W ZGM znowu szykują się zmiany personalne na najwyższym szczeblu. To już kolejna modyfikacja w zarządzie w ciągu ostatnich 2 lat. Spółka ZGM nie ma szczęścia do prezesów. Zaledwie we wrześniu 2012 roku, po niespełna półtora roku rządów, ze stanowiskiem pożegnał się Leszek Baryła (zastąpił Ludwika Madeja). Baryła odszedł w niesławie po tym, gdy jedna z pracownic oskarżyła go o molestowanie. Baryłę zastąpił Zbigniew Sosiński (były zastępca prezydenta Częstochowy za czasów Ewy Janik z SLD, potem m.in. wiceprezes Częstochowskiego Przedsiębiorstwa Komunalnego. Wcześniej w latach 90. piastował stanowisko zastępcy dyrektora, a później zarządcy komisarycznego w Wykromecie. Miał też własną firmę. Oczywiście absolwent Politechniki Częstochowskiej). Zbigniew Sosiński w minionym tygodniu złożył wypowiedzenie. Nikt z ZGM nie chce sprawy komentować.  Oficjalna wersja o powodach rezygnacji Sosińskiego najprawdopodobniej podana zostanie w poniedziałek, po powrocie Matyjaszczyka i Marszałka z targów inwestycyjnych. Wśród pracowników spółki huczy jednak od plotek. Niezależnie od przyczyn ustępienia obecnego prezesa ZGM to już kolejna nominacja, która cieniem kładzie się na rządach sldowskiej władzy Krzysztofa Matyjaszczyka. 

Co tak naprawdę jest ważne dla mieszkańców Częstochowy? Co powinno łączyć większość z nas ponad podziałami politycznymi? Co możemy z pełną odpowiedzialnością wspólnie zadeklarować? Źle się dzieje w mieście Częstochowa – o tym wiedzą wszyscy. SLD-owskie władze dowiodły niezbicie, iż nie radzą sobie z problemami miasta. Prócz powszechnej opinii o konieczności zmian, mało kto proponuje sensowne rozwiązania. Z niezliczonych komentarzy częstochowian wyłania się obraz wiecznie niezadowolonych mieszkańców, którzy potrafią jedynie krytykować i narzekać. Czy rzeczywiście w ponad 200-tysięcznym mieście nie ma ludzi, którzy byliby w stanie słowa zamienić w czyny i przeprowadzić konieczne zmiany? Czy to prawda, że problemów Częstochowy nie da się rozwiązać? Niech każdy zacznie od siebie:Co Pani/Pana zdaniem powinno się zmienić w naszym mieście i jak to zrobić?Masz pomysł? – podziel się z nami swoimi uwagami. Redakcja „7dni” zaprasza do dyskusji publicznej. Nie bójmy się wyrażać głośno swoich opinii, dzielmy się pomysłami, zewrzyjmy szeregi dla dobra naszego miasta. Publikujemy pierwszy głos naszego Czytelnika – Artura Sokołowskiego: “1. Gospodarka i miejsca pracy w naszym mieścieWbrew deklaracjom obecnej władzy wykonawczej jest to temat ciągle zaniedbany, a podejmowane w tym kierunku działania mają często charakter pozorowany lub są prowadzone nieprofesjonalnie (rozliczne podróże zagraniczne w poszukiwaniu inwestorów, klapa medialna w postaci „road show”, przetargi na promocję gospodarczą miasta wygrywane przez podmiot zarejestrowany w KRS jeden dzień wcześniej, itp.). Efektem jest całkowity brak nowych inwestorów zewnętrznych w mieście. Podejmowane działania systemowe (inicjowane przez prezydenta uchwały Rady Miasta np. o ulgach podatkowych dla inwestorów) również nie przynoszą pożądanych efektów – chwalenie się przez Prezydenta ćwierćmilionowego miasta czterdziestoma nowymi miejscami pracy stworzonymi przy użyciu wszystkich ww. instrumentów wypada kuriozalnie na tle ilości nowych miejsc pracy stworzonych przez inwestorów w analogicznym czasie w miastach o podobnej wielkości. Wniosek?a. Konieczne są profesjonalne, rzetelne i skuteczne działania na rzecz przyciągnięcia do Częstochowy inwestorów.W Częstochowie jest około 26 tysięcy zarejestrowanych podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, w tym około 20 tysięcy osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą. Sektor prywatny zatrudnia około 2/3 ogólnej liczby zatrudnionych. Ta armia małych i średnich firm to ogromny kapitał ludzkiej przedsiębiorczości. Wielokrotnie właśnie z niewielkich podmiotów rozpoczynających działalność od zatrudniania 1-2 pracowników powstają prężne lokalne „tygrysy gospodarcze” zatrudniające kilkadziesiąt osób i dobrze radzące sobie w warunkach trwającej recesji gospodarczej. Ponadto duża ilość przedsiębiorców związanych z Częstochową (m.in. poprzez tworzenie miejsc pracy na lokalnym rynku) ulokowała swoją działalność w okolicznych gminach (Wkręt-met, Drogbud itp.) Rozwój małych i średnich firm jest dla Częstochowy bezcenny, gdyż są to przedsiębiorcy na trwałe związani z naszym miastem. To właśnie oni w głównej mierze sponsorują częstochowski sport kwalifikowany (Włókniarz – Dospel, KJG; AZS – Wkręt-Met; Raków – X-Kom; Skra – Michaś).b. Poprawa obsługi lokalnych przedsiębiorców poprzez znoszenie barier administracyjnych, tworzenie dla nich systemu ulg podatkowych i zachęt inwestycyjnych, ściślejsza współpraca Urzędu Miasta ze środowiskami gospodarczymi w mieście – ze szczególnym uwzględnieniem małych i średnich przedsiębiorstw, sektora rzemiosła, usług i drobnej wytwórczości.2. Wizja i strategia rozwoju CzęstochowyW ostatnich latach mieszkańcy Częstochowy mieli możliwość poznać dwie odmienne strategie rozwoju miasta. Pierwsza, realizowana przez Tadeusza Wronę, kładła nacisk na funkcję pielgrzymkowo-turystyczną miasta jako ośrodka kultu Maryjnego. Druga – lansowana przez Krzysztofa Matyjaszczyka koncepcja Częstochowy jako miasta akademicko-przemysłowego. W obu przypadkach takie, a nie inne widzenie przyszłości Częstochowy ma podłoże ideologiczne, silnie związane z poglądami politycznymi reprezentowanymi przez ośrodek władzy. W rzeczywistości z pragmatycznego punktu widzenia pomiędzy obiema tymi wizjami nie musi istnieć wewnętrzna sprzeczność. Pamiętając o tym, że Częstochowa jest duchową stolicą Polski i należycie to eksponując w działaniach podejmowanych przez władze miasta, można równocześnie intensywnie stawiać na rozwój gospodarczy.a. Częstochowa ma szansę stać się miastem zrównoważonego rozwoju – stawiającym zdecydowanie na rozwój gospodarczy, a jednocześnie uwzględniającym w swej strategii rolę i znaczenie Jasnej Góry dla miasta i całego kraju.W ostatnich latach obserwujemy zauważalny odpływ młodych mieszkańców naszego miasta – mają tu miejsce dwa rodzaje emigracji. Emigracja wewnętrzna dotyczy w głównej mierze najbardziej wartościowej części młodego pokolenia – są to młodzi, dobrze wykształceni w silnych ośrodkach akademickich specjaliści, którzy podejmują pracę najczęściej w większych aglomeracjach, często związanych z miejscem studiów. Emigracja zewnętrzna do innych krajów Unii Europejskiej dotyczy najczęściej młodych ludzi mających problemy ze znalezieniem dla siebie miejsca na trudnym, częstochowskim rynku pracy – przy bezrobociu znacznie przekraczającym średnią wojewódzką. Wyzwaniem dla władz miejskich przy układaniu strategii rozwoju miasta na najbliższe 20 lat powinna być próba zapobiegnięcia postępującemu wyludnianiu Częstochowy (w tempie ok. 2 tys. mieszkańców rocznie) oraz starzeniu się społeczności lokalnej. W tym celu powinna zostawać przygotowana i zrealizowana komplementarna oferta skierowana do młodych ludzi zamieszkałych w Częstochowie, jak również obliczona na przyciągnięcie do miasta nowych mieszkańców.b. „Częstochowa stawia na młodych” – takie hasło przewodnie mogłoby przyświecać zintegrowanym działaniom obejmującym: poprawę oferty edukacyjnej skierowanej do potencjalnych studentów częstochowskich wyższych uczelni; program taniego budownictwa komunalnego adresowanego do młodych małżeństw (np. poprzez TBS); poprawę bazy rekreacyjno-sportowej, rozrywkowej i oferty kulturalnej dla ludzi młodych; działania mające na celu rozwój sportu i turystyki w mieście i regionie; działania promujące nową strategię Częstochowy w Polsce (np. serial z lokowaniem wizerunku miasta jako produktu). 3. Samorząd miasta CzęstochowyW czerwcu 1990 r. reaktywowano samorząd miasta Częstochowy. W skład I Rady Miasta weszło 50 radnych, będących w 100% przedstawicielami obywatelskich komitetów wyborców. W ciągu następnych 23 lat każda kolejna kadencja samorządu zwiększała proces jego upartyjnienia, co w efekcie doprowadziło do tego, że w obecnej Radzie Miasta VI kadencji na 28 radnych, 24 jest członkami klubów stworzonych przez partie polityczne. Jak to wpływa na jakość pracy samorządu? W powszechnej ocenie obecny skład Rady jest niestety najsłabszym merytorycznie, najmniej produktywnym dla miasta zespołem ludzi, często podporządkowanym partykularnym interesom. Widać to na przykładzie choćby przyjętej w styczniu 2012 r. uchwały Rady Miasta przekazującej całokształt władzy nad miejskimi spółkami jednoosobowo w ręce prezydenta. Jak wynika z przeprowadzonej dziennikarskiej sondy olbrzymia większość radnych w ogóle nie zdawała sobie sprawy, czego w istocie dotyczy przegłosowana olbrzymią większością uchwała. Z perspektywy 20-lecia I Rada Miasta Częstochowy wspominana jest z olbrzymią nostalgią, jako grupa ludzi autentycznie zaangażowanych w sprawy miasta, traktujących pracę w samorządzie jako służbę, wnoszących wiele kreatywności, jak również wiedzy merytorycznej. Ostatnie lata pokazują wzrastającą falę niechęci społeczeństwa do nadmiernego upartyjniania samorządu – wiele większych (Wrocław, Katowice,

– Ja tego człowieka znam tylko z gazet – tak o nowym dyrektorze szpitala na Parkitce mówią pracownicy. Dyrektor Krzysztof Kłos w częstochowskiej placówce będzie najwyżej do końca maja. Zresztą obecnie pełni jedynie obowiązki szefa. Miesiąc temu wygrał konkurs na „pełnego” dyrektora szpitala w Chrzanowie. Dziś rozdarty jest między dwoma stanowiskami. Chociaż Krzysztof Kłos wie o swoim odejściu z Częstochowy, wprowadza rewolucyjne zmiany – od statutowych po organizacyjne – w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym. Pomysły dyrekcji placówki zawierały aż 28 projektów. Do najbardziej kontrowersyjnych należy zamysł likwidacji dwóch z ośmiu stanowisk dziecięcych (łóżek z niezbędnym sprzętem medycznym) na oddziale intensywnej terapii. Plan redukcji podjęto bez jakichkolwiek konsultacji z personelem, a przede wszystkim z kierownikiem oddziału. Obecny p.o. dyrektora Kłos nie wziął pod uwagę tego, że likwidacja łóżek szpitalnych wymusiłaby na placówce odmowę przyjmowania małych pacjentów. Jest to o tyle ważne, że z tego właśnie oddziału korzystają dzieci z Częstochowy, z gmin byłego województwa oraz z Zawiercia. Nawet w obecnej sytuacji szpital nie jest w stanie przyjąć wszystkich chorych – w ciągu ostatnich trzech lat odmówiono przyjęcia na oddział 16 dzieci. Na szczęście władze Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nie mogą wprowadzić żadnych zmian bez zgody Rady Społecznej – a ta, zaalarmowana przez posła Artura Bramorę (Ruch Palikota), w porę zreflektowała się i projektów nie zatwierdziła. Była to pierwsza taka sytuacja od niepamiętnych czasów – zazwyczaj dyrekcja wysuwa propozycje zmian, Rada Społeczna bezkrytycznie je przyjmuje, więc i marszałek nie wnosi sprzeciwu – a jego decyzja jest ostateczna.  Dlatego wszystkie zaplanowane przekształcenia zwykle wchodzą w życie, bo marszałek w dużej mierze ufa dyrekcji i Radzie Społecznej, choć raczej nie powinien. Skład Rady jest zdecydowanie polityczny. W tym konkretnym przypadku szpitala na Parkitce w 8-osobowej Radzie Społecznej zasiada tylko dwóch członków, którym sprawy służby zdrowia nie są obce. Za to mamy cały wachlarz ugrupowań politycznych.   Skład Rady Społecznej MAREK PIEKARSKI (SLD) – Zastępca Dyrektora ds. Restrukturyzacji i Ochrony Zdrowia Urzędu Marszałkowskiego w Katowicach.MAGDALENA JAGODZIŃSKA – kierownik Placówki Zamiejscowej Urzędu Wojewódzkiego;ZYGMUNT KUCHARCZYK (PO) – były wicewojewoda częstochowski i śląski.  WŁODZIMIERZ SKALIK (Prawica RP) – Mistrz Świata i Wicemistrz Europy w lataniu precyzyjnym; działacz Aeroklubu Częstochowskiego. WIESŁAW MARAS (SLD) – Radny Województwa ŚląskiegoHALINA ROZPONDEK (PO) – posłanka na Sejm RP PIOTR KURPIOS (PO) – chirurg związany ze szpitalem na Zawodziu,ARTUR WARZOCHA (PiS)– pracownik NIK-u. 6 maja Rada Społeczna zbierze się ponownie. Jej członkowie po raz kolejny będą debatować nad 28 projektami p.o. dyrektora Kłosa i miejmy nadzieję, że w ciągu tego miesiąc zdążą się przygotować merytorycznie do rozpatrzenia jego postulatów. Do tematu powrócimy.

O tym, że brzydkie i zniszczone reklamy potrafią skutecznie oszpecić nawet najbardziej wytworne kamienice częstochowskich Alej, wiemy wszyscy, ale komu chciałoby się zrobić z tym porządek? O dziwo, nie wszyscy pozostają obojętni na brzydotę. Stowarzyszenie „Lokalni” od ubiegłego roku podejmuje już działania, aby zmienić ten stan rzeczy. Raport z ich działań jest już gotowy, niestety pełnomocnik ds. estetyki miasta nie znalazła nawet czasu, aby się z nim zapoznać.  Stanowisko pełnomocnika ds estetyki miasta zostało utworzone w 2004 – jeszcze za prezydentury Tadeusza Wrony. Od tamtej pory piastuje je ta sama osoba – Elżbieta Idczak-Łydżba. I od tamtej pory nie udało jej się zrobić porządku ze szpetnymi reklamami. Stowarzyszenie „Lokalni” w celu polepszenia estetyki miasta podjęli inicjatywę w październiku 2012 roku. Od tamtej pory zorganizowali trzy akcje – każdą z nich poświęcili oddzielnej części Alej. – Nasze działania polegały na zinwentaryzowaniu reklam znajdujących się na elewacjach kamienic i przedstawieniu raportu końcowego. Ma być on podstawą do usunięcia nieaktualnych reklam oraz ujednolicenia reklam aktualnych – wyjaśniał koordynator akcji, Marcin Barczyński podczas plenerowego briefingu, podsumowującym przedsięwzięcie.    Działanie uczestników akcji było proste – każdy uczestnik miał formularz, w którym opisywał wszystkie reklamy na wybranym przez siebie budynku. Z akcji wyłączonych było kilka lokalizacji, takich jak domy handlowe, kościoły czy OKF. Obszar obejmował 56 kamienic. Na podstawie wypełnionych formularzy powstał specjalny raport. Społecznicy zinwentaryzowali 612 reklam (afisze wewnątrz bram nie były liczone). Co się okazało? 16 z nich jest nieaktualnych, 10 zniszczonych lub mocno uszkodzonych, a 2 z nich mogą stanowić niebezpieczeństwo, tj. przy Al. NMP 5 i Al. NMP 35. Najlepiej w raporcie wypadła Kamienica Kupiecka, gdzie reklamy – zdaniem Czyściochów – zostały dopasowane do miejsca zabytkowego. W raporcie wyróżniono również kamienicę nr 32 oraz napis nad Miejskim Centrum Informacji. Raport został przekazany właścicielom i zarządcom kamienic z prośbą o usunięcie szpecących reklam. Trafił on również na biurko pełnomocnik prezydenta ds. estetyki miejskiej. Elżbieta Idczak-Łydżba nie miała jednak czasu, aby się z nim zapoznać. –  Prawdopodobnie jutro zapoznam się z raportem. Dopiero po jego przeczytaniu będę mogła się wypowiedzieć na ten temat – tłumaczy się pani estetyk. Stowarzyszenie „Lokalni” nie poddaje się. Obecnie prowadzi na swojej stronie ankietę, której celem jest wyłonienie najbardziej zaśmieconej reklamami kamienicy – otrzyma ona tytuł „Koszmarka”.

– Chwała mu za to! – tak o poczynaniach prezydenta Częstochowy (SLD) mówi burmistrz Kłobucka, Krzysztof Nowak, również członek Sojuszu. Radość władz Kłobucka budzi załatwiony przez Matyjaszczyka kontrakt na eksport ciastek do Państwa Środka przez firmę Delic-Pol (Kamyk, gm. Kłobuck).– Pewnie, że czuję satysfakcję, bo przecież Delic-Pol płaci podatki w naszej gminie. My z Kłobucka nie jeździmy do Chin, tym bardziej cieszy nas zainteresowanie strony wschodniej współpracą z naszymi firmami – mówi burmistrz Nowak.W ostatni piątek przedstawiciel firmy podpisał umowę z chińskim reprezentantem China Commerce Group for International Economic Cooperation. Zdaniem Delic-Polu działania firmy i  Matyjaszczyka, których efektem jest współpraca z Chinami, mocno się zazębiły, gdyż firma od dawna podejmowała rozmowy i starania o rozszerzenie rynku zbytu. – Rzeczywiście nie jest to firma z Częstochowy i rzeczywiście podatki pójdą do innej gminy. Pamiętać jednak należy, iż zasobność subregionu to korzyści dla wszystkich. Być może mieszkańcy Częstochowy pracują w Delic-Polu… – wyjaśnia Włodzimierz Tutaj z Biura Prasowego Urzędu Miasta Częstochowy. Być może na Marsie też jest życie…Nikt przy zdrowych zmysłach nie przypuszczałby, że Matyjaszczyk będzie się chwalił załatwieniem kontraktu dla firmy spoza miasta – w tym celu zwołał nawet nadzwyczajną konferencję prasową! Gwoli przypomnienia – jest prezydentem CZĘSTOCHOWY, wybrali go CZĘSTOCHOWIANIE, otrzymuje pensje z NASZYCH podatków i to MY finansujemy jego wycieczki zagraniczne – także te do Chin. Skoro jednak Matyjaszczyk zabiega o względy gminy Kłobuck, to można przypuszczać, że w kręgu jego zainteresowań znalazł się urząd burmistrza w Kłobucku.

W naszym cyklu spróbujemy odpowiedzieć na pytanie: kogo i za jaką cenę spośród radnych kupił prezydent Matyjaszczyk? Podczas wyborów, teoretycznie, wybieramy radnych z różnych opcji politycznych. W interesie ekipy rządzącej jest przekonanie do siebie tzw. radnych opozycyjnych. Dzięki ich głosom władza może przeforsować każdy swój pomysł. W dość nieskomplikowany i bezbolesny sposób prezydent eliminuje opozycję, tworząc własne koalicje. Dziś trudno powiedzieć, który radny reprezentuje jaką opcję. Dziwnym trafem w Polsce nie ma zakazu łączenia mandatu radnego, z pracą w spółkach należących do samorządu. I chociaż większość częstochowian nie ma pewności jutra, rajcowie prócz diety korzystają z licznych przywilejów finansowych niedanych pospólstwu. Sprawa dotyczy nie tylko radnych, ale także członków ich rodzin, dla których z łatwością znajdują się wolne wakaty lub tworzone są nowe stanowiska w instytucjach samorządowych i pokrewnych. Znana to prawda – w czasach kryzysu miejskie etaty są na wagę złota, a raczej… głosu radnego. Jacek Krawczyk (Platforma Obywatelska) Odpowiedzi do ankiety zostały zaczerpnięte ze strony radnego. Krawczyk odmówił odpowiedzi na nasze pytania:– Czy to jest wywiad z cyklu „Jak można kupić radnego?”. Oj, to pani redaktor nie zgadzam się z tym tytułem, w przypadku swojej osoby przynajmniej. Tak więc, jeśli będzie to w formie wywiadu „Jak można kupić radnego” i poniżej mój wywiad, to ja się na to nie godzę. To nie znaczy, że mam jakieś rzeczy do ukrycia. Absolutnie. Jestem przejrzysty i transparentny. Natomiast nie chcę być włączony w cykl „Jak kupić radnego?”. Wiek: 31 lat.Wykształcenie: wyższe magisterskie (administracja). „Posiadam również kwalifikacje z zakresu zarządzania i kontrolowania podmiotów gospodarczych potwierdzone ministerialnym egzaminem do zasiadania w radach nadzorczych spółek Skarbu Państwa i spółek komunalnych”. Stan cywilny: żonaty. Zawód małżonka: pracownik Operatora ARP, spółki Skarbu Państwa. Radny z okręgu 4: Wrzosowiak, Raków, Ostatni Grosz.Skąd zainteresowanie polityką?: „Polityką interesuję się od dłuższego czasu, choć sam nie nazywałbym siebie politykiem. Zdecydowanie bardziej trafne określenie to samorządowiec. Uważam, że polityki z którą się stykamy na arenie ogólnopolskiej nie powinno się przenosić na grunt samorządu. Uważam, że dla dobra miasta należy odkładać uprzedzenia partyjne na bok i podejmować w tym celu współpracę”. Zainteresowania: „Oprócz spraw typowo administracyjnych, interesuję się turystyką. Wolne chwile staram się spędzać podróżując, dzięki czemu poznaję nowe obyczaje zgodnie z przysłowiem ‘podróże kształcą’. Pragnę dodać, że w tym kierunku uzupełniłem swoje umiejętności o licencję pilota wycieczek. Inną pasją jest sport – zarówno czynny jak i bierny. Poza tym, interesuję się historią miasta, architekturą, urbanistyką oraz komunikacją publiczną (od 20.08.2010 roku jestem członkiem wspierającym Częstochowskiego Klubu Miłośników Komunikacji Miejskiej). Nie bez znaczenia są dla mnie komputery i technika, z której korzystam na co dzień”. POZA RADĄ Źródło utrzymania: „Od dnia 03. grudnia 2007 roku pracuję na stanowisku Dyrektora Biura Senatorskiego Andrzeja Szewińskiego, gdzie zajmuję się obsługą Senatora Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie organizacyjno-technicznym prowadzonego biura oraz zapewniam stały kontakt z samorządem miasta Częstochowy poprzez mandat Radnego Miasta Częstochowy”. Dochody radnego (na podstawie oświadczenia majątkowego za rok 2011): dieta radnego (ponad 28 tys zł), wynagrodzenie za pracę w biurze senatorskim (prawie 50 tys zł), wynajem mieszkania (3 tys zł), sprzedaż działki pracowniczej z altaną (34 tys zł), darowizna rodzinna (20 tys zł). W RADZIE Kadencja: druga (2006-2010, 2010-2014).Członek komisji: Komisja Infrastruktury i Ochrony Środowiska  (przewodniczący), Komisja Kultury, Sportu i Turystyki. Działania dla swojej dzielnicy i miasta: Na swojej stronie internetowej w zakładce „Zrealizowałem” radny opublikował ponad 100 pozycji (np. Wiata przystankowa przy ROD “Wypalanki”, Budowa Orlika2012 w dzielnicy Wrzosowiak, Montaż oświetlenia w ul. Sadowej – Wrzosowiak). Dotyczą one jednak okresu 2006-2011. W roku 2012 i 2013 zasługi radnego ograniczyły się do pisania wniosków do projektu budżetu. Najważniejsze zadanie wyborcze radnego: „Najbliższy mojej wizji rozwoju miasta jest program Platformy Obywatelskiej, pod którym się ponownie podpisałem i będę starał realizować w związku z uzyskaniem społecznego zaufania w postaci mandatu Radnego Miasta Częstochowy”. *** Dlaczego radny nie chce brać udziału w naszym cyklu? Odpowiedź jest oczywista – zawirowań w PO nie sposób dziś wytłumaczyć. Również zachowanie radnego Krawczyka budzi wiele wątpliwości. Jego pierwsza kadencja (2006-2010) za czasów prezydentury Tadeusza Wrony charakteryzowała się wielkim zaangażowaniem radnego w sprawy lokalne. Zgodnie z tym, co nawet dziś radny twierdzi, rzeczywiście jego praca w samorządzie nie miała związków politycznych. Powszechnie mówiono o nim: „to chłopak, któremu się chce”. Wtedy Krawczyk był w gronie radnych opozycyjnych, którzy skutecznie szczypali ówczesnego prezydenta. Radny m.in. wytykał oczywiste błędy Miejskiego Zarządu Dróg pod dowództwem Kazimierza Augustyna. To właśnie dzięki Krawczykowi urzędnicy Wrony uniknęli niektórych pomyłek. W owym czasie mówiło się także o Krawczyku, że to młody i ambitny radny, który mógłby w przyszłości zostać prezydentem miasta. Minęło raptem kilka lat, a radny Krawczyk przeszedł metamorfozę: odpuścił sobie działania samorządowe i dziś boi się własnego cienia, a szczególnie zależy mu na uniknięciu konfliktów z obecną władzą, chociaż z politycznego punktu widzenia powinien być dzisiaj bardziej opozycyjny niż za czasów Wrony. A może radny nie chciał odpowiedzieć na nasze pytania, bo wstydzi się swojej przemiany? Mandat radnego otrzymał w wieku 24 lat jako świeżo upieczony absolwent wyższej uczelni. Był pełen entuzjazmu, ideałów i pomysłów do czasu, aż zderzył się z brutalną rzeczywistością – bezrobociem. Jako radny opozycyjny miał problem ze znalezieniem zatrudnienia. Przypuszcza się, że wówczas dostawał propozycje pracy ze strony służb Tadeusza Wrony. Dziś koledzy Krawczyka z PO bez żenady przyjmują stanowiska w spółkach miejskich, chętnie oferowane przez Matyjaszczyka. To samo w poprzedniej kadencji mógł zrobić Krawczyk. Jednak ze względu na swoje poglądy nie dał się przekupić. Przygarnął go senator Szewiński, w którego biurze pracuje do dziś. To jego jedyne doświadczenie zawodowe. Z obniżenia aktywności Krawczyka można wywnioskować, że radny zwątpił w swoją bezkompromisową taktykę sprzed lat i teraz weryfikuje dotychczasowe poglądy. A rzeczywistość jest brutalna – polityka nie znosi słabych osobowości.