…pojawiła się w II w. p.n.e. w Rzymie, nazywana była sudarium i służyła do ocierania potu z twarzy i prawdopodobnie do zasłaniania ust. W II w.n.e. w Rzymie zaczęto używać nieco większych chusteczek zwanych orarium, często wykonanych z drogich materiałów; potem stosowano je jako sygnał podczas walk gladiatorów – publiczność dawała za ich pomocą znak zabicia bądź ułaskawienia gladiatora. Chusteczkę znano też w starożytnym Egipcie. Noszona na szyi pełniła rolę amuletu posiadającego moc odczyniania uroków, a nawet leczenia chorych na umyśle. Maurowie obdarowywali się chusteczkami na znak miłości i dozgonnej przyjaźni – jej wręczenie niemal całkowicie zastępowało słowa gorących wyznań czy przysiąg. W starożytnej Grecji pełniły rolę dekoracyjnego drobiazgu, którym chętnie bawiły się panie nie wiedzące niekiedy, co począć z rękami podczas towarzyskiej konwersacji. To właśnie w Grecji po raz pierwszy używano chusteczki do wycierania twarzy. Przez długi czas nos wycierało się po prostu dłonią.
Choć historia chusteczek materiałowych sięga starożytności, zapomniano o nich na długie lata, aby powróciły na przełomie XIV i XV wieku. Pojawiły się równolegle we Włoszech, gdzie miały swój początek oraz w Wielkiej Brytanii, gdzie chusteczki bawełniane miały zostać wprowadzone do użytku przez ówczesnego króla Ryszarda II. W XVI-wiecznej Anglii damy obdarowywały malutkimi chusteczkami swoich adoratorów, którzy nosili je później przypięte do kapeluszy.
Z czasem bawełniane chusteczki do nosa zyskiwały coraz większą popularność i zaczęto je stosować na większą skalę. Stały się przedmiotami luksusowymi. Klasa wyższa wykorzystywała je do podkreślenia swojego statusu majątkowego (były szyte z drogich materiałów, zdobiono je także koronkami i perfumowano). Noszono je w ręku bądź wsuwano między palec a obrączkę. Były tak ważnym elementem stroju, że we Francji król Ludwik XIV wydał dekret w sprawie ujednolicenia ich kształtu: od 1685 r. na mocy tego nakazu chusteczka miała być kwadratowa.
Od momentu upowszechnienia się tabaki chusteczka stała się niezbędna do ochrony twarzy i ubrania przed skutkami kichnięcia. Wśród mężczyzn stały się modne kolorowe chusteczki, często wzorzyste – najczęściej stosowano kratę, ale można było spotkać również obrazki nawiązujące do historii oraz polityki. Ich popularność utrzymywała się wraz z modą na zażywanie tabaki, czyli do schyłku XIX w.
Potem nastał czas na eleganckie, cienkie, białe chusteczki z dobrego gatunkowo płótna lub bawełny, dlatego przez wielu były traktowane jako element bielizny osobistej. Kobiety używały chusteczek batystowych lub jedwabnych, najczęściej haftowanych lub obszywanych koronkami; na co dzień jednak używały zwykłych perkalowych, mężczyźni zaś posługiwali się chusteczkami w ciemnych kolorach.
Rok 1924 był przełomowy w historii chusteczek z powodu pojawienia się w sprzedaży pierwszych chustek papierowych, służących początkowo do zmywania makijażu. Szybko doceniono ich zalety i przydatność, zwłaszcza w czasie kataru. Pionierem była firma amerykańska Celulose Products Co. W Polsce zaczęto je produkować w latach 70. XX wieku. Przez dłuższy czas jednak papierowe chusteczki nie mogły całkowicie wyprzeć z rynku chusteczek bawełnianych z powodu niedoboru tych pierwszych.
W czasach współczesnych masowa produkcja jednorazowych chusteczek do nosa właściwie wyparła z użycia te bawełniane. Jednak te drugie w dalszym ciągu stanowią elegancki dodatek dla mężczyzn, który doskonale pasuje do strojów formalnych i eleganckich.
