Z okazji zbliżającego się 1 maja zajrzałem na kultowy portal lewicowy „Krytyki politycznej”. Temat tam nr 1 – rozważania o życiu seksualnym harcerzy z Szarych Szeregów…
Pewna pani profesor, wiedząc, że jej nudnych książek nikt nie czyta, zastosowała metodę prowokacji. I teraz cieszy się opinią „odważnej intelektualistki”. Nie wiem, co jej uczynili harcerze; sądząc po kierunku wsparcia, bardziej wskazane byłoby podjęcie rozważań, jakie stosunki łączyły Che Guevarę z Fidelem Castro; czy ich uściski i wspólne noce miały tylko braterski charakter. W końcu „Dzienniki motocyklowe” młodego Che ociekają ukrytym homoerotyzmem. Bardziej obrzydliwe byłoby dla mniej (jestem zbyt starej daty) doszukiwanie się seksualnych podtekstów w torturach zadawanych osobiście przez tego patologicznego mordercę młodym Kubańczykom; ale jeśli ktoś przyjmuje bandytę jak idola, niech go sobie bierze w całej rozciągłości. Może jeszcze zafundować sobie koszulkę z innym homoidolem – Ernestem Rohmem. W końcu ten facet chciał „dobrze”, był zwolennikiem wywłaszczenia wielkiego kapitału i przejmowania fabryk przez robotników. Można go uznać za „pierwszą ofiarę Hitlera” (tak jak Austrię za pierwszą ofiarę nazizmu); a jego śmierć za wzorcowy przykład nietolerancji wobec mniejszości seksualnych.
Che i SA-Rohm jako symbole wykluczonych, ikony postmodernistycznej lewicy. Czy w tym kierunku ma prowadzić jazda bez trzymanki?
A może warto się zatrzymać? Uznać, że wolność łączy się z ochroną godności. To zaś wymaga uznania „tabu” sfery prywatnej. Nie mamy prawa do nieuzasadnionego naruszenia tej sfery; podglądania zachowań seksualnych, zarówno żyjących, jak i postaci historycznych. Jeżeli to czynimy, to zasadnym to jest tylko wtedy, gdy czyjaś wolność seksualna naszą sferę wolności i godności innych osób. Rohm był łąjdakiem nie dlatego, że był homoseksualistą, lecz ze 150 innych powodów. Do niektórych z nich należało molestowanie seksualne podwładnych. W takim samym sensie łajdakiem był heteroerotyczny Beria, wysyłający czekistów na upolowanie „ładnych sztuk” do swego „haremiku”. Lecz i w przypadku Berii istnieje prócz tego wiele innych powodów, dla których smaży się w piekle.
Doczekaliśmy się nowej lewicy. W czasach, gdy skutkiem kryzysu ludzie tracą prace, mieszkanie, możliwości wyżywienia dzieci, wrażliwość lewicy kręci się wokół seksu. W czasach, gdy pod pozorem troski o nasze bezpieczeństwo ogranicza się nasze podstawowe wolności – lewica walczy wyłącznie o wolność seksualną. W czasach, gdy prawo do pomocy publicznej dla ubogich uzyskać mogą tylko rodziny żyjące poniżej minimum egzystencjalnego, lewica wzywa do finansowania przez podatników zabiegów seksualnej inżynierii. Wrażliwość lewicy nie dotyczy już pustych brzuchów biedoty, lecz potrzeb podbrzusza dobrze odżywionych.
Kiedyś uważałem, że droga młodych ludzi do służby na rzecz dobra ogółu (polityki) zaczynać się powinna od buntu przeciw istniejącej niesprawiedliwości. Ten bunt wyrażał się także czerwonymi kolorami i pieśnią: „krew naszą długo leją katy…” . Lecz gdzie jest lewica, taka bez obsesji seksualnych, lecz z obsesją sprawiedliwości dla wszystkich, która ten sztandar wzniesie i zanuci: „kolor jego jest czerwony…bo na nim robotnicza krew”…
1 Komentarz
Panie Autorze, portal “Krytyki politycznej” – to jedno z wielu źródeł informacji, publicystyka, Sierakowski and company, inspirujące niejednokrotnie debaty, pożyteczne akcje i inicjatywy edukacyjne i obywatelskie, wspierające “ruchy miejskie”. Szanowny Panie dużo bardziej “zasmucająca” jest “lewica” w działaniu – owe Millery Leszki, Balty (małżeństwo), Matyjaszczyki, Szczuki, Niesmaczne, Wolskie, Danki, Wabnice czy Kapinosy…to przecież prawdziwi “lewicowcy” – “obsesjonaci sprawiedliwości dla wszystkich”…
A Pan dałeś się sprowokować “Krytyce politycznej” i drążysz pan tematy “potrzeb podbrzusza dobrze odżywianych”, dorzucając nowe “pikantne” fakty z życia “heteroerotycznego Berii”, zachęcając tym samym czytelników 7.dni, zapewne nie intencjonalnie, do poszukiwania dalszych szczegółów z życia socjopatów i nikczemników.
A tak nawiasem mówiąc, w świetle podniesionych w felietonie faktów, interesujące byłoby, dla obywatela-wyborcy, poznanie obsesji seksualnych naszych lokalnych liderów SLD-owskiej “lewicy” – może tam leży przyczyna ich kompletnej nieskuteczności w rozwiązywaniu istotnych miejskich problemów (edukacja, kultura, drogownictwo, szpitalnictwo…)?
PS Nie rozumiem użytego w tekście sformułowania “zabiegi seksualnej inżynierii”, czyżbym przegapił jakieś okazje?
Panie Autorze, portal “Krytyki politycznej” – to jedno z wielu źródeł informacji, publicystyka, Sierakowski and company, inspirujące niejednokrotnie debaty, pożyteczne akcje i inicjatywy edukacyjne i obywatelskie, wspierające “ruchy miejskie”. Szanowny Panie dużo bardziej “zasmucająca” jest “lewica” w działaniu – owe Millery Leszki, Balty (małżeństwo), Matyjaszczyki, Szczuki, Niesmaczne, Wolskie, Danki, Wabnice czy Kapinosy…to przecież prawdziwi “lewicowcy” – “obsesjonaci sprawiedliwości dla wszystkich”…
A Pan dałeś się sprowokować “Krytyce politycznej” i drążysz pan tematy “potrzeb podbrzusza dobrze odżywianych”, dorzucając nowe “pikantne” fakty z życia “heteroerotycznego Berii”, zachęcając tym samym czytelników 7.dni, zapewne nie intencjonalnie, do poszukiwania dalszych szczegółów z życia socjopatów i nikczemników.
A tak nawiasem mówiąc, w świetle podniesionych w felietonie faktów, interesujące byłoby, dla obywatela-wyborcy, poznanie obsesji seksualnych naszych lokalnych liderów SLD-owskiej “lewicy” – może tam leży przyczyna ich kompletnej nieskuteczności w rozwiązywaniu istotnych miejskich problemów (edukacja, kultura, drogownictwo, szpitalnictwo…)?
PS Nie rozumiem użytego w tekście sformułowania “zabiegi seksualnej inżynierii”, czyżbym przegapił jakieś okazje?