W nawiązaniu do artykułu: „Matyjaszczyk tłumaczyć się nie musi” opublikowanego w tygodniku „7 Dni” z dnia 17-30 stycznia 2013 r. Wydział Mienia i Nadzoru Właścicielskiego Urzędu Miasta Częstochowy (naczelnik Małgorzata Kosin) poprosił o publikację wyjaśnienia, zawierającego sprostowanie do ww. artykułu. Uchwała Nr 283/XVIII/2012 Rady Miasta Częstochowy z dnia 26 stycznia 2012 r. w sprawie określenia zasad wnoszenia, cofania i zbywania udziałów i akcji w spółkach prawa handlowego przez Prezydenta Miasta Częstochowy została podjęta nie z inicjatywy Prezydenta Miasta lecz na podstawie pisma, które wpłynęło z Wydziału Nadzoru Prawnego Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach. Pismo to zostało wysłane do wszystkich jednostek samorządu terytorialnego Województwa Śląskiego. Wydział Nadzoru Prawnego Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach zwrócił uwagę na fakt, iż zgodnie z brzmieniem art.18 ust.2 pkt 9 lit.g ustawy o samorządzie gminnym do wyłącznej kompetencji rady gminy należy określenie zasad wnoszenia, cofania i zbywania udziałów i akcji przez wójta (w przypadku Częstochowy – Prezydenta Miasta). W związku z utrwaloną linią orzeczniczą oraz doktryną organy stanowiące gmin powinny określać ogólne normy postępowania, którymi powinien kierować się organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego przy wnoszeniu, cofaniu i zbywaniu udziałów i akcji. W związku z tym rady gmin nie są uprawnione do podejmowania indywidualnych uchwał w sprawie wyrażenia zgody na wnoszenie (cofanie, zbywanie) akcji lub udziałów. Do kompetencji rady gminy należy jedynie określenie ogólnych zasad wnoszenia, cofania i zbywania udziałów i akcji w spółkach prawa handlowego. Zgodnie z tą wykładnią uchwały indywidualne będą traktowane jako istotne naruszenie prawa stanowiące podstawę do zastosowania środka nadzorczego w postaci stwierdzenia nieważności takiej uchwały w całości.    Nieprawdą jest zawarte w artykule stwierdzenie, iż Prezydent Miasta „miejską spółkę może sprzedać, jakąkolwiek kupić i nikomu nic do tego, a szczególnie radnym”. Przede wszystkim gmina nie może „sprzedać” czy też „kupić” spółki, tylko ewentualnie zbyć udziały/akcje należące do gminy, przystąpić do spółki już istniejącej lub zawiązać nową spółkę prawa handlowego. Zgodnie z art.10 ust.1-3 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej, art.6 pkt. 10 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz Kodeksem Spółek Handlowych gmina może tworzyć spółki prawa handlowego oraz przystępować do nich. Artykuł 10 ustawy o gospodarce komunalnej w związku z art. 6 pkt 10 ustawy o gospodarce nieruchomościami określa jednak przesłanki, które muszą zostać spełnione, aby gmina mogła utworzyć spółkę prawa handlowego (tj. spółkę z o.o. albo spółkę akcyjną) lub też przystąpić do takiej spółki (wszystko jedno, czy będzie to spółka jednoosobowa gminy czy też spółka gminy z innymi jeszcze podmiotami). Zgodnie z art.18 ust.2 pkt 9 lit.f ustawy z dnia 8 marca 1990 r. O samorządzie gminnym (j.t. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) nadal do kompetencji Rady Miasta Częstochowy należy podejmowanie uchwał w sprawie tworzenia i przystępowania do spółek i spółdzielni oraz rozwiązywania i występowania z nich – czyli, aby gmina mogła zawiązać nową spółkę, przystąpić do spółki już istniejącej, rozwiązać spółkę lub zbyć całość udziałów/akcji, które posiada w danej spółce (wystąpić ze spółki) nadal konieczna jest zgoda Rady Miasta na tę czynność. W § 6 uchwały Nr 283/XVIII/2012 Rady Miasta Częstochowy z dnia 26 stycznia 2012 r. zostało zawarte upoważnienie dla Prezydenta Miasta Częstochowy do zbywania udziałów i akcji w spółkach, ale w ściśle określonych trybach, a mianowicie: oferty ogłoszonej publicznie, przetargu publicznego lub negocjacji podjętych na podstawie publicznego zaproszenia. Tryb publiczny wymaga ogłoszenia oferty publicznej, zaproszenia do rokowań lub zaproszenia do przetargu publicznego w co najmniej jednym dzienniku o zasięgu ogólnopolskim. Możliwe jest zbycie udziałów/akcji w innym trybie, ale wymaga to zgody Rada Miasta Częstochowy. Niezgodne z prawda jest też stwierdzenie, że Prezydent Miasta Częstochowy przekazał Agencji Rozwoju Regionalnego w Częstochowie S.A. trzy działki, jednocześnie zabierając je innej spółce miejskiej – Zakładowi Gospodarki Mieszkaniowej „TBS” w Częstochowie Sp. z o.o. Przede wszystkim wniesienie aportu w postaci trzech nieruchomości gruntowych do ARR S.A. nie stanowiło uszczuplenia majątku ZGM TBS Sp .z o.o., gdyż nieruchomości te były w użytkowaniu Spółki (nigdy nie były jej własnością) – krótko mówiąc – ZGM jedynie administrował/zarządzał tymi nieruchomościami.. Nieruchomości te stanowią przedmiot projektu inwestycyjnego w partnerstwie publiczno-prywatnym, także z perspektywą pozyskania kapitału w ramach instrumentu finansowego Jessica (dotyczy rewitalizacji obszarów miejskich objętych Miejskim Programem Rewitalizacji).    Na podstawie informacji przygotowanej przez Wydział Mienia i Nadzoru Właścicielskiego Urzędu Miasta Częstochowy Włodzimierz Tutajrzecznik prasowy UM Częstochowy

W ostatni weekend w Muszynie odbyły się Mistrzostwa Polski Południowej Kick-boxingu w formule Pointfighting, w grupach wiekowych kadet młodszy, kadet starszy, junior i senior. W zawodach tych Częstochowę reprezentowali zawodnicy z Klubu Sportów Walki Start, podopieczni trenera Łukasza Wabnica. W grupie wiekowej kadetów młodszych byli to Alex Kondradzki i Wiktor Kłosowski, w kadetach starszych Filip Mijalski i Rafał Sztark a w juniorach Marcin Hubicki. Wśród sześciu startujących z Częstochowy zawodników był także ich trener Łukasz Wabnic. – Ze względu na bezpośredni udział trenera Łukasza w turnieju, postanowiłem wyciągnąć pomocna dłoń i wspomóc Łukasza organizacyjnie podczas wyjazdu – mówi trener Dariusz Pleśniak – tym bardziej że pierwotnie grupa startujących miała być większa o trzy osoby. Jestem bardzo zadowolony, że zarówno Łukasz jak i jego podopieczni tak dobrze wypadli podczas tych zawodów. Jako dawny trener Łukasza mam dużą satysfakcję obserwując iż Łukasz sprawdza się równie dobrze w roli trenera jak wcześniej w roli zawodnika. Powrót całej startującej szóstki z medalami mówi sam za siebie. Szczególnie dobrze wypadł Łukasz Wabnic, który niezależnie od zdobycia złotego medalu w kategorii do 74 kg, otrzymał tytuł Najlepszego Zawodnika Turnieju. Z medalami wrócili dwaj debiutanci, z grupy wiekowej kadetów młodszych: Alex Kondradzki, który zdobył srebrny medal w kat. do 42 kg oraz Wiktor Kłosowski brązowy medalista w tej samej kategorii wagowej. W kadetach starszych w kat do 63 kg do finału zakwalifikowało się dwóch zawodników KSW Start. Po “bratobójczej” walce złoty medal zdobył Rafał Sztark a Filip Mijalski musiał zadowolić się medalem srebrnym. Ze srebrnym medalem powrócił także Marcin Hubicki startujący w grupie wiekowej juniorów w kat do 63 kg.– Zarówno ja jak i Łukasz, byliśmy bardzo ciekawi jak zawalczą dwaj debiutanci – mówi trener Dariusz Pleśniak – 10 letni Alex i 9 letni Wiktor. Obaj spisali sie bardzo dobrze tym bardziej że walczyli ze starszymi i bardziej doświadczonymi od siebie zawodnikami.Bardzo przyjemnie oglądało mi sie walki Filipa Mijalskiego i Marcina Hubickiego, którzy zrobili spore postępy. Walka finałowa Marcina z Krzysztofem Kucharzykiem z Pstrągowa była bardzo emocjonująca. Obydwaj zawodnicy byli na podobnym poziomie i pojedynek był bardzo wyrównany.  Co do Rafała Starka, to spełnił w pełni nasze oczekiwania. Ja i Łukasz wiedzieliśmy że Rafał ma największe szanse na złoto z tej grupy młodych zawodników. Na końcu małe podsumowanie walk Łukasza Wabnica. Pomimo sporej przerwy w startach Łukasz pokazał iż w dalszym ciągu jest zawodnikiem, z którym trzeba się liczyć. Przeciwnicy Łukasza mimo bardzo dobrego wyszkolenia nie byli w stanie poradzić sobie z nim podczas konfrontacji. Łukasz potrafił rozbić ich obronę i wbijać celne i czyste uderzenia na twarz. W finale pokazał wiele widowiskowych technik, które zapewniły mu tytuł Najlepszego Zawodnika Turnieju. Widziałem że jego sposób walki wywarł spore wrażenie na jego podopiecznych i mam nadzieje że zmobilizuje ich to do jeszcze bardziej intensywnych starań na treningach. – zakończył trener Dariusz Pleśniak.

Tegoroczne zawody wędkarskie odbyły się , jak corocznie nad rzeką Kocinką przy zawalnym moście na leśnej polanie zwanej Zasmole, w piękny poranek styczniowy. Ponieważ były to towarzyskie zawody spinningowo-muchowe, mile widziane były osoby towarzyszące, małżonki wędkarzy, dzieci i kibice wędkowania. Zawody rozpoczęto od wpisania na listy uczestników z okręgu częstochowskiego oraz innych okręgów PZW, na zawody zgłosiło się 102 wędkarzy. Pogoda pomimo lekkiego mrozu i dużej ilości śniegu dopisała, a organizatorzy zapewnili na początek aprowizację, gorący żurek, chleb wiejski ze swojskim smalcem, kawę i herbatę. Zawody rozpoczęto po powitaniu uczestników imprezy przez prezesa koła PZW Mykanów Pawła Wrońskiego, który przedstawił regulamin połowów i o godzinie 9.00 dał sygnał rozpoczęcia trwających do godz.13.30 zmagań z rybą.Podczas zawodów można się było ogrzać przy ognisku, a o godz. 12.00 posilić pysznym posiłkiem, dużą porcją pieczeni z kapustą. Po zakończeniu zawodów przeprowadzono ważenie złowionych ryb i ustalono klasyfikację wędkarzy. Złapane ryby do wagi zgłosiło 34 wędkarzy, łącznie złowiono 52 pstrągi, co było dobrym wynikiem z uwagi na bardzo niski stan wody Kocinki.Klasyfikacja1. Marek Stachecki – TOMASZÓW MAZOWIECKI – 1.440 pkt.2. Sławomir Tyszkiewicz – KATOWICE – 1.395 pkt.3. Krzysztof Najnigier – KAMIENICA POLSKA – 1.370 pkt.4. Robert Małolepszy – MYKANÓW – 1.365 pkt.4. Paweł Złoty – MYKANÓW – 1.365 pkt.5. Krzysztof Gołda – KAMIENICA POLSKA – 1.355 pkt.6. Sebastian Karoń – MYKANÓW – 1.345 pkt.Najlepszy Junior – Piotr Kokot – OKOŃ CZĘSTOCHOWA – 1.320 pkt.Najlepszy Muszkarz – Andrzej Jarczak – OKOŃ CZĘSTOCHOWA – 760 pkt. Dyplomy i upominki zawodnikom biorącym udział w zawodach wręczył Krzysztof Smela wójt gminy Mykanów, życząc powodzenia i zapraszając wszystkich do udziału w jubileuszowych X Zawodach o Puchar Wójta gminy Mykanów „ PSTRĄG KOCINKI 2014 ”.

W najnowszym cyklu Tygodnika „” odpowiemy na pytanie: kogo i za jaką cenę (spośród radnych) kupił prezydent Matyjaszczyk? Podczas wyborów, teoretycznie, wybieramy radnych z różnych opcji politycznych. W interesie ekipy rządzącej jest przekonanie do siebie tzw. radnych opozycyjnych. Dzięki ich głosom władza może przeforsować każdy swój pomysł. W dość nieskomplikowany i bezbolesny sposób prezydent eliminuje opozycję, tworząc własne koalicje. Dziś trudno powiedzieć, który radny reprezentuje jaką opcję. Dziwnym trafem w Polsce nie ma zakazu łączenia mandatu radnego, z pracą w spółkach należących do samorządu. I chociaż większość częstochowian nie ma pewności jutra, rajcowie prócz diety korzystają z licznych przywilejów finansowych niedanych pospólstwu. Sprawa dotyczy nie tylko radnych, ale także członków ich rodzin, dla których z łatwością znajdują się wolne wakaty lub tworzone są nowe stanowiska w instytucjach samorządowych i pokrewnych. Znana to prawda – w czasach kryzysu miejskie etaty są na wagę złota, a raczej… głosu radnego. Janusz Adamkiewicz (Sojusz Lewicy Demokratycznej) Wiek: 57.Wykształcenie: – Wyższe.Stan cywilny: – Żonaty, dwójka dzieci.Zawód małżonka: – Lekarz. Radny z okręgu: Błeszno, Dźbów, Gnaszyn-Kawodrza, Grabówka, Lisiniec, Podjasnogórska, Stradom. Miejsce zamieszkania: – Bór-WypalankiSkąd zainteresowanie polityką? – Zawsze to lubiłem od lat. Gdy zostałem dyrektorem szpitala musiałem zacząć się politycznie udzielać i po prostu mnie to wciągnęło. Kiedy zaczynaliśmy – tworzyliśmy praktycznie partię SLD (gdyż jestem jednym z członków założycieli) od zera. No po prostu tak to wyszło… Do dzisiaj kontynuuję, nie zmieniając ani na chwilę barw sprzed lat. Zainteresowania: – Przede wszystkim ostatnio motocykl – dużo jeździmy na motorach. POZA RADĄ Gdyby nie był radnym…: – To myślę, że byłbym w jakiejś organizacji, no tak jak mówiłem, mamy klub motocyklowy. Jestem członkiem Klubu Rotary, to kolejna, że tak powiem moja działalność społeczna… Lubię to robić i po prostu tak czy inaczej angażowałbym się, prócz mojej pracy zawodowej.Źródło utrzymania: – To jest przede wszystkim szpital i gabinet. Moja żona jest prezesem Combi- Medu i to są dla nas zupełnie wystarczające dochody.Dodatkowe dochody: – Dieta radnego.Organizacje pozarządowe: – Organizacje, w których działam, w tym np. Rotary nigdy nie korzystaliśmy z środków miasta. Mamy własne pieniądze i to raczej my pomagamy bądź to dzieciom w szpitalach, bądź innym potrzebującym, np. kupiliśmy karetkę pogotowia i co roku przeznaczamy wiele środków pieniężnych.  Awans społeczny podczas kadencji: – Myślę, że tak, myślę, że bardzo duży.Języki obce: – Tak, radzę sobie w języku angielskim. Doświadczenie: – 30 lat pracuję jako lekarz specjalności ginekologiczno-położniczej, praktycznie zawsze byłem związany z oddziałem na Tysiącleciu. W RADZIE Kadencja: 2 kadencja (2006-2010, 2010-2014).Członek komisji: Komisja Skarbu, Komisja Zdrowia i Pomocy Społecznej, Komisja Rewizyjna.Działania dla swojej dzielnicy: – No to myślę, że w naszej dzielnicy udało się zrobić między innymi kanalizację i myślę, że trochę drogi i nawierzchnię chodników. Rzecz jasna też oświetlenie i tego typu rzeczy.Spotkania z mieszkańcami: – I tu powiem szczerze, mam trochę wyrzuty sumienia, ponieważ ze względu na swoją pracę tak się dzieje, że praktycznie wszystkie te spotkania dzielnicy odbywają się we wtorek, a ja w tym czasie mam też gabinet. Także niestety jestem, ale niestety nie na wszystkich. Priorytet budżetowy radnego: – Przede wszystkim chciałbym żeby mieszkańcy mieli komunikację. No i przyznam się, że bardzo bym chciał się spełnić jako radny w tym, co też najlepiej się na tym znam, czyli na służbie zdrowia. Ale tu akurat, myślę, że w tej chwili szpitale są w gestii marszałka, więc zupełnie nie mam z tym nic wspólnego.Wady i zalety prezydenta Matyjaszczyka: – Prezydent nie ma wad. A zalety? Jest na pewno pracowity, myślę nawet, ze za bardzo. I myślę, że tak powiem, nie jest w stanie poszczególnymi rzeczami zawsze się zająć, zwyczajnie brakuje mu czasu na pewne rzeczy. Ilość obowiązków, które bierze na siebie, jest zdecydowane za duża.Koalicja, zależności, układy…: – Ja myślę, że opozycja w Radzie Miasta jest dość wyraźna, mocna. I na wielu sesjach mocno się uaktywnia, także przykro nam, ale niestety o każde rzeczy musimy walczyć, dogadywać się, co nie zawsze się udaje. Jest dość mocne z pewnością ugrupowanie byłego prezydenta Tadeusza Wrony, zdecydowanie w opozycji jest PiS, w dużej mierze też Platforma. Ja się przyznam, że nigdy nie miałem z tym żadnego problemu. Będąc w opozycji za poprzedniej władzy, zawsze występowałem przeciwko, za co próbowano mnie karać, przynajmniej 4 razy próbował dyrektor Pankiewicz odwołać ze stanowiska czy zmienić mi warunki umowy. No oczywiście nigdy mu się to nie udało. Zawsze mówiłem to, co powinienem i tego typu uwarunkowania są mi na dzień dzisiejszy w ogóle nie znane. Natomiast oczywiście zgodzę się z panią na to, że niektórzy radni muszą jakoś żyć. Jeśli tam ktoś ma jakąś robotę, no to się o nią boi, tym bardziej że mamy czasy, jakie mamy. I myślę, że rzeczywiście jest to problem. Natomiast ja na całe szczęście nigdy z takimi sytuacjami nie miałem do czynienia. * Radny Janusz Adamkiewicz należy do grupy „starej gwardii SLD”. On już – jak mawiają jego młodsi koledzy  – nie musi walczyć o swoje, bo ma wpływy i pieniądze. Podobnie jak radni Szczuka, Wolski czy Niesmaczny, Adamkiewicz nie musi przesadnie kłaniać się Matyjaszczykowi. Słusznym byłoby więc pytanie: dlaczego w ogóle jest radnym? I tu wyłania się inny Janusz Adamkiewicz – złakniony prestiżu i pochlebstw, aby utwierdzić się w przekonaniu, że jest lepszy o innych. I kto tu jest dla kogo? Adamkiewicz dla mieszkańców, czy mieszkańcy dla Adamkiewicza?

Poseł, by nim się stać, musi złożyć przysięgę. W niej, między innymi, zobowiązuje się przestrzegać Konstytucji i innych praw Rzeczypospolitej Polskiej. Rota przysięgi zawiera też inne, może mniej zrozumiałe zobowiązania, jak strzeżenie suwerenności i interesów Państwa; ale nas w tym wypadku powinno zainteresować owe przestrzeganie prawa. Przysięga, wzmocniona czasem słowami „tak mi dopomóż Bóg”, jest dobrowolnym zobowiązaniem moralnym. Porównać to można do przysięgi małżeńskiej. Jeśli dany facet (facetka) złamie obietnicę wierności, złożoną uroczyście przed ołtarzem lub urzędnikiem USC, nie grozi mu żadna sankcja prawna. Ale też nie powinien szukać przed sądem ochrony dobrego imienia, gdy zdradzona małżonka (mąż) wytknie mu, że jest świnią i łajdakiem. Poseł może nie przestrzegać prawa, chroniąc się immunitetem, lecz w takim wypadku nie powinien mieć pretensji, gdy także nazwany zostanie świnią i łajdakiem. Przysięga poselska nie dzieli praw na ważne i nieważne; ponieważ to Sejm stanowi prawo, logicznym jest, by każdy poseł był wzorem jego przestrzegania. Przyjmujemy za rzecz normalną, że tego typu duperele jak wierność złożonej przysiędze są anachronizmem. Podobnym anachronizmem są dla nas zapomniane imponderabilia: wierność wyznawanym zasadom, dotrzymywanie publicznie złożonych obietnic, zgodność działań z głoszonym programem. Politolodzy, błądząc w ciemnościach  własnych szuflad, próbują to opisywać w kategoriach postpolityki. A tu nie ma żadnej postpolityki, nie ma nic, co by było nowym, są zachowania, które opisywali już starożytni Grecy. Jeżeli celem polityka jest władza dla samej władzy, a programy i poglądy są jedynie środkami w drodze do celu, to wszelka kwalifikacja ideologiczna traci swoje znaczenie. Pan Palikot nie jest tworem nowym. Podobnie odkrywczy był holenderski komunizujący homoseksualista Pim Fortujn, gdy głoszone tezy podporządkował rynkowym potrzebom rozpoznanym sondażami. Polityka Fortujna, Wildersa (z holenderskiej Partii Wolności) czy naszego Palikota jest populizmem w stanie czystym. Trzeba mówić to, co ludzie chcą usłyszeć i dawać im to, na co czekają. Ze zbożnej potrzeby zarobku przedsiębiorcy wciskają ludziom oczekiwane „mózgojeby” winopodobne; i z tych samym względów politycy gotowi są wciskać każdy kit. Granice wynikają tylko z wrodzonego tchórzostwa. Można udawać odwagę, świadomi bezkarności i aplauzu antyklerykalnej publiki, obciążając cały Kościół Katolicki odpowiedzialnością zbiorową za wstrętne przypadki pedofilii wśród księży; ale nie można, w trosce o całość swej mordy, podobnego zabiegu stosować wobec szkolnictwa świeckiego czy świeckich instytucji opiekuńczych, mimo że obrzydliwe wypadki zboczeń krzywdzących dzieci ujawniają się także wśród nauczycieli i wychowawców domów dziecka. Populizm raczej nie ma szans, by uwieść większość wyborców. Niebezpieczeństwo tego typu ruchów, gotowych dziś obrzucać błotem księży, a jutro zamykać w obozach Żydów (w zależności od  potrzeby społecznej wyrażonej sondażami), wynika z naszej proporcjonalnej ordynacji wyborczej. Zawsze się może zdarzyć, że jakaś Partia Dewiantów i Kłamczuchów będzie niezbędnym uzupełnieniem koalicji rządzącej, by zyskać parlamentarną większość. I często zdarza się, że w imię realpolityki (trzymania fruktów mocną ręką) powierza się takim Dewiantom edukację (bo skarbu i finansów nie oddamy jak niepodległości). Wówczas uśmiech zejdzie nam z pobladłej twarzyczki.