Wydarzenia z 15 listopada ubr. a związane z referendum i odwołaniem Tadeusza Wrony z funkcji prezydenta miasta Częstochowy, przyćmione zostały przez te, które zdarzyły się później. Nierozłącznym elementem jest oczywiście upływający czas. Już zapomnieliśmy, nieco ochłonęli, bo i życie toczy się dalej. Co o sądnym dla siebie dniu referendalnym mówi Tadeusz Wrona? Jak dziś widzi swoją przyszłość? Czy zamierza powrócić na polityczną scenę Częstochowy? – Częstochowa lat 90-tych – wówczas rozpoczął pan działalność polityczną, a Częstochowa dziś… – Życie społeczne w takim mieście jak Częstochowa zmienia się, tak jak zmienia się świat.   Występują  różne wydarzenia, napięcia, problemy, nie istnieją jakieś proste rozwiązania  ani  stabilność w wielu aspektach społecznych.Gdy przed 20 laty kandydowałem do Rady Miasta z Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” nie miałem żadnych planów związanych z wielką polityką. Wówczas  musiałem, podobnie jak i wielu moich innych kolegów,  wybrać zmiany polegające na współuczestnictwie  w zarządzaniu miastem, po to by doszło do zmian jakościowych w życiu mieszkańców. Na początku lat 90-tych Częstochowa była miastem szarym, przeciętnym, podobnie jak wiele, innych polskich miast tamtego czasu, pozbawionych prawa do samorządności. Samorząd oznaczał przywrócenie suwerenności mieszkańców. Wybrani przez nich, gotowi byliśmy służyć ich dobru.Polityka nie jest celem samym w sobie, jest narzędziem do uzyskiwania pewnych efektów, do pozostawienia po sobie konkretnych osiągnięć. Głównym celem mojej działalności jest możliwość dokonywania rzeczy, które są przydatne ludziom i działać w ich interesie. – Przyzna pan, że w ostatnich latach władza nie cieszyła się powszechnym uznaniem częstochowian… – Nałożyło się kilka elementów. Po pierwsze, kryzys ogólnoświatowy, który dotknął też Częstochowę. Spowolnienie gospodarcze i duży spadek społecznej satysfakcji, poczucie zagrożenia, co z miejscami pracy i utrzymaniem rodziny. Władza w takim kontekście dużo traci, chociaż nie odpowiada za sytuację firm rynkowych, to jednak obawy mieszkańców rodzą nastroje niechętne władzy. Po drugie, okres 2008-2009 to trudny ale niezbędny okres przygotowywania i realizacji inwestycji, których pełny efekt dostrzec będzie można dopiero po zakończeniu. Po trzecie, kwestia niezrozumienia przez niektórych naszych zamierzeń, w tym remontu III Alei oraz I i II wraz z Placem Biegańskiego. Wiele naszych projektów oponenci wykorzystywali do celów politycznych. Gra polityczna, która szkodzi miastu, bo jeżeli zostawimy aleje niewyremontowane to stracą wszyscy – przedsiębiorcy, mieszkańcy i miasto. – Jednym z najczęściej podnoszonych zarzutów jest właśnie remont alej i innych ulic miasta oraz sposobu zarządzania – czy też jego braku – przez dyrekcję Zarządu Dróg Miejskich… – Zadania realizowane przez Zarząd Dróg są bardzo trudne. W Częstochowie jest dużo dzielnic peryferyjnych, które zostały dołączone do miasta w latach 70-tych i nie było w nich infrastruktury. Dyrektor dróg  był obecny na każdym spotkaniu Rad Dzielnic, starał się sprostać oczekiwaniom w tych dzielnicach, gdzie są ulice o nieutwardzonej nawierzchni. Pamiętajmy, że takich dróg gminnych jest jeszcze blisko 100 km, na ogólna ilość ok 650 km dróg w mieście.  Dyrektor Zarządy Dróg wypracował najwięcej pieniędzy z Unii dla Częstochowy. – Odnoszę wrażenie, że zlekceważył pan siłę referendum… – Nie bagatelizowałem referendum, natomiast mieszkańców prosiłem, żeby nie uczestniczyli w nim. Uważam, że nie było żadnego uzasadnienia do przeprowadzenia referendum. Można powiedzieć, że ci co doceniali moją pracę na referendum nie poszli. To był moment, w którym różne środowiska miały swój interes aby włączyć się do tych działań  przeciwko mnie, a kto jest beneficjentem – to wiemy. Wszelkie spekulacje pozostawiam dziennikarzom i analitykom. – Jak ocenia pan swojego następcę, Piotra Kurpiosa pełniącego funkcję prezydenta miasta Częstochowy? – Ocenę wystawią dziennikarze, mieszkańcy, korzystający z usług  urzędu miasta. Za najważniejsze uważam, by nie utracić pozyskanych pieniędzy, a inwestycje były kontynuowane. Myślę, że gdy Piotr Kurpios dostał propozycję był zaskoczony, że może objąć  funkcję Prezydenta Miasta, jego zaskoczenie trwa do dziś. – Niedługo po naszej rozmowie, którą publikujemy nastąpiła straszna tragedia, która pana też szczególnie dotknęła… – W sobotę, rano, 10 kwietnia, podobnie jak wszyscy Polacy, z bólem odebrałem informację o strasznej katastrofie. Zginął mój Prezydent Rzeczypospolitej, Prezydent, dla którego pracowałem jako doradca. Zginęła Jego Małżonka, którą miałem szczęście poznać, lubić i szanować. Zginęli moi bliscy koledzy i koleżanki z pracy w Kancelarii Prezydenta RP, z wcześniejszej pracy w Sejmie, z pracy dla samorządu. Byli także wśród nich Częstochowianie: Honorowy Obywatel Miasta Prezydent RP na emigracji Ryszard Kaczorowski, Rzecznik Praw Obywatelskich Janusz Kochanowski, znakomity prawnik Stanisław Mikke… Ostatnie dni to dla mnie pielgrzymka, towarzyszenie Zmarłym w ich ostatniej drodze.Ta największa katastrofa w dziejach Polski zmienia postrzeganie polityki. Żegnamy ludzi, którzy swoje życie poświecili dobru ogółu. Odkrywamy prawdziwe wartości służby publicznej. Naszym obowiązkiem jest przechowanie i kontynuowanie tych wartości.Musimy zatem przestać widzieć w polityce tylko grę o stanowiska. Dostrzeżmy w niej moralny obowiązek służby dobru i ludziom.

Zaczęło się od nieczytelnych podpisów a swój koniec znalazło na wokandzie sądu administracyjnego. Sprawa sprzed dwóch lat dotycząca podpisów radnych pod wnioskiem o podwyżkę dla burmistrza Nowaka nie spotkała się do tej pory z zainteresowaniem kłobuckich rajców. Koniec końców o słuszności zarzutów Aleksandra Tokarza ma zadecydować Temida. Cała sprawa ma swoje źródło w 2008 roku kiedy to część kłobuckich rajców wyszło z inicjatywą podwyżki wynagrodzenia dla burmistrza Nowaka. Na początku sierpnia grupa trzynastu radnych złożyła na ręce przewodniczącego rady rękopis wniosku z propozycją podwyżki wynagrodzenia burmistrza o kwotę 1560 zł. Swoją decyzję uzasadnili „bardzo dużym zaangażowaniem [burmistrza Nowaka – przyp. Red.] w realizację zadań gminnych w zakresie inwestycji drogowych i komunalnych, oraz rozwiązywaniem problemów o charakterze lokalnym”. Od słów do czynów – rada wniosek przyjęła i jednogłośnie zaakceptowała w formie uchwały na wrześniowej sesji w 2008 roku nową stawkę wynagrodzenia dla burmistrza. W sumie po podwyżce wyszło tego 11 380 zł brutto. Wszystko od tej pory toczyłoby się dalej w stałym rytmie finansowo-urzędniczym. Do momentu, gdy sprawą podwyżki nie zainteresował się przewodniczący Stowarzyszenia Przeciwko Patologiom Władzy. Aleksander Tokarz zanim jeszcze radni podjęli pod głosowanie uchwałę o wynagrodzeniu burmistrza sygnalizował im, że projekt został przygotowany wadliwie i zawiera zasadnicze błędy formalne. – Każdy projekt uchwały powinien zawierać wskazanie projektodawcy, uzasadnienie oraz musi być zaopiniowany pod względem zgodności z prawem przez radcę prawnego. Wniosek o podwyżkę nie zawiera czytelnych imion i nazwisk wnioskodawców, a więc ich nie określa. Zgodnie z przepisami prawa wniosek radnych należałoby pozostawić bez rozpoznania tak ,jak inne wnioski nie zawierające czytelnych imion i nazwisk, składane przez obywateli RP, którzy nie są radnymi – tłumaczył. Radni nie mieli jednak zamiaru przejmować się zdaniem Aleksandra Tokarza.- Pomijając kwestie podpisów uznałem również, że ta „grupa radnych” i ich uzasadnienie podwyżki jest zbyt ogólne a już zupełną przesadą jest podnoszenie ustawowych obowiązków burmistrza do rangi czynów nadzwyczajnych – dodaje Tokarz.  W sierpniu 2009 przewodniczący Tokarz wystosował do radnych oficjalne wezwanie do uchylenia błędnej i naruszającej prawo uchwały. To również nie przekonało przewodniczącego rady, radnych i całego magistratu. Na nic zdały się posiedzenia komisji rewizyjnych rozpatrujących zastrzeżenia Tokarza.  W opinii wielu radnych wniosek i starania przewodniczącego SPPW były i są fanaberią, bzdurą a oni czują się urażeni. Błaha z pozoru sprawa nieczytelności podpisów pod wnioskiem o podwyżkę dla burmistrza nabrała rozpędu i dziś jest przedmiotem postępowania sądowego. Bezpośrednim skutkiem tego, że temat trafił na wokandę stała się skarga na uchwałę z września 2008 roku, którą Tokarz przekazał do Sądu Administracyjnego w Gliwicach jesienią ubiegłego roku. W tym dokumencie powtarza on część zarzutów wobec działań rady miejskiej i sygnalizuje on błędy, jakich mieli się dopuścić radni, uchwalając podwyżkę dla burmistrza. – Do tego wszystkiego wspominany wniosek radnych, który przeobraził się w uchwałę i został przyjęty jednogłośnie  nie został zarejestrowany jako załącznik , nie pojawił się w żadnym z protokołów posiedzeń i Centralnym Rejestrze Skarg i Wniosków – wyjaśnia Tokarz.W dniu wydania naszego tygodnika [22.04.2010 – przyp. Red.] odbywa się rozprawa przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach. Nie udało nam się uzyskać informacji, kto będzie reprezentował na miejscu stronę oskarżonego. – Nie wiemy jeszcze czy na sali pojawi się ktoś ze strony magistratu. Decyzja zapadnie jutro przed rozprawą. Jeżeli już to będzie to nasz radca prawny – mówi sekretarz Sylwia Piątkowska. Zanim zapadnie decyzja sądu trudno spekulować o tym, jak się zakończy cała historia z podpisami. Do tematu z pewnością powrócimy.

Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Niesłyszących i Słabosłyszących w Lublińcu gościł przedstawicieli tego typu placówek z całej Polski. Okazją do spotkania był XIII Ogólnopolski Konkurs Odczytywania Mowy „Oczy pomagają słyszeć”. Uczniowie z dysfunkcją narządu słuchu z całej Polski uczęszczający do szkół ponadgimnazjalnych mieli okazję zaprezentować swe umiejętności czytania z ust na forum ogólnopolskim. Zadania konkursowe przygotowała Izabela Szczęsna, nauczycielka w szkołach średnich funkcjonujących w ramach lublinieckiego ośrodka.Do rywalizacji o tytuł mistrza czytania mowy stanęło 18 uczniów z 9 ośrodków szkolno-wychowawczych w Polsce, m.in. w Bydgoszczy, Kaliszu, Poznaniu, Lublińcu, Raciborzu, Warszawie. Zwyciężczynią w kategorii indywidualnej została Wioletta Turzyńska z Warszawy, a pierwsza lokata drużynowa przypadła dla Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla Głuchych z ul. ??uckiej w Warszawie.– Umiejętność odczytywania mowy z ust, nabywana przez uczniów niesłyszących na poszczególnych etapach edukacji szkolnej, ułatwia tym uczniom sprawne funkcjonowanie w codziennym życiu i sprzyja procesowi integracji ze środowiskiem osób słyszących – mówi Rafał Dziwis, dyrektor Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Lublińcu.

Myszkowski magistrat popiera działania mieszkańców na rzecz upiększania miejskiego krajobrazu. W tym celu współuczestniczy w zakupie i sadzeniu roślin. – Myślę, że to trafiona inwestycja miasta. Myszków się zazielenił – to piękny prezent dla mieszkańców na wiosnę – mówi Milena Czerwik z urzędu miasta w Myszkowie. Myszkowski urząd miasta prowadzi dwie akcje: „Wiosenny ogród obok bloku” oraz „Posadź swoje drzewko na wiosnę”. Obie promują działania mające na celu ochronę zieleni w przestrzeni miejskiej. „Wiosenny ogród obok bloku” służy mieszkańcom, którzy dążą do upiększania otoczenia osiedli. Ci, którzy chcą zasadzić kwiaty czy krzewy, zrobić skalniaki itp. mogą liczyć na wsparcie ze strony magistratu. – Administratorzy osiedli przedstawią swoje projekty urządzenia zieleni wokół bloków, a my postaramy się im pomóc w zakupie roślin i sadzeniu – informuje urząd miasta w Myszkowie.Druga akcja jest powtórzeniem przedsięwzięcia z zeszłego roku, kiedy Myszków rozdawał 500 drzewek na 5-lecie Unii Europejskiej. – Wówczas akcja przyniosła niespodziewane efekty. Zainteresowanie mieszkańców przerosło nasze oczekiwania. W rezultacie musieliśmy dokupić roślinek. Rozdaliśmy wtedy 680 klonów jesionolistnych – wspomina Milena Czerwik.W tegorocznej edycji magistrat przewiduje zakup 500 klonów z tego samego gatunku, co w 2009 roku. Odebrać je może każdy mieszkaniec terenu miasta Myszków. Dotyczy to nie tylko osób fizycznych, ale i wszelkich innych myszkowskich instytucji i placówek, jak przedszkola, szkoły, MOSiR, parafie. Po roślinki można się zgłaszać do 23. kwietnia w urzędzie miasta Myszków. Chętni muszą przedłożyć mapkę sytuacyjną, na której zaznaczone zostanie miejsce i sposób wykorzystania klonów. Magistrat zastrzega sobie prawo skontrolowania, czy odbiorcy drzew wywiązali się ze zobowiązań.Tegoroczna zima nikogo nie rozpieszczała. Wiele drzew zostało zniszczonych, połamanych, wyciętych. Akcja Myszkowa pozwoli nie tylko na zazielenienie się miasta, ale też uzupełnienie braków w drzewostanie.

Były dyrektor MZD w Częstochowie, a obecnie pracownik wydziału inwestycji i zamówień publicznych w częstochowskim magistracie, po raz drugi wezwany został przed Komisję Orzekającą Regionalnej Izby Obrachunkowej. A właściwie to wezwany po raz pierwszy.Przypominamy, że byłemu szefowi MZD RIO postawiło zarzut naruszenia dyscypliny finansów publicznych przy remoncie Alei NMP w Częstochowie. Ówczesny dyrektor z wolnej ręki zamówił dostawę krzewów liściastych, które miały ozdobić aleje i zlecił ich nasadzenie, także z wolnej ręki. Ponadto bez ogłoszenia negocjacji i znów z wolnej ręki zadecydował o remoncie Alei obejmującym nawierzchnię, chodniki, place oraz dostawę i montaż małej architektury. RIO uznało, że Augustyn nie miał prawa zastosować tych kroków i tym samym złamał prawo.Wezwało go więc przed specjalną komisję, która miała sprawę zbadać. Oskarżony nie stawił się w umówionym terminie. Okazało się bowiem, że żadnego wezwania nie było. Choć media donosiły o tym na długo przed planowaną rozprawą, dokumentacja sprawy nie zawierała potwierdzenia, które dowodziłoby, że sam zainteresowany został poinformowany o dacie zwołania komisji. RIO uznało tłumaczenia Augustyna, że nie wiedział o wezwaniu i postanowiło wyznaczyć nowy termin.Oto jest. 23. kwietnia po raz kolejny, czyli po raz pierwszy Kazimierz Augustyn będzie mieć okazję wytłumaczyć się ze swych decyzji podjętych przy okazji remontu Alei. Komisja Orzekająca została zwołana na godzinę 10.30 w sali narad Regionalnej Izby Obrachunkowej w Katowicach. Rozprawy są jawne, każdy więc może uczestniczyć w przesłuchaniu byłego dyrektora MZD w Częstochowie.

– Panie! Jak sobie chlapnę „małpkę” czystej przed robotą to od razu mam siłę do pracy. Aż się we mnie gotuje! Fakty i mity na temat picia Dla tych, którzy wciąż żyją w błogiej nieświadomości – alkohol nie dodaje sił, nie jest lekarstwem na choroby nerek i serca, a to, że nie upijasz się do nieprzytomności wcale nie oznacza, że nie jesteś alkoholikiem. Przyszła pora na rozprawienie się z mitami krążącymi wokół alkoholu– Panie! Jak sobie chlapnę „małpkę” czystej przed robotą to od razu mam siłę do pracy. Aż się we mnie gotuje! Mało szpadla nie połamię! – mówi Ryszard (55 l.), pracownik fizyczny.Pan Ryszard, po pierwsze, łamie podstawową zasadę mówiącą, że do pracy należy stawiać się trzeźwym i wypoczętym. Po drugie, jest w wielkim błędzie, twierdząc, że spożyty przez niego alkohol dodaje mu sił i pozwala wydajnie pracować. Wypita przez pana Ryszarda „setka” wódki i skutki jej spożycia jedynie pozornie sprawiają wrażenie pobudzenia i „rozgrzania”. Co do pierwszego „efektu”, faktycznie – alkohol może chwilowo dać złudzenie przypływu energii i pozwolić zapomnieć o zmęczeniu. Stałe picie alkoholu – a z takim mamy do czynienia w przypadku pana Ryszarda – skutkuje uszkodzeniem zarówno układu nerwowego, jak i mięśniowego, a tym samym osłabienie siły mięśniowej, a nawet zanik mięśni i niedowłady. Picie „na rozgrzewkę” to kolejny mit, nie mający nic wspólnego z rzeczywistą reakcją zachodzącą w organizmie pijącego. Przede wszystkim jest to efekt chwilowy, a krótkotrwałe poczucie ciepła i rześkości spowodowane jest napłynięciem do rozszerzonych naczyń skórnych ciepłej krwi “ze środka” organizmu. Rozszerzone naczynia krwionośne przyśpieszą wymianę ciepła z otoczeniem i tym samym jego utratę. Ochłodzona krew wraca z powrotem “do środka”, do narządów wewnętrznych, zaburzając ich funkcjonowanie. Reasumując – tego typu praktyki, jak alkoholowy „doping” są absolutnym mitem. Słyszałem, że piwo jest dobre na nerki. Chyba nawet od lekarza słyszałem taką opinię – mówi Andrzej (45 l.), rolnikWprawdzie picie piwa bywa niekiedy zalecane osobom cierpiącym na kamicę nerkową (“piasek w nerkach”) ze względu na jego działanie moczopędne, jednak słysząc taką propozycję, nawet od lekarza, należy zawsze pamiętać o negatywnym wpływie alkoholu (bo piwo to przecież także alkohol) na inne układy i narządy. Błędne jest także przekonanie o dobrym wpływie alkoholu na serce i układ krwionośny. Ewentualna poprawa samopoczucia u „sercowców” może wynikać z uspokajającego i relaksującego (chwilowego!)  wpływu alkoholu na organizm. Według niektórych badań niewielka ilość alkoholu może również ochronnie wpływać na serce, ponieważ opóźnia procesy miażdżycowe i reguluje gospodarkę tłuszczową. Prawda jest jednak oczywista. Systematyczne picie ma druzgocący wpływ na serce. Pomijając kwestie zwykłego uzależnienia, alkohol w dużych, systematycznych dawkach wpływa bardzo niekorzystnie na mięsień sercowy, prowadząc do jego zwyrodnienia oraz  uszkadzając śródbłonek naczyń krwionośnych, narażając je tym samym na pękniecie. A to prowadzi najczęściej do  wylewu krwi do mózgu czy zawału.  Dodatkowo alkohol powoduje niebezpieczne “skoki” ciśnienia tętniczego krwi, a przy dłuższym jego używaniu uszkodzenie ścianek naczyń krwionośnych. Zbawienny wpływ alkoholu na serce, nerki i inne narządy to oczywisty mit, który powinien trafić do lamusa. – Wydaje mi się, że dopóki nie zmieszam trunków, dopóty będę czuł się nie najgorzej, a kac nie będzie taki bolesny. Z doświadczenia wiem, że chyba coś w tym jest – twierdzi  ??ukasz (22 l.), student -Na złe samopoczucie wynikające z alkoholowego zatrucia organizmu, czyli po prostu kaca nie wpływa rodzaj i konfiguracja wypijanych trunków ale jego ilość. Niezależnie od różnorodności spożytego alkoholu (w zależności od tolerancji organizmu alkoholu) skutek jest ten sam – choroba zwana potocznie kacem. Największe znaczenie stanowi ilość spożywanego alkoholu oraz to, czy wcześniej coś zjedliśmy, ponieważ jedzenie spowalnia wchłanianie i minimalizuje objawy zatrucia. Powiedzenie „piwo po whisky i ból głowy bliski” trzeba zamienić na „dużo picia to ból głowy”. W następnym numerze zwalczymy kolejne mity związane z piciem alkoholu