7dniW b. Święto Od-rodzenia PRL, 22 lipca, na cmentarzu wrocławskim grupa podstarzałych hipisów, panków, anarchistów, pacyfistów, kontrkulturowców (tudzież bliżej niezidentyfikowanych oficjeli) pożegnała Marka Happenera. Był legendą miasta „krasnoludków”…
Miasto, przyszła Europejska Stolica Kultury, skasowało Marka, współzałożycielka Ruchu Nowej Kultury w 1980 r, jednego z inicjatorów „pomarańczowej rewolucji”… A było tak…
Pewnego dnia na ul. Curie-Skłodowskiej, w pobliżu szpitala klinicznego, dotknięty udarem Marek upadł na chodnik. Przyszedł patrol MO (przez szacunek nie nazwę ich policjantami). Popatrzeli z wysoka, leży facet ok 50 lat, bez krawata… Pewnie pijany. Wrzucili więc bezwładnego gościa na pakę radiowozu i odwieźli na Izbę Wytrzeźwień. Tam buldożerka (przez szacunek dla instytucji publicznej nie nazwę ich pracownikami) ukradła nieprzytomnemu telefon i portfel z dokumentami. Następnie rozpoczęła cucenie, okładając leżącego na podłodze człowieka biczami wodnymi… Po kilku godzinach, bo tyle ponoć trwa analiza krwi, odkryto, że pacjent Izby (nieprzytomny i sponiewierany, leżący na podłodze) jest trzeźwy. Trzeźwego nie wypada trzymać na „wytrzeźwiałce”, odwieziono Marka do szpitala i porzucono na izbie przyjęć. Ukradzionego portfela i telefonu nie zwrócono.
Marek leżał nieprzytomny, potraktowany przez szpital jako bezdomny. Dwa tygodnie rozpaczliwie i desperacko poszukiwali go znajomi. Jak można się było domyśleć: ani milicjonerzy, ani buldożerka na Izbie, ani personel izby przyjęć szpitala, nikt nie przypominał sobie, że miał jakiś kontakt z Happenerem. Sparaliżowany udarem mózgu leżał w szpitalu porzucony jak śmieć, czując że swoim istnieniem sprawia kłopot systemowi państwa opiekuńczego…
Zapomnijmy, że chodziło o Marka i o Wrocław. To mogło zdarzyć się każdemu wszędzie w Polsce. Każdy z nas może paść na chodnik zwalony nagłym uderzeniem krwi do mózgu…Czy znajdzie się przechodzący obok, który zwróci na to uwagę? Czy też większość minie go obojętnie uspokajając samego siebie, że „facet wypił za dużo w upał”…? Czy policja jest uwrażliwiana i nakierowana na pomoc ludziom, czy też dbając o porządek ogranicza się do „uprzątania zwłok” z chodnika, by nie kalały estetyki? Po co są Izby Wytrzeźwień? Po to by pomóc, czy po to by się znęcając profilaktycznie zniechęcać do picia? Do szpitala nie można mieć pretensji, że nie ma mocy by ustalać tożsamość nieprzytomnych. Ale jest odczuwalna różnica miedzy traktowaniem osób, za którymi bezpośrednio stoi rodzina lub przyjaciele; a ratowaniem anonimowych „bezdomnych”… Nie ma takiej wyobraźni, by przewidzieć, że roli takiego „anonimowego bezdomnego” może być twój ojciec, twoja matka, brat lub siostra…
Mówi się potem: zawiodły procedury… Albo inaczej: procedury są dobre, zawiedli ludzie. Procedury się udoskonali, ludzi się doszkoli. I do następnego równie tragicznego wypadku, wszystko będzie dobrze.
Nie, nie będzie dobrze… Najdoskonalsze procedury i najlepiej przeszkoleni do ich wykonywania osobnicy nie wystarczą. Trzeba mieć serce, trzeba widzieć w każdym bliźniego… Trzeba w imię własnego dobra wyobrazić sobie, że i my możemy kiedyś upaść nieprzytomni i to nasze życie zależne będzie od empatii przechodzących obok.
