10 lipca  członkowie Zarządu i Rady Nadzorczej Wojewódzkiego Funduszu Ochrony środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach złożyli wizytę harcerzom. Odwiedzili bazy letnie w Pająku w gminie Konopiska oraz nad zalewem w Poraju. Harcerze uczestniczący w obozach letnich mają szansę doświadczenia wychowania ekologicznego w praktyce. Zajęcia odbywają się w ramach dofinansowanego przez WFOŚiGW Harcerskiego Centrum Edukacji Ekologicznej. W ciągu roku projekt wypełniają m.in. konkursy plastyczne, warsztaty związane z ekologią, gospodarką wodną oraz ochroną środowiska naturalnego, festiwal piosenki ekologicznej. W trakcie obozów natomiast harcerze poszukują terenów zagrożonych ekologicznie, nielegalnych wysypisk śmieci, uczą się sortowania, składowania w workach oraz sposobów utylizacji odpadów oraz zabezpieczenia terenu przed skażeniem gleby. Edukację uczestniczącą wypełniają również zwiady terenowe oraz spotkania z leśnikami. W ten sposób środki Funduszu przyczyniają się do obudzenia oraz utrwalenia świadomości ekologicznej u podstaw społeczeństwa. Na różnego rodzaju przedsięwzięcia proekologiczne oraz związane z dofinansowaniem wakacyjnych wyjazdów dzieci i młodzieży WFOŚiGW w Katowicach przekazał do tej pory ok. 9 mln zł. Dwukrotnie, w 2009 i 2011 roku, Chorągiew Śląska ZHP została wyróżniona przez Fundusz nagrodą „Ekoaktywni”, przeznaczoną dla przedstawicieli organizacji, które najlepiej i najskuteczniej realizują w regionie programy edukacji ekologicznej.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach, za główny cel działania obrał realizację polityki ekologicznej województwa śląskiego, która jest stale dostosowywana do aktualnych potrzeb naszego regionu. O tym jak ważna jest świadomość ekologiczna przypomina nam poprzez swoje działania Wojewódzki Fundusz. Proekologiczne przedsięwzięcia podejmowane są w celu zachowania równowagi ekologicznej, a wszelkiego typu szeroko zakrojone akcje promują ekologiczny styl życia. Dzięki temu każdy z nas może dziś śmiało powiedzieć, iż posiada co najmniej podstawową świadomość proekologiczną. Należy jednak uzmysłowić sobie, iż chwalebne ideologie i pobieżna wiedza jest jednak wciąż niewystarczająca  i musi być pogłębiana. Według niektórych filozofów świadomość ekologiczna to myślenie i przeżycia poszczególnych ludzi oraz funkcjonujące społeczne standardy pojmowania i wartościowania biosfery.Zgodnie z inną definicją, świadomość ekologiczna, jest zespołem informacji i przekonań na temat środowiska naturalnego oraz postrzeganie związku między naturą a jakością życia człowieka. Ostatnimi czasy, nasze postrzeganie otaczającego nas świata uległo znacznemu przewartościowaniu. Przestaliśmy postrzegać siebie jako gatunek wyjątkowy, posiadający szczególne prawa do postrzegania ze środowiska naturalnego i odkryliśmy, że stan tego co nas otacza ma bezpośredni wpływ na nasze życie. Nowa świadomość opiera się na trzech podstawowych założeniach: *istoty ludzkie są tylko jednym z gatunków istot żywych w ekosystemie ziemi,*prócz celowych i przewidywalnych dla człowieka skutków jego działań, istnieją także skutki niezamierzone, groźne dla przebiegu procesów, wyznaczonych prawami przyrody,*przekraczając granice postępu technicznego, skutkować mogą totalną katastrofą biosfery ziemskiej, co oznacza także koniec życia ludzkiego na ziemi.Tak rozumiany związek pomiędzy ludźmi a środowiskiem naturalnym stwarza nowe perspektywy dla prowadzenia i rozwoju działań proekologicznych, które skutecznie wdraża Wojeódzki Fundusz Ochrony środowiska i Gospodarki Wodnej w  Katowicach.Podstawowym narzędziem w kształtowaniu świadomości ekologicznej jest edukacja ekologiczna, czyli koncepcja kształcenia i wychowywania społeczeństwa w duchu poszanowania środowiska przyrodniczego zgodnie z hasłem „Myśleć globalnie – działać lokalnie”. Ogień – kultura i tradycja Aby zrozumieć czym jest ogień, przede wszystkim musimy go poznać. Z fizyczno – chemicznego punktu widzenia, ogień powstaje w wyniku gwałtownego procesu utleniania łatwopalnych gazów, pochodzących z materiału palnego. Proces ten rozpoczyna się w momencie dostarczenia materiałowi palnemu wstępnego impulsu w postaci porcji energii (pochodzącej np. z płonącej zapałki bądź zapalniczki) i następnie podtrzymywany jest przez samoczynne uwalnianie się energii cieplnej. Ogień to jeden z fundamentalnych wynalazków prehistorycznego okresu naszej cywilizacji. Początkowa umiejętność podtrzymywania ognia pochodząca z zapłonów naturalnych, została przez naszych przodków udoskonalona o umiejętność rozniecania ognia – kontrolowanego wywoływania zapłonu. Niegdyś ogień uzyskiwano poprzez tarcie (wykorzystując tzw. łuk ogniowy) lub krzesano iskry, uderzając o siebie dwa kamienie. Umiejętność rozniecania ognia była doskonalona przez wszystkie epoki i także współcześnie obok sposobów znanych od stuleci (zapałki) lub dziesięcioleci (zapalniczki benzynowe lub gazowe) pojawiają się kolejne rozwiązania (np. iskrownik do zapalania płomienia kuchenki gazowej). W całej historii cywilizacji, od prehistorii poprzez wszystkie epoki aż do dziś, ogień odgrywał niezwykle ważną rolę, jako źródło światła i ciepła. Dzięki obecność ognia w cywilizacji zmieniło się nie tylko bezpośrednio życie w każdym domu (stąd nazywanie go „ogniskiem domowym”), ale też powstały całe gałęzie gospodarki wykorzystując ogień.W działaniach podejmowanych przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w  Katowicach wyraźnie widać, iż kwestia kształtowania świadomości ekologicznej społeczeństwa stanowi dla Funduszu punkt wyjściowy dla skuteczności podejmowania jakichkolwiek działań w tym szkód i zniszczenia wyrządzanych przez żywioł ognia. Powszechne – i co gorsze – uznawane za niegroźne wypalanie traw, jest jednym z tematów edukacji ekologicznej. U zarania cywilizacji podpalanie roślinności było uznawane za jeden z zabiegów rolniczych i wciąż utrzymuje się w wielu regionach województwa śląskiego. Na szczęście dzięki świadomości ekologicznej, a także wraz z rozwojem techniki i kultury rolnej zabiegi te tracą na znaczeniu. W naszym województwie, w tym także w subregionie częstochowskim, pomimo iż jest to nielegalne, wypalanie roślinności nadal stosowane bywa jako forma oczyszczenia terenów nieużytków rolnych, wczesnowiosennych i późnojesiennych. Niegdyś metoda ta uznawana była za skuteczną w pozbywaniu się chwastów i ich nasion. Jednak ze względu na zagrożenie pożarowe, uciążliwość dymu oraz negatywny wpływ na bioróżnorodność, wypalanie łąk uznawane jest za szkodliwy przeżytek i dziś nosi miano aktu bezmyślności a nawet wandalizmu.Zwalczanie tej praktyki jest przedmiotem apeli i akcji edukacyjnych prowadzonych przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach. Eko-junior *Zawsze po wypaleniu się ogniska należy dokładnie zasypać je ziemią lub zalać wodą i upewnić się, czy nic się jeszcze nie tli. Każde ognisko powinno być zawsze nadzorowane przez osobę dorosłą od momentu rozpalenia go do całkowitego ugaszenia. *Okres największego zagrożenia pożarowego w lesie rozpoczyna się 1 kwietnia i kończy 31 października, wtedy często wystarczy iskra, aby spłonęło nawet kilkadziesiąt hektarów lasu. Aż 70 proc. pożarów lasów powoduje sam człowiek, najczęściej z braku ostrożności, ale też z powodu celowych podpaleń. Kolejnymi przyczynami są awarie linii energetycznych, transportu kolejowego i drogowego – 18 proc., przerzucanie ognia z wypalanych łąk – 11 proc., od  pioruna – 1 proc.

Okres letni dla większości wędkarzy to najatrakcyjniejsza pora roku do wędkowania. Choć ja osobiście wolę wiosnę, to z letnich wypadów nad wodę też mam miłe wspomnienia. Jedną z zalet tego okresu są krótkie noce, co powoduje, że częściej wędkujemy porą dnia, polując na sumy czy węgorze, choć te drugie można łowić dopiero od 16 lipca (wprowadzenie okres ochronny tej ryby to jeden z bezsensownych pomysłów Unii Europejskiej). Czy to będzie noc lub dzień to do prawdziwej wyprawy wędkarskiej bez względu na porę roku przygotowujemy się zawsze tak samo, czyli w pełni profesjonalnie. Wędkowanie profesjonalne zostawiamy jednak na boku, bo w okresie wakacyjnym bardzo często odwiedzamy akweny w gronie rodzinnym czy ze znajomymi, którzy z wędkarstwem nie mają nic wspólnego. Nad wodą przebywamy w takich godzinach, że gdyby to był normalny wyjazd na ryby, to już dawno skończylibyśmy lub jeszcze nie zaczęli połowów. Przed takim piknikowym wyjazdem większość moich znajomych ma dylemat, czy w ogóle zabierać ze sobą wędkę. Na pewno spora grupa wędkujących czytelników ma taki sam problem. Ja uważam, iż wędkę należy bezwzględnie zabrać ze sobą, a przy wątpliwościach zastanówmy się, ile razy wcześniej żałowaliśmy, że jej nie zabraliśmy. Dużo też zależy od tego, gdzie wybieramy się nad wodę, bo może okazać się, że nie będziemy mieli możliwości użycia naszej wędki, szczególnie nad wodą stojącą, gdzie jest mnóstwo kąpiących się ludzi. Jeżeli wybieramy się nad rzekę to tam, mimo tłoku, zawsze znajdziemy jakieś miejsce do wędkowania. Do takiego wyjazdu nie powinniśmy się wcale przygotowywać (pamiętajmy, że jedziemy na piknik, a nie na wędkowanie): jedna wędka z kołowrotkiem najlepiej spławikówka i trochę podręcznego sprzętu w zupełności wystarczy, do tego odrobina zanęty i jakieś robaki (prawdziwy wędkarz zawsze zapasy w domu posiada). Najprościej zabrać ze sobą spinning i parę przynęt na drapieżniki i nawet, jeśli ta metoda specjalnie nas nie interesuje, to podczas takiego wypadu mamy okazję przekonać się do niej. Bardzo często zdarza się, że właśnie takie spontaniczne wędkowanie bez żadnego przygotowania przynosi nam niespodzianki. Wiadomo, że w upalne dni w godzinach południowych ryby nie specjalnie żerują, ale zdarzają się wyjątki. W ubiegłym roku podczas takiego właśnie wyjazdu złowiłem dwa piękne klenie i były to największe sztuki tego gatunku w całym sezonie. Kiedyś ze znajomymi wybrałem się nad jedną z częstochowskich glinianek, by na powietrzu rozegrać parę partyjek brydża, oczywiście miałem ze sobą wędkę i okazało się, że w samo południe zaczęły brać węgorze i to całkiem przyzwoite. Co prawda znajomi mieli trochę pretensji, że nie udało nam się zaliczyć nawet robra, ale ja nie żałowałem, że miałem przy sobie sprzęt. Zdarzało mi się, że nad Dunajcem łowiłem ryby między kąpiącymi się ludźmi. Hałas ani chlupot wody nie przeszkadzał brzanom i świnkom w żerowaniu, wręcz przeciwnie zmącona woda ściągała je na łowisko w poszukiwaniu pokarmu. Trzeba było tylko uważać, by nie zaczepić któregoś z ludzi będących w wodzie. Takich przykładów mógłbym przytoczyć jeszcze wiele, ale musicie przekonać się o tym sami, że zawsze warto mieć przy sobie wędkę, by potem nie żałować, że się jej nie zabrało z domu. Na koniec tylko przypomnę, że nawet podczas takiej letniej zabawy z wędką należ mieć uprawnienia do wędkowania, o czym wielu turystów zapomina i płaci wysokie mandaty.

Podczas szóstego wyścigu sezonu Bartłomiej Mirecki dokonał tego, na co czekał od początku sezonu. Częstochowianin wygrał swój pierwszy wyścig w Kia Lotos Race i był to zarazem jego pierwszy triumf po przejściu z kartingu do wyścigów samochodowych. To bardzo duży sukces zawodnika BM Racing Team, na dodatek odniesiony w zawodach których najbardziej się obawiał. Trzecia runda Kia Lotos Race rozegrana na torze Poznań miała być tą podczas, której walka będzie najbardziej wyrównana i do gry o zwycięstwo wkroczą zawodnicy, którzy nie triumfowali w czterech pierwszych wyścigach sezonu. Tak też było w rzeczywistości bowiem w Poznaniu swoje pierwsze wygrane zaliczyli Bartłomiej Mirecki i Michał Dobrowolski. Mirecki czasówkę ukończył na 8. miejscu. W pierwszym wyścigu weekendu zdołał awansować na 7. lokatę. W drugim biegu przedzierając się z czwartej pozycji stoczył pasjonujący pojedynek o wygraną z liderem punktacji Kia Lotos Race – Zbigniewem Łaciszem. Kiedy wydawało się, że Łacisz zdoła wygrać, 16-latek z Częstochowy skutecznie zaatakował na przedostatnim okrążeniu, zwyciężając swój pierwszy wyścig w KLR. – Bardzo cieszę się z mojej pierwszej wygranej. Zostałem najmłodszym zwycięzcą zmagań KIA, do tego pokonałem w bezpośredniej walce Zbigniewa Łacisza – zwanego „Panem Profesorem”. Myślę, że zaprezentowaliśmy bardzo ciekawą walkę. Do drugiego wyścigu startowałem z 4. pola. Spadłem po starcie na szóste miejsce, ale już na trzecim okrążeniu byłem na prowadzeniu. Gonił mnie Zbigniew i po dwóch kółkach zostałem wyprzedzony. Kiedy wydawało się, że już nie mam szans na wygraną, lider wyścigu popełnił błąd, ja się zbliżyłem, a dwa zakręty przed końcem wyścigu wyszedłem na prowadzenie. To była bardzo fajna walka, bez jakiś ostrych „zagrań”, wypychania i temu podobnych. W Poznaniu mogłem jeszcze lepiej wypaść w czasówkach, ale podczas drugiej, deszczowej sesji zaryzykowaliśmy z oponami i zamiast miejsca w pierwszej trójce, spadłem na 8. lokatę. Obawiałem się tej rundy, ale wszystko poszło po mojej myśli. Teraz przed nami wakacyjna przerwa i zasłużony odpoczynek, który spędzimy rodzinnie. Druga część sezonu w KLR zapowiada się bardzo interesująco i liczę, że awansuję na drugie miejsce. Dziękuję wszystkim moim sponsorom oraz zespołowi za pomoc. Mam nadzieję, że swoją postawą w Poznaniu dostarczyłem im sporo pozytywnych emocji. – powiedział po pierwszym triumfie Bartłomiej Mirecki.Dzięki tej wygranej Mirecki awansował na trzecie miejsce w punktacji pucharu Kia, a do drugiego zawodnika traci już tylko 5 punktów. Foto: Kia Lotos Race Klasyfikacja KLR 1. Zbigniew Łacisz 3882. Filip Tokar 3513. Bartłomiej Mirecki 346    4. Damian Łata 3425 . Michał Dobrowolski 323    6. Konrad Wróbel 3007 . Krzysztof Steinhof 2938 . Maciej Dreszer 2849. Grzegorz Kubat 279    10. Patryk Kadlec 25811. Jakub Sudoł 25612. Marcin Maliszewski 22613. Oskar Stępień     20814. Bartłomiej Karpowicz 208    15. Janusz Komorowski 206    16. Stanisław Kostrzak 192    17. Michał Gadomski 184    18. Bartłomiej Siemieńczuk 150        19. Dominik Kotarba-Majkutewicz 138    20. Marcin Jaros 70

Wtorkową odsłonę MDMP zdominowali młodzieżowcy Tauronu Azotów, Jakub Jamróg oraz Kacper Gomólski, którzy zdobyli odpowiednio 17 i 14 punktów. Kibiców Lwów szczególnym optymizmem może napawać postawa Huberta Łęgowika. Młody częstochowianin jako jedyny zawodnik nie znalazł pogromcy w zawodach. I. Azoty Tauron Tarnów – 34 pkt.4. Jakub Jamróg – 17 (2,3,3,3,3,3)5. Kacper Gomólski – 14 (3,3,2,2,2,2)6. Łukasz Lesiak – 3 (d,1,2,0)17. Arkadiusz Madej NSII. Włókniarz Częstochowa – 32 pkt.1. Artur Czaja – 8 (1,-,3,1,-,3)2. Rafał Malczewski – 5 (0,1,-,2,2,-)3. Marcin Bubel – 7 (2,2,2,1)16. Hubert Łęgowik – 12 (3,3,3,3)III. Lubelski Węgiel KMŻ – 25 pkt.7. Mateusz Łukaszewski – 13 (3,2,0,3,2,3)8. Mateusz Borowicz – 8 (d,1,3,0,3,1)9. Tadeusz Kostro – 4 (2,w,2,d)IV. ROW Rybnik – 18 pkt.10. Łukasz Piecha – 8 (2,3,0,1,0,2)11. Kacper Woryna – 9 (1,2,1,1,1,3)12. Brak zawodnika19. Łukasz Witoszek – 1 (1,w,)V. Speedway Wanda Kraków – 10 pkt.13. Brak zawodnika  14. Mateusz Kwiatkowski – 6 (1,2,1,1,1,d)15. Patryk Rumiński – 4 (2,0,1,1)

Rozpoczęła się druga część sezonu dla zawodników zespołu Agrochest Team. W ostatnim tygodniu zawodników zespołu z siedzibą w Kostrzynie koło Poznania oglądaliśmy na trasie Powerade Garmin MTB Marathon, gdzie walczyli w kolejnej rundzie tego czołowego cyklu w maratonach cross-country. Spore opady deszczu i burza w noc poprzedzającą wyścig nie przeszkodziły w rozegraniu zmagań, a wysoka temperatura powietrza w dniu wyścigu spowodowała, że wbrew przypuszczeniom trasa nie była tak błotnista jak można się było spodziewać. Będący ostatnio wręcz w wybornej dyspozycji zawodnik Agrochest Team – Krzysztof Szarecki liczył na miejsce w pierwszej 20-tce. Tydzień wcześniej startując w wyścigu serii Bike Maraton na wymagającej trasie w Wiśle, „Szary” zajął bardzo dobrą 6. lokatę w kategorii M-3 dystansu Mega, w całej stawce plasując się na 14. pozycji. W Stroniu Śląskim Szarecki bardzo dobrze rozpoczął wyścig, jadąc w pierwszej piętnastce. Niestety na kamienistej trasie zawodnik Agrochestu dwukrotnie złapał „kapcia”, co kosztowało zawodnika stratę około 20 minut. Ostatecznie Szarecki ukończył wyścig w swojej kategorii wiekowej na 27. miejscu. Paweł Mrózek kilka dni wcześniej triumfował w kolarskich I Otwartych Mistrzostwach Województwa Lubuskiego Służb Mundurowych rozegranych w Cybince. W Stroniu Mrózek również bardzo mocno rozpoczął wyścig, ale także w jego wypadku nie obyło się bez złapania gumy i zawodnik z Bytomia wyścig na dystansie Mega ukończył na 33. miejscu w M-2.Na dystansie Mini oglądaliśmy trzeciego z zawodników Agrochestu – Tomasza Helmana, który pełni również w zespole funkcję dyrektora sportowego. Częstochowianin finiszował na 6. pozycji w M-2 i 22 w generalce. – Wyścigu w Stroniu był trochę pechowy dla nas. Już w piątek jeden z zawodników a dokładniej Bartek Mucha uległ wypadkowi samochodowemu w drodze do Stronia. Na szczęście Bartkowi nic poważnego się nie stało, ale nie mógł wystartować w wyścigu. Do tego doszły wspomniane wyżej kapcie naszych dwóch zawodników. Widzę jednak, że chłopaki są w bardzo wysokiej formie i już podczas kolejnych startów pokażą swoje możliwości – powiedział Helman. Kolejna runda Powerade Garmin MTB Marathon na początku sierpnia w Ustroniu.