Miejski Szpital Zespolony w Częstochowie, w którego skład wchodzą trzy placówki: przy ulicy Mickiewicza, Bony i Mirowskiej jest zadłużony na ponad 130 milionów złotych. Na katastrofalną sytuację szpitala złożyły się lata zaniedbań poprzedników. Nowa dyrektor Beata Szafraniec (wcześniej współrządziła szpitalem w Pile), która od 1. lipca bieżącego roku przejęła obowiązki po obecnym wicemistrze zdrowia i senatorze z Częstochowy Wojciechu Koniecznym (Nowa Lewica) – musi szukać oszczędności. Na pierwszy ogień idzie, działająca od prawie 80 lat częstochowska porodówka na Mickiewicza oraz oddział leczenia noworodków. Na dzień publikacji nie otrzymaliśmy odpowiedzi w sprawie pomocy dla miejskiego szpitala ze strony częstochowskich krezusów politycznych w ministerstwie zdrowia: Izabeli Leszczyny (w randze ministra oraz posłanki ziemi częstochowskiej z 20-letnim stażem) i Wojciecha Koniecznego (wiceministra oraz senatora z wyboru częstochowian od niecałych 5 lat).
22 lipca Rada Społeczna Miejskiego Szpitala Zespolonego w Częstochowie pozytywnie zaopiniowała wniosek dyrekcji „o częściowe zawieszenie (zaprzestanie) działalności oddziału ginekologiczno-położniczego i oddziału neonatologicznego przy ulicy Mickiewicza”. Ponieważ właścicielem szpitala jest miasto Częstochowa, to miejscy radni wybierają skład rady społecznej szpitala (ciała opiniodawczego dla samorządu oraz doradczego wobec kierownictwa placówki). 16 lutego powołano nowych członków: przewodniczący – Ryszard Szczuka; przedstawiciel wojewody – Jolanta Warzycha oraz Barbara Gieroń, Małgorzata Iżyńska, Dariusz Kapinos, Jacek Krawczyk, Waldemar Lisowski i Tomasz Tyl.
Na siedmiu członków rady, uczestniczących w posiedzeniu, tylko dwie osoby poparły wniosek, pozostała piątka wstrzymała się od głosu. Za likwidacją porodówki i oddziału noworodkowego opowiedzieli się – radna Barbara Gieroń (PO) i przedstawiciel Uniwersytetu Jana Długosza (UJD).
Redakcja 7 dni próbowała skontaktować się z partyjną podwładną minister zdrowia Izabeli Leszczyny (dotychczasowej liderki Platformy Obywatelskiej w Częstochowie) – Barbarą Gieroń, ale ta nie odbiera telefonów. Nie było jej również na dyżurze w urzędzie miasta Częstochowy (ostatnia środa miesiąca), który sama podała jako termin kontaktu z mieszkańcami. Nie dowiedzieliśmy się więc, dlaczego Barbara Gieroń, człowiek Leszczyny – minister zdrowia, głosował za zamknięciem oddziałów szpitalnych na Mickiewicza.
Jeszcze bardziej zaskakuje postawa przedstawiciela częstochowskiej uczelni. Reprezentantowi UJD, którego ambicją jest – z racji utworzenia kierunku lekarskiego – posiadanie szpitala klinicznego, powinno przecież zależeć na wybitnej kadrze, a nie na budynkach. Natomiast uniwersytet najwyraźniej dąży do przejęcia szpitalnych nieruchomości koniecznie niezadłużonych lub ewentualnie zagarnięcie tych oddziałów szpitalnych, które uczelni pasują. Tylko że bez doświadczonych specjalistów nie ma szans na podwaliny wiedzy i umiejętności dla nowych lekarzy. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że – jak niewiele oddziałów szpitalnych w Częstochowie – to właśnie położnictwo na Mickiewicza posiada aż 4 specjalistów z tytułem doktora nauk medycznych. Stąd, dla środowisk medycznych, likwidacja położnictwa i oddziału leczenia noworodków jest nie do zaakceptowania.
Desperacką decyzję zamknięcia porodówki, nowa dyrekcja szpitala uważa za konieczność. Przez ponad 10 lat placówką kierował Wojciech Konieczny, członek Nowej Lewicy, obecnie wiceminister zdrowia u boku Izabeli Leszczyny oraz senator miasta Częstochowy. Od ponad dekady, i dyrekcja szpitala i magistrat stawiali na rozbudowę szpitala przy ul. Mirowskiej na Zawodziu w Częstochowie, zamiast – co sugerują środowiska medyczne – na Mickiewicza. Pierwsza lokalizacja, poza problemami z terenami zalewowymi, boryka się z niejednolitym stanem prawnym gruntów, w przeciwieństwie do drugiej, gdzie tereny w całości należą do miasta, czyli właściciela szpitala.
Były już dyrektor Wojciech Konieczny, kolega partyjny prezydenta Krzysztofa Matyjaszczyka (SLD) systematycznie od lat sięgał po kasę z magistratu. Dla przykładu rok 2023, w którym radni podjęli decyzję o dofinansowaniu miejskiej jednostki kwotą 14,5 miliona złotych z budżetu miasta.
Na środki centralne, Miejski Szpital Zespolony w Częstochowie nie ma co liczyć. Ministerstwo Zdrowia co prawda snuje plany dofinansowania szpitali w Polsce, ale pacjentowi – szpitalowi w Częstochowie – kroplówka potrzebna jest natychmiast, a nie za rok. Już dziś niepewne są losy wrześniowych wynagrodzeń dla pracowników – tak bardzo brakuje pieniędzy.
Jeśli, w najbliższym czasie nie zmieni się nic w finansowaniu miejskiego szpitala, za kilka miesięcy usłyszymy zapewne o kolejnych likwidacjach oddziałów leczniczych w Częstochowie.
Renata R. Kluczna
2 komentarzy
wersja poprawiona
Nie dziwi nic – wystarczy przecież obserwować fakty z życia miasta we wszystkich sferach życia publicznego miasta Częstochowy – również mojego miasta – w ostatnich 15 latach.
Symptomów zwijania się czy wręcz upadku miasta w kolejnych latach aż nadto…
Główna przyczyną jest haniebne “upartyjnienie” miasta pociągające za sobą niespotykaną niekompetencję i nieodpowiedzialność zarządzających miastem i działających w nim instytucji publicznych (każdy trep może być prezydentem, jego zastępcą, naczelnikiem i kierownikiem…), co jest skutkiem traktowania zarządu miastem jako łupu politycznego partii i ich koalicji, korupcji politycznej, kolesiostwa i ordynarnego sitwizmu… rozwiniętego na niespotykaną wcześniej skalę. Lojalność wobec szefa, milczenie, bezwzględne podporządkowanie, służalczość… to pożądany zestaw cech… podwładnych … nie kompetencje, wiedza czy doświadczenie…, a inteligencja kandydata na stanowisko w urzędzie czy innych zazwyczaj stanowi przeszkodę w zatrudnieniu. Poza tym żaden szanujący się i kompetentny w swojej dziedzinie obywatel nie pójdzie w takie zdegenerowane środowisko pracy, niechętnie też będzie kandydował do rady miasta.
I kółko się zamyka – raz zdobytej władzy nie oddamy… profity dla władzy i jej akolitów czyli popleczników i sług są warte pogrzebu miasta kiedyś względnie “zdrowego” i z perspektywami…
I tylko jeden fakt, ilustrujący stan rzeczy, dlaczego tak mało mówi się i pisze np. o wynikach badań i analiz samorządowych.
Weźmy Indeks Zdrowych Miast 2023:
Miasta na prawach powiatu – 66 miast:
Top 25
1 Warszawa………….69.3 / 100
2 Bielsko-Biała………68,2
3 Sopot………………..66,5
4 Poznań…………….. 63,3
5 Gdynia………………54,7
6 Białystok……………53,6
7 Rzeszów……………53,4
8 Świnoujście……….49,8
9 Tychy……………….48,7
10 Gdańsk…………… 48,5
11 Kraków…………… 48,4
12 Olsztyn……………47,7
13 Szczecin………….46,2
14 Koszalin………….. 46,1
15 Gliwice……………43,3
16 Krosno……………43,0
17 Toruń……………..42,7
18 Opole……………..42,5
19 Katowice………… 41,8
20 Wrocław………….41,7
21 Chorzów………….41,6
22 Zamość…………..41,4
23 Lublin…………….. 41,4
24 Rybnik……………. 41,0
25 Zielona Góra……40,6
(…)
Bottom 16
50 Ostrołęka………..29,6
51 Ruda Śląska…….29,3
52 Chełm…………….28,4
53 Zabrze……………27,6
54 Jaworzno………..27,6
55 Konin……………..27,2
56 Wałbrzych……….25,9
57 Jastrzębie-Zdrój.24,9
58 Piotrków Trybunalski 24,5
59 Legnica……………24,3
60 Mysłowice………..24,2
61 Częstochowa…23,9
62 Bytom……………..23,5
63 Piekary Śląskie… 23,4
64 Jelenia Góra……. 22,7
65 Świętochłowice…20,3
66 Dąbrowa Górnicza 16,0
——————–
Częstochowa 61 pozycja na 66 miast…
Zapomnieliście napisać kto jest dyrektorem ekonomicznym XD. I to od ładnych paru lat.