Radna Małgorzata Iżyńska porzuciła PO dla SLD. Przygoda z Radą tej kadencji jest pierwszą w jej karierze politycznej. Radna, opuszczając szeregi PO, będzie musiała zmierzyć się z krytyką nie tylko ze strony członków Platformy, ale także własnego elektoratu. Mandat rzeczywiście dostała Małgorzata Iżyńska, lecz tylko dlatego, że rekomendowała ją PO. – To nie jest moja fanaberia, to przemyślana decyzja. Zastanawiałam się nad tym krokiem przez ostatnie pół roku – mówi Małgorzata Iżyńska. Radna nie jest do końca szczera. Nowy marszałek śląski, Mirosław Sekuła spotkał się w czwartek w Częstochowie nie tylko z prezydentem miasta, ale także uczestniczył w wewnętrznej debacie częstochowskich struktur PO. Rzecz jasna na to drugie spotkanie zaproszeni byli wyłącznie członkowie partii. Mimo, iż radna wiedziała (jak twierdzi od dawna), że odchodzi z Platformy, wzięła udział w poufnym zebraniu. – Dopóki to było możliwe byłam lojalna, ale brak wsparcia z dotychczasowego klubu, brak spójności i jedności działań członków Platformy skłoniły mnie do rezygnacji – wyjaśnia radna SLD. I trudno w tej sprawie Iżyńskiej nie przyznać racji. Członkowie lokalnej PO nie potrafią ze sobą współpracować. Wystarczy spojrzeć na radnych, którzy od dawna mają problem z określeniem własnej tożsamości politycznej. Jeśli radny Marcin Biernat (PO) składa projekt uchwały, to spodziewać się należy, iż jego koledzy z partii go poprą. Nic bardziej mylnego. Projekt Biernata zablokował radny Maciej Wawrzkiewicz (PO). Nigdy żaden członek Platformy w Radzie nie mógł mieć pewności, że jego pomysł zostanie zaakceptowany przez partnerów z ugrupowania. To świadczy o tym, iż radni ze sobą nie rozmawiają – a co gorsze, że sobie nie ufają. Skoro tak, to spodziewać się należy kolejnych transferów z PO do SLD. Sygnałem jest postawa radnego Bartłomieja Sabata. Wykluczony kilka tygodni temu z szeregów PO na 2 lata, poprosił o ponowne przejęcie w poczet członków. Wniosek nie został jeszcze rozpatrzony, ale jego odrzucenie otwiera Sabatowi drogę do SLD – nie chcecie mnie, idę gdzie indziej. Podobnie jak Iżyńska mogą postąpić radni PO zatrudnieni przez Matyjaszczyka w miejskich spółkach: Barbara Gieroń czy Marta Salwierak. To naturalnie tylko spekulacje, ale na lokalnej scenie politycznej widać już pierwsze przymiarki do wyborów samorządowych. Na razie zmienił się nam układ sił w Radzie Miasta (28 członków): 11 radnych ma SLD, tylko 7 PO, 5 – PiS, 4 – Wspólnota Samorządowa, 1 – bezpartyjny (Sabat).

Z okazji zbliżającego się 1 maja zajrzałem na kultowy portal lewicowy „Krytyki politycznej”. Temat tam nr 1 – rozważania o życiu seksualnym  harcerzy z Szarych Szeregów… Pewna pani profesor, wiedząc, że jej nudnych książek nikt nie czyta, zastosowała metodę prowokacji. I teraz cieszy się opinią „odważnej intelektualistki”. Nie wiem, co jej uczynili harcerze; sądząc po kierunku wsparcia, bardziej wskazane byłoby podjęcie rozważań, jakie stosunki łączyły Che Guevarę z Fidelem Castro; czy ich uściski i wspólne noce miały tylko braterski charakter. W końcu „Dzienniki motocyklowe” młodego Che ociekają ukrytym homoerotyzmem. Bardziej obrzydliwe byłoby dla mniej (jestem zbyt starej daty) doszukiwanie się seksualnych podtekstów w torturach zadawanych osobiście przez tego patologicznego mordercę młodym Kubańczykom; ale jeśli ktoś przyjmuje bandytę jak idola, niech go sobie bierze w całej rozciągłości. Może jeszcze zafundować sobie koszulkę z innym homoidolem – Ernestem Rohmem. W końcu ten facet chciał „dobrze”, był zwolennikiem wywłaszczenia wielkiego kapitału i przejmowania fabryk przez robotników. Można go uznać za „pierwszą ofiarę Hitlera” (tak jak Austrię za pierwszą ofiarę nazizmu); a jego śmierć za wzorcowy przykład nietolerancji wobec mniejszości seksualnych. Che i SA-Rohm jako symbole wykluczonych, ikony postmodernistycznej lewicy. Czy w tym kierunku  ma prowadzić jazda bez trzymanki? A może warto się zatrzymać? Uznać, że wolność łączy się z ochroną godności. To zaś wymaga uznania „tabu” sfery prywatnej. Nie mamy prawa do nieuzasadnionego naruszenia tej sfery; podglądania zachowań seksualnych, zarówno żyjących, jak i postaci historycznych. Jeżeli to czynimy, to zasadnym to jest tylko wtedy, gdy czyjaś wolność seksualna naszą sferę wolności i godności innych osób. Rohm był łąjdakiem nie dlatego, że był homoseksualistą, lecz ze 150 innych powodów. Do niektórych z nich należało molestowanie seksualne podwładnych. W takim samym sensie łajdakiem był heteroerotyczny Beria, wysyłający czekistów na upolowanie „ładnych sztuk” do swego „haremiku”. Lecz i w przypadku Berii istnieje prócz tego wiele innych powodów, dla których smaży się w piekle.      Doczekaliśmy się nowej lewicy. W czasach, gdy skutkiem kryzysu ludzie tracą prace, mieszkanie, możliwości wyżywienia dzieci, wrażliwość lewicy kręci się wokół seksu. W czasach, gdy pod pozorem troski o nasze bezpieczeństwo ogranicza się nasze podstawowe wolności – lewica walczy wyłącznie o wolność seksualną. W czasach, gdy prawo do pomocy publicznej dla ubogich uzyskać mogą tylko rodziny żyjące poniżej minimum egzystencjalnego, lewica wzywa do finansowania przez podatników zabiegów seksualnej inżynierii. Wrażliwość lewicy nie dotyczy już pustych brzuchów biedoty, lecz potrzeb podbrzusza dobrze odżywionych. Kiedyś uważałem, że droga młodych ludzi do służby na rzecz dobra ogółu (polityki) zaczynać się powinna od buntu przeciw istniejącej niesprawiedliwości. Ten bunt wyrażał się także czerwonymi kolorami i pieśnią: „krew naszą długo leją katy…” . Lecz gdzie jest lewica, taka bez obsesji seksualnych, lecz z obsesją sprawiedliwości dla wszystkich, która ten sztandar wzniesie i zanuci: „kolor jego jest czerwony…bo na nim robotnicza krew”…

Zarząd ISD Huty Częstochowa alarmuje magistrat: mamy niemałe problemy finansowe, potrzebujemy pomocy, będziemy zwalniać ludzi. Częstochowskie władze zobowiązały się do podjęcia konkretnych rozwiązań. Z prośbą o pomoc dla Huty przybyli: prezes zarządu Anatolij Fediajew, wiceprezesi Andrzej Jakubow i Piotr Pełka oraz doradca zarządu ISD Huty Jacek Kasprzyk. Mówili o tym, że zakładowi potrzebny jest plan naprawczy i o tym, że już prowadzą ze związkowcami rozmowy na temat nieuniknionych zwolnień. Włodarze miasta (prezydent Matyjaszczyk i jego zastępca Koperski) zaoferowali im konkrety: zaległości Huty w podatku od nieruchomości i opłat za użytkowanie wieczyste mogą rozłożyć na raty. Z kolei dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy, Grażyna Klamek, że z myślą o pracownikach Huty można wykorzystać wszystkie możliwe instrumenty aktywizacyjne i osłonowe. Dodatkowo miasto zobowiązało się, że w tej sprawie zwróci się do Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, a także Wojewódzkiego Urzędu Pracy w sprawie zabezpieczenia dodatkowych środków z Funduszu Pracy i Europejskiego Funduszu Społecznego dla zainteresowanych otrzymaniem wsparcia, odchodzących z pracy hutników.

To bez wątpienia wielki sukces prawicy i Rady Miasta. Kontrowersyjna uchwała ze stycznia ubiegłego roku została przez radnych „naprawiona”. A rzecz dotyczy zasad wnoszenia, cofania i zbywania udziałów i akcji w spółkach miejskich przez prezydenta miasta. Innymi słowy radni naprawili swój błąd i odzyskali kontrolę nad miejskim majątkiem. W styczniu 2012 roku radni przekazali pełnię władzy nad spółkami miejskimi prezydentowi Częstochowy. Większość rajców przyznała, że decyzja była błędna i doszło do niej w niefortunnych okolicznościach. Zdaniem prawicy uchwała została przemycona – tego dnia radni podejmowali wiele innych ważnych decyzji. Konsekwencje jednak tej konkretnej uchwały okazały się daleko idące. Przykładem jest przekazanie kamienicy przy Alei 49 na rzecz Agencji Rozwoju Regionalnego. O zabraniu nieruchomości spod zarządu ZGM radni dowiedzieli się z mediów, bo zgodnie z Uchwałą Styczniową prezydent nie musiał ich wcześniej pytać o zgodę. Miał wprawdzie obowiązek poinformowania ich o tym fakcie, ale tego obowiązku i tak nie dopełnił. Ktoś zapyta: „A co tam jedna kamienica?”. Rzecz w tym, że Uchwała Styczniowa określała ogólne zasady zarządzania spółkami i nie chodzi tylko o jedną kamienicę. Zgodnie z tym zapisem prezydent mógł na przykład sprzedać MPK albo Cmentarz Komunalny i nikt nie miałby prawa tego zakwestionować. Matyjaszczyk mógłby też bez skrępowania wszechdecydować o majątku każdej ze spółek – np. do jednej wnieść aportem pieniądze, drugiej – kawałek gruntu, a trzeciej odebrać nieruchomość. Na szczęście tego typu sytuacje należą już do przeszłości. Radni zdali sobie sprawę, że nie tylko ograniczyli swoje kompetencje w sprawie spółek, ale także poddali w wątpliwość sens funkcjonowania takiej rady, która niewiele może. Stąd też pojawiła się inicjatywa trzech klubów: PO, Wspólnoty Samorządowej i PiS-u. Od samego początku nie było jednak pewności, czy reprezentanci, a jednocześnie autorzy projektu uchwały, będą w stanie wpłynąć na swoich klubowych kolegów. Obawy okazały się słuszne. Jedna z prób przegłosowania uchwały zakończyła się niepowodzeniem, ponieważ radny Wawrzkiewicz z PO zablokował projekt kolegi z własnego ugrupowania. Dopiero za trzecim podejściem udało się prawicy dogadać. Co się zmieniło? Nowa uchwała przywraca radnym decyzyjność w sprawie majątku spółek miejskich. Teraz prezydent będzie musiał pytać radę o zgodę (w formie odrębnej uchwały) za każdym razem, kiedy będzie chciał wprowadzić jakiekolwiek zmiany w spółkach. Z jednym zastrzeżeniem: może wnieść do spółki wkład o wartości do 250 tys. zł. *** Niesłusznie służby prezydenta, jak i sam Matyjaszczyk, dotychczasowe próby zniesienia Uchwały Styczniowej, odczytywali jako atak na SLD. Chodzi o to, że sytuacja staje się niebezpieczna, gdy władza pozostaje w gestii jednej osoby i poza wszelką kontrolą. Po to zostało powołane ciało uchwałodawcze (rada miasta), aby patrzeć na ręce władzy wykonawczej (prezydenta). Abstrahując od wszystkiego, przegłosowanie tej uchwały jest niewątpliwie ogromnym sukcesem prawicy. Po raz pierwszy za rządów Matyjaszczyka lewica została spacyfikowana. Radni klubów z prawej strony sceny politycznej pokazali, że potrafią jednak odnaleźć wspólny język. Miejmy nadzieję, że nie po raz ostatni.

W naszym cyklu spróbujemy odpowiedzieć na pytanie: kogo i za jaką cenę spośród radnych kupił prezydent Matyjaszczyk? Podczas wyborów, teoretycznie, wybieramy radnych z różnych opcji politycznych. W interesie ekipy rządzącej jest przekonanie do siebie tzw. radnych opozycyjnych. Dzięki ich głosom władza może przeforsować każdy swój pomysł. W dość nieskomplikowany i bezbolesny sposób prezydent eliminuje opozycję, tworząc własne koalicje. Dziś trudno powiedzieć, który radny reprezentuje jaką opcję. Dziwnym trafem w Polsce nie ma zakazu łączenia mandatu radnego, z pracą w spółkach należących do samorządu. I chociaż większość częstochowian nie ma pewności jutra, rajcowie prócz diety korzystają z licznych przywilejów finansowych niedanych pospólstwu. Sprawa dotyczy nie tylko radnych, ale także członków ich rodzin, dla których z łatwością znajdują się wolne wakaty lub tworzone są nowe stanowiska w instytucjach samorządowych i pokrewnych. Znana to prawda – w czasach kryzysu miejskie etaty są na wagę złota, a raczej… głosu radnego. Krzysztof Świerczyński (Wspólnota Samorządowa) Odpowiedzi radnego zostały przesłane e-mailem. Wiek: 26 latWykształcenie: „Wyższe (mgr pedagogiki), jestem też studentem IV roku psychologii na Uniwersytecie Opolskim”.Stan cywilny: żonaty.Zawód małżonki: „Pedagog, nie pracuje w instytucjach miejskich”.Radny z okręgu: Ostatni Grosz, Raków, Wrzosowiak. Miejsce zamieszkania: RakówSkąd zainteresowania polityką: „Póki co nie jestem politykiem, uważam się za samorządowca. Polityka natomiast ma wpływ na życie każdego z nas. Czy tego chcemy, czy nie, przychodzi do nas i ingeruje w nasze sprawy. Uważam, że każdy powinien aktywnie uczestniczyć w życiu społecznym, próbować wpłynąć na otaczającą rzeczywistość, bo inaczej inni zrobią to za nas. Od zawsze byłem aktywny. Byłem przewodniczącym Samorządu Uczniowskiego VI L.O. im. Jarosława Dąbrowskiego, radnym i rzecznikiem prasowym Młodzieżowej Rady Miasta, później także członkiem Rady Dzielnicy Raków. Ciągle wierzę, że moje działania mają sens.Inne zainteresowania: „Sport, zdrowy styl życia, matematyka, reklama”. POZA RADĄ Gdyby nie był radnym, byłby…: „…aktywnym mieszkańcem. Pewnie spędzałbym więcej czasu z rodziną i w nieskrępowany sposób mógł rozwijać aktywność zawodową”.Źródło utrzymania: „Aktualnie szukam pracy…”Dodatkowe dochody: „Dieta radnego oraz dochody z sędziowania meczy piłkarskich”.Organizacje pozarządowe: „Jestem członkiem kilku stowarzyszeń”.Awans zawodowy, społeczny podczas kadencji: „Na pewno radny z uwagi na swoją funkcję jest trochę inaczej postrzegany przez otoczenie. Dla mnie bardzo ważne było, aby ta rola nie zmieniła tego, jakim jestem człowiekiem. Moi znajomi potwierdzają, że nadal jestem „normalny”, może jedynie skarżą się, że czasem za dużo opowiadam o problemach miasta”.Języki obce: „Język angielski na poziomie B2”. W RADZIE Kadencja: pierwsza (2010-2014).Członek komisji: Komisja Kultury, Sportu i Turystyki, Komisja Praworządności i Samorządu, Komisja Edukacji.  Działania dla swojej dzielnicy: „Od 2008 roku konsekwentnie zabiegałem o budowę sali gimnastycznej przy Gimnazjum nr 7; przebudowę Placu Orląt Lwowskich z przyległymi ulicami; przebudowę ulicy wzdłuż bloku przy al. Pokoju 14 oraz modernizację deptaków w ciągu al. Pokoju. W tym roku te jakże ważne inwestycje wreszcie mają się rozpocząć. Udało się wspólnie z mieszkańcami doprowadzić do częściowej zmiany na korzystniejsze zasad wykupu mieszkań komunalnych. W roku bieżącym ma także zostać kompleksowo zmodernizowana ul. Źródlana, na stan której zwracałem uwagę wiosną ubiegłego roku. Przyczyniłem się też do publikacji imiennych list z głosowań radnych. Udało się też wiele innych drobnych, ale ważnych dla mieszkańców rzeczy, których nie będę tutaj przywoływał. Polecam lekturę ponad 150 złożonych przeze mnie interpelacji (można je odnaleźć na www.swierczynski.info). Spotkania z mieszkańcami: „Dyżury odbywam w siedzibie Rady Dzielnicy Raków zgodnie z harmonogramem jej dyżurów. Często spotykam się z mieszkańcami poza dyżurami. Niedawno przez godzinę wracałem do domu z warzywniaka, który znajduje się dwa bloki od mojego :).  Zorganizowałem dotychczas także 6 dodatkowych spotkań dotyczących szczególnych problemów na które przybyły kilkudziesięcioosobowe grupy mieszkańców. Do dyspozycji jest też moja strona internetowa: www.swierczynski.info oraz e-mail: mojradny@gmail.com”.Czego nie udało się zrobić?: „Do tych rzeczy należą: ograniczenie tranzytu tirów przez miasto, stworzenie przyjaznego dla mieszkańców cennika biletów MPK oraz dalej idące zmiany zasad wykupu mieszkań. Problemy są także z realizacją całej inwestycji pn. Przebudowa Placu Orląt Lwowskich, gdzie obecnie przebudowywana jest tylko ul. Iłłakowiczówny, natomiast Prezydent Matyjaszczyk w propozycji tegorocznego budżetu pominął fragmenty ulic Witkiewicza i Ossowskiego, które od 2010 roku znajdują  się w projekcie budowlanym i czekają na realizację. Ciągle nierozwiązana pozostaje kwestia przebudowy skrzyżowania ul. Bór z al. Niepodległości do której zobowiązał się pobliski supermarket, naprawa uliczek uszkodzonych podczas budowy nowej linii tramwajowej w dzielnicy Wrzosowisk i wiele innych. Nie udało się też zapobiec wielu negatywnym zmianom w częstochowskiej oświacie. Kadencja się jeszcze nie skończyła, więc liczę, że wiele jeszcze uda się zrobić”.  Wady i zalety prezydenta Matyjaszczyka: „Największą wadą prezydenta jest moim zdaniem to, że wraz ze swoimi współpracownikami wielokrotnie forsuje absurdalne pomysły, nie licząc się zupełnie z głosem mieszkańców. Często mamy do czynienia z narzucaniem przez Prezydenta swoich „jedynie słusznych” rozwiązań, podczas gdy możliwe jest wypracowanie porozumienia z zainteresowanymi grupami mieszkańców. Zaletą Prezydenta Matyjaszczyka są natomiast umiejętności z zakresu marketingu politycznego. Pomimo ewidentnego braku wizji miasta Pan Prezydent potrafi dbać o swój wizerunek. Jednak marketingowymi zabiegami nie da się przesłonić dziurawych dróg, ogromnego bezrobocia i gwałtownie spadającej liczby mieszkańców”.Koalicja, zależności, układy…: „Pytanie o układy i ciche koalicje w radzie potraktuję jako retoryczne i pozostawię bez odpowiedzi. Tak czy inaczej Prezydent ma większość w kluczowych głosowaniach m.in. nad budżetem czy absolutorium. Co do opozycji, to osobami, które bezwarunkowo i zdecydowanie stają po stronie mieszkańców są moi klubowi koledzy (Głębocki, Małagowski, Maranda). Jest też wielu radnych z innych klubów, którym autentycznie zależy na losie miasta, ale w moim odczuciu czasem pewnym ograniczeniem jest dla nich przynależność do klubów partyjnych. Za niezależne działania płaci się wysoką cenę, o czym nieustannie się przekonuję. Mimo wielu przykrych rzeczy jestem optymistą i wierzę głęboko, że w kolejnej kadencji mieszkańcy powierzą władzę osobom odpowiedzialnym. Jak kupić radnego? Nie wiem, bo nikt mnie nie kupował. To częstochowianie wybrali mnie na swojego przedstawiciela i jedyne zobowiązanie jakie posiadam to kierować się interesem mieszkańców. *** Krzysztof Świerczyński to radny młodziutki ciałem i duchem. Z pewnością nie można mu zarzucić braku aktywności na rzecz mieszkańców. Przez ostatnie dwa lata złożył 150 interpelacji. Nie ma jednak większych szans na przebicie się, gdyż dziś Wspólnota Samorządowa w Radzie Miasta ma niewielkie znaczenie. Radny Świerczyński nie może poszczycić się żadnymi osiągnięciami zawodowymi. Tyle co skończył jedne studia (pedagogika), a już podjął następny kierunek –

W minioną niedzielę zawodnicy Dospelu Włókniarza Częstochowa udali się na wyjazdowy pojedynek do Rzeszowa. Wbrew oczekiwaniom specjalistów Lwy pokonały PGE Marmę 42:48. Częstochowianie na prowadzenie wysunęli się już w pierwszym biegu, wygrywając 4:2, a po trzeciej gonitwie przewaga wzrosła do sześciu punktów za sprawą pary Łaguta – Szombierski. Zespół z Rzeszowa szybko otrząsnął się z początkowego szoku i po ósmym biegu dzięki zwycięstwu 5:1 wysunęli się na dwupunktowe prowadzenie. W kolejnej gonitwie doszło do groźnie wyglądającego upadku. Na drugim łuku przeszarżował Nicki Pedersen, który uderzył w Grigorija Łagutę. Rosjanin został wytrącony z toru jazdy i wpadł na Dawida Lamparta. Ostatecznie jedynym zawodnikiem, który nie zapoznał się z nawierzchnią rzeszowskiego owalu był jadący daleko z przodu Rafał Szombierski. Za spowodowanie przerwania biegu z powtórki został wykluczony Duńczyk, a osamotniony Lampart nie był w stanie zatrzymać częstochowian. Dospel po raz kolejny wyszedł na prowadzenie, którego nie oddał  już do końca zawodów. Od biegu dziesiątego rozpoczął się natomiast pokaz waleczności Emila Sajfutdinowa. Najpierw w gonitwie 10 przez cztery okrążenia napędzał się po zewnętrznej aby na linii mety o przysłowiowy błysk szprychy wyprzedzić Rafała Okoniewskiego. W biegach 13 i 15 stoczył natomiast niesamowitą walkę z Pedersenem. Obaj kilkukrotnie zamieniali się pozycjami na dystansie. Ostatecznie w biegu 13 górą był Duńczyk, a w 15 Rosjanin. W niedzielnych zawodach Dospelowi zwycięstwo zapewniła równa postawa całej drużyny. Wszyscy zawodnicy zdobywali punkty, co zawsze musi przełożyć się na dobry wynik. Słabszy mecz zaliczył Michael Jepsen Jensen, a juniorzy po raz kolejny nie zachwycili. Natomiast bardzo udane zawody zaliczyli Rune Holta i Rafał Szombierski. W pozostałych meczach Enea Ekstraligi Unibax Toruń pewnie pokonał Stal Gorzów 54:36. Fogo Unia Leszno mocno męczyła się ze skazywaną na porażkę Lechmą Start Gniezno, ostatecznie wygrywając 49:41. O niespodziance można mówić w meczu Stelmetu Falubazu Zielona Góra – składywęgla.pl Polonia Bydgoszcz. Po pierwszych biegach goście prowadzili sześcioma punktami. Zielonogórzanie zwali szyki i wygrali 48:42, jednak porównując potencjały obu drużyn zwycięstwo Falubazu jest wyjątkowo mało okazałe. Do bardzo dużej niespodzianki doszło we Wrocławiu. Betard Sparta pokonał Unię Tarnów jednym punktem przegrywając przed piętnastym biegiem trzema. Najbliższe zawody w ramach Enea Ekstraligi już w najbliższą niedzielę. CKM Dospel Włókniarz Częstochowa będzie podejmował Fogo Unię Leszno. Początek spotkania zaplanowano na godzinę 16. Zainteresowanie meczem jest ogromne. Zarząd Lwów ogłosił, że już od poniedziałku otrzymuje od kibiców zamówienia na bardzo duże ilości biletów. Warto tu dodać że tak duże zainteresowanie Włókniarzem daje mocny argument działaczom podczas negocjacji z sponsorami. Już w czwartek zostanie ogłoszona firma, która zostanie wprowadzona do nazwy stadionu. Dospel CKM Włókniarz Częstochowa – 481. Rune Holta – 8+2 (1*,2,0,3,2*)2. Michael Jepsen Jensen – 5 (2,0,1,2)3. Grigorij Łaguta – 10+3 (2*,2,2*,1*,3)4. Rafał Szombierski – 8+2 (3,1*,3,1*,0)5. Emil Sajfutdinow – 12 (2,3,3,2,2)6. Artur Czaja – 4 (3,0,1)7. Rafał Malczewski – 1 (1,0,0)PGE Marma Rzeszów – 429. Nicki Pedersen – 9 (3,2,w,3,1)10. Dawid Lampart – 2+1 (0,1*,1,-,-)11. Rafał Okoniewski – 7 (1,1,2,2,1)12. Jurica Pavlic – 4+1 (0,3,1*,0)13. Grzegorz Walasek – 12 (3,3,3,0,3)14. Łukasz Kret – 0 (0,0,0)15. Łukasz Sówka – 8+1 (2,1,2*,3,0)Bieg po biegu: 1. (66,47) Pedersen, Jensen, Holta, Lampart 3:32. (67,38) Czaja, Sówka, Malczewski, Kret 2:4 (5:7)3. (67,10) Szombierski, Łaguta, Okoniewski, Pavlic 1:5 (6:12)4. (66,59) Walasek, Sajfutdinow, Sówka, Malczewski 4:2 (10:14)5. (67,18) Pavlic, Holta, Okoniewski, Jensen 4:2 (14:16)6. (66,22) Walasek, Łaguta, Szombierski, Kret 3:3 (17:19)7. (66,66) Sajfutdinow, Pedersen, Lampart, Czaja 3:3 (20:22)8. (66,78) Walasek, Sówka, Jensen, Holta 5:1 (25:23)9. (67,59) Szombierski, Łaguta, Lampart, Pedersen (w) 1:5 (26:28)10. (67,60) Sajfutdinow, Okoniewski, Pavlic, Malczewski 3:3 (29:31)11. (68,03) Sówka, Jensen, Łaguta, Walasek 3:3 (32:34)12. (67,68) Holta, Okoniewski, Czaja, Kret 2:4 (34:38)13. (67,47) Pedersen, Sajfutdinow, Szombierski, Pavlic 3:3 (37:41)14. (68,14) Łaguta, Holta, Okoniewski, Sówka 1:5 (38:46)15. (67,53) Walasek, Sajfutdinow, Pedersen, Szombierski 4:2 (42:48) KONKURS! Podaj nazwisko zawodnika, który zdobył największą ilość punktów dla CKM-u w ostatnim pojedynku Włókniarza z Unią Leszno na torze w Częstochowie i wygraj wejściówkę na mecz żużlowy 28 kwietnia o godz. 16.00 (Dospel CKM Włókniarz vs Fogo Unia Leszno). Odpowiedzi podpisane imieniem, nazwiskiem i nr telefonu prosimy wysyłać na adres konkurs7dni@gmail.com.