Epidemie towarzyszyły ludzkości od zawsze, będąc ważnym epizodem zmagań człowieka z niewidzialnymi gołym okiem chorobami, co nierzadko było przyczyną wyludniania całych kontynentów. Określenia takie jak „morowy”, „trędowaty” czy „zadżumiony” weszły do potocznego języka. Zarazy najczęściej dotykały wszystkich ludzi bez względu na ich status społeczny, miejsce zamieszkania, styl życia, zawód, budowę fizyczną czy nawet wiek. W ostatnich latach głośno było o ptasiej i świńskiej grypie, a także MERS, SARS czy epidemii Eboli. Kolejnym dużym wyzwaniem okazał się koronawirus SARS-CoV-2, wywołujący chorobę COVID-19.  Wielka zaraza w Atenach (430 r. p.n.e.) Połowa V wieku przed Chrystusem to czas, gdy na terenie dzisiejszej Grecji starły się ze sobą dwie potęgi – rozwinięte gospodarczo i militarnie Ateny doświadczyły najazdu Sparty. Sztuka oblężnicza tamtej epoki była na tyle prymitywna, że solidne mury miasta wydawały się być dostateczną ochroną dla Ateńczyków. I były, jednak twierdza, która z założenia miała chronić mieszkańców przed najeźdźcami, stała się dla nich śmiertelną pułapką. Tragedie Aten opisał starożytny historyk, Tukidydes. A wszystko zaczęło się w porcie Pireus, będącym oknem Aten na świat, chociaż samo pochodzenie zarazy nie jest do końca znane. Niektórzy naukowcy twierdzą, że źródło pandemii wyszło z Etiopii, skąd zaraza poprzez Egipt i Libię, trafiła do Pireusu. Choroba zaczynała się gorączką, po czym pojawiało się przekrwienie oczu i ust, wreszcie katar i silny kaszel. Do tego dochodziły bóle brzucha, nudności i wymioty. Przy tym wszystkim, ciało nabierało sinego i czerwonawego koloru, pokrywało się pęcherzami oraz wrzodami. Epidemia – prawdopodobnie duru brzusznego — spowodowała w ciągu czterech lat śmierć jednej trzeciej mieszkańców miasta i co czwartego ateńskiego żołnierza. Jej ofiarą padł również jeden z czołowych przywódców ateńskich, Perykles. Konsekwencje pomoru były dla Aten tragiczne. Po zwycięstwie Spartan, Ateny zresztą jak żadne z greckich miast-państw, nie osiągnęły już takiego znaczenia i wpływów. Kilkadziesiąt lat później Filip Macedoński podbił całą Grecję, tworząc fundament imperium, zbudowanego w kolejnych latach przez jego syna, Aleksandra Wielkiego. Dżuma Justyniana (541 r.) Niedługo po tym, gdy pod naporem barbarzyńców imperium rzymskie, a wraz z nim starożytny porządek świata legły w gruzach, ludzkość doświadczyła kolejnej katastrofy. Pierwsza średniowieczna pandemia, zwana potocznie dżumą Justyniana, swą nazwę zawdzięcza bizantyńskiemu cesarzowi Justynianowi I Wielkiemu (527-565 n.e.), za panowania którego została zdziesiątkowana populacja cesarstwa.  Zaraza zaczęła się prawdopodobnie w Etiopii lub Egipcie czy Indiach i dotarła do Bizancjum wraz z transportami zboża. Pustosząca portowe miasta zaraza, przypuszczalnie dżumy dymieniczej, miała taką skalę, że brakowało miejsc do pochówku. Bizantyńscy autorzy, opisujący epidemię, dostrzegli pewien schemat jej rozprzestrzeniania się – zawsze zaczynała się na wybrzeżu, a stamtąd postępowała w głąb lądu. Pierwszy atak epidemii w Konstantynopolu trwał cztery miesiące. Początkowo śmiertelność nie była szczególnie wysoka, lecz potem gwałtownie wzrosła, by osiągnąć nawet 10 i więcej tysięcy osób dziennie. Zaraza miała również doniosłe skutki dla całego kontynentu. Była jedną z przyczyn, dla których cesarz Bizancjum – mimo sukcesów militarnych – musiał zatrzymać udaną kampanię wojenną przeciwko barbarzyńcom w Italii. Można tylko snuć przypuszczenia, jak wyglądałaby Europa i całe średniowiecze, gdyby Bizancjum trwale, a nie tylko chwilowo, opanowało cały Półwysep Apeniński. Epidemia pochłonęła nawet do 100 milionów ludzi, w tym około 60 proc. mieszkańców Europy, zmarłych w ciągu tylko 2 lat. Czarna śmierć (od 1346 r.) Globalizacja nie jest wynalazkiem ostatnich lat. Gdy w połowie XIV wieku w Azji – być może w Chinach – wybuchła epidemia dżumy, zaraza szybko, wraz z kupcami wędrującymi Jedwabnym Szlakiem, dotarła do Europy. Jej pierwsze ogniska pojawiły się na Krymie, gdzie (to hipoteza) podczas jednego z oblężeń Mongołowie użyli zarażonych zwłok w roli broni biologicznej. Uciekający z ogarniętej zarazą Kaffy genueńscy kupcy zawlekli następnie zarazę na Sycylię i Półwysep Apeniński, skąd rozprzestrzeniła się po całej Europie. I tu ciekawostka. Cała Europa chowała zmarłych, z wyjątkiem… Polski. Szacuje się, że czarna śmierć – jak nazwano później tę pandemię z lat 1347-51 – zmniejszyła populację światową o 350 milionów, przy czym Chiny straciły połowę, Europa ponad jedną trzecią, a Afryka jedną ósmą ludności. Według różnych szacunków Stary Kontynent miałby utracić nawet 50 milionów mieszkańców. Dżuma z lat 1347-51 wyludniła Europę, spowalniając jej gospodarkę na wiele lat – kontynent potrzebował półtora wieku, aby podnieść się po tej katastrofie. Seria epidemii w Meksyku (1500-1600 r.) Przed najazdem konkwistadorów na terenach dzisiejszego Meksyku żyło nawet do 25 milionów Indian, tworzących imponującą, choć technologicznie prymitywną cywilizację. Najazd Europejczyków oznaczał dla nich nie tylko klęskę militarną, ale przede wszystkim zetknięcie się z nowymi, nieznanymi chorobami, jak ospa, odra i tyfus. W ciągu wieku populacja Indian na tym terenie zmniejszyła się o… 90 proc. Do niedawna popularny był pogląd, że wszystkie zarazy na tym terenie zostały przywleczone przez Europejczyków. Nowe badania wskazują jednak, że najeźdźcy z Europy odpowiadają jedynie za pierwszą falę epidemii. Dwie pozostałe mogły być spowodowane miejscową gorączką krwotoczną, roznoszoną przez gryzonie, niektóre jednak przywiezione z Europy. Niezależnie od przyczyn, które – poza dociekaniami historyków – są obecnie również przedmiotem sporów politycznych, pozostaje faktem, że w ciągu wieku, głównie na skutek chorób, wymarła większa część populacji dzisiejszego Meksyku. W relacji z 1576 roku franciszkanin Juan de Torquemada zapisał, że cały kraj był niemal zupełnie wyludniony.Epidemia ospy prawdziwej (XVIII wiek) Ospa zapisała się w historii jako epidemia, która ułatwiła Europejczykom podbój Ameryki. Odpowiada za wyludnienie Meksyku, jednak jako broń biologiczna została użyta celowo ponad dwa wieki później. Jej nośnikami były koce i chustki, które – po użyciu przez osoby zarażone – były podrzucane Indianom atakującym kolonizatorów w pobliżu Fortu Pitt w Pensylwanii. Pustosząca amerykańskie kolonie i Europę zaraza została powstrzymana dzięki nowemu wynalazkowi – szczepieniom, zastosowanym na początku XVIII wieku w Bostonie przez Cottona Mathera i udoskonalonym pod koniec tego samego wieku przez Edwarda Jennera. Warto wspomnieć, że zabiegi przypominające szczepienia były znane również w innych, niż zachodni, kręgach cywilizacyjnych i np. w Chinach w celu nabycia odporności wdmuchiwano do nosa zdrowych osób pył, starty ze strupów osoby zarażonej. Zanim szczepienia wyeliminowały zagrożenie, w XVIII wieku w Europie z powodu ospy zmarło około 60 milionów ludzi. W późniejszych wiekach ospa weszła do arsenałów broni biologicznej – szacuje się, że w latach 80. Związek Radziecki dysponował około 20 tonami wirusa ospy, zgromadzonymi w wojskowym laboratorium w Zagorsku w pobliżu Moskwy.

Jeden z pracowników urzędu gminy Konopiska uzyskał pozytywny wynik testu na obecność koronawirusa. O tyle niełatwa to sytuacja, bo osoba ta wcześniej przebywała w budynku urzędu, a jak potwierdzają naukowcy, wirus osadza się na powierzchniach, których dotykała chora osoba i jest aktywny nawet przez kilka dni. Władze gminy są bardzo oszczędne w komentarzach, ale wiadomo, że przypadek zakażonego pracownika urzędu zmusił zwierzchników do przeprowadzenia w budynku gminy dezynfekcji. Jest ona konieczna i oby nie spóźniona. Spośród 30 pracowników urzędu gminy Konopiska nadal do pracy przychodzi połowa, czyli 15 urzędników, mimo wiedzy władz gminy o zakażonym pracowniku. Od pojawienia się koronawirusa w Polsce codziennie wykonuje się dezynfekcję biur, szkół, klatek schodowych, autokarów itd., a to dlatego, że ten bardzo niebezpieczny dla zdrowia i życia ludzi wirus, potrafi przetrwać poza organizmem człowieka nawet kilka dni. Na jego żywotność mają wpływ różne czynniki, w tym rodzaj powierzchni, temperatura oraz wilgotność powietrza. Koronawirusa przenosi się drogą kropelkową – podczas kaszlu, kichania lub mówienia. Wówczas jego cząsteczki unoszą się w powietrzu. Czasami potrafią się zatrzymać nawet na 30 minut, po czym opadają na napotkaną powierzchnię. Wystarczy, że osoba chora kichając lub kaszląc, zasłoni twarz dłonią, a zaraz potem dotknie klamki u drzwi biurowej toalety lub złapie za poręcz schodów w urzędzie – koronawirus pozostanie na tych powierzchniach nawet do… UWAGA! – 9 dni. A zatem po ich dotknięciu niczego nieświadome osoby, które zaraz potem gładzą okolice swojej buzi, oczu czy nosa — zarażą się natychmiast. Koronawirus „uwielbia gnieździć się” na materiałach z plastiku zwłaszcza, chociaż równie długo potrafi przetrwać na przedmiotach metalowych i szklanych. Żywotność wirusów zmniejsza się znacząco pod wpływem wysokiej temperatury — niektórym szczepom starczy już 30-40 st. C. Skuteczne jest też stosowanie detergentów: środki dezynfekujące, które zawierają 62-71 proc. etanolu; 0,5 proc. nadtlenku wodoru lub 0,1 proc. podchlorynu sodu — też zabijają wirusy. Właśnie z tych powodów, jak i zapewne wielu więcej (choć dziś naukowcy jeszcze nie wszystko o koronawirusie wiedzą) należy dezynfekować budynki, w których przebywały osoby zakażone lub nawet podejrzane o zakażenie koronawirusem.

Co może zrobić wariat, gdy przypuszcza, że Szanowne Kierownictwo placówki, w której został umieszczony, zaczyna objawiać oznaki szaleństwa? Wariat nie może swych przypuszczeń udowodnić: Kierownictwo ma dyplom psychiatry, a wariat tylko „żółte papiery”. Im bardziej niepokoi publiczność alarmami o szaleństwie Kierownictwa, tym bardziej go wszyscy za wariata mają. A Kierownictwo z promiennym uśmiechem zapewnia, że wszystko jest pod kontrolą, niepotrzebny stan nadzwyczajny, lecz zwyczajnie zapnie się ogół społeczeństwa w „kaftanik”, bo to dla jego dobra… Zainwestował wariat i wybudował sobie hotel. A Kierownictwo w trosce o dobro ogółu zabroniło mu prowadzić ten przybytek i zarabiać na inwestycji pieniądze. Gdyby było normalnie, to państwo zakazując prowadzenia działalności gospodarczej musiałoby zapłacić odszkodowanie za utracone dochody. Ale nie jest normalnie, państwo zakazało, ale nie tylko nie traci odszkodowania za utracone dochody, ale jeszcze nalicza podatki i inne opłaty, wyliczając dochody tak jakby nie były utracone. W budynku nie można prowadzić działalności gospodarczej, ale płacić trzeba podatek jakby się taką prowadziło. Alkoholu sprzedawać nie można, ale trzeba płacić za koncesje. Pracownik nie może zarobić na siebie, ale płacić mu trzeba pensje przynajmniej 2600 brutto i od tego odprowadzać składki i podatki. Dochodu nie ma, ale zdaniem Kierownictwa każdy przedsiębiorca, choćby nie mógł nic robić, zarabia przynajmniej 60% średniej krajowej i od tego nalicza się składki i podatki. I tak dalej, i tak dalej… Zdesperowany przedsiębiorca już nic od Kierownictwa nie chce, nie liczy na odszkodowania za utracone dochody, prosi tylko o jedno: nie okradajcie mnie. Bo gdy się zakazuje zarabiania pieniędzy, a jednocześnie ściąga się haracz od „fikcyjnych” dochodów, to jest to kradzież, jawna i bezczelna. Kierownictwo rozumie, że tego rodzaju bezczelna kradzież doprowadzić może do całkowitego oskubania, a co za tym idzie, zabicia kury znoszącej jajka. Ale nie wypada jej powiedzieć, że na czas epidemii kraść nie będzie. Zamiast tego wymyśliło tarczę dla siebie i obiecało, że ci najbardziej okradani będą mogli liczyć na pomoc ze strony złodziei. W dodatku ustawę w tej sprawie opatrzono dodatkowymi regułami. Po pierwsze – prawem obowiązującym jest polecenie policjanta. Po drugie – zwalnia się nas – czyli Kierownictwo – z wszelkiej odpowiedzialności za popełnione, pod pozorem walki z epidemią, przestępstwa i szkody. Po trzecie: my Kierownictwo, możemy was zamknąć z dowolnego powodu w klatce i surowo ukarać za próbę ucieczki. Tarcza, dzięki tym zapisom, stała się silna …jakby z koniecpolskiej dykty zrobiona. Ponieważ straszone epidemią społeczeństwo potrzebuje silnej „ojcowskiej” ręki, ponieważ pojawiają się apele: weźcie nas mocniej za mordę, bo sami sobie ze sobą nie radzimy, tarcza chroniąca kierownictwo powinna być uzupełniona następującymi zapisami:Po pierwsze: znosi się obowiązywanie Konstytucji, w jej miejsce obowiązuje regulamin Domu Wariatów, określony przez Kierownictwo. Po drugie: objawy niezadowolenia są tożsame z objawami choroby umysłowej. Po trzecie: krytykujący Kierownictwo lub domagający się zmiany, to niebezpieczni dla otoczenia wariaci, których trzeba zapiąć w „kaftanik”.    I jak ma w takich warunkach wariat udowodnić, że rządzą szaleńcy?

„Uwierz w swój nieskończony potencjał. Jedynymi ograniczeniami są te, które na siebie nakładasz.”Roy T. Bennett

– Kiedy wszyscy zastanawiają się, jak ulżyć mieszkańcom i przedsiębiorcom, nasz prezydent proponuje podwyżkę opłat za śmieci. Coś niebywałego. W tak ciężkich chwilach, gdy wszyscy zastanawiamy się, co będzie dalej, podnosić opłaty. Skandal! – tak do zatwierdzonych przez radnych SLD i PO propozycjach prezydenta Krzysztofa Matyjaszczyka (SLD) odniósł się radny PiS Piotr Wrona.A podwyżka będzie i to bardzo wysoka: 29 złotych miesięcznie od każdego mieszkańca za odpady segregowane i aż 58 złotych za zmieszane. Więcej za wywóz sieci zapłacimy od 1 lipca 2020 roku. Ostatnia sesja rady miasta Częstochowy (w czwartek, 26 marca 2020 roku), mimo dramatu milionów Polaków w całym kraju z powodu koronawirusa, nie należała do refleksyjnych w poczuciu wspólnoty, a punkt o podwyżce za wywóz odpadów wręcz pogrąży niejedną częstochowską rodzinę. Propozycję prezydenta Częstochowy Krzysztofa Matyjaszczyka wzrostu cen za odpady poparli wszyscy radni SLD oraz radni PO. Radni Prawa i Sprawiedliwości w ramach sprzeciwu wobec decyzji prezydenta zbojkotowali głosowanie i opuścili salę sesyjną. Z całą pewności na „regulacje” cen za śmieci ma wpływ fakt, iż do ostatniego przetargu na wywóz nieczystości wystartowała tylko jedna firma i też ona wygrała – mowa o Remondisie. Zaoferował on cenę 48 milionów zł, przy możliwościach miasta w wysokości 42,5 miliona zł. Dla przypomnienia: zwycięska oferta z 2017 roku opiewała na kwotę 23 milionów zł. Oczywiście niezmienne uzasadnienie uchwały nie jest dla mieszkańców żadnym argumentem: „ze względu na wzrost kosztów funkcjonowania systemu konieczne stało się zwiększenie stawki opłaty od każdego mieszkańca zamieszkującego daną nieruchomość. Uchwała powoduje skutki finansowe – zwiększenie wpływów w systemie gospodarowania odpadami komunalnymi. Podjęcie zatem przedmiotowej uchwały jest celowe i uzasadnione”. I tu pełna zgoda – „powoduje skutki finansowe” dla mieszkańców Częstochowy, którzy raptem 10 miesięcy temu musieli przyjąć do wiadomości podjętą przez częstochowskich radnych uchwałę podwyższającą stawki z 12 do 18 zł od osoby za odbiór odpadów segregowanych oraz z 20 do 36 zł za odpady zmieszane. Teraz mamy kolejna podwyżkę – z 18 na 29 zł miesięcznie od każdego mieszkańca za odpady segregowane i z 36 na 58 zł za niesegregowane. Od maja 2019 roku ceny za śmieci miesięcznie wzrosły w Częstochowie odpowiednio za segregowane o 17 zł, czyli prawie 150% i o 38 zł za zmieszane, czyli prawie 200%. Uchwała wprowadza zwolnienie w wysokości 50% z opłaty dla mieszkańców, których dochód nie przekracza kwoty uprawniającej do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej oraz dla rodzin wielodzietnych. Nowe, wyższe ceny za wywóz śmieci zaczną obowiązywać od 1 lipca 2020 roku.

Raport KORONAWIRUS COVID-19 (na dzień 31. marca i 01. kwietnia 2020 roku) dla miesta Częstochowy oraz powiatów: częstochowskiego, myszkowskiego, kłobuckiego i lublinieckiego. Stan dotyczy miasta Częstochowy: – liczba zgonów: 1 osoba– ilość osób zakażonych: 12 osób– ilość osób objętych kwarantanną: 395 osób– ilość osób objętych nadzorem epidemiologicznym: 105 osób– ilość osób hospitalizowanych: 19 osób– ilość osób diagnozowanych w kierunku SARS-CoV-2: 132 osoby Stan dotyczy powiatu częstochowskiego: – ilość osób zakażonych: 7 osób– ilość osób objętych kwarantanną: 282 osoby– ilość osób objętych nadzorem epidemiologicznym: 203 osoby– ilość osób hospitalizowanych: 16 osób Stan dotyczy powiatu myszkowskiego: – liczba zgonów: 1 osoba– liczba osób zakażonych: 4 osoby– liczba osób objętych kwarantanną z nałożoną decyzją administracyjną: 28 osób– liczba osób hospitalizowanych z powodu podejrzenia zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2: 3 osoby (w tym 2 pozytywne)– liczba osób z wynikiem pozytywnym (izolacja domowa): 2 osoby – liczba osób pozostających pod nadzorem epidemiologicznym: 203 osoby Stan dotyczy powiatu kłobuckiego: – liczba osób zarażonych: 3 osoby– liczba osób poddana kwarantannie z nałożoną decyzją administracyjną: 44 osoby– liczba osób hospitalizowanych z powodu podejrzenia zakażenia koronawirusemCoV: 3 osoby– liczba osób pozostających pod nadzorem epidemiologicznym: 230 osóbStan dotyczy powiatu lublinieckiego: – liczba zgonów: 1 osoba– liczba osób zarażonych: 23 osoby– liczba osób poddanych kwarantannie z nałożoną decyzją administracyjną: 235 osób– liczba osób hospitalizowanych z powodu podejrzenia zakażenia koronawirusem: 10 osób– liczba osób pozostających pod nadzorem epidemiologicznym: 388 osób.