Już po raz dziewiąty w Lelowie już po raz dziewiąty odbędzie się festiwal kultury polskiej i żydowskiej „IX Święto Ciulimu- Czulentu. Lelowskie Spotkanie Kultur”. Ta dwudniowa impreza niezmiennie gromadzi rzesze uczestników. Podobnie jak w zeszłych latach, tegoroczne święto podzielone będzie na dwie części: w sobotę- dzień polski, w niedzielę – dzień żydowski. Koncert Angeliki Kiepury – półfinalistki programu „Mam Talent” oraz innych artystów, laureatów festiwali krajowych  i zagranicznych. Ponadto w programie koncert zespołu „Present Perfect” oraz występy zespołów klezmerskich „Chmielnikers” i „KLEZZMATES”. Imprezie towarzyszyć będą wystawy foto-graficzne, pokaz wyrobów rękodzieła artystycznego oraz degustacja i sprzedaż potraw regionalnych i żydowskich. Oprócz ciulimu i czulentu w Lelowie będzie można spróbować gęsich pipek, raków, gęsiego smalcu, lelowskiej śliwowicy oraz zupy a`la nietoperz.Serdecznie zapraszamy!

– Trup musiał rozkładać się kilka tygodni, bo smród był niemiłosierny. Cały budynek przesiąkł i nie mówimy o peryferiach, lecz o centrum Częstochowy – mówi Alina G., mieszkanka kamienicy przy ul. Warszawskiej 41. – Myślę, że zwłoki pani Barbary leżały nawet 2 miesiące. Cuchnęło okrutnie. Teraz wcale nie jest lepiej, bo nikt nie posprzątał mieszkania. Nawet materac, na którym rozkładał się trup nadal tam leży – mówi Henryk R., mieszkaniec kamienicy.Bezsilni lokatorzy budynku przy ulicy Warszawskiej 41 zwrócili się o pomoc do Tygodnika 7 dni. Kamienica przy ulicy Warszawskiej 41 jest w prywatnych rękach. W imieniu trzech właścicieli (żaden nie przebywa w Częstochowie) budynkiem administruje Zespół Zarządców Nieruchomości Prywatnych w Częstochowie. Długie czekanie na pochowanieBarbara N., lokatorka małego mieszkania przy ulicy Warszawskiej 41 (obok ronda al. Jana Pawła II i ulicy Warszawskiej) nie umiała – zdaniem mieszkańców – porozumieć się z lokatorami domu wielorodzinnym. – Ta starsza pani od lat miała problemy psychiczne. Mówiła do siebie tak głośno, że słychać ją było w innych mieszkaniach. Większość z nas zrobiła sobie łazienki w wynajmowanych lokalach, ona korzystała z tak zwanej wspólnej na korytarzu. Wlewała do niej odchody, bo załatwiała się w mieszkaniu do wiaderka – mówi Alina G. Unoszący się na klatce fetor nie był więc niczym zaskakującym. – Pod koniec stycznia smród stał się dotkliwszy, niż wcześniej, ale myśleliśmy, że pani Barbara znowu wylała fekalia na klatkę. Nikt nie przypuszczał, że to taka sprawa… – mówi jedna z lokatorek.Starsza pani była podopieczną Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Częstochowie. Pobierała zasiłek stały i celowy. Pieniądze trafiały do niej przelewem na konto. Był przydzielony jej pracownik socjalny. – Ta kobieta miała poważne zaburzenia psychiczne. Często przebywała w szpitalu w Lublińcu. Zdarzało się, że w ogóle nie otwierała nam drzwi. O tym, że pani Barbara nie daje oznak życia, zgłosiła nam sąsiadka – mówi Anna Klim-Jaworska MOPS Częstochowa. Pod koniec lutego mieszkańcy klatki nie byli w stanie dotrzeć do własnych mieszkań. Odór był tak przenikliwy, że ludzie wymiotowali albo po wyjściu z budynku, albo po wejściu do własnych mieszkań. – Tego nie da się opisać słowami. Nie pomogły nasze interwencje w MOPS-ie i administracji. Teraz wszyscy się wypierają i nie ma winnych – mówi Henryk R. Znalezione w pierwszych dniach marca ciało Barbary N. było już w daleko idącym rozkładzie. Na akcie zgonu brak daty. – Lekarz nie był w stanie ustalić, kiedy pani Barbara dokładnie zmarła. W mieszkaniu były 24 stopnie, więc ciało mogło leżeć od kilku do kilkudziesięciu dni. Pochowana została w marcu nie przez rodzinę, bo jej nie miała, ale na koszt państwa – mówi rzecznik prasowy MOPS. Wydawało się, że trwający od stycznia koszmar nareszcie się skończy.Leżało i gniło– Wszystko zostawili. Nawet buty leżały w przedpokoju, jak spadły, gdy wynosili ciało. Najbardziej walił materac, bo przecież na nim rozkładały się zwłoki. W lodówce i na szafkach zostało jedzenie, nikt tego nie sprzątnął. Wszystko gniło, a od maja już samo chodziło po mieszkaniu i klatce schodowej – mówi Henryk R. Od marca do sierpnia lokal zajmowany przez panią N. pozostawał bez opieki – Nawet drzwi do jej mieszkania nie zamknęli na klamkę. Zostawili rozwarte na oścież. Zrobiliśmy to my – lokatorzy, by ten fetor i robactwo nie wychodziło na klatkę – mówi Alina G. – Nasza podopieczna zmarła. Jej dobytkiem powinny zająć się służby porządkowe: Straż Miejska lub policja – mówi Anna Klim-Jaworska, rzecznik prasowy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Częstochowie. – Policja powinna doprowadzić sprawę do końca. My nie będziemy wychodzić przed szereg. Poza tym to sprawa sanepidu – mówi dyżurny Straży Miejskiej w Częstochowie.– Uważaliśmy temat za zamknięty. Administracja przesłała nam rachunek z dezynfekcji lokalu. Jeśli było coś nie tak, to sprawą powinna zająć się Policja – mówi Edyta Kapelka, rzecznik prasowy Sanepidu w Częstochowie.– Podczas interwencji, gdy zabieraliśmy zwłoki, był obecny pracownik administracji. To właściciel nieruchomości bądź administrator w jego imieniu, byli zobowiązani do zabezpieczenia mienia i ewentualnego posprzątania – mówi Joanna Lazar, rzecznik prasowy Komendy Miejskiej Policji w Częstochowie.– Działamy zgodnie z umową o administrowaniu. Nie ma w niej mowy o sprzątaniu i takich sytuacjach… Zresztą wynajęliśmy firmę do dezynfekcji – mówi pracownik Zespołu Zarządców Nieruchomości Prywatnych w Częstochowie. – Jedni zwalają winę na drugich! Nie było żadnej współpracy ani kontroli. Nikt po śmierci pani Barbary nie interesował się jej mieszkaniem, chociaż o tym, że cuchnie mówimy od 8 miesięcy. Nawet złodzieje nie przychodzą, chociażby po telewizor. Nikogo nie obchodzi, że musimy żyć w takim smrodzie – mówi Henryk R., mieszkaniec kamienicy.Pasożyty lubią urzędnikówOdór to jedna kwestia, a rozwój robactwa, bakterii i toksycznych gazów wydzielanych przez gnijące ciało, to druga. – Po mieszkaniu pełzają karaluchy, prusaki i jakieś inne stworzenia. Rozłażą się po całym pokoju i korytarzu. To niebezpieczna sytuacja dla ludzi mieszkających obok, a są tu kobiety w ciąży i dzieci – mówi Alina G. A co na to sanepid? – Po zgłoszonej interwencji przez Tygodnik 7 dni, administracja poinformowała nas, iż przystąpi do uporządkowania mieszkania, białkowania ścian oraz dezynfekcji lokalu. Będziemy sprawę monitorować, aż mieszkanie nadawało się będzie do użytku – mówi Edyta Kapelka, rzecznik prasowy Sanepidu w Częstochowie. Ptomainy, jady trupie – toksyczne aminy powstające w procesach gnilnych, rozkładu białek zachodzącego w zwłokach. Charakteryzują się odrażającym zapachem (u wielu osób zapach ten wywołuje trudny do opanowania odruch wymiotny). Jad trupi jest trującą substancją, uszkadza układ krążenia. Zatrucie może prowadzić nawet do zgonu. Rodzaje ptomain to:– Kadaweryna– Putrescyna– Neuryna– Metyloguanidyna Osoby na co dzień obcujące ze śmiercią słusznie twierdzą, iż bać należy się żywych, a nie zmarłych. Ci pierwsi – w przypadku pani Barbary – nie popisali się ani za jej życia ani po śmierci. Od autoraLokatorzy twierdzą, że sprawę zgłaszali wszystkim instytucjom działającym na terenie Częstochowy. Bezskutecznie. Przez 5 miesięcy mieli stały kontakt z niewyobrażalnym fetorem. Dziennikarze Tygodnika 7 dni uwiecznili wnętrze mieszkania pani Barbary. Nie obyło się bez przykrych konsekwencji – faktycznie trudno było powstrzymać odruch wymiotny… aż kilka razy. Po dwóch dniach od naszej interwencji mieszkanie zostało uprzątnięte i zdezynfekowane. 

Choć trudno to sobie wyobrazić – to, co w tej chwili dzieje się na ulicach naszego miasta, jest niczym w porównaniu do tego, co dopiero nas czeka. W miniony piątek prezydent Krzysztof Matyjaszczyk podpisał w Centrum Unijnych Projektów Transportowych w Warszawie umowę na dofinansowanie budowy bezkolizyjnego, dwupoziomowego skrzyżowania nad DK-1. Szykują się korki, ale i pozytywne zmiany. – Chcę przeprosić wszystkich mieszkańców za utrudnienia, których muszą teraz doświadczać każdego dnia – powiedział prezydent Krzysztof Matyjaszczyk podczas ubiegłotygodniowej konferencji prasowej dotyczącej inwestycji drogowych w naszym mieście. – Ale nie mam dobrych wiadomości – będzie ich więcej, bo wkrótce rozpoczynamy kolejne duże inwestycje drogowe. Pocieszę, że w przypadku obecnych remontów w wielu przypadkach chcemy, by powodujące najwięcej komplikacji komunikacyjnych etapy prac zakończyły się wraz z wakacjami lub na początku września. Mam też nadzieję, że efekt tych inwestycji wynagrodzi nam obecne i przyszłe niedogodności – tłumaczył prezydent.Planowany termin rozpoczęcia projektowania to wrzesień 2011, prace budowlane powinny ruszyć latem 2012, natomiast zakończenie inwestycji przewidziano na listopad 2013. Choć od rozpoczęcia prac dzieli nas prawie rok, to już dziś z łatwością można przewidzieć, jakie emocje wywołają kolejne remonty w częstochowianach. Nie jest bowiem tajemnicą, że lubimy narzekać na nasze miasto. Zanim zaczniemy to jednak robić, warto pomyśleć o korzyściach związanych wynikających z owych remontów.  Przebudowa DK-1, budowa wiaduktu na skrzyżowaniu z DK-46 i połączenia z ul. Srebrną pozwoli m.in. na udrożnienie sieci drogowej w mieście, poprawi połączenia międzyregionalne, zwiększy bezpieczeństwo i płynność ruchu, a także skróci czas przejazdu w ruchu tranzytowym i w połączeniach między dużymi miastami kraju. Przebudowana zostanie też ulica Drogowców, powstanie również most na Warcie, łączący ulice Drogowców i Srebrną.W ramach projektu zostanie wykonana:1. Przebudowa DK-1 (Aleja Wojska Polskiego) – obejmuje całkowitą wymianę konstrukcji nawierzchni ze względu na bardzo zły stan techniczny spowodowany bardzo dużym natężeniem ruchu. 2. Przebudowa DK-46 (Aleja Jana Pawła II) – podobnie jak DK-1 obejmuje swoim zakresem całkowitą wymianę konstrukcji nawierzchni. 3. Przebudowa dróg gminnych (ulicy Drogowców i ulicy Srebrnej) – budowa 3 rond.4. Powstaną obiekty mostowe i inżynieryjne:a) węzeł drogowy na skrzyżowaniu DK-1 z Aleją Jana Pawła II i ulicą Drogowców;b) most drogowy nad rzeką Wartą;c) kładka dla pieszych nad DK-1.5. Organizacja ruchu, zieleń, przebudowa sieci, przygotowanie terenu.Wartość dofinansowania zgodnie z umową o dofinansowanie podpisaną 5 sierpnia w Warszawie – 156 mln 511 tys. 215 zł. Wartość całej inwestycji poznamy po zakończeniu przetargów. Komunikacja w mieścieTrwające w mieście remonty wymuszają miany w organizacji ruchu. Co kilka tygodni MZDiT informuje o zamknięciu czy otwarciu kolejnych odcinków, utrudnieniach, objazdach itd. Mimo to ruch w mieście – i tu pokłon dla kierowców – odbywa się całkiem sprawnie. Tak trzymać, bo to nie koniec zmian.Zakończył się jeden z ważniejszych etapów budowy nowej linii tramwajowej. 12 sierpnia oddano do ruchu znaczną część przebudowanego układu drogowego na odcinku ok. 3,7 km (cała linia tramwajowa liczyć będzie 4,7 km). W związku z tym nastąpiło otwarcie ulic: Jagiellońskiej, Orkana, Alei 11 Listopada, Jesiennej, które zostały kompleksowo przebudowane z wymianą uzbrojenia podziemnego (wszystkie rodzaje mediów podziemnych w tym sieci magistralne o dużych średnicach). Drogi przecinające dzielnice: Raków, Błeszno i Wrzosowiak uzyskały nowe warstwy podbudów, nowe nawierzchnie jezdni, chodników, ścieżek rowerowych, nowe oznakowanie drogowe, przystanki komunikacji publicznej i zieleńce. Przebudowano całościowo kilka dużych skrzyżowań: ulicy Jagiellońskiej i Orkana, Orkana i Alei 11 Listopada, Alei 11 Listopada i Jesienna, Jesienna i Bienia, Jesienna i Bohaterów Katynia. Wybudowano 4 nowe sygnalizacje świetlne na skrzyżowaniu DK nr 43 (Jagiellońska) i ul. Orkana, skrzyżowaniu ul. Jesiennej i Bohaterów Katynia, w pobliżu szkoły przy ul. Orkana, na przejeździe torowiska przez skrzyżowanie ul. Jesiennej i 11 Listopada. Na wszystkich ulicach zainstalowano nowe oświetlenie.Wykonano torowisko wbudowane w jezdnię ul. Orkana w systemie tzw. “szyny pływającej”, w tej technologii wykonano 5 przejazdów tramwajowych przez jezdnię, torowiska wydzielone z jezdni na Al. 11 listopada i ul. Jesiennej (odcinek do ul. Bienia), wybudowano podstację zasilania przy skrzyżowaniu ul. Bohaterów Katynia i ul. Rakowskiej.Na pozostałych odcinkach trwają prace przy układaniu szyn i podkładów tramwajowych, słupów trakcyjnych, i systemu sterowania trakcją.W związku z otwarciem dla ruchu ulic Jesiennej, Orkana i południowej nitki ulicy Jagiellońskiej od 16 sierpnia 2011 r. zmianie uległy trasy i rozkłady jazdy dla linii nr: 19, 20, 26, 27, 35, 38 i N4.Linia 19 – powrót linii na ulicę Orkana – trasa zmieniona w obu kierunkach będzie kursować w relacji: Grabówka/Żabiniec ↔ Kucelin Szpital/Walcownia – kierunek Kucelin Szpital/Walcownia – z ulicy Jagiellońskiej przez Orkana, Aleję 11 Listopada, Jesienną, Rakowską, Limanowskiego, Łukasińskiego do Alei Pokoju i dalej bez zmian.– kierunek Grabówka/Żabiniec – z Alei Pokoju przez Łukasińskiego, Limanowskiego, Rakowską, Jesienną, Aleję 11 Listopada, Orkana do Jagiellońskiej i dalej bez zmian.Linia 20 – trasa zmieniona w obu kierunkach– kierunek Korkowa – od przystanku ESTAKADA przez Aleję Wojska Polskiego i przystanki CH JAGIELLOŃCZYCY i OKRZEI, następnie przez ulicę Bohaterów Katynia i przystanki CMENTARZ RAKÓW i BIENIA do Jesiennej i dalej Rydza Śmigłego do Jagiellońskiej i dalej bez zmian.– kierunek Wyczerpy Osiedle – z Jagiellońskiej przez Rydza Śmigłego, Jesienną, Bohaterów Katynia i przystanki CMENTARZ RAKÓW i BIENIA, Aleję 11 Listopada do Alei Wojska Polskiego i dalej bez zmian.Linia 26 (OKRĘŻNA) – powrót linii na ulicę Orkana – trasa zmieniona w obu kierunkach będzie kursować w relacji okrężnej: Grabówka – Wrzosowiak – Grabówka– kierunek Wrzosowiak – od przystanku ESTAKADA przez Aleję Wojska Polskiego i przystanki CH JAGIELLOŃCZYCY i OKRZEI, następnie przez ulicę Zesłańców Sybiru, Aleję 11 Listopada do przystanku WRZOSOWIAK przy ulicy Orkana,– kierunek Grabówka – od przystanku WRZOSOWIAK przy ulicy Orkana przez Orkana, Jagiellońską do Alei Wojska Polskiego i dalej bez zmian. Linia 27 – powrót linii na ulicę Orkana – trasa zmieniona w obu kierunkach będzie kursować w relacji: Błeszno ↔ Parkitka Szpital– kierunek Błeszno – od przystanku ESTAKADA przez Aleję Wojska Polskiego i przystanki CH JAGIELLOŃCZYCY i OKRZEI, następnie przez ulicę Zesłańców Sybiru, Aleję 11 Listopada, Jesienną i Bohaterów Katynia do pętli Błeszno.– kierunek Parkitka Szpital – z pętli Błeszno przez Bohaterów Katynia, Jesienną, Aleję 11 Listopada, Orkana, Jagiellońską do Alei Wojska Polskiego i dalej bez zmian. Linia 35 (OKRĘŻNA) – trasa zmieniona w obu kierunkach będzie kursować w relacji okrężnej: Hallera/Legionów – Bienia – Hallera/Legionów– od

Podczas środowego spotkania, wiceprezydent Koperski nie był zbyt wylewny. – Decyzję podejmę do końca tygodnia – mówił. Rzecz rozbija się o trzy ośrodki obejmujące pomocą osoby upośledzone umysłowo, a dziś jeszcze będące pod Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Częstochowie. Czy placówki trafią w prywatne ręce? Ostatnie spotkanie władz miasta z rodzicami, pracownikami oraz związkami zawodowymi w sprawie przekazania organizacjom pozarządowym ośrodków należących do MOPS-u, miało odbyć się w małej sali. Temat budzi sporo kontrowersji, stąd do urzędu zawitało znacznie więcej zainteresowanych. Rozmowy odbyły się na sali sesyjnej. –  Protesty nic nie pomogą. Naszym zdaniem prezydent decyzję już podjął. Dziś wprawdzie powiedział, iż ogłosi ją pod koniec tygodnia, ale wszyscy wiemy jaka będzie. Bez sensu było tu dzisiaj przychodzić… – mówi jeden z uczestniczących w spotkaniu rodzic.Niepełnosprawni na marginesieCzęstochowianie doświadczeni przez los niepełnosprawnością, nigdy nie mogli liczyć na szczególne względy władz miasta, niezależnie od barw politycznych tych ostatnich. Rampy do budynków na wózki inwalidzkie – donikąd, zjazdy z krawężników – większe niż 10 cm, ogólna niewiedza urzędników – o problemach niepełnosprawnych. Blisko 13 proc. spośród wszystkich mieszkańców Częstochowy to osoby kalekie. W szczególnie trudnej sytuacji pozostają mieszkańcy z upośledzeniem umysłowym. Sporo modyfikacji szykuje im ekipa prezydenta Krzysztofa Matyjaszczyka, w osobie wiceprezydenta Przemysława Koperskiego. Pierwsze rewolucyjne zmiany pojawiły się w roku 2000. Już wówczas zapowiadano przekazanie miejskich ośrodków pomocy osobom upośledzonym umysłowo, w ręce organizacji pozarządowych. Pomysł oczywiście nie jest nowy, idealnie sprawdza się na całym świecie, a nawet w wielu miastach Polski. Przez ostatnie 11 lat rozważano, w jaki sposób i którym organizacjom przekazać opiekę nad osobami chorymi. Kolejne ekipy rządzące miastem dochodziły jednak do słusznego wniosku – nie mamy w Częstochowie prężnie działających, nad wyraz profesjonalnych organizacji pozarządowych. Dotyczy to wszystkich podmiotów zarejestrowanych w Krajowym Rejestrze Sądowym. Dowód? W częstochowskim NGO (strona poświęcona organizacjom pozarządowym) figuruje 314 stowarzyszeń, 157 organizacji sportowych, 26 fundacji, 44 organizacji pożytku publicznego, łącznie 541 podmiotów. Dziennikarze Tygodnika „7 dni” skontaktowali się ze wszystkimi. W rzeczywistości działają 92  i w większości to kluby sportowe. Pozostałe owszem, figurują w rejestrach, ale są „martwe”. Kolejny dowód niezorientowania urzędników w pracy organizacji pozarządowych to brak jakiejkolwiek wiedzy wydziałów magistratu na temat konkursów i pieniędzy z nich otrzymywanych przez jednostki podległe urzędowi. Wiceprezydent Koperski swoje doświadczenie we współpracy z podmiotami społecznymi przywiózł do Częstochowy z Bielska Białej. Stąd pomysł przekazania lokalnym organizacjom pozarządowym trzech ośrodków prowadzonych dotychczas przez MOPS w Częstochowie – Dom Dziennego Pobytu dla Osób z Upośledzeniem Umysłowym (ul. Focha 71 A), Środowiskowy Dom Samopomocy dla Osób z Zaburzeniami Psychicznymi (ul. Lakowa 101) oraz Centrum Rehabilitacji dla Osób z Zaburzeniami Psychicznymi (ul. Focha 71 B). Przeprowadzono już konkurs. Placówkę z ul. Lakowej przejmie Stowarzyszenie YAVA, natomiast Dom Dziennego Pobytu z Focha – Polskie Stowarzyszenie na rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym. Centrum Rehabilitacji pozostanie pod MOPS-em do końca roku. Wszystkie placówki dotychczas realizowały program pod nazwą „Metamorfoza”. Polega on na połączeniu ośrodków w sieć wsparcia, co w praktyce uwzględniało płynny przepływ podopiecznych, np. z hostelu do Centrum Rehabilitacji. W obawie o jutroDecyzja władz miasta o przekazaniu ośrodków organizacjom pozarządowym wzbudziła kontrowersje wśród podopiecznych, ich rodziców, obecnych pracowników oraz związków zawodowych. Słusznie bowiem zauważono, iż organizacje pozarządowe nie zapewniają daleko idącego bezpieczeństwa istnienia placówek. W Częstochowie bowiem mamy taki przykry zwyczaj rozpoczynania przedsięwzięć, ale ich nie kończenia. Dziś organizacja jest, jutro jej nie ma. Argumentem władz miasta natomiast jest szukanie oszczędności – koszty utrzymania ośrodków mają być niższe o 10 proc. To z kolei wywołuje niepokój wśród pracowników, a także podopiecznych. Obawiają się obniżenia standardu terapii i jakości usług, co w przypadku osób upośledzonych umysłowo ma szczególne znaczenie. Decyzja jednak zapadła.– Szkoda, że prezydent się nas nie poradził, przed podjęciem ostatecznej decyzji. Należało dać czas organizacjom i najpierw przyuczyć je, przez rok. Ale tu raczej o inne sprawy chodzi… – mówi jeden z rodziców. Od autoraDo tematu powrócimy.

Do pierwszego regionalnego testu japońskiego producenta trafił Auris. Jak poradził sobie na częstochowskich drogach? Odpowiedź w jedynym regionalnym teście Toyoty Auris.  StylistykaKompaktowa Toyota do sprzedaży trafiła w 2007, zastępując Corollę w wersji hatchback. Rok 2010 przyniósł dla modelu niewielki facelifting, jednak Auris nadal pozostaje samochodem o mocno stonowanej stylistyce, typowej dla japońskiego producenta. Teoretycznie Toyoty nie kupuje się aby ściągać wzrok na ulicy, jednak testowanemu egzemplarzowi dodano odrobinę pikanterii. Wyposażony w pakiet Dynamic samochód z łatwością odróżnimy od pozostałych Aurisów. Zastosowano trzy dość proste zabiegi: przyciemniane tylne szyby, tylny spojler i siedemnastocalowe felgi aluminiowe. Teoretycznie niewiele, ale zmienia niepozorny kompakt bardzo wyraźnie, co zresztą miało swoje odzwierciedlenie w opiniach mieszkańców Częstochowy. Padło nawet słowo „sportowy”, mimo to najczęściej można usłyszeć „elegancki” oraz „klasyczny”. Specjalny pakiet nadaje bardziej młodzieżowego charakteru, przechodniom szczególnie do gustu przypadły wspomniane felgi.  WnętrzeWe wnętrzu zastaniemy to czego po japońskim producencie można się spodziewać, czyli dobre materiały i nienaganne spasowanie. Testowany egzemplarz miał za sobą niemal 1500 kilometrów jazd testowych, a całość wyglądała jak nowa. Dodatkowo nawet podczas przejazdu przez głębokie nierówności nie pojawiały się żadne niepokojące dźwięki. Czymś co niektórych użytkowników może zaskoczyć jest wysoko poprowadzona konsola środkowa, na której umieszczono lewarek zmiany biegów. Rozwiązanie okazuje się bardzo praktyczne, wszystkie przyciski znajdują się pod ręką, a kolejne zmiany przełożeń są czystą przyjemnością. Dodatkowo do obsługi pokładowych systemów nie potrzeba studiować instrukcji, nawet osoba, która nigdy nie prowadziła żadnego innego pojazdu koncernu poradzi sobie bez odrywania oczu od drogi z obsługą np. klimatyzacji.Fotele są wygodne i zapewniają przyzwoite trzymanie boczne, choć trochę brakuje regulacji w części lędźwiowej. Auris minus otrzymuje za zbyt niski podłokietnik, który wyższemu kierowcy na nic się nie przyda. Na tylnej kanapie wygodnie zasiądzie osoba powyżej 180 centymetrów, nawet gdy kierowca jest podobnego wzrostu. Co ważne pasażer jadący pośrodku ma równie dużo miejsca na nogi ponieważ podłoga w Aurisie jest płaska, bez tunelu środkowego. Spora przestrzeń wewnątrz kabiny pokutuje w bagażniku. Jego pojemność to 354 litry czyli raczej przeciętny wynik w tej klasie pojazdów.  SilnikAurisa możemy zamówić z jednym z pięciu silników. Dwa Diesle, 1.4 i 2.0, dwie benzyny, 1.33 oraz 1.6, a także hybrydowe 1.8 HSD.W testowanym egzemplarzu zamontowano benzynowe 1.6 Velvematic o mocy 132 KM i 160 Nm momentu obrotowego. Zgodnie z danymi producenta pierwszą setkę ujrzymy po przyzwoitych 10 sekundach, jednak subiektywnie Auris wypada jeszcze lepiej. Przede wszystkim moc przyrasta bardzo liniowo, bez wyraźnych skoków znanych z jednostek doładowanych. Wskazówka obrotomierza chętnie i spokojnie wędruje po skali, a wraz ze wzrostem obrotów w kabinie narasta przyjemny dla ucha dźwięk silnika, który jednak nie osiąga poziomu zakłócającego spokojną rozmowę.`Z wyprzedzaniem nie ma problemów, ale wymaga redukcji nawet o dwa biegi. Na szczęście sześciobiegowa skrzynia manualna pracuje bardzo dobrze, a drogi prowadzenia drążka są krótkie.Silnik, przy całkiem przyzwoitych osiągach, ma niewielki apetyt na paliwo. Przy maksymalnie ekologicznej jeździe można osiągnąć deklarowane przez producenta 6,5 litra w cyklu mieszanym. Podczas testu wyniosło średnio 6,9, jednak nie był to zbyt „zielony” przejazd.Układ kierowniczy/ZawieszeniePanuje powszechne przekonanie, że pojazdy Toyoty, choć wygodne, prowadzą się kiepsko szczególnie przy bardziej dynamicznej jeździe. Auris z powodzeniem burzy ten stereotyp. Prowadzi się bardzo pewnie i przewidywalnie. Układ kierowniczy docenimy podczas jazdy z prędkościami autostradowymi, daje dobre wyczucie tego co dzieje się z kołami pojazdu i pozwala zachować pokój w każdej sytuacji. Spośród wszystkich testowanych do tej pory pojazdów inżynierowie japońskiego producenta osiągnęli najlepszy kompromis pomiędzy komfortem, a właściwościami jezdnymi. Pomimo sporych siedemnastocalowych felg Auris bezproblemowo pokonuje Polskie dziurawe drogi zapewniając kierowcy poziom zabawy i przyjemności z jazdy, jakiej – zgodnie z najwyraźniej niesprawiedliwym stereotypem – ciężko się spodziewać po samochodach Toyoty. Podsumowanie/CenaNa podstawowego Aurisa wydamy 59 600 złotych, a testowany egzemplarz w wersji Dynamic uszczupli nasz portfel o prawie 72 tysiące. W tej cenie poza specjalnym pakietem stylistycznym otrzymamy między innymi siedem poduszek powietrznych, system kontroli trakcji i stabilizacji toru jazdy, pełną elektrykę szyb oraz lusterek, automatyczną, dwustrefową klimatyzację, czujnik cofania, radio CD/Mp3 z sześcioma głośnikami sterowane z kierownicy czy Bluetooth.Ciężko jednoznacznie stwierdzić, czego Aurisowi brakuje do sukcesu na miarę Corolli, którą częściowo zastąpił. Naprawdę trudno znaleźć w tym samochodzie jakieś poważne uchybienia lub błędy, z drugiej strony w żadnej z kategorii japoński kompakt nie zajmuje pierwszego miejsca, choć w każdej stanowi ścisłą czołówkę. Szczególnie dobrze wypada w kategorii cena/jakość, jednak dla wielu kierowców najważniejsza i decydująca jest inna informacja. Spośród rozmaitych cech użytkownicy zazwyczaj najwyżej cenią bezawaryjność, a Auris zgodnie z raportem TUV znajduje się na drugim miejscu w kategorii wiekowej 2-3 lata. Zresztą pierwsze miejsce zajmuje Toyota Prius. Jako ciekawostkę dodam, że koncern jest absolutnym rekordzistą rankingu z siedemnastoma pojazdami w pierwszych dziesiątkach różnych grup wiekowych. To od dziewięciu do siedemnastu więcej od bezpośrednich konkurentów – niektórym to wystarcza za jakąkolwiek rekomendację. Za użyczenie samochodu do testu redakcja dziękuje firmie:Toyota CzęstochowaM.G. Centrum Sp. z o. o.Al. Wojska Polskiego 68/76tel. 34 376 51 62www.toyotaczestochowa.pl

– To skandal… Medalikarze kupczą świętością i ograbiają pielgrzymów, którzy przychodzą się pomodlić. Niszczą dobre imię Częstochowy – mówi Maria Wieczorek, częstochowianka.   Warszawiacy to krawaciarze, scyzoryki – kielczanie, a częstochowianie mogą usłyszeć o sobie –  medalikarze. Z powodu turystycznego charakteru naszego miasta ściągają do nas – oprócz pielgrzymów – cwaniaki i oszuści oraz… „przypinacze”.– Jestem „przycinaczem”, niektórzy mówią medalikarzem – przedstawia się Marian. – Pracuję razem z Józkiem i Heńkiem, czasami pomaga nam Teresa. Pod Jasną Górą jestem rok w rok, od 12 lat. Dla nas sezon zaczyna się w maju, a kończy w październiku. Pierwsze zapiski kronikarzy, wspominające o częstochowskich medalikarzach pochodzą z końca XIX wieku i na początku dotyczyły producentów dewocjonaliów. Wyjście do idących pątników to kolejny etap rozwoju częstochowskiego medalikarza. Faktem jest, że pionierzy działalności na rzecz pielgrzymów traktowali swoje zajęcie, jako przesłanie, misję i o zarobku nie było mowy. Okres powojenny zaowocował rozkwitem oszustw i wówczas też miano medalikarza zastąpiono „przypinaczem”. Dziś nielegalny handel dewocjonaliami uznawany jest za sposób na życie i dochodowy biznes. Niechlubny proceder dotyczy najczęściej przyjezdnych. Nikt z grupy Mariana nie pochodzi z Częstochowy. Przyjechali z różnych zakątków Polski: z Gorzowa, z Bydgoszczy i z Radomia. – Do tego zajęcia przekonał mnie stary kumpel z Bytomia. Mówił, że można dobrze zarobić, obiecywał złote góry. W zasadzie niewiele się pomylił – mówi Marian. Łatwowiernych turystów w Częstochowie nie brakuje, co roku jest ich około 5 milionów i każdy to potencjalny klient „przypinacza”. Wbrew pozorom praca nie jest łatwa, ale rekompensuje to przyzwoity zarobek. – Medaliki i kartki zazwyczaj kupujemy hurtowo, chyba że nam braknie to od straganiarzy z Barbary – mówi Józek. U producenta dewocjonaliów jeden medalik kosztuje 25 groszy,  kartka z wizerunkiem Matki Boskiej Częstochowskiej lub z Jasną Górą około 30 groszy. Niezbędnym elementem zestawu jest szpilka, by płynnie i niepostrzeżenie wpiąć w ubranie pielgrzyma super „prezentem”. Pudełeczko szpilek to koszt niespełna 2 złotych. Wydatek, jaki ponosi „przypinacz” waha się w granicach niespełna 1 złotówki. Dochodowy biznes opiera się na nieprzyzwoicie wysokiej marży – turysta za zestaw płaci od 10 do 15 złotych. – Polski pielgrzym to ubogi pielgrzym, cen nie zmieniamy od 8 lat. Najlepiej trafić na „waluciarzy”. Za komplet bierzemy znacznie więcej, około 10 euro lub 12, 15 dolarów – mówi Marian. „Przypinacze” dziennie są w stanie zarobić od 200 do nawet 500 złotych. Norma wynosi minimum 40 klientów.Zero litości – biznes jest biznesSamo przypięcie medalika nie oznacza sukcesu, potrzebny jest – zdaniem Heńka – dobry bajer. – Trzeba znać się na ludziach. Praca wymaga umiejętności „obtańczenia”, zagadania i przekonania klienta. Ludzie często się bronią, ale dobra ściema daje sukces – twierdzi Heniek. Przez 12 lat ekipa Mariana kłamstwa opanowała do perfekcji. – Jeżeli idzie osoba starsza to mówię, że pieniądze będą przeznaczone na remont klasztoru lub renowację Cudownego Obrazu. Na młodych, zwłaszcza małżeństwa, działają opowieści o chorych dzieciach. Dobry tekst w połączeniu z „pamiątką” zawsze są skuteczne – mówi Marian. Oczywiście nigdy nawet najmniejsza część kwoty przekazanej przez pielgrzyma nie trafia na wskazane cele. – Bardzo ważne jest miejsce, punkt sprzedaży. Najlepiej ustawić się tuż przed wejściem do klasztoru, bo tam jest dużo ludzi i można wmieszać się w tłum. Park jasnogórski też jest dobry, bo na otwartej przestrzeni mamy łatwą drogę ucieczki –wyjaśnia Marian. – Jak co roku przed szczytem pielgrzymkowym w Częstochowie w okolicach Jasnej Góry pojawiły się osoby, które za obrazek, przypinkę lub krzyżyk wymuszają pieniądze. Tzw. „przypinacze” działają nielegalnie i każdy przypadek ich działalności należy zgłaszać służbom mundurowym. Strażnicy miejscy podczas patrolowania parków 3-Maja i Staszica, a także okolic Jasnej Góry zwracają uwagę na tzw. „przypinaczy” i podejmują interwencję. W lipcu 2011 strażnicy podjęli kilka takich interwencji – informuje Artur Kucharski, Straż Miejska w Częstochowie.Poza prawemSiła częstochowskich “przypinaczy” tkwi w grupie. Kilka osób wpina pielgrzymom medaliki, a kurier – bankier obserwuje, co dzieje się wkoło. – Zawsze działamy w grupie. Czasami pomaga nam Teresa. Jeździ z dziecięcym wózkiem, w którym przewozi nam towar i pieniądze, a wszystko po to, by w razie wpadki służby mundurowe nie znalazły u nas towaru – wyjaśnia Heniek. „Przypinacze” na widok służb mundurowych rozpraszają się, by powrócić do swoich zajęć, gdy zagrożenie minie. – Policja, Straż Miejska, Straż Jasnogórska zaglądają tu sporadycznie. Myślę, że po prostu się boją. Tylko od czasu do czasu przeprowadzają pokazowe akcje, szczególnie w połowie sierpnia. Wyłapują wtedy wszystkich, ale po kilku dniach znowu wracamy pod Jasną Górę – mówi Marian. Handel dewocjonaliami przez medalikarzy traktowany jest jako zbiórka ofiar w miejscu publicznym bez zezwolenia. Straż miejsca i policja po złapaniu delikwenta kieruje wniosek do sądu. Grzywna sięga od 100 do 1.500 złotych. Czasami zdarza się, że sąd z braku możliwości egzekucji kary, zamienia ją na areszt – każde 100 złotych grzywny to 1 dzień paki. Zjawisko nielegalnego handlu dewocjonaliami jest nie tylko przestępstwem w świetle prawa, ale przede wszystkim psuje opinie Częstochowie i jej mieszkańcom. I chociaż wielu z nas ni ziębi to, ni parzy, krzywdzące referencje idą w świat, a przecież częstochowianin to nie medalikarz.