„Wiele jest oburzenia wobec obietnicy 30 milionów złotych dla piłkarzy, w czasach inflacji i wojny na Ukrainie. Chciałbym to przenieść na grunt częstochowski. Wiadomo, jak żyje się w Częstochowie. Miasto się wyludnia. Młodzi nie mają żądnych perspektyw. Kto młody i zdolny dawno już uciekł. Oburzenie budzi fakt przyznania 5 milionów złotych z Polskiego Ładu na rozbudowę stadionu Skry. Czyż nie ma w mieście innych ważniejszych potrzeb? Za te pieniądze można wyremontować wiele dróg w peryferyjnych dzielnicach miasta.  Ostatnio ograniczono godziny otwarcia Biblioteki Miejskiej w ramach oszczędności, a w soboty biblioteka jest zamknięta. Nikt nie liczy się z tym, że wiele osób korzystało z czytelni, by poczytać prasę, bo na kupno po prostu ludzi nie stać.  Dlaczego, po wybudowaniu stadionu Skry, klub przekazał utrzymanie obiektu MOSiR w Częstochowie? My obywatele mamy płacić podatki na utrzymanie tego obiektu. Na remont ulicy nie mogliśmy się doczekać pół roku, a po zasypaniu dziur za dwa miesiące już są nowe dziury i nikt się tym nie interesuje. Fundusze z Polskiego Ładu powinny zaspakajać potrzeby mieszkańców w danym mieście, a nie kluby sportowe… Wystarczy popatrzeć jakimi samochodami przywozi się dzieci na treningi. Modernizacją stadionu powinni zająć się sponsorzy, a nie finansować go z kasy państwa. Czytelnik.” red.

Tylko w tym roku z bezpłatnego wsparcia Funduszu Sprawiedliwości skorzystało ponad 2 tysiące ofiar oszustw finansowych. Każdy, kto padł ofiarą takiego przestępstwa, może się zgłosić do punktów pomocy działających w całej Polsce! Są finansowane ze środków Funduszu Sprawiedliwości, którego Dysponentem jest Minister Sprawiedliwości. Zatrudnieni tam specjaliści oferują wsparcie prawne, psychologiczne i materialne. Kiedy pani Beata dowiedziała się o tym, że bank żąda od niej spłaty kredytów, których nigdy nie zaciągnęła, była w prawdziwym szoku. Jej konto zostało zablokowane i z dnia na dzień została bez środków do życia.  Jak się okazało, pani Beata została oszukana przez pracownicę banku, która zaciągnęła na jej dane osobowe kilka kredytów, a pieniądze…wydała! Przez kilka miesięcy bank czekał na spłatę, a gdy się nie doczekał – wysłał pisma ponaglające i zabezpieczył środki, które pani Beata miała na koncie.  W tej sytuacji, pokrzywdzona kobieta zwróciła się do jednej z placówek finansowanych przez Fundusz Sprawiedliwości, gdzie udzielono jej pomocy prawnej, mającej na celu wyjaśnienie sprawy i odblokowanie pieniędzy na koncie. To jednak długa procedura, a pani Beata nadal pozostawała bez pieniędzy. W ramach Funduszu Sprawiedliwości otrzymała więc pomoc materialną, w tym bony żywnościowe i odzieżowe oraz dofinansowanie do czynszu. Kobiecie udzielono również wsparcia psychologicznego, bo wskutek całej sytuacji żyje w ciągłym lęku, że sprawa może się powtórzyć. Pomoc realna i potrzebna Takich historii jest bardzo wiele.  Tylko w tym roku z pomocy placówek Funduszu Sprawiedliwości uruchomionych w całej Polsce skorzystało ponad 2 tysiące osób dotkniętych przestępstwem oszustwa! – Naszym celem jest stworzenie takiego systemu, który będzie gwarantował sprawne wsparcie osób pokrzywdzonych przestępstwem. Wsparcie musi być odpowiednio dobrane do indywidualnych potrzeb tych osób – jest to przede wszystkim wsparcie prawne, psychologiczne, medyczne, materialne – wyjaśnia Marcin Romanowski, wiceminister sprawiedliwości. – To pomoc, co warto podkreślić, w całości finansowana przez Fundusz Sprawiedliwości, na który składają się sami przestępcy. Fundusz rozporządza pieniędzmi, które sądy zasądzają od sprawców przestępstw, czyli pochodzą one z kieszeni ludzi, którzy wyrządzili krzywdę innym. Teraz te środki służą temu, by czynić dobro, między innymi właśnie w placówkach Funduszu Sprawiedliwości. W specjalistycznych placówkach Funduszu Sprawiedliwości, pokrzywdzeni i ich rodziny mogą skorzystać z pomocy prawnej, psychologicznej oraz materialnej. Specjaliści pomagają w tak różnych sprawach jak pisanie pism i wniosków urzędowych, znalezienie bezpiecznego schronienia, uzyskanie dofinansowania do przekwalifikowania zawodowego itp.. Z pieniędzy Funduszu Sprawiedliwości finansowany może być zakup ubrań i środków czystości. Od 2019 roku ze wsparcia Funduszu Sprawiedliwości wsparcie otrzymało ponad 192,6 tys. osób!  Gdzie szukać pomocy? Żeby skorzystać ze wsparcia wystarczy zgłosić się do jednej z ponad 300 punktów, które świadczą pomoc ofiarom przestępstw i ich rodzinom. Można przyjść osobiście, wysłać maila albo zadzwonić. Wszystkie potrzebne informacje, w tym adresy i kontakty do wszystkich placówek w całej Polsce są dostępne na interaktywnej mapie: www.funduszsprawiedliwosci.gov.pl/pl/znajdz-osrodek-pomocy/ Działa też ogólnopolska i całodobowa Linia Pomocy Pokrzywdzonym pod nr 222 309 900, można również wysłać maila na: info@numersos.pl

Tylko w tym roku z bezpłatnej pomocy Funduszu Sprawiedliwości skorzystało ponad 11 tysięcy osób dotkniętych przemocą domową. Każdy, kto doświadcza takiej przemocy, może się zgłosić po pomoc do placówek finansowanych przez Fundusz Sprawiedliwości. Zatrudnieni tam specjaliści oferują wsparcie prawne, psychologiczne i materialne. Pani Agnieszka ma 38 lat. Jest matką czwórki dzieci. Od lat doświadczała przemocy ze strony nadużywającego alkoholu męża, który wszczynał awantury domowe, bił ją oraz groził pozbawieniem życia. W efekcie, pani Agnieszka od ponad roku leczy się na depresję, która jest bezpośrednio spowodowana zachowaniem męża.  W końcu kobieta odważyła się poprosić o pomoc i zgłosiła się do placówki finansowanej przez Fundusz Sprawiedliwości, którego Dysponentem jest Minister Sprawiedliwości Zbigniew Ziobro. Pani Agnieszka otrzymała bezpłatną pomoc prawną, dzięki której nie musiała już dłużej żyć pod jednym dachem z mężem-agresorem-alkoholikiem. Pani Agnieszka otrzymała też wsparcie materialne w postaci bonów żywnościowych i towarowych, które mogła przeznaczyć na zakup odzieży, obuwia i środków czystości. Doradca zawodowy pomógł jej w wyborze kierunku dalszego rozwoju, a dzieci otrzymały wsparcie w nauce oraz sfinansowanie pobytu na koloniach. Ze środków Funduszu Sprawiedliwości otrzymała też dopłatę do leków, które przyjmowała w związku z depresją. Pomoc realna i potrzebna Takich historii jest bardzo wiele.  W Polsce – według policyjnych statystyk – każdego roku przemocy domowej doświadcza aż ćwierć miliona osób, w większości kobiet, dzieci czy osób starszych. W rzeczywistości pokrzywdzonych może być jeszcze więcej, ponieważ ofiary często boją się sprawców przemocy, z którymi mieszkają pod jednym dachem. Obawiają się także reakcji rodziny oraz wstydzą przed znajomymi – unikają więc zgłaszania przypadków przemocy organom ścigania. Sytuacja zmieniła się po wejściu w życie ustawy antyprzemocowej, która ukróciła bezkarność oprawców i – między innymi – dała możliwość Policji oraz Żandarmerii Wojskowej wydania zakazu zbliżania się ich do miejsc zamieszkania ofiar, co daje pokrzywdzonym czas na podjęcie innych działań. W tym czasie często pokrzywdzeni trafiają właśnie do placówek Funduszu Sprawiedliwości – Widzimy pozytywne zmiany po wprowadzeniu pierwszej ustawy antyprzemocowej przed dwoma laty. Poziom bezpieczeństwa ofiar przemocy domowej znacząco wzrósł. Pokazują to liczby. Około 10 procent policyjnych interwencji, skutkuje natychmiastowym wdrożeniem zakazu zbliżania się sprawcy do mieszkania pokrzywdzonego. To również prawie 6 tysięcy spraw, a przede wszystkim kilka tysięcy osób, które dzięki temu skutecznym reformom poczuły się bezpieczne. To prawdziwy powód do satysfakcji – komentuje Marcin Romanowski, wiceminister sprawiedliwości. Obecnie procedowana jest nowelizacja ustawy, jeszcze bardziej rozszerzająca pomoc dla osób doświadczających przemoc domową. To wciąż jedno z przestępstw najczęściej zgłaszanych do placówek funduszu. Od stycznia tego roku z pomocy skorzystało ponad 11 tysięcy osób dotkniętych przemocą domową, znacząca większość zgłosiła się osobiście, ponad 600 – za pośrednictwem całodobowej Linii Pomocy Pokrzywdzonym. – Naszym celem jest stworzenie takiego systemu, który będzie gwarantował sprawne wsparcie osób pokrzywdzonych przestępstwem. Wsparcie musi być odpowiednio dobrane do indywidualnych potrzeb – jest to przede wszystkim wsparcie prawne, psychologiczne, medyczne, materialne – wyjaśnia Marcin Romanowski, wiceminister sprawiedliwości. – To pomoc, co warto podkreślić, w całości finansowana przez Fundusz Sprawiedliwości, na który składają się sami przestępcy. Fundusz rozporządza pieniędzmi, które sądy zasądzają od sprawców przestępstw, czyli pochodzą one z kieszenie ludzi, którzy wyrządzili krzywdę innym. Teraz te środki służą temu, by czynić dobro, między innymi właśnie w placówkach Funduszu Sprawiedliwości. W specjalistycznych placówkach, pokrzywdzeni i ich rodziny mogą skorzystać z całkowicie bezpłatnej pomocy prawnej, psychologicznej oraz materialnej. Specjaliści tam zatrudnieni pomagają w różnych sprawach, takich jak pisanie pism i wniosków urzędowych, znalezienie bezpiecznego schronienia, uzyskanie dofinansowania do przekwalifikowania zawodowego itp. Z pieniędzy Funduszu Sprawiedliwości finansowany może być zakup ubrań oraz środków czystości.  Od 2019 roku ze wsparcia Funduszu Sprawiedliwości wsparcie otrzymało ponad 192,6 tys. osób!  Gdzie szukać pomocy? Żeby skorzystać ze wsparcia wystarczy zgłosić się do jednej z ponad 300 punktów uruchomionych w całej Polsce, które świadczą pomoc osobom pokrzywdzonym przestępstwem i ich rodzinom. Można przyjść osobiście, wysłać maila albo zadzwonić. Wszystkie potrzebne informacje, w tym adresy i kontakty są dostępne na interaktywnej mapie: www.funduszsprawiedliwosci.gov.pl/pl/znajdz-osrodek-pomocy/  Działa też ogólnopolska i całodobowa Linia Pomocy Pokrzywdzonym pod nr 222 309 900, można również wysłać maila na:   info@numersos.pl  

Taniego węgla w Częstochowie nie ma i w najbliższym czasie nie będzie! Za brak węgla dla mieszkańców Częstochowy bezpośrednio odpowiada prezydent miasta Krzysztof Matyjaszczyk (SLD). Nazwanie tej sytuacji skandalem – to tak jakby nic nie powiedzieć. A wszystko dlatego, że miasto Częstochowa nie przystąpiło – jako jedno z niewielu w Polsce – do rządowego programu dystrybucji węgla dla swoich mieszkańców po preferencyjnych cenach. W zastępstwie samorządu dostawą opału dla Częstochowy zajmuje się skład węgla z siedzibą w Białych Błotach, województwo kujawsko-pomorskie HINO Sp. z o.o. Niestety do dziś, firmie wskazanej przez magistrat, nie udało się nawet podpisać umowy, z którymkolwiek z tak zwanych podmiotów wprowadzających węgiel do sprzedaży. Co więcej, nie wiadomo, kiedy do podpisania umowy dojdzie – może za tydzień, a może znacznie później. A przecież podpisanie umowy to początek, bo dopiero wówczas można ubiegać się od państwowych spółek o przywóz węgla. Jak to możliwe, że firma spoza Częstochowy, wręcz z dalekiej północy Polski, zajmuje się sprzedażą węgla w naszym mieście? Co z tak zwanym patriotyzmem lokalnym?„Gdyby rzeczywiście władze miasta Częstochowy wykazywały się umiłowaniem do swojej małej ojczyzny, dbały o podmioty rodzimego rynku, czyli były patriotami lokalnymi – to inne firmy nie weszłyby na teren Częstochowy” – twierdzi właściciel jednego ze składów węgla, nie z naszego miasta. Magistrat kilka tygodni temu upublicznił listę składów zainteresowanych handlem tańszym węglem: P.H.U. Mieczysław Bochnia z Częstochowy; Węglokoks Kraj S.A. z Piekar Śląskich; ZHU Węglomex z Częstochowy; HINO Sp. z o.o. z Białych Błot; X-Comfort z Bydgoszczy; „NIKOLEX” z Częstochowy. Ostatecznie rywalizację wygrała firma HINO z Białych Błot.Teraz, skład węgla z kujawsko-pomorskiego musi podpisać umowę z jednym z podmiotów wprowadzających węgiel do sprzedaży w ramach ustawy o preferencyjnym zakupie tego paliwa, a są nimi spółki państwowe: Polska Grupa Górnicza S.A. (PGG) z siedzibą w Katowicach, PGE Paliwa sp. z o.o. w Krakowie, Węglokoks S.A. w Katowicach, Węglokoks Kraj S.A. w Piekarach Śląskich, Tauron Wydobycie S.A. w Jaworznie, a także Lubelski Węgiel „Bogdanka” S.A. z siedzibą w Bogdance. Niestety, wskazywana przez firmę HINO państwowa spółka PGG nie spieszy się z podpisaniem umowy z prywatnym podmiotem, choć to on ma zaopatrzyć częstochowian w węgiel. Najwyraźniej PGG najpierw rozpatruje wnioski samorządów, a dopiero w późniejszym terminie zajmie się firmami prywatnymi. Stąd w wielu gminach subregionu częstochowskiego, które przystąpiły do rządowego programu sprzedaży taniego węgla jest on już dostępny dla mieszkańców, jak Jurajski Olszyn, Kłomnice, Poczesna  – powiat częstochowski; Miedźno – powiat kłobucki; Żarki – powiat myszkowski. Częstochowianie natomiast taniego węgla kupić nie mogą, bo go nie ma i w najbliższym czasie nie będzie. A przypomnijmy obietnice, którymi mieszkańców i również media, przez kilka tygodni mamił urząd miasta: „Częstochowski samorząd dołączył do miast, które będą pośredniczyć w zakupie węgla po preferencyjnej cenie. Dystrybucją zajmą się firmy z branży węglowej, co da możliwość jak najszybszej realizacji zapisów ustawy”. Nic z tego – szybciej nie będzie, a wręcz znacznie dłużej. Prezydent Matyjaszczyk próbuje ratować wizerunkową klapę i w jednym z wywiadów mówi: „Interweniujemy w tej sprawie do państwowych podmiotów wprowadzających węgiel do sprzedaży. Spółki jednak nie udzielają odpowiedzi.”I nie udzielą, bo urząd miasta Częstochowy dla państwowych spółek nie jest stroną w tej sprawie, a firma HINO, zarejestrowana w rządowym programie. A może nonszalancja i beztroska magistratu jest uzasadniona, bo marginalna? Sprawdziliśmy, ilu mieszkańców Częstochowy boryka się z problemem braku węgla. Częstochowskie Centrum Świadczeń wydało do dziś (07. grudnia) prawie 1.400 zaświadczeń o „przydział” taniego węgla dla gospodarstw domowych z terenu miasta Częstochowy. Śmiało więc można powiedzieć, że dla kilku tysięcy częstochowian zimny grudzień nie rozpoczął się pozytywnie. Gdy do braku węgla dla mieszkańców dodamy widmo braku prądu w 2023 roku z uwagi na fakt, iż magistrat nie podpisał do dziś żadnej umowy z jakąkolwiek państwową spółką energetyczną na dostawę prądu dla miasta i jednostek podległych – widzimy prawdziwy, a nie medialny obrazek…  władz miasta.

W końcu czerwca bieżącego roku prezydent Częstochowy Krzysztof Matyjaszczyk (SLD) ogłosił medialnie tak zwany plan zagospodarowania Doliny Warty. Wtedy też wskazał, że zakres ma obejmować odcinek wzdłuż rzeki od ulicy Drogowców po Mirów. Zakomunikowano również mieszkańcom miasta, że projektantem tej inwestycji wybranym przez magistrat został Wojciech Januszczyk – stanowi on zarząd spółki z o.o. „Krajobrazy”. Podawano również fałszywą informację jakoby ten „wybraniec” prezydenta Matyjaszczyka był konsultantem Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki, a to jest nieprawda, co ujawniono po formalnym wystąpieniu częstochowskich architektów o sprostowanie tej informacji. Tymczasem tak grzmiał prezydent w lokalnych mediach: „Całość inwestycji ma stanowić część „zielonej polityki” i „(…) musi nadążać za zmieniającymi się potrzebami.” I tutaj oczywiste pytanie ciśnie się na usta: czyimi potrzebami? Prezydent Matyjaszczyk twierdził w czerwcowym wywiadzie dla jednej z gazet, że „poznał potrzeby i oczekiwania mieszkańców.” Natomiast czytelnicy w sondażu przeprowadzonym na łamach wspomnianej gazety w 85% oddanych głosów wybrali opcję: „Zostawić dolinę rzeki w spokoju, za to dbać o bulwary w centrum.” Zatem wyraźnie widać, że musiał powstać ten artykuł, aby wyjaśnić „(nie)jasne meandry…”, czyli okoliczności inwestycji i pokazać sekwencję następujących po sobie wydarzeń, związanych z tak zwanym planem zagospodarowania Doliny Warty w Częstochowie. Stanowi on też źródło informacji o sprawie, często pozyskanych poza obiegiem publicznym dokumentów i przemilczanych przez lokalne media faktów. Z pewnością natomiast przybliży wszystkich do odpowiedzi na pytanie: Kogo tak naprawdę potrzebami i interesami kieruje się prezydent Matyjaszczyk? Pisząc o planie budowy nad Wartą należy wspomnieć o radnym częstochowskim Łukaszu Kocie z lewicowej partii prezydenta Matyjaszczyka. Przypadła mu w tej sprawie rola „pilotującego inwestycję”. Ten zaufany „człowiek prezydenta” to również radny i jest znany częstochowianom z wielu pomysłów budzących sprzeciw społeczny, między innymi w 2017 roku forsował powstanie parku rowerowego z parkingiem dla samochodów w odległości zaledwie 100 metrów od unikalnego kulturowo i przyrodniczo obszaru „Grodzisko Gąszczyk” nad Wartą. Na szczęście, radny został wtedy powstrzymany, ale to inna, również z wątkiem rowerowym w tle, bardzo ciekawa historia… Pomysł inwestycji w Dolinie Warty został sformalizowany 13 maja 2022 roku wraz z zawarciem przez Miasto Częstochowa umowy ze spółką z o.o. „Krajobrazy” z Lublina, reprezentowaną przez wspomnianego Wojciecha Januszczyka. Strony uzgodniły wynagrodzenie w wysokości 121.770 złotych brutto za: konsultacje z zamawiającym i konsultacje społeczne, odpowiednie analizy, ogólne przeprowadzenie inwentaryzacji drzew, wykonanie koncepcji (wybranego i zatwierdzonego przez zamawiającego wariantu), szacunkowa wycena kosztów realizacji inwestycji w etapach, film od 2 minut do 10, przygotowanie dwóch artykułów promocyjnych minimum strona A4 do wskazanych przez zamawiającego tytułów prasowych, wykonanie identyfikacji wizualnej (m.in. logo, księga znaku, nazwa), materiały promujące zagospodarowanie Doliny Warty. Termin zakończenia „prac” określono na 29 listopada 2022 roku. Zaznaczyć trzeba, że kwota za wspomniane promocje, konsultacje z zamawiającym, loga itd. zostaje zwiększona aneksem nr 1 z 4 lipca 2022 roku do kwoty 146.370 złotych brutto z budżetu miasta Częstochowy… Aneks nr 1 określa również obszar opracowania inwestycji (którego nie było w pierwotnej umowie), dzieląc go na części:* od ul. Srebrnej do okolicy Skały Balika,* od mostu na ul. Mirowskiej do mostu przy ul. Srebrnej. Warto zwrócić uwagę, że przedmiotem powyższej umowy opisanym i wyeksponowanym tłustym drukiem na pierwszej stronie dokumentu z 13 maja 2022 roku, jest opracowanie koncepcji zagospodarowania parku – Doliny Warty. Park to z definicji zieleń urządzona, zaplanowana i konserwowana (czyli nie dzika przyroda), co w pewien sposób pokazuje intencje władz miasta. Kolejna ciekawa kwestia to zmiany treści umowy aneksem nr 1: opracowanie koncepcji zagospodarowania obszaru Doliny Warty. Czy to znaczy, że władze miasta coś jednak zrozumiały, czy to tylko zasłona dymna?Biorąc pod uwagę sam sposób, w jaki wybrany został projektant do tego zadania inwestycyjnego, można mieć uzasadnione wątpliwości… Pominięto organizację konkursu architektonicznego, który byłby tutaj najodpowiedniejszym i zgodnym z prawem zamówień publicznych rozwiązaniem. Wymaga to szerszego omówienia, o czym następnym razem. Zatem widać już jak na dłoni, że organizowane w wakacje spotkanie pt. „Porozmawiajmy o Dolinie Warty” z 16 lipca, ogłoszone 14 lipca (2 dni przed terminem spotkania!) na mało znanej stronie CUK, miało w założeniu charakter fasadowy i bez znaczenia dla decydentów w magistracie, co do zakresu planowanej inwestycji w Dolinie Warty. Organizatorzy „zadbali” również o miejsce spotkania na granicy gminy, „zapraszając” w mało dostępną dla większości mieszkańców Częstochowy lokalizację – 8 kilometrów od centrum miasta na ulicę Rozdolną 5. Ze względu na słabe skomunikowanie z miastem tego obszaru, celowo doprowadzono do niewielkiej frekwencji zainteresowanych tematem. Można by rzec: „Konsultacje o dostępności Warty” bez dostępności dla mieszkańców. Sześć osób uczestniczyło w pseudo spotkaniu dotyczącym przebudowy terenów wokół rzeki Warty, inwestycji wycenionej na kilkadziesiąt milionów złotych! Jednak nie wszystko poszło zgodnie z planem pomysłodawców. Wpłynęły protesty co do terminu i sposobu przeprowadzania „spotkania” od organizacji pozarządowych do CUK. Na spotkaniu, w szóstce uczestników znalazło się kilku przedstawicieli tychże organizacji. Całość została nagrana w formie wideo przez przedstawiciela Częstochowskiego Alarmu Smogowego, który również uczestniczył w spotkaniu. Wielokrotnie, „pilotujący inwestycję” radny Kot otrzymywał wyrazy sprzeciwu, co do planowanego zakresu inwestycji. Z minuty na minutę atmosfera stawała się tak gorąca, że projektant Wojciech Januszczyk ze spółki „Krajobrazy” tracił zimną krew i naskakiwał słownie na uczestników za artykułowany sprzeciw przeciwko „betonowi nad rzeką” – co zresztą sam pokazywał na slajdach własnej prezentacji. Po propozycjach projektanta z Lublina dotyczących utwardzenia ścieżek wzdłuż Warty, w domyśle nawierzchnie żwirowe, ale i asfalt na parkingach, radny Łukasz Kot odniósł się do nich z aplauzem, argumentując potrzebę bitumicznych traktów dla wygody Pań w obuwiu typu „szpilka”. Przedstawione były również propozycje wykonania w kilku miejscach niedaleko rzeki parkingów i szaletów w celu tak zwanego zwiększenia dostępności. Cały przedstawiony zamysł jawił się jako szeroko zakrojona inwestycja w rejonie rzeki Warty, w której zakres wchodzić będzie infrastruktura podziemna (na przykład instalacje typu neony lub inne oświetlające teren przy parkingach, których wkopanie wymaga użycia ciężkiego sprzętu budowlanego, w tym koparki, co oznacza wjazd na tereny cenne przyrodniczo). Każda czynność związana z planowaną inwestycją, przykładowo postawienie altany, wiąże się z nadmierną ingerencją człowieka – od wykonania fundamentów po zadaszenie budowli, od wykopów po beton lub jego zamiennik… Zresztą sama kwota kilkudziesięciu milionów złotych mówi o tym, że nie chodzi o wykonanie kilku drewnianych kładek. Wszyscy z uczestników strony społecznej wypowiedzieli się negatywnie w sprawie

Centralne Biuro Antykorupcyjne pojawiło się w piątek w częstochowskim MPK. Jego rzecznik potwierdza, że funkcjonariusze wykonywali czynności służbowe na terenie spółki. Informacje, jako pierwszy podaje Tygodnik . Jak donoszą źródła, CBA zabezpieczyło dokumenty i nośniki elektroniczne, w tym skrzynkę mailową prezesa. Trudno powiedzieć, czy dyrekcja MPK spodziewała się odwiedzin służb śledczych, natomiast faktem jest, że CBA wykonywało czynności podczas nieobecności prezesa w spółce. Celem wizyty była sprawa przebudowy przez firmę NDI, linii tramwajowej w Częstochowie. MPK nie jest jedyną instytucją, którą w tej sprawie odwiedzili funkcjonariusze CBA. Komentarz MPK w sprawie kontroli CBA: „W istocie wykorzystując swoje uprawnienia przedstawiciele CBA zwrócili się do MPK o wydanie do celów kontrolnych określonych dokumentów, co zostało oczywiście wykonane przez merytorycznych pracowników spółki. Wybrane służby mogą tego typu czynności przeprowadzać w wielu zakresach, co reguluje polskie prawo i nie jest to sytuacja nadzwyczajna (podobne kontrole miały miejsce w przedsiębiorstwie także w przeszłości). Co do kontrolowanego aktualnie zakresu MPK nie czuje się uprawnione do ujawniania tego typu informacji za służby przeprowadzające kontrole. Maciej Hasik, rzecznik prasowy MPK w Częstochowie.”