W dniach 20-22 marca najmłodsi teatromani będą mieli wyjątkową okazję wybrać się na gościnny spektakl Teatru Nowego z Zabrza „Idziemy po skarb”, będący adaptacją bajki dolnośląskiego artysty, Janoscha. W swoich scenicznych perypetiach w poszukiwaniu bogactwa Misiu i Tygrysek spróbują odkryć, czym jest „największe szczęście na ziemi”. Spektakl odbędzie się na deskach Teatru im. A. Mickiewicza, a jego dodatkową atrakcją będzie konkurs na pracę plastyczną „Wiosna” oraz na najpiękniejszą Marzannę. Artystyczna rywalizacja odbędzie się w dwóch kategoriach: widzów indywidualnych oraz grup szkolnych (przedszkolnych, klasowych, grup przyjaciół szkolnych). Termin dostarczania  prac do Działu Promocji Teatru upływa 16 marca o godz.16.00. Najlepsze prace wezmą udział w wystawie otwartej 20 marca podczas spektaklu „Idziemy po skarb”. Spośród wszystkich uczestników konkursu (widzów spektakli „Idziemy po skarb”) zostaną rozlosowane zaproszenia na bajki oraz na zwiedzanie kulisów teatru. Na co dzieńTym, którzy chcą zapewnić swoim pociechom ciągłość rozwoju artystycznego, warto zwrócić uwagę na  ofertę Biblioteki Publicznej im. dyr. W. Biegańskiego, w której znajduje się szereg zajęć artystycznych dla dzieci. W programie znajduje się m.in. czytanie wierszy, baśni i bajek, zabawy ruchowe, zajęcia literacko-plastyczne, a także casting na aktorów bibliotecznego teatrzyku „Klaun”.

Teatr im. Adama Mickiewicza nie wzbogacił wprawdzie swojego repertuaru z okazji Dnia Kobiet, ale w zamian urozmaicił swoją ofertę kulturalną gościnnymi wystąpieniami artystycznymi. 9 marca, na deskach teatru odbędzie się recital piosenek francuskich w wykonaniu Michała Bajora – „Od Piaf po Garou”, promujący najnowszy album piosenkarza. Artysta zaskoczy widownię wachlarzem nastrojów lirycznych, dramatycznych i komediowych. W sobotę 17 marca, częstochowski teatr ściągnie do siebie wielbicieli twórczości rosyjskiej: poetyckiej, dramaturgicznej oraz muzycznej. Artystyczny wieczór rozpocznie się cyklicznym salonem poezji, po którym odbędzie się spektakl muzyczny „Do dna” na podstawie jednoaktówek Ludmiły Pietruszewskiej z songami Agnieszki Osieckiej. Wieczór zakończy się z hukiem! Program dnia zamknie bowiem energetyczny spektakl muzyczny z repertuaru wrocławskiego Teatru Piosenki – „Leningrad”. Anarchistyczne covery  piosenek zespołu Sznurowa wykonają Mariusz Kilijan oraz Tomasz Mars. Będzie dym!

O tym, że szansa pomocy finansowej ze środków państwowych oraz unijnych istnieje, wiedzą może i wszyscy, ale nie każdy orientuje się w jej formach i czasie, kiedy należy się o nią ubiegać. Bieżący miesiąc stwarza(ł) taką możliwość dla bezrobotnych z własną inicjatywę gospodarczą oraz dla rolników. W ramach przypomnienia, streszczamy naszym Czytelnikom aktualne i mniej aktualne możliwości wsparcia pieniężnego nowego biznesu.  Na dobry początek Od poniedziałku, tj. 5 marca w Powiatowym Urzędzie Pracy bezrobotni mogli ubiegać się o dotacje na podjęcie własnej działalności gospodarczej w ramach projektu współfinansowanego przez Europejski Fundusz Społeczny „Bądź aktywny zawodowo”. Dotacje miały być przyznawane do momentu wyczerpania środków finansowych, tj. 3 mln 120 tys. złotych. 6 marca PUP wniosków już nie przyjmował, o czym można się było dowiedzieć już dzień wcześniej ze strony internetowej urzędu. Wprawdzie jeszcze we wtorek szkolenia z formułowania wniosków nadal się odbywały, ale ich uczestnicy od razu wiedzieli, że są na straconej pozycji – było za późno. Do naszej redakcji wpłynęły informacje, iż zainteresowanie dopłatami było tak duże, że chętni już w piątek (2 marca) zorganizowali z własnej inicjatywy kolejność składania wniosków, według której zostali zarejestrowani w poniedziałek – urząd takich informacji nie potwierdza. Ile wniosków zostało przyjętych? Na chwilę obecną PUP nie jest w stanie podać ich dokładnej liczby, ponieważ nie wszyscy interesanci, którym w poniedziałek szczęśliwie udało się pobrać numerek, zostali do tej pory przyjęci – nadal oczekują w kolejce. Najwyższa wartość dofinansowania dla jednego projektu wynosi 20 tys. zł. Możliwe, że po weryfikacji wniosków – przypominamy, że nie  wszystkie zostały jeszcze przyjęte – zostanie ogłoszona kolejna tura naboru. O ile wystarczy środków finansowych. Potencjalnym wnioskodawcom polecamy pilne śledzenie strony internetowej urzędu w celu poznania daty drugiej tury przyjmowania wniosków. Dopłaty dla rolnikówZbliża się IX kampania przyjmowania wniosków o przyznanie pomocy finansowej w sektorze rolniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej. Petycje można składać od 15 marca do 15 maja w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Zasady formalne z tym związane objaśnia Stanisław Gmitruk, dyrektor Śląskiego Oddziału Regionalnego ARiMR-u: „Podobnie jak w latach poprzednich w 2012 roku na jednym formularzu wniosku rolnicy mogą ubiegać się o płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, pomoc finansową z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) oraz o płatność rolnośrodowiskową (PROW 2007-2013). Wypełnione wnioski o przyznanie płatności można złożyć osobiście we właściwym Biurze Powiatowym ARiMR, wysłać pocztą lub też wypełnić formularz drogą elektroniczną”. Przypominamy, że w tym roku rolnicy mogą się również ubiegać o dotacje do surowca tytoniowego oraz ziemniaka skrobiowego. Nauczeni historią przyjmowania wniosków przez PUP na dofinansowanie działalności gospodarczej, życzliwie polecamy rolnikom pilne przestrzeganie terminów wszczęcia naboru – z wyprzedzeniem.

Na początku marca w mieście Vicenza, jednym z najbardziej uprzemysłowionych miast włoskich, poprowadzone zostały wstępne rozmowy o współpracy na linii Częstochowa – Vicenza. Podstawa partnerstwa możliwa byłaby na dwóch płaszczyznach: rozwoju gospodarczego oraz kooperacji akademickiej. Współdziałanie obu miast pozostaje na razie w sferze planów, bowiem nie podjęto dotychczas konkretnych działań, a jedynie naszkicowano ich perspektywę. Pierwszym krokiem w tym kierunku ma być spotkanie przedsiębiorców skupionych w Stowarzyszeniu Przedsiębiorców Włoskich z Vicenzy i częstochowskich organizacji przedsiębiorców oraz nawiązanie współpracy  uczelni wyższych między Politechniką Częstochowską a włoskim uniwersytetem o profilu technicznym w Vicenzy.

Na Zawodziu trwają prace nad budową nowej hali widowiskowo-sportowej przy ul. Żużlowej. Realizacja projektu ma zostać zrealizowana wprawdzie za cztery miesiące, ale radni miasta już teraz zastanawiają się, jakim imieniem ochrzcić nowy obiekt sportowy. Prawdopodobnie już na najbliższej sesji rady miasta, tj. pod koniec miesiąca, zostanie rozpatrzony projekt uchwały w kwestii nadania hali imienia Arkadiusza Gołasia. Autorem pomysłu jest Konrad Głębocki, wiceprzewodniczący Rady Miasta Częstochowy.  Wybór zdaje się być umotywowany. Arkadiusz Gołaś był wybitnym siatkarzem, kilkakrotnym reprezentantem Polski (m.in. na olimpiadzie w Atenach w 2004 roku, na której zajął  5. miejsce). Pochodził wprawdzie z Ostrołęki, jednak to z Częstochową związał się zawodowo (AZS) oraz prywatnie (tutaj poznał swoją wielką miłość, ożenił się) i stał się chlubą naszego miasta. Był wielką nadzieją polskiej siatkówki. W 2004 roku zaczął grać we włoskiej lidze, ale jego międzynarodową karierę przerwał tragiczny wypadek samochodowy w drodze do Włoch na trening w nowym klubie Lube Banca Macerata. Miał 24 lata. W uzasadnieniu do projektu uchwały, Głębocki podaje, że objęcie nowej hali patronatem Gołasia byłoby uhonorowaniem „nie tylko wybitnego sportowca, ale także osoby, która rozsławiała nasze miasto w Polsce i na świecie”.

Ogólnie rzecz biorąc – jest jak jest, a skoro tak jest, to widocznie powinno tak być. Nic się nie dzieje bez naszego udziału, więc skoro jest jak jest, to jest tak, jak tego chcieliśmy. Chcieliśmy oczywiście dobrze, a wyszło jak zawsze. Jasne? Jak piwo w lodówce. Przypuszczam bowiem, że ludzie ludziom raczej źle nie życzą. Stan odwrotny ma złe konotacje, ujmowane ludowym folkloryzmem jako „złorzeczenienie”. Skoro więc ludzie ludziom zazwyczaj źle nie życzą i nie złorzeczą, to ten ludzki zasób obejmuje także tych, co rządzą i dzielą, jak i tych rządzonych i dzielonych. Obowiązywać nas może domniemanie niewinności, a więc założenie, że każdy polityk z reguły chce dla nas dobrze. Polityk żyje z naszego poparcia tak jak kupiec ze sprzedaży towarów. Abstrakcyjnym wyjątkiem od reguły jest kupiec świadomie i bezinteresownie wciskający klientom szkodliwy produkt tylko dla sadystycznej satysfakcji z otrucia czy poparzenia narodu. Owszem, może się takie indywiduum zdarzyć, ale – powtórzę to z uporem Katona – jest to absolutny wyjątek od reguły. Przeciętny kupiec jest świadomy, że renoma ma wartość wymierną,  zatem opłaca się inwestować we własne dobre imię. W okresie „grynderskim”, gdy budowany był wolny rynek i demokracja, liczył się przede wszystkim zysk krótkoterminowy – zrobić klienta w balona i zwiać z forsą na Antyle. W sferze polityki mieliśmy partie i polityków, którzy gotowi byli wszystko wszystkim obiecać,  aby  tylko załapać się na czteroletnią kadencję. Polityka jednak, podobnie jak handel, wymaga myślenia perspektywicznego. Raz można wszystkich oszukać, czasem można niektórych okłamać, ale nie da się zawsze wszystkich oszukiwać. Polityk powinien więc dbać o swoją wiarygodność, a tym samym – o dobro wyborcy. A czy to się jemu udaje? Jasne, że nie. Jasne jak słoneczko i sweterek w Kłobucku.Nie da się zrobić dobrze wszystkim, bo każdy ma inne oczekiwania. Nie można jednak z góry podejrzewać każdy rząd i każdą partię o świadome dążenie do czynienia nam zła. Takie założenie doprowadzić nas może tylko do paranoi: stałego śledzenia spisków rządzących i frustracji w obliczu ciągłego zagrożenia. Czy ktoś jest w stanie zachować zdrowy rozsądek, gdy w każdej chwili spodziewa się oberwania w mordę czy kopniaka w tyłek? Ciągła frustracja jest przyczyną biegunki, a nadmierny optymizm kończy się czkawką. I jak tu, panie, żyć? To jasne: jak jaśniepaństwo w Kołomyi.Skoro już wyjaśniłem swój spolegliwy stosunek do polityki i polityków, muszę w sposób równie spolegliwy odnieść się do feministek. Dyskusja nad określeniem płci: „pani minister czy pani ministra” – abstrahuje od  nudności norm prawnych. Minister, w sensie prawnym, nie jest istotą ludzką, lecz bezpłciowym organem z wyznaczonymi ustawowo kompetencjami. Jeżeli minister chce być ministrą, to znaczy, że nie lubi być organem, a więc nie chce także związanych z tym kompetencji. I taki pogląd da się zrozumieć. Ja  to nawet szanuję, bo nie lubię, jak mnie byle chłystek nazywa organem. Ale przecież feministki dążą do zbicia „szklanek sufitu” i uorganienie możliwie dużej grupy kobiet. Niech zmienią prawo, niech będzie w Konstytucji Rada Minister i Ministerów, a wówczas będzie jasne. Jasne, że czkawka. PS. Wszelka zbieżność tytułu felietonu z tytułem prasowym, takim jak „Uważam, rze…”, jest pozorna jak sen idioty śniony nieprzytomnie.