W 6-tą rocznicę śmieci redaktor naczelnej miesięcznika „Puls Regionu” Joanny Bar, Fundacja Rozwoju Aktywności Społecznej im. ks. Kazimierza Znamirowskiego zainaugurowała kolejną, już drugą edycję Konkursu Dziennikarskiego imienia Joanny Bar. Konkurs w swoim zamierzeniu nie dookreśla charakteru tekstów dziennikarskich, nie ma być rywalizacją na warsztat i umiejętności. Organizatorom chodzi o nagrodzenie lokalnych dziennikarzy, osób publikujących w czasopismach lokalnych, którzy nie robią tego zawodowo, ale z pasją, a wręcz misją przekazywanie istotnych treści obecnym i przyszłym pokoleniom.W komisji konkursowej znaleźli się: Anna Kępa, prezes Fundacji Rozwoju Aktywności Społecznej im. Ks. Kazimierza Znamirowskiego, Renata Kluczna, red. naczelna „Tygodnik 7 dni”, Urszula Giżyńska, red. naczelna „Gazety Częstochowskiej”.Decyzją Zarządu Fundacji Rozwoju Aktywności Społecznej do nagrody Grand Prix nominowany został pan Andrzej Siwiński (lat 91) – wieloletni propagator turystyki rowerowej, autor licznych publikacji o tematyce regionalnej, autor bloga http://www.rower.czest.org/  W II edycji Konkursu Dziennikarskiego pojawiły się 4 kandydatury dziennikarzy lokalnych:1.Witold Błaszczyk (red. naczelny Nowiny z Gminy);2.Hubert Pietrzak (Częstochowski Alarm Smogowy, związany z Tygodnikiem 7 dni);3.Przemysław Pindor (wyróżniony w I edycji Konkursu, związany z Gazetą Częstochowską);4.Krzysztof Walaszczyk (związany z tygodnikiem Niedziela, autor filmów dokumentalnych). Wśród kandydatów do nagrody są zaangażowani młodzi ludzie, jak również „weterani”, którym niewątpliwie jest pan Witold Błaszczyk, twórca i redaktor naczelny biuletynu „Nowiny z Gminy”, obchodzącego w tym roku jubileusz 15 lat istnienia i wydawanego przez Stowarzyszenie Dąbrowiacy.  Prezentujemy tekst Witolda Błaszczyka, który w swojej pracy opowiada historię Jana Lamęckiego, rzeźbiarza ludowego z Dąbrowy Zielonej. Witold Błaszczyk w artykule wykorzystuje fragmenty pamiętników artysty, zachowując oryginalną pisownię, pełną błędów i gwary, które wprowadzają nas w świat artysty. *** Jan Lamęcki z Dąbrowy Zielonej – rzeźbiarz ludowy Śledząc rozwój sztuki minionych epok poprzez rozmaite jej style i kierunki aż po czasy nam współczesne, mamy okazję stykać się z dziełami tworzonymi przez ludzi wykształconych artystycznie, czyli profesjonalistów. Tego typu twórcy i ich dzieła stanowią zdecydowaną większość. Warto jednak pamiętać, że w każdej epoce kulturowej i w każdym kraju obok sztuki zawodowej rozwijała się i rozwija sztuka ludowa. Jest to sztuka ludzi nieuczonych, wiejskich artystów i rzemieślników. Ludzi tworzących na bazie pewnej tradycji artystycznej i własnych wyobrażeń o otaczającym ich świecie.  O wartości artystycznej sztuki ludowej decydują właściwości i cechy wspólne wszystkim jej dziełom bez względu na kraj czy region, z którego pochodzą. Są to: zgodność formy i rodzaju użytego materiału oraz narzędzia; prostota i logika konstrukcji; deformacja wynikająca z nieporadności; duża ekspresyjność dzieła. W rzeźbie: bardzo dobre wyczucie przestrzeni; syntetyczność kształtu polegająca na wyeksponowaniu cech charakterystycznych; geometryzacja postaci; zakłócenie proporcji sylwetki (krótkie lub długie ręce, duże dłonie, mały korpus, duża głowa). Polska spuścizna kulturowa obejmuje rękodzielnicze wytwory takich grup zawodowych, jak: kowalstwo, bednarstwo, rymarstwo, tkactwo, garncarstwo, kołodziejstwo, ciesielstwo itp. Grupę odrębną, bo wykraczającą poza praktycyzm i samowystarczalność bytową środowiska wiejskiego stanowili samoistni rzeźbiarze. Byli oni wytwórcami świątków do kapliczek wiejskich, figurek na krzyże przydrożne i cmentarne, figur do grobu męki pańskiej i ruchomych szopek bożonarodzeniowych, zabawek dla dzieci, ozdobnych naczyń drewnianych i przedmiotów codziennego użytku. Wytwory te łączą w sobie cechy użytkowe i artystyczne. Oddają osobowość artysty ludowego, jego wrażliwość i swoisty sposób widzenia przeszłości i teraźniejszości. Artystą tego typu był rzeźbiarz ludowy, mieszkaniec Dąbrowy Zielonej – Jan Lamęcki. Urodził się w 1895 roku w Radoszewnicy, powiat Włoszczowa, w biednej rodzinie. Ojciec – Jan pracował w majątku Józefa Ostrowskiego, jako fornal. Ojciec wcześnie umiera, zostawiając wdowę z czworgiem małych dzieci. Matka podejmuje pracę w miejscowym dworze, zaniedbując dzieci. W nurtach Pilicy tonie młodsza siostra. Ze względu na bezpieczeństwo pozostałych dzieci Katarzyna Lamęcka przenosi się do Łysin, a potem do Rogaczewa. Ze względu na biedę, oddaje dzieci na służbę. Jedenastoletni Janek trafia do księdza Jasińskiego – proboszcza Parafii Dąbrowa Zielona. Pozytywny wpływ pobytu u księdza na dalsze losy chłopca, to nie tylko dobre warunki bytowe, ale również nauka czytania i pisania prowadzona przez samego proboszcza. Nabyta umiejętność pisania pozwoliła mu potem na spisywanie „Pamiętników”. Ilościowo są one imponujące. Obejmują 28 szkolnych zeszytów o łącznej ilości 1.218 stronic. Podzielone są na rozdziały na wzór normalnej powieści. Język wypowiedzi nie tylko gwarowy, ale uznający własne zasady pisowni, dalekie od ogólnie obowiązujących. „Pamiętniki” są źródłem poznania nie tylko wydarzeń z osobistego życia autora, ale i wydarzeń o zasięgu regionalnym i krajowym. Podbudowany nabytą edukacją, pełen odwagi i ciekawy świata decyduje się na wyjazd na „saksy”. Tak to potem opisuje w pamiętnikach: – A kiedy nas było prawie takich czosie zykuwali do Niemiec prawie blisko stuk 40 oszup i kiedy nas furmanki wywoziły do Proski na granicze ruską i niemiecką, bo wtedy nie było graniczy Polski, bo Polska należała do Rosyi. A kiedy my temi furami jechali to tys się troche widzialo po drodze… A ia tys prawie pirwszy roz widze Czynstochowe, to się, bardzo przyglondałem na kaminicze i na ulicze iakie ładne… Dowieziono cała grupę w pobliże granicy. Chłopcu zabrakło jednak 40 kopiejek do umownej kwoty trzech rubli dla „szwarcowników” i dlatego samodzielnie przekracza granicę na rzece Prośnie. Dociera do Lublińca, gdzie znajdowała się, „cyntrala” pośrednictwa pracy najemnej. Oto co tam ujrzał:– Zarasz zgolam tam do cyntrali, azeby się gdzie dostać do roboty. Ale kiedy tam zaszedłem było ludzi pare setek i takie czarne ze ani nie podobni do ludzi. Kiedy przyszed ieden bałur, to te ludzie kiedy go tylko zobaczyli, to go tak oblegli, ze ten balur ani nie muk wykryncić i to wołanie: „Mnie, mnie, mnie panie niech pan weźmie do roboty…”. Okradziony i zagłodzony chłopiec dostał się wreszcie do jednego „bałura” pod Opole i tam pracował dwa sezony. Do domu wrócił dobrze ubrany i z upominkami dla rodziny. Zachęcony powodzeniem finansowym poprzedniej wyprawy, w 1913 roku wyjeżdża ponownie i zabiera ze sobą siostrę. Jest to już wyjazd legalny na podstawie karty pracownika sezonowego. Pracę zarobkową znajduje w Saksonii. Po jednym sezonie wspólnej pracy, siostra wraca do domu, a on wyrusza aż do Westfalii. Tu zaskakuje go wybuch I Wojny Światowej. O powrocie do kraju nie może być mowy. Warunki polskich robotników najemnych bardzo się pogarszają. Brak płatnej pracy powoduje ogromną biedę. Lamęcki tak to wspomina:– A dopiro w roku 1915 to się dopiro wtedy znynczali nad Polakami biednemi. To ja tyz do tej nenzy nalezałem. Ale dopiro

Na ostatnie zawody wieńczące sezon wędkarski Koła PZW Wykromet stawiło się 32 zawodników, w tym troje kadetów. Zbiornik Zakrzew w Kłobucku przywitał uczestników, niestety niesprzyjającą aurą. Lodowaty wiatr i przelotne opady deszczu dały się we znaki już przy losowaniu stanowisk. Jak co roku w tych zawodach dopuszczona była metoda gruntowa lub spławikowa, którą można było zmieniać w trakcie rywalizacji. Przez 4,5 godziny łowiono przede wszystkim leszcze i płocie. W siatkach lądowały również jazgarze, trafił się również jeden karpik. Ogólnie kiepska pogoda wpłynęła na żerowanie ryb. W tej sytuacji prawie 3 kilogramowy wynik zwycięzcy musi budzić respekt.  Po zakończeniu zawodów zmarznięci uczestnicy udali się na gorące i pyszne golonki, które przygotowała niezastąpiona pani Bożena Michalak.  Gdy każdy się rozgrzał i posilił ogłoszono wyniki wręczając upominki najlepszym zawodnikom. Na koniec prezes Robert Amborski podziękował wszystkim za miniony sezon i zaprosił na Zebranie Sprawozdawcze, które odbędzie się w grudniu. Szczególne podziękowania za wkład włożony w organizację wszystkich zawodów w 2022 roku należą się: Bożenie Michalak, Jerzemu Bekusowi i Januszowi Krysiakowi. Najlepsza dziesiątka „Zakończenia Sezonu”:1. Adrian Michalak – 2.820 pkt2. Sebastian Sośniak – 1.830 pkt3. Jerzy Bekus – 1.630 pkt4. Robert Berdys – 1.470 pkt5. Sławomir Nowak – 1.320 pkt6. Kamil Musiał – 1.280 pkt7. Karol Warszawiak – 1.260 pkt8. Andrzej Michalak – 1.250 pkt9. Piotr Michalak – 1.230 pkt10. Tomasz Błachowicz – 1.190 pkt.

PORADY PRAWNE – grudzień 2022Kredyty, pożyczki, wydatki, ich nieumiejętna optymalizacja prowadzi do bankructwa. Naprzeciw osobom z problemami finansowymi wychodzi regulacja prawna, dotycząca upadłości konsumenckiej. Jest to procedura skutkująca oddłużeniem osoby, która nie radzi sobie ze spłatą zobowiązań. Ogłoszenie przez sąd upadłości konsumenckiej to druga szansa, dla osób uwikłanych w spiralę zadłużenia. Oddłużenie to szansa na nowe, lepsze życie. Rzeczone oddłużenie polega na zaspokojeniu wierzycieli z majątku dłużnika lub umorzeniu części bądź całości długów. Upadłość konsumencka może zostać ogłoszona wyłącznie wobec osoby fizycznej, nieprowadzącej działalności gospodarczej. Przesłanką ogłoszenie upadłości konsumenckiej jest niewypłacalność dłużnika. Zgodnie z przepisami „dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych.” Ponadto „Domniemywa się, że dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące.”  Niewykonanie przez dłużnika ciążących na nim zobowiązań, stwarza podstawę do ogłoszenia wobec niego upadłości.  Wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej może zostać złożony przez samego dłużnika lub przez jego wierzyciela osobistego. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby na etapie składania wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej, dłużnik był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego lub adwokata. Wniosek można złożyć w wersji papierowej w Sądzie Rejonowym – Wydziale Gospodarczym/Upadłościowym, zajmującym się sprawami upadłościowymi, właściwym ze względu na miejsce zamieszkania dłużnika. Istnieje również możliwość złożenia wniosku w wersji elektronicznej za pośrednictwem systemu teleinformatycznego tj. Krajowego Rejestru Zadłużonych. Do wniosku należy dołączyć odpowiednie załączniki, potwierdzające zadłużenie, a także niezdolność do uregulowania zobowiązań. Wniosek podlega stałej opłacie w wysokości 30 złotych.  Co się dzieje po ogłoszeniu upadłości? W postanowieniu wydanym w przedmiocie ogłoszenia upadłości, sąd wyznacza syndyka, który jest jednym z najważniejszych organów w toku postępowania upadłościowego. To właśnie syndyk będzie prowadził sprawę na kolejnym etapie, tj. po ogłoszeniu upadłości.  Do podstawowych zadań syndyka należą: zbieranie informacji niezbędnych do prowadzenia postępowania, kontakt z upadłymi, prowadzenie akt postępowania. Upadły na tym etapie postępowania upadłościowego jest zobowiązany do wydania syndykowi całego swojego majątku, a ten z kolei jest zobowiązany do zarządzania nim. Syndyk może wstąpić do toczących się postępowań, a także może egzekwować zapłaty od dłużników upadłego. Głównym celem syndyka jest spieniężenie majątku upadłego w celu uzyskania środków pieniężnych do zaspokojenia wierzycieli. Do obowiązków syndyka należy również przedłożenie sądowi projektu planu spłaty wierzycieli. Syndyk alternatywnie, zamiast projekty planu spłaty może przedłożyć do sądu informację, że zachodzą podstawy do umorzenia zobowiązań bez ustalania planu spłaty, warunkowego umorzenia zobowiązań lub odmowy ustalenia planu spłaty.  Na etapie tworzenia projektu planu spłaty wierzycieli, syndyk w sposób indywidualny bada sytuację życiową i finansową każdego z upadłych i na tej podstawie tworzy projekt. Finalnie, sąd po zapoznaniu się z projektem złożonym przez syndyka masy upadłości, wydaje postanowienie w tym przedmiocie. Plan spłaty to nic innego jak harmonogram zaspokajania poszczególnych wierzycieli upadłego. Gdy upadły wykona ciążące na nim obowiązki, wynikające z postanowienia o planie spłaty wierzycieli, powinien na piśmie poinformować o tym sąd. Kolejno sąd wydaje postanowienie o stwierdzeniu wykonania planu spłaty wierzycieli. Jest to bowiem etap kończący postępowanie upadłościowe. Po wydaniu przez sąd postanowienie o stwierdzeniu wykonania planu spłaty wierzycieli, upadły jest wolny od zadłużenia powstałego przed dniem ogłoszenia upadłości.  Niewątpliwie zaletą ogłoszenia upadłości konsumenckiej jest zatrzymuje biegu egzekucji komorniczych, a także naliczania odsetek. Obecnie ogłoszenie upadłości konsumenckiej jest o wiele prostsze, niż kilka lat wcześniej z uwagi na wiele nowelizacji prawa regulującego tą kwestię. Reasumując, upadłość konsumencka to szansa dla osób chcących odzyskać spokój psychiczny i uwolnić się od długów. *** autorzy tekstu:radca prawny Mariusz TurekKarolina Piekielskatel. 663-316-047

Chociaż mikroplastik jest wszechobecny w żywności, a co tydzień zjadamy go nieświadomie nawet 5 g, to wciąż brak oszacowań, jaka dawka jest dla organizmu bezpieczna. Niestety na horyzoncie pojawia się jeszcze trudniejszy do pokonania i badania wróg – nanoplastik. Jakim sposobem mikroplastik trafia do produktów spożywczych? – Plastik najpierw zanieczyszcza środowisko – trafia do gleby, powietrza, przedostaje się do organizmów roślin i zwierząt, a z nich przechodzi do organizmu człowieka. Zanieczyszczając środowisko, doprowadzamy w rezultacie do zanieczyszczenia samych siebie – tłumaczy bromatolog, czyli naukowczyni zajmująca się badaniem żywności, dr hab. Małgorzata Grembecka z Katedry i Zakładu Bromatologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Mikroplastik jest w pożywieniu niemal wszechobecny. Spożywamy go nieświadomie w wodzie, herbacie, napojach gazowanych, winie, piwie, mięsie, rybach, owocach morza, nabiale, miodzie, soli, cukrze, owocach i warzywach. Jak zauważa dr Grembecka, mikroplastik, czyli cząstki tworzyw sztucznych o rozmiarach 0,1-5000 mikrometrów – znajdowany jest na ludzkiej skórze, włosach, w ślinie, w płucach, w próbkach kału, ale i we krwi. Materiał ten nie tylko dostaje się do naszego układu pokarmowego, ale i może przenikać barierę jelitową. Niepokojącą informacją jest również to, że mikroplastik znaleziono w smółce (pierwszych odchodach) noworodków. A to by mogło oznaczać, że mikroplastik jest w stanie przekroczyć nawet barierę krew-łożysko. Zatem nie tylko jesteśmy sami zanieczyszczeni mikroplastikami, ale i przekazujemy te zanieczyszczenia kolejnym pokoleniom. Szkodliwe działanie mikroplastiku na organizm może być dwojakie. Po pierwsze: ze względu na skład. Wiadomo już, że niektóre monomery (cegiełki polimerów tworzących plastik) mają na ludzki organizm działanie toksyczne. Tak jest choćby w przypadku jednostek tworzących polichlorek winylu, polistyren czy żywice epoksydowe. Kolejna kwestia to fakt, że w skład plastiku wchodzą też różne plastyfikatory i substancje, które są do niego dodawane w trakcie produkcji – np. związki endokrynnie czynne. Innym niekorzystnym działaniem mikroplastiku jest to, że na jego powierzchni mogą się osadzać inne zanieczyszczenia. Materiał ten może więc przenosić do organizmu bakterie, grzyby i patogeny – w tym również i te lekooporne. Mikroplastik może też być nośnikiem dla substancji, które są dla nas zagrożeniem – np. polichlorowanych bifenyli, bisfenolu, czy pestycydów. – Jeśli chodzi o wpływ mikroplastiku na zdrowie, to wiele zależy od tego, gdzie w naszym organizmie się on znajdzie, jaką ma wielkość i jaki jest jego skład. Wiadomo jednak, że może on wywoływać zaburzenia rozwoju, problemy z płodnością, może być też neurotoksyczny, immunotoksyczny, a także geno- i cytotoksyczny. Wiadomo też, że obecność mikroplastiku zwiększa stres oksydacyjny – wymienia dr Grembecka. Badania nad toksycznością mikroplastiku były już prowadzone na rybach, myszach czy owcach. Naukowcy są jednak dopiero na początku drogi badań nad toksycznością mikroplastiku. Nie ma żadnego oszacowania, jaka dawka mikroplastiku jest bezpieczna. A tygodniowo spożywamy między 0,1 a 5 g tego typu cząstek. Kolejnym problemem, z którym mierzą się naukowcy to obecność w pożywieniu nanoplastiku – cząstek plastiku jeszcze mniejszych (mające rozmiar od 1 do 100 nm) niż mikroplastik. Ze względu na swoją „wielkość” i powierzchnię charakteryzują się jeszcze większą toksycznością niż mikroplastiki, bo są w stanie przechodzić do tkanek. Ich obecność może skutkować wystąpieniem stanu zapalnego i stresu oksydacyjnego. Ponadto, mogą one niekorzystnie wpływać na płodność i są bardziej neurotoksyczne. Ze względu jednak na rozmiar tych cząstek badanie ich obecności – choćby w pożywieniu – jest jednak bardzo skomplikowane i ten proces dopiero się zaczyna.A jakich produktów – ze względu na mikroplastik – powinniśmy w swoim menu unikać? Tego jeszcze naukowcy nie wiedzą. O ile bowiem w przypadku np. metali ciężkich możemy przewidzieć w jakich produktach mogą się one znajdować i ograniczyć ryzyko związane z ich spożyciem, o tyle w przypadku mikroplastików takich informacji brak. Mikroplastiki są bowiem nie tylko w jedzeniu wszechobecne, ale i jeszcze nie do końca wiadomo, jak oznaczać ich zawartość w pokarmie. Jak w takim razie zmniejszyć konsumpcję mikroplastików?– Starajmy się unikać kupowania produktów zapakowanych w tworzywa sztuczne – zwłaszcza, jeśli chodzi o owoce i warzywa. A wędliny warto pakować w papier, nie w folię. Wiadomo, że nie zawsze rezygnacja z plastiku jest możliwa. Ale wszędzie, gdzie możemy – próbujmy minimalizować ilość tworzyw sztucznych w życiu – radzi dr Grembecka.

Częstochowskie Muzeum, Ośrodek Promocji Kultury i Miejska Biblioteka Publiczna od kilku dni działają według nowych, zmienionych godzin otwarcia. Powodem skrócenia czasu pracy tych instytucji jest konieczność wykazania mniejszego zużycia energii przez jednostki i instytucje samorządowe w dobie kryzysu energetycznego. To efekt ustawy z 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U.2022.2127), która nałożyła obowiązek podjęcia działań oszczędnościowych przez jednostki sektora finansów publicznych od grudnia 2022 r. Biblioteka Dyrekcja Biblioteki zdecydowała o zmianie godzin otwarcia biblioteki dla czytelników. Zmiana ta będzie obowiązywać do 4 lutego 2023 r. Zgodnie z nią, w Bibliotece Publicznej im. Wł. Biegańskiego będę obowiązywać następujące godziny dostępu:   a) Biblioteka Główna – czynna od poniedziałku do piątku w godz. 9:00 – 18:00 (w soboty nieczynna) b) filie czynne dla czytelników:* nr 1, 5, 6, 8, 9, 10, 13, 14, 15, 20, Muzoteka, Oddział dla Dzieci i Młodzieży: w poniedziałek w godz. 12:00 – 15:00, od wtorku do piątku w godz. 9:00 – 17:00, soboty – nieczynne w Filii nr 8 i Oddziale dla Dzieci i Młodzieży* filia nr 2: w poniedziałek w godz. 12:00 – 15:00, od wtorku do piątku w godz. 10:00 – 17:00* filia nr 3: w poniedziałek w godz. 12:00 – 15:00, wtorek w godz. 10:00 – 15:00, od środy do piątku w godz. 12:00 – 17:00* filia nr 4: wtorek i czwartek w godz. 11:00 do 16:00* filia nr 7: w poniedziałek w godz. 10:00 – 15:00, od wtorku do piątku w godz. 9:00 – 17:00, sobota – nieczynne* filie nr 16,18 i 25: w poniedziałek w godz. 12:00 – 15:00, od wtorku do piątku w godz. 10:00 – 17:00* filia nr 21: w poniedziałek w godz. 12:00 – 15:00, wtorek, środa i piątek w godz. 11:00 – 17:00* filia nr 22: w poniedziałek w godz. 12:00 – 15:00, od wtorku do piątku w godz. 11:00 – 17:00* filia nr 23: wtorek, środa i piątek w godz. 9:00 – 16:00* filia nr 24: poniedziałek w godz. 9:00- 15:00, czwartek w godz. 9:00 – 16:00. Już w połowie listopada Biblioteka czasowo zawiesiła dostępność do stanowisk komputerowych w Bibliotece Głównej oraz filiach (również do 4 lutego 2023 r.). Dostępne są nadal stanowiska do programu Academica, Lex oraz zbiorów zdigitalizowanych. Muzeum W grudniu w Muzeum Częstochowskim obowiązywać będą następujące dni i godziny zwiedzania obiektów wystawowych: a) Ratusz, pl. Biegańskiego    Galeria Dobrej Sztuki, al. NMP 47    Pawilon Wystawowy oraz Muzeum Górnictwa Rud Żelaza w Parku im. Stanisława Staszicaponiedziałek: nieczynne; wtorek, czwartek, piątek: 9.00 – 15.30; środa: 11.00 – 17.30; sobota i niedziela: 11.00 – 17.00. b) Rezerwat Archeologiczny, ul. Łukasińskiego 20    Muzeum Żydów Częstochowian, ul. Katedralna 8    Dom Poezji – Muzeum Haliny Poświatowskiej, ul. Jasnogórska 23poniedziałek, wtorek: nieczynne; środa: 11.00 – 17.30; czwartek, piątek: 9.00 – 15.30; sobota i niedziela: 11.00 – 17.00. c) Stary Ratusz, ul. Stary Rynek 1 – obiekt nieczynny OPK Od 1 grudnia zmieniają się także godziny otwarcia Ośrodka Promocji Kultury „Gaude Mater” przy ul. Dąbrowskiego 1. W każdą środę będzie otwarty w godz. 7.30 – 15.30, a tym samym galeria OPK będzie dostępna w godz. 10.00 – 15.30.W pozostałe dni – czyli poniedziałki, wtorki, czwartki i piątki – pory otwarcia OPK nie ulegają zmianie. Sekretariat będzie czynny w godz. 8.00 – 16.00, a galeria – w godz. 10.00 – 19.00. W sobotę i niedzielę sekretariat jest nieczynny, a galerię można zwiedzać tylko po wcześniejszym ustaleniu terminu.

„Powiem tak: spółdzielnie mieszkaniowe w sprawie tak zwanego oszczędzania energii i ciepła działają wbrew Unii Europejskiej, a co gorsze wbrew własnym mieszkańcom. Jedna ze spółdzielni mieszkaniowych w Częstochowie, jako pośrednik w przekazywaniu zamówionej w ciepłowni energii cieplnej, zarabia na wymuszaniu opłat za ogrzewanie mieszkań. Spółdzielnia ta ogrzewa puste mieszkania, bo inaczej będzie miała straty finansowe za zamówione ciepło. Zainstalowane urządzenia sterujące, włączają dopływ ciepłej wody do mieszkań, przez co działają wbrew zapotrzebowaniu mieszkańca na tę energię.Przykład: Lokator bloku 10-kondygnacyjnego wyjechał na kilka dni i mieszkanie jest puste. Ale grzejniki same się załączą przy fałszywym pomiarze temperatury, już około 20 stopni C, a powinnyprzy 16 stopniach C. Tak miały działać te pseudo urządzenia, za które mieszkańcy zapłacili niemałe pieniądze.Inny przykład: Jak chcesz przewietrzyć mieszkanie i otworzysz okno nawet na 5 minut, tokaloryfer centralnego ogrzewania w momencie załącza się na maksimum. Przykre jest to, że spółdzielnia tłumaczy to koniecznością, by nie zamarzły rurki C.O. Nawet, gdy mieszkanie jest puste, to temperatura nigdy nie spada poniżej 10 stopni C. Kaloryfery przy wejściach do klatek budynku grzeją nastawione maksymalnie, nawet, gdy na zewnątrz jest plus 10 stopni C, bo zapłacą za to mieszkańcy tego bloku. Zarząd spółdzielni, biura, administracja bloków, ogrzewają się na maksimum, za co płacą też mieszkańcy. Lokatorzy muszą oszczędzać, bo koszty będą wysokie i braknie im pensji czy emerytury, no i są jeszcze małe dzieci. Gdzie tu jest to oszczędzanie ciepła i energii według UE? Ktoś tu działa wbrew zaleceniom i prośbom, a może to jakiś sabotaż? Dlaczego nie wrócić do opłat za ogrzewanie mieszkań, zależnego od powierzchni mieszkania, jak było kiedyś? Było uczciwie i bez oszustw. Na potwierdzenie mojej tezy, chcę przytoczyć jeden z ważniejszych dokumentów. DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) z 11 grudnia 2018 roku w sprawie efektywności energetycznej.„Artykuł 9 a – opomiarowanie ogrzewania, chłodzenia i ciepłej wody użytkowej 1. Państwa członkowskie zapewniają, aby końcowi odbiorcy systemu ciepłowniczego, systemu chłodniczego i ciepłej wody użytkowej mieli możliwość nabycia po konkurencyjnych cenach liczników, które dokładnie oddają rzeczywiste zużycie energii przez odbiorcę końcowego.Paragraf 25 – Obniżenie wydatków konsumentów na energię powinno być uzyskane w drodze wspierania odbiorców w zmniejszaniu zużycia energii przez zmniejszanie zapotrzebowania na energię w budynkach i podnoszenie efektywności urządzeń (…).” *** Nie może być tak, by właściciele mieszkań, którzy opłacają wynajętych pracowników spółdzielni mieszkaniowych, nie mieli kontroli nad ogrzewaniem własnych mieszkań. Ja nazywam to uwłaszczeniem ludzi! Czytelnik”.