyrektora Olafa Lubaszenki. Trefnisiowy skeczyk radnych SLD w czasie sesji miał być m. in. formą drwiny i złośliwości wobec europosłanki Jadwigi Wiśniewskiej (PiS), która powiedziała nie tak dawno o Jarosławie Kaczyńskim: „Bogu niech będą dzięki, że mamy takiego przywódcę, który Polskę w sercu niesie”. Co „nosi” Kaczyński będzie jeszcze czas podsumować, wiadomo natomiast co „niesie za sobą” Marszałek –  decyzje i… – o czym najwyraźniej wiceprezydent zapomniał – odpowiedzialność. Decyzyjność w sprawie Olafa Lubaszenki doprowadziła do kompromitacji Częstochowy i przyniosła naszemu miastu wstyd przed światem kultury, wręcz całym światem… Jak mawia się przy produkcjach telewizyjnych: „albo coś jest albo czegoś nie ma”. Choćby nawet wielkie chęci miał Jarosław Marszałek – a nie miał najwyraźniej ani chęci ani kompetencji – to finał jest taki: Teatr im. Adama Mickiewicza w Częstochowie od wielu miesięcy pozostaje bez dyrektora, co ma wpływ na repertuar, motywacje 80 pracowników i odpływ widzów. Ten sam Jarosław Marszałek odtrąbił wielki sukces w postaci pozyskania sławnej persony w osobie znanego aktora i reżysera Olafa Lubaszenki, po czym po upływie zaledwie miesiąca musiał gęsto tłumaczyć się publicznie ze sromotnej porażki. I tu mała dygresja. Cudownie się stało dla wszystkich obserwatorów tej nadzwyczajnej sesji, że odbywała się ona zdalnie (w internecie) – powiększone w monitorze twarze anfas nie były w stanie ukryć emocji. Nerwowy śmiech, malinowe lico i dygnięcia żyłki mówiły nawet więcej niż nieudolne próby Jarosław Marszałek usprawiedliwiania zaistniałej sytuacji. A przypomnijmy. W 2021 roku odbyły się dwa konkursy na stanowisko dyrektora częstochowskiego teatru, które zakończyły się niepowodzeniem. W styczniu 2022 padła propozycja, by stanowisko to objął Olaf Lubaszenko, na okres 3 sezonów artystycznych. Prócz urzędników z Lubaszenko rozmowy prowadził wiceprezydent Jarosław Marszałek, odpowiedzialny z ramienia urzędu za sprawy teatru. W połowie sierpnia, przy blasku fleszy władze miasta oficjalnie przedstawiły Olafa Lubaszenkę, jako przyszłego dyrektora teatru (od 01. września). Zaraz po zawarciu umowy dział kadr teatru zasygnalizował, że w razie prowadzenia działalności gospodarczej przez Lubaszenkę będzie on musiał ją zawiesić lub zamknąć w ciągu 30 dni od podpisania umowy. Jednak po konsultacjach, urzędnicy magistratu doszli do wniosku, że przepisy o działalności gospodarczej nie obowiązują Olafa Lubaszenki. Tymczasem, po upływie kolejnych kilku dni „ci sami” urzędnicy zmienili zdanie i poinformowali, że przepisy o zakazie prowadzenia firmy z jednoczesnym piastowaniem funkcji dyrektora teatru jednak Lubaszenkę obowiązują.Gwoździem do trumny resortowego prezydenta Częstochowy Marszałka jest oświadczenie przedstawicieli OM NSZZ Solidarność w Teatrze im. Adama Mickiewicza: „Próby znalezienia rozwiązania problemu i inicjatywa będąca po stronie Teatru, miała szansę rozwiązać zaistniałą sytuację, a została storpedowana przez wiceprezydenta Jarosława Marszałka.Brak możliwości spotkania się z wiceprezydentem oraz brak możliwości wspólnego rozwiązania problemu, wykazały ewidentną niechęć w kontaktach i brak dialogu na godnym poziomie, co doprowadziło, że w dniu 30.09.2022 r. Dyrektor Olaf Lubaszenko złożył rezygnację z pełnionej funkcji.” Żenująca sytuacja z obsadzeniem stanowiska dyrektora częstochowskiego teatru obiegła świat kultury, a w internecie zaroiło się od komentarzy. Większość częstochowian zainteresowanych życiem miasta oczekiwało reakcji szefa szefów – prezydenta Częstochowy Krzysztofa Matyjaszczyka (SLD). Zajęty – niewątpliwie innymi sprawami – wódz, niestety nie sprostał zadaniu, więc do gry wkroczyły siły polityczne.  No…, no… „Kapinos and Kot” pojechali na grubo Opozycyjna wobec sldowskich władz miasta frakcja radnych PiS czemprędzej zwołała nadzwyczajną sesję rady miasta, podczas której planowano głosować nad stanowiskiem w sprawie natychmiastowego odwołania wiceprezydenta Częstochowy Jarosława Marszałka. Oczywiście pomysł z góry był skazany na niepowodzenie, bo arytmetyka jest nieubłagana – na 28 radnych tylko 8-mioma szablami dysponuje PiS. Dyskusja podczas sesji – co nie było zaskoczeniem – była zażarta i trwała ponad trzy godziny.  Wcześniej jednak trupa radnych „Kapinos and Kot” zaprezentowała opozycji, ale przede wszystkim mieszkańcom skecz (aż boki można zrywać), którym udowodniła, że gdy się ma władzę wszystkie chwyty są dozwolone. I wbrew pozorom w spektaklu radnych wcale nie zabrakło epilogu. Na myśl przychodzi kultowy przekaz Kabaretu Starszych Panów – „Nie potrzeba mnożyć zdań”. Wniosek radnych „Kapinos and Kot” zawierał tylko jedno zdanie: „Bogu niech będą dzięki, że mamy takiego Jarosława”, czym całkowicie zmienił 2-stronicowy wniosek radnych PiS o usunięciu z władz miasta wiceprezydenta Jarosława Marszałka. Treść pierwotnego wniosku została po prostu usunięta.  Podczas tej uwłaczającej mieszkańcom Częstochowy sesji, pierwszy poddany pod głosowanie został wniosek autorstwa „Kapinos and Kot” i brzmiał: „Bogu niech będą dzięki, że mamy takiego Jarosława”. 11 radnych go poparło, 7 było przeciw, 7 wstrzymało się od głosu, 2 nie oddało głosu i jedna radna była nieobecna. Ostatecznie wniosek zmieniający stanowisko radnych w sprawie odwołania wiceprezydenta Marszałka został przegłosowany.Drugie głosowanie miało dotyczyć wniosku radnych PiS o usunięcie wiceprezydenta, ale ponieważ we wcześniejszym głosowaniu treść tego wniosku została zmieniona, a w zasadzie zastąpiona tylko jednym zdaniem: „Bogu niech będą dzięki, że mamy takiego Jarosława” – radni PiS wstrzymali się od głosowania. Ostatecznie, zmieniony wniosek o odwołanie wiceprezydenta Marszałka nie uzyskał poparcia radnych: za było 7, przeciw – 8, wstrzymuję się – 4, nie oddało głosu 8 radnych i 1 radna była nieobecna. Jak indywidualnie – wzywając imienia Pana Boga – głosowali radni? Wyniki pierwszego głosowania – wniosek trupy „Kapinos and Kot”: za – 11 radnychTomasz Blukacz,Dariusz Kapinos,Łukasz Kot,Ewa Lewandowska,Michał Lewandowski,Zbigniew Niesmaczny,Emilia Skrzypczyńska,Ryszard Szczuka,Sebastian Trzeszkowski,Tomasz Tyl,Iwona Zbrojkieiwcz przeciw – 7 radnychKonrad Jarzyński,Katarzyna Jastrzębska,Piotr Kaliszewski,Dorota Majer,Monika Pohorecka,Beata Struzik,Piotr Wrona wstrzymuję się – 7 radnychŁukasz Banaś,Artur Gawroński,Barbara Gieroń,Łukasz Krawczyk,Agata Pawłowska,Andrzej Sowa,Jolanta Urbańska brak głosu – 2 radnychPaweł Ruksza,Krystyna Stefańska nieobecny – 1 radnyMałgorzata Iżyńska Wyniki drugiego głosowania – wnioskodawcy radni PiS w sprawie apelu o odwołanie wiceprezydenta Częstochowy Jarosława Marszałka (jednak treść wniosku zmieniona we wcześniejszym głosowaniu): za – 7 radnychTomasz Blukacz,Dariusz Kapinos,Łukasz Kot,Zbigniew Niesmaczny,Emila Skrzypczyńska,Sebastian Trzeszkowski,Tomasz Tyl przeciw – 8 radnychŁukasz Banaś,Barbara Gieroń,Ewa Lewandowska,Michał Lewandowski,Agata Pawłowska,Ryszard Szczuka,Jolanta Urbańska,Iwona Zbrojkieiwcz wstrzymuję się – 4 radnychArtur Gawroński,Jacek Krawczyk,Andrzej