Prywatny biznes, działający w Częstochowie, powodów do zbytniego entuzjazmu ze współpracy z magistratem, a zwłaszcza z pomocy ze strony prezydenta Krzysztofa Matyjaszczyka (SLD) – raczej nie ma. Są jednak tacy, którzy chwalą sobie obecnie rządzących za… zwolnienia podatkowe. I o dziwo, z przywilejów korzystają wcale nie biedne firmy, a biznesowi giganci, jak: Fortum Power and Heat Polska; Stolzle Częstochowa; Odlewnia żeliwa WULKAN; JAWO; DOMEX; JANMAR II; Przychodnia Lekarska Księżycowa, której udziałowcem jest poseł Zdzisław Wolski (SLD). Ten, kto wie, w jaki sposób wykorzystać istniejące prawo, jest nie tylko bogaty w wiedzę, ale i w rzeczywistości ma więcej pieniędzy. Większość, zwłaszcza małych podmiotów gospodarczych w Częstochowie oraz właścicieli nieruchomości prywatnych nie ma pojęcia, że są ustawy i prawo lokalne, które zwalniają ich z podatków, z czego bez skrępowania korzystają wielkie firmy.Warto doedukować się i dowiedzieć, co należy zrobić, by nie płacić podatku za dom, kamienicę czy lokal użytkowy. Zapytaliśmy urząd miasta Częstochowy o lokalne zwolnienia z podatków.– Kto i z jakich podatków został zwolniony w latach 2019, 2020 i 2021?– Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych, o podatku rolnym jak i leśnym przewidują ustawowe zwolnienia z tychże podatków. Ponadto Rada Miasta Częstochowy podjęła szereg programów pomocy publicznej obejmujących zwolnienia z podatku od nieruchomości, których celem było przyciąganie inwestorów, tworzenie przychylnego klimatu dla biznesu i wsparcie przedsiębiorczości.Skutkiem tych uchwał są następujące zwolnienia z podatku z podatku od nieruchomości:za 2019 rokosoby prawne – 4.240.461 zł,osoby fizyczne – 2.128.482 zł, za 2020 rokosoby prawne – 4.435.823 zł,osoby fizyczne – 2.305.345 złza I półrocze 2021 rokuosoby prawne – 1.816.358 zł,osoby fizyczne – 1.168.893 zł. Od 2019 roku do pierwszego półrocza 2021 ze zwolnień, będących skutkiem uchwał Rady Miasta skorzystało kilkaset firm i osób prywatnych, na łączną kwotę 16.095.362 zł. O tyle mniej pieniędzy wpłynęło do budżetu miasta.– Jakie warunki musi spełniać firma, starająca się o udzielenie pomocy publicznej?– Warunki udzielania pomocy publicznej określone zostały w ustawie z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2021r. poz. 773), Zawiadomieniu Komisji Europejskiej w sprawie pojęcia pomocy państwa w rozumieniu art.107 ust 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. U.E 2016/C 262/01) oraz   poszczególnych rozporządzeniach Komisji Europejskiej jak i ww. uchwałach Rady Miasta Częstochowy. Pomoc publiczna udzielana jest na wniosek podatnika. W kolejnych latach, po nabyciu prawa do zwolnienia na podstawie konkretnego programu pomocowego zwolnienie z podatku od nieruchomości deklarowane jest w deklaracji lub informacji podatkowej – do wyczerpania limitu zwolnienia.Zgodnie z art. 67a ustawy ordynacji podatkowej, ulgi podatkowe (odroczenia terminu płatności, odroczenia lub rozłożenia na raty zaległości podatkowych lub umorzenia zaległości) udzielne są przez organ podatkowy na wniosek podatnika w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym. *** I jeszcze należy się kilka słów uzupełnienia:„Źródłami pomocy publicznej kierowanymi do przedsiębiorców są nie tylko zwolnienia z podatku od nieruchomości, ale również środki z PUP, bonifikaty w użytkowaniu wieczystym, ulgi w czynszach komunalnych itp. a pomoc publiczna występuje w różnych formach np: refundacji, poręczenia, dotacji, rozkładania na raty itd. Gmina ma obowiązek podawania do publicznej wiadomości wykazu podmiotów, którym udzielono pomocy publicznej.”W roku 2019 ze zwolnień podatkowych skorzystało 90 podmiotów gospodarczych:1. Trend Sp. jawna J. Lisowska 2. ANEX WRONA Sp. z o.o.3. „Candela” Jarosław Kopera 4. Gemina Sp. z o. o 5. „GORGOL” Ireneusz Gogol 6. ASTEN GROUP Sp. z o.o. 7. „LEPSOD” Sp. z o.o. Sp. K. 8.  SZYBEX Sp. j A. Ossoliński, B. Wilkosz 9. Pralnia WOD-CHEM MANDRYK Sp. j 10. Stolzle Częstochowa Sp. z o.o. 11. PPH LIMAK Sp. z o.o. 12. ENCKEL Sp. z o.o. 13. Fortum Power and Heat Polska Sp. z o.o. 14. Odlewnia żeliwa WULKAN SA 15. LAWA Sp. z o. o 16. NZOZ Przychodnia Lekarska Księżycowa Sp. z o.o. 17. WIKO KLEBETECHNIK Sp. z o.o. 18. Galicja Sp. z o.o. 19. BUDPOL Sp. z o.o. 20. KLIMEK S-T Sp. z o.o SKA 21. Szeląg Dariusz PPUH SZEL DAR 22. „PBI” Sp. j. Sławomir Bełtowski, Tomasz Ryś 23. Szewos Wosik Sp. j. 24. Madex-Instal Sp. z o.o. 25. Hotel SCOUT Sp. z o.o. 26. CGR POLSKA Sp. z o.o. 27. MOT-POL Sp. z o.o. 28. BDG PRODUKCJA Sp. z o.o. 29. STALTIM Stawiarscy Sp. z o.o. 30. PHU EDPOL E i K Gosławscy Spółka jawna 31. MIROSŁAW MROWIEC Mrowiec Toys 32. ECO-TEAM Sp. z o.o. Sp. k 33. JAWO Sp. z o.o. 34. SGP Sorting Group Sp. z o.o. 35. Firma AXEL Sp. z o.o.36. PLASPOL Sp. z o.o. 37. TADEX S.C. Robert Piłat, Damian Piłat, Kamil Piłat 38. Jacek Leonowicz Przetwórstwo Tworzyw Sztucznych LEOPLAST 39. PPHU „ZET-POL” Zbigniew Prudło 40. PUH CENTER Edyta Sołtys 41. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe GASTROREX Grzegorz Szabat 42. Wacław Markowski Przedsiębiorstwo Wielobranżowe WAMAR 43. Przedsiębiorstwo Handlowo – Usługowe „DOMEX” Ryszard Kubat 44. P.A.T Sp. z o.o. Sp .k 45. JANMAR II Jan Głębocki 46. Przedsiębiorstwo Wielobranżowe „REMIX” Grzegorz Kołodziej 47. BAR PIEROŻEK S.C.48. BOULANGERIE Artur Brędzel 49. Usługi Pogrzebowe HADES S.C. Marcin Wasilewski, Bożena Wasilewska 50. STAGNUM Elwira Pidzik 51. PPH ROAN Wiesław Piech 52. TK Tomasz Krywult 53. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe Barbara Jastrząbek 54. Firma Księgarska BONUS S.C. P. Marzec, T. Szura 55. MAGENTA PRINT Przemysław Turek 56. KIMLA Magdalena Kimla 57. P. H. U MIXIMPORT Marek Matysiak 58. Złote Arkady Marzanna Przerada 59. GLASPOL Ireneusz Rychlewski 60. PHUP CALVERO Ireneusz Bill 61. Zakłady Tapicersko-Meblowe ASPOL Sp.j Anna, Arkadiusz Magdziarz 62. Miszczak Gabriel Metal-Tech 63. Biuro Rozliczeń Pracowniczych e-Płatnik S.C. 64. PPH EMTEK Paweł Matysiak 65. Tomasz Rajek AUTO CENTRUM 66. BALSTER Marek Balsamski67. FHU CARAUTO Helena Robakowska68. PHU GESJA Ewa Skórkowska69. Doradztwo i Usługi Techniczne Piotr Bojanowicz70. Wioletta Korbela NOR-CARS71. LINMOT Sp. z o.o. Spółka komandytowa72. Glitterlab Sp. z o.o. Sp. K.73. Salon Fryzjersko-Kosemtyczny „SM” Sylwia Młynek74. Biuro Obsługi Nieruchomości Maciej Gonera75. Edyta Hercog PGG Grupa Produkcyjna76. PPH IMPULS DARIUSZ KOWALCZYK77. POLCOM Przemysław Kimla78. HD CONVEYORS Sp. z o.o. Sp. k79. Drukarnia GARMOND Krzysztof Kubara80. P.P.H.U KIM Marcin Olczyk81. PHU SANGAZ Waldemar Pacud82. ADAMIGO Adam Dziewiątkowski83. DOM-WENT Arkadiusz Jacznik84. MAR BUD Joanna Gawlik85. Agencja Rozwoju Regionalnego w Częstochowie S.A86. KOBEX Sp.zo.o.87. ROBEX Tomasz Górski88. Z.P.H.U MAR-BUD Sp.z o.o.89. MPS Technology Sp. z o.o.90. Metal Wiktor Kubicki Wykaz

Sprawa, z którą zwrócił się do redakcji nasz Czytelnik (pan Józef) dotyczy konfliktu sąsiedzkiego, który trwa już od… bagatela 40 lat. Nie nam więc rozstrzygać, zwłaszcza że nie zrobiły tego sądy, która ze stron ma rację. Jednak nie to jest przyczynkiem naszej publikacji, a wyrok Sądu Rejonowego w Częstochowie, skazujący pana Józefa za między innymi „nagrywanie, robienie zdjęć, nasyłanie policji i straży miejskiej” na sąsiadkę Dorotę „celem dokuczenia i robienia na złość”. Skoro – zdaniem pana Józefa – on i jego chora żona doświadczają agresywnych zachowań sąsiadów, to czy mogą takie działania nagrywać i robić zdjęcia? Co w sytuacji, gdy „przestępca”, który nie życzy sobie strzelania mu fotek oskarża „dokumentalistę” o nękanie, udręczanie i naruszanie prywatności? Wolno nam nagrywać kogoś, zwłaszcza gdy robi coś niezgodnego z prawem, czy też nie? Podobny dobry sąsiad to skarb, a posiadanie takiego zależy od szczęścia. Coś w tym jest, bo co i rusz słyszy się o [niewybrednych, gangsterskich, wzajemnych, chuligańskich] porachunkach sąsiedzkich. Porównanie do Pawlaka i Kargula z „Samych swoich” też nie jest na miejscu, bo wuj scenarzysty Andrzeja Mularczyka, Jan – pierwowzór Pawlaka – wcale taki zawzięty na sąsiadów nie był, jak to zdarza się dziś. Zresztą ostatecznie Pawlak i Kargul stali się rodziną za sprawą wnuczki Ani. Dobry sąsiad to taki – jak twierdzą niektórzy – którego nie widać i nie słychać. Nie można tego powiedzieć o bohaterach naszej publikacji. Konflikt, którego początków doszukiwać się należy w latach 80-tych, trwa w najlepsze, z zaangażowaniem wszystkich możliwych organów sprawiedliwości, a finału nie widać.  – Mam 61 lat. Opiekuję się żoną, która wymaga całodobowej opieki. Stale jesteśmy nachodzeni i doświadczamy agresywnych zachowań ze strony sąsiadki, jej wnuka, który z nią mieszka i jego kolegów. Ja, na swoim gruncie przed domem nie mogę się spokojnie poruszać, bo lecą do mnie śmieci, cegły i kamienie. Tak mi robią na złość… – zaczął pan Józef. Już po kilku zdaniach wiadomo, że spór sąsiedzki jest tak daleko zaawansowany, iż na ustępstwa żadnej ze stron nie ma najmniejszych szans. – Robiłem te nagrania, żeby udowodnić, że jestem nękany i nachodzony, przez sąsiadkę, jej wnuka i jego kolegów. Na policji była sprawa zniszczenia przez sąsiadów części mojego płotu betonowego. Sprawcy przyznali się do winy i tym samym płot musieli naprawić. Podchodzili pod mój plac od strony ulicy i obrzucali mnie wyzwiskami, więc porobiłem im zdjęcia. I za to zresztą ci młodzi ludzie też zostali ukarani. Potem, ponieważ nadal byłem nachodzony, to wziąłem kamerę i ich nagrałem i ponownie zostali ukarani. Potem się umówili i do tego znaleźli sprzymierzeńca w organach porządkowych, więc za robienie zdjęć i nagrań ja zostałem przez sąd ukarany zaocznie. Na policji przyznałem się, że robiłem zdjęcia i nagrania, bo jak inaczej udowodnię, że jestem nękany. Przecież to słowo przeciwko słowu. Kamera to mój świadek. Znajomy mi powiedział, że powinienem za każdym razem wzywać policję, ale na komisariacie usłyszałem, że za ciągłe wzywanie policji też mogę zostać ukarany. Nawet byłem u komendanta na skardze. Poprosiłem, by mi jasno uzasadnił, dlaczego nie mogę robić zdjęć i nagrań? Spytałem go, jak to jest, że ja się muszę tłumaczyć ze wszystkiego, a policja nie potrafi mi odpowiedzieć, za co ja zostałem ukarany? Prokurator nie chciał mi wierzyć, że sąsiedzi rzucali cegłami i kamieniami. Odwołałem się do prokuratury krajowej. Powiedzieli, że to mała szkodliwość społeczna czynu. No, jak można tak powiedzieć…? Przecież jak człowiek dostanie cegłą w głowę, to może być trup na miejscu. W tym roku odwołałem się ministra sprawiedliwości, ale to samo. Wszyscy po jednych pieniądzach. Nie przebije się człowiek. Z krajowej prokuratury sprawa idzie do rejonowej i nikt z góry tego później nie kontroluje, co oni tu piszą.A co do mojej sprawy w sądzie i ukarania mnie za zdjęcia i nagrania, które robiłem sąsiadom… Ponieważ mam małe dochody, to wziąłem panią adwokata z urzędu, ale nawet mi nie powiedziała, że mogę wystąpić o uzasadnienie w ciągu 7 dni. I nie było jej nawet podczas rozprawy, więc co to za adwokat… Dalej już się nie odwołałem, bo nie wiedziałem jak, człowiek nie lata przecież po sądach. Byłem spanikowany. Poszedłem do tej prawniczki, a jej nie było. Poszedłem do prawników, gdzie udzielają darmowych porad, ale tam też nikogo nie było. Znikąd pomocy… Dostałem od sądu za robienie zdjęć 300 zł grzywny. I teraz jak idę na policję, to mi tym wyrokiem gębę wycierają, że jestem już przestępcą. Jestem traktowany jak kryminalista – opowiada pan Józef. Nasz bohater uważa, że miał prawo archiwizować zdarzenia z udziałem sąsiadów. W imię rzetelności dziennikarskiej musimy dodać, że dokumenty sądowe rozszerzają wachlarz zarzutów wobec pana Józefa. Nie został on ukarany wyłącznie za robienie zdjęć oraz nagrywanie swoich sąsiadów, ale także za „wyzwiska i wulgaryzmy oraz za śledzenie i złośliwe niepokojenie” mieszkańców zza miedzy. Sprawa składa się jednak z co najmniej dwóch elementów. Nie podlega dyskusji, że „wyzwiska, wulgaryzmy i śledzenie” są działaniami niezgodnymi z prawem. Natomiast nagrywanie i fotografowanie są swego rodzaju dokumentowaniem zdarzeń niepożądanych i bezprawnych, co zresztą jest wielokrotnie wykorzystywane przez organy ścigania w innych sytuacjach, np. wideo rejestratory samochodowe czy monitoring sklepowy lub uliczny. Niejednokrotnie policja zwraca się do obywateli z prośbą, by ci udostępniali nagrane na telefonach komórkowych czy kamerach samochodowych materiały, np. chuligańskich wybryków lub zdarzeń drogowych.Kierując się przykładem pana Józefa, czy nagrywanie i robienie zdjęć w sytuacji, gdy jesteśmy świadkami przestępczego procederu, może skutkować odpowiedzialnością karną dla osoby nagrywającej? Czy jeśli za robienie zdjęć możemy zostać sądownie ukarani, to nie działa to zniechęcająco? Jak ewentualny zakaz dokumentowania przestępczego działania np. na drogach, ma się do wideo rejestratorów w samochodach, gdzie również nagrywane są sytuacje drogowe niezgodne z prawem, a potem chętnie wykorzystywane przez organy ścigania?I najważniejsze, czy obowiązujące przepisy w sposób jednoznaczny i nie budzący najmniejszych nawet wątpliwości regulują tę kwestię?Z tymi pytaniami zwróciliśmy się do policji w Częstochowie.Odpowiedzi udzieliła nam podkom. Sabina Chyra-Giereś, oficer prasowy Komendy Miejskiej Policji w Częstochowie: „Odnosząc się do kwestii postępowania prowadzonego względem wymienionej osoby nadmieniam, że Policja przeprowadziła czynności wyjaśniające na podstawie zawiadomienia złożonego przez pokrzywdzoną [sąsiadkę pana Józefa – panią Dorotę – przyp. red.], nie zaś „jako pierwsza podjęła się ustaleń w tej sprawie”. Czynności wykonane zostały w

Wzdłuż nowo położonego torowiska tramwajowego przy al. Wolności (na odcinku Aleje – Dworzec PKS), w zastraszającym tempie usychają duże drzewa, a konkretnie dęby. Na razie można doliczyć się sztuk trzech, ale liście innych okazałych roślin też już zaczynają chorować, więc tylko patrzeć, jak i one uschną. Prawdopodobną przyczyną niszczenia drzewostanu przy torach tramwajowych są prowadzone roboty budowlane torowiska. Podczas prac odkryte zostały i niestety częściowo zniszczone korzenie drzew, co razem z panującymi upałami i brakiem dostępu do wody, doprowadziło do procesu usychania całych gałęzi. Choć do jesieni jeszcze trochę czasu, to do niedawna dorodne dęby wyglądają, jak na koniec października. O sprawie informuje w internecie Częstochowski Alarm Smogowy. Co na to główny wykonawca robót torowiska? Co na to władze miasta Częstochowy? Wielu mieszkańców dziwi fakt, że nie zadbano o należyte zabezpieczenie korzeni drzew, zwłaszcza że jednocześnie prezydent Krzysztof Matyjaszczyk (SLD) chwali się nowym, tzw. „antysmogowym torowiskiem”. A co z drzewami, które w walce z miastowym smogiem, kurzem i brudem nie mają sobie równych? Do tej kwestii odniósł się CzAS: „W nawiązaniu do riarowych [marketingowych] działań prezydenta miasta Krzysztofa Matyjaszczyk i MZD Częstochowa wyjaśniamy…  Jeżeli „beton pochłaniający smog” już z daleka wydaje się Wam nieco podejrzaną koncepcją, to macie dobrą intuicję. Po pierwsze, „beton smogowy” ma szansę zmniejszać stężenia tylko niektórych zanieczyszczeń, chodzi tu głównie o dwutlenek azotu (NO2). Co prawda z punktu widzenia ochrony zdrowia i życia, dwutlenek azotu jest bardzo istotnym zanieczyszczeniem powietrza, ale jednak nie aż tak istotnym jak pył zawieszony! A na pył – niezależnie od jego pochodzenia i składu – taki beton w żaden istotny sposób nie będzie oddziaływał, ani oczyszczał z niego powietrza. Beton nie poradzi sobie więc w szczególności z bardzo drobnymi cząstkami rakotwórczej sadzy, emitowanej przez silniki Diesla. A takie cząstki mają dewastujący wpływ na przykład na nasz układ nerwowy! „Beton smogowy” nie poradzi sobie również z pyłem, unoszonym z jezdni przez przejeżdżające pojazdy. Kolejna właściwość tego betonu: on nie „pochłania”, a raczej neutralizuje – pomaga przekształcić NO2 i niektóre inne zanieczyszczenia w substancje mniej szkodliwe.Niestety, ułatwia zachodzenie nie tylko tych reakcji, których byśmy sobie życzyli (utlenianie NO2 do jonów azotanowych), ale też wielu innych. Może jednak nie należy się tym specjalnie przejmować, bo ważniejsze jest co innego. Aby „beton smogowy” w ogóle działał, potrzebne jest światło słoneczne. Im jest go mniej, tym ów cudowny wynalazek działa odpowiednio słabiej, albo wręcz wcale. I tu dotykamy kluczowej kwestii – bardzo dyskusyjnej skuteczności tej technologii…  Do tematu wrócimy w najbliższym CzASie.”

O czym tu pisać na Alei bruku, gdzie szczury zlizując tłuszcz frytkowy, leniwym wzrokiem darzą pielgrzymów…? O czym tu pisać, gdy już chyba wszystko napisałem…?Zeszło, poszło, to już 40 lat jak się pismactwem param. Zaczynałem ideą wolnego słowa napompowany, w sierpniu 1981 r., gdy Biuletyn Informacyjny ZR „Solidarność” w Częstochowie opublikował mój pierwszy tekst: O bitwie warszawskiej 1920 r. Nie tylko opublikował, jeszcze mnie zatrudnił, jako piszącego o wszystkim redaktora. Potem było 40 lat pisania, do różnych pism i w różnych warunkach. Wyliczać nie będę, by nie zanudzić. Na pytanie ile tekstów napisałem, odpowiem skromnie: dużo, albo nieskromnie: bardzo dużo. Wierzyłem w siłę słowa. Starałem się nie pisać w ogólności, do ogólności. Chciałem, by tekst był formą rozmowy z konkretnym Czytelnikiem, starałem się nawet sobie wyobrazić owego konkretnego odbiorcę, wyczuć, co go interesuje, jakimi argumentami przekonam go do swoich racji. Tekst prasowy nie jest bowiem neutralny, pokazujemy rzeczywistość, by przekonać odbiorców naszego przekazu, by ją zmienili, by była lepsza lub zachowali, by nie stała się gorsza. Czy to się udaje? Bilans, przynajmniej mój, jest dość smutny, słowa rzucane z wiatrem i pod wiatr najczęściej odbijają się od muru. W demokracji słowa pisane nie zawsze są skuteczne, bywa, że rząd wybiera większość analfabetów. Przekonywanie, że warto nasz kraj uczynić dobrym dla wszystkich, nie ma takiego uroku, jak potaplanie się w błotku korupcji, kumoterstwa i kur…stwa, ważne by to „nasi” byli górą i się taplali, a „oni” – dołem, utytłani… I cóż na to poradzisz? Możesz wzorem mistrza Kisielewskiego napisać o bezsilności publicystyki, tylko kto by chciał to czytać? Czuję się czasem jak relikt polodowcowy, zabytek z epoki guttenbergowskiej, czasu druku na papierze. Moi Czytelnicy odchodzą, umierają, świat zaludnia inna ludzkość, którą już nie zawsze rozumiem i nie potrafię do niej słowem trafić. Błąkam się, jako relikt, po różnych rezerwatach, zasiedlonych przez podobne relikty, z pokorą przyjmując, że tak już jest i nic się nie zmieni. I jedno tylko podtrzymuję: dopóki jest choć jeden odbiorca moich słów, dopóty moja praca ma sens.  Nieważne, czy jest się pismakiem, czy szewcem, czy się sprzedaje wędliny czy szyje kołdry, czy wydaje się decyzje, czy może je się wykonuje…, istotny jest odbiorca, chociaż jeden odbiorca, który doceni i wybierze owoc naszej pracy. Człowiek nie jest łosiem, to istota stadna, nawet największy egoista potrzebuje odbiorcy, by jego egoizm miał sens.  Czasem tylko, wraz z latami, przychodzi zmęczenie. O czym tu pisać, skoro już wszystko napisano? I jaki sens ma nowy tekst, skoro stare nic nie zmieniły, nie przeniosły się na konkretne korzyści własne, najbliższych, sąsiadów, ziomków, rodaków, ludzkości? Wpada się wtedy w stupor niemyślności, wrogiem się staje pusta kartka. Trzeba wtedy, jak bokser po ciosie, wstać i otrząsnąć się. Błysnąć do lustra uśmiechem Lisa Witalisa, pokombinować jak uwieść odbiorcę, zwabić tytułem, zaintrygować lidem, zaskoczyć pointą. I przetrwać w ten sposób kolejny tydzień.  Katon Starszy miał dobrą receptę, obojętnie co się działo, czy to rozumiał czy nie, mówiąc o czymkolwiek, kończył wezwaniem o zburzenie Kartaginy. Może więc trzeba sobie znaleźć takową Kartaginę i zanudzając wezwaniami przejść do historii.

„Miłość zaczyna się rozwijać dopiero wówczas, gdy kochamy tych, którzy nie mogą się nam na nic przydać.”Erich Fromm

Poddałeś analizie budżet domowy, oszacowałeś swoją przyszłą sytuację finansową i postanowiłeś: kupuję mieszkanie na kredyt. Brawo! Masz za sobą jedną z ważniejszych decyzji w życiu. Teraz sprawdzasz w sieci, jak przygotować się do złożenia wniosku o kredyt hipoteczny. Przeglądasz jedną, drugą stronę i… zamiast wiedzieć coraz więcej, ze zdziwieniem stwierdzasz, że nic z tego nie rozumiesz, a ubieganie się o kredyt mieszkaniowy to długi i wyjątkowo skomplikowany proces. Dlaczego tak jest? Wokół kredytu hipotecznego panuje wiele mitów, co więcej w Internecie nierzadko znajdziemy sprzeczne ze sobą informacje opisujące ten sam temat. Dlatego przyszły kredytobiorca powinien bardzo starannie wybierać źródła, z których czerpie informacje. W innym przypadku nie tylko korzystna oferta może przejść koło nosa, ale można także podpisać umowę kredytową, której skutki będziemy odczuwać nawet przez dekadę. Oto 7 najczęściej spotykanych mitów na temat kredytu hipotecznego. Mit 1: Bez 20 proc. wkładu własnego kredytu hipotecznego nie dostaniesz Większość banków obecnych na naszym rynku wymaga od przyszłego kredytobiorcy minimalnego wkładu własnego na poziomie 20 proc. Czy to oznacza, że jeżeli dysponujemy niższym wkładem, nie mamy szans na otrzymanie środków? Otóż nie! – Na rynku kredytów hipotecznych nadal są oferty wymagające minimum 10% wkładu własnego. Może być jednak tak, że bank będzie chciał sobie zrekompensować niższy wkład, wymagając od wnioskodawcy dodatkowego zabezpieczenia spłaty kredytu, np. wykupienia dodatkowego ubezpieczenia lub oferując wyższe oprocentowanie kredytu. Warto również wiedzieć, że wkładem własnym niekoniecznie muszą być środki pieniężne. Może to być np. działka w przypadku budowy domu lub też wszystkie wykonane na działce prace związane z budową – wyjaśnia Agnieszka Głowińska – Kurandy, ekspert ZFPF, Lendi. Planujesz zakup nowego mieszkania? To świetnie! W tym przypadku wkładem własnym mogą być środki wniesione na rzecz dewelopera (w tym na rachunek powierniczy). Mit 2: Mój bank odrzucił wniosek? Na pewno nie mam szans na kredyt w innym banku Nie otrzymałeś kredytu w swoim banku? Masz w nim aktywne dwa konta, spłacałeś wcześniej kredyt gotówkowy, ale to nie oznacza, że kredytodawca spojrzał na Twój wniosek przychylniejszym okiem. – Nie zawsze to, że jesteśmy od lat klientami konkretnego banku, da nam preferencyjne warunki lub zapewni pozytywną decyzję kredytową. Banki są zobligowane pewnymi regułami, na podstawie których przyznają finansowanie, ale mają swoje wewnętrzne zasady udzielania kredytów hipotecznych. Co więcej, bardzo często różnią się swoimi politykami w tym zakresie. Niepowodzenie w jednym banku nie oznacza negatywnej decyzji w innym. Warto skorzystać z usług eksperta, który wyeliminuje ryzyko odmowy jeszcze przed złożeniem wniosku – komentuje Agnieszka Głowińska. To tłumaczy, dlaczego przy posiadaniu tych samych warunków wstępnych w dwóch pierwszych bankach dana osoba nie otrzyma środków, a w trzecim już tak i to bez żadnych problemów. Dlatego, jeżeli nie dostaniemy kredytu w swoim macierzystym banku, złóżmy wniosek w kolejnym. Jeżeli jednak nie chcemy składać wniosków kompletnie „na ślepo” i jednocześnie chcemy zwiększyć swoje szanse na otrzymanie kredytu, skorzystajmy z pomocy pośrednika finansowego. Taka osoba doskonale zna ofertę banków, w dodatku m.in. zweryfikuje wstępnie naszą zdolność kredytową, dzięki czemu będziemy wiedzieć, gdzie najlepiej złożyć wniosek kredytowy. Z tym tematem związany jest kolejny mit…Mit 3: W banku znajdziemy tańsze oferty niż w biurze pośrednika kredytowego Niestety, wiele osób nadal wierzy w ten mit, ponieważ wychodzi z błędnego założenia, że pośrednicy muszą jakoś zarabiać na swojej działalności, dlatego oferują droższe kredyty. Po pierwsze, najważniejsze: udając się do pośrednika kredytowego, skorzystamy z jego wsparcia bezpłatnie. Po drugie – zarówno bezpośrednio w banku, jak i biurze eksperta finansowego dostępne są takie same oferty kredytów mieszkaniowych, tzn. przyszły kredytobiorca może liczyć na te same warunki. Pojawia się więc pytanie, dlaczego w ogóle korzystać ze wsparcia pośredników kredytowych, a nie udać się po pieniądze od razu banku?Proces starania się o kredyt hipoteczny dla wielu osób może być niełatwy – tym bardziej skomplikowany, jeżeli nie mamy doświadczenia w tematach finansowych lub mamy małą wiedzę dotyczącą produktów bankowych. Pośrednik pomoże nam m.in. zrozumieć każdy parametru kredytu hipotecznego, wyjaśni jak jego poszczególne elementy wpływają na koszt finansowania, pomoże wypełnić wniosek kredytowy. Z taką wiedzą łatwiej będzie wybrać nam najbardziej korzystną ofertę. Mit 4: Po kredyt mieszkaniowy tylko z umową o pracę Kiedy przyszła pandemia, a banki zaostrzyły swoją politykę kredytową (aktualnie sytuacja się zmieniła), rzeczywiście nie wszyscy mieli równe szanse na otrzymanie finansowania. Osoby zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych, czy pracujące w branżach najbardziej narażonych na korona-kryzys, raczej nie mogły liczyć na przyznanie środków. Jednak banki nie wykluczały i obecnie także nie wykluczają z góry pewnych grup klientów z procesu starania się o kredyt mieszkaniowy. Dzięki stałemu zatrudnieniu w oparciu o umowę o pracę na czas nieokreślony stajemy się wiarygodniejszym kredytobiorcą w oczach banków. Jeżeli jednak nasze dochody są udokumentowane w innych sposób, np. jest to umowa o dzieło, bank nie odrzuci naszego wniosku.Mit 5: Konieczna jest historia kredytowa W wielu poradnikach dla przyszłych kredytobiorców można wyczytać, że jeżeli mamy za sobą krótką historię kredytową lub jej brak, warto zaczekać z wnioskowaniem o kredyt mieszkaniowy. Za to najpierw należy zaciągnąć pożyczkę, kupić coś na raty, tylko po to, by pokazać bankowi, że zobowiązania spłacamy rzetelnie. Istnieje bowiem przekonanie, że gdy nie ma historii kredytowej, to nie ma szans na kredyt hipoteczny. – To jeden z popularniejszych mitów związanych z tym rodzajem finansowania. Wśród spłacających kredyt hipoteczny są głównie młode osoby, które zdecydowały się kupić pierwsze, własne mieszkanie czy wybudować wymarzony dom. Tylko część z nich miała okazję zaciągnąć wcześniej jakieś zobowiązanie, co w pewnym sensie nawet dobrze świadczy o młodych konsumentach. Banki nie mogą sobie pozwolić na to, by udzielać kredytów hipotecznych tylko tym osobom, które mają udokumentowaną historię kredytową – komentuje Leszek Zięba, ekspert ZFPF, mFinanse. Poza tym, sama historia kredytowa nie wystarczy. Musi być ona oczywiście pozytywna. Spłata poprzedniego zobowiązania będzie plusem jedynie wtedy, gdy dana osoba była rzetelnym kredytobiorcą. Mit 6: Za środki z kredytu hipotecznego nie kupię mieszkania z „drugiej ręki” Kredyt hipoteczny pozwala sfinansować zarówno zakup mieszkania od dewelopera, jak i tego z rynku wtórnego. To drugie rozwiązanie ma nawet swoje zalety. Nasze lokum już istnieje, więc to pewna inwestycja. Na rynku wtórnym również panuje jeszcze większa różnorodność niż w przypadku nowych lokali, więc jest z czego wybierać. Zakup mieszkania