Od poniedziałku 2 lipca nie będą jeździć tramwaje – zamiast nich kursować będzie zastępcza komunikacja autobusowa. Zmiany spowodowane są modernizacją torowiska. Autobusy nie będą jeździć Aleją Wolności, ani Aleją Kościuszki. Trasa autobusu będzie przebiegać ulicami Sobieskiego, Śląską/Nowowiejskiego, Kilińskiego/Dąbrowskiego i Aleję Jana Pawła II do Armii Krajowej.Przystanki zastępczej komunikacji autobusowej na linii tramwajowej: Dworzec PKS (przy Alei Wolności), Dworzec Główny PKP, II Aleja NMP oraz Jasnogórska będą zawieszone. Na trasie objazdu obowiązywać będą przystanki: Dworzec PKS (w kierunku Fieldorfa-Nila przy Sobieskiego; w kierunku Kucelina przy Alei Wolności – Dom Księcia), Plac Biegańskiego (w kierunku Fieldorfa przy Kilińskiego; w kierunku Kucelina przy Nowowiejskiego) oraz Aleja Jana Pawła II (w kierunku Fieldorfa przy Armii Krajowej; w kierunku Kucelina przy Alei Jana Pawła II przy Banku Ochrony Środowiska) UWAGA!!!Na objazdowej trasie autobusu za tramwaj w obu kierunkach nie będą obowiązywać przystanki Plac Pamięci Narodowej, Kopernika, Teatr im. A. Mickiewicza i Dąbrowskiego-Sądy. Autobusy kursujące za tramwaje będą się zatrzymywać w pobliżu stałych przystanków linii tramwajowej z następującymi wyjątkami:      w kierunku KUCELIN/RAKÓW-DWORZEC PKP – na przystanku autobusowym IWASZKIEWICZA (przy Alei Wyzwolenia)– na przystanku autobusowym ALEJA JANA PAWŁA II przy Alei Jana Pawła II (przy banku BOŚ).                                                                                              – na przystanku autobusowym ESTAKADA (przystanek linii 31 i 35 przy Alei Pokoju).– na przystanku autobusowym RAKÓW-DWORZEC PKP (dla linii nr 2 – pętla linii 12 i 32)       w kierunku FIELDORFA-NILA – na przystanku autobusowym RAKÓW-DWORZEC PKP (pętla linii 12 i 32)– na przystanku autobusowym PLAC ORLĄT LWOWSKICH – na przystanku tramwajowym ALEJA JANA PAWŁA II w kierunku Kucelina– na przystanku autobusowym IWASZKIEWICZA (przy Alei Wyzwolenia)

Za niespełna dwa tygodnie, dokładnie 13 lipca, rozpocznie się w Londynie tradycyjny, coroczny, największy na świecie festiwal muzyki klasycznej Proms 2012. Przez 8 tygodni, codziennie (!), w Royal Albert Hall odbywać się będą koncerty symfoniczne z udziałem największych gwiazd i najlepszych orkiestr z całego globu. Sprzedaż biletów rozpoczęła się kilka dni temu. W ciągu kilku zaledwie godzin „poszło” ponad sto tysięcy karnetów i wejściówek! O tegorocznym Proms (festiwal odbywa się od 1895 roku) będzie jeszcze okazja napisać. Wspominam o tym teraz wyłącznie w celu pokazania, jak bardzo popularna jest w Anglii muzyka klasyczna. Sporo miejsca zajmuje ona we wszystkich programach BBC, poświęconych jest jej kilka stacji radiowych i kilkanaście dużych magazynów muzycznych. Wśród nich największe i najbardziej popularne to BBC Music, Classic FM oraz Gramophone. Cała trójka reklamuje się jako najbardziej miarodajne i opiniotwórcze na świecie. W każdym z nich co miesiąc znajdujemy przegląd wydarzeń, zapowiedzi koncertów i festiwali oraz recenzje ponad setki płyt, które co miesiąc ukazują się w Wielkiej Brytanii. Lektura magazynów może przyprawić o zawrót głowy. Ale jakiż fantastyczny zawrót głowy! W żadnej innej dziedzinie życia nie ma tylu informacji o Polakach, ile w muzyce klasycznej. Tutaj, w Anglii, polska muzyka, polscy wykonawcy cieszą się ogromną popularnością i zbierają znakomite recenzje. To nie tylko Chopin, także Szymanowski, Lutosławski, Penderecki, Górecki, Wieniawski, Kilar i wielu innych. Każda płyta z muzyką polskiego kompozytora czy nagrana przez polskiego artystę jest dokładnie omawiana, zawsze z wielką atencją, zawsze z wielką zachętą do kupna. Często płyta polskiego artysty uznawana jest za nagranie miesiąca (jak niedawno płyta, którą nagrał Rafał Blechacz). Niestety, jak wspomniałem, mówimy o płytach ukazujących się w Anglii, niekoniecznie w Polsce. Magazyn Gramophone zamieszcza także co jakiś czas ciekawe zestawienia trochę zapomnianych, czy też nie w pełni docenionych artystów. W marcowym numerze znalazła się prawdziwa perła. Częstochowska perła! Magazyn przygotował bowiem zestawienie 10 wybitnych skrzypków, o których napisał, że „powinni być lepiej znani niż są”. W „dziesiątce” są aż dwa swojsko brzmiące nazwiska artystów i jeszcze jeden, który – nad czym autor mocno ubolewa – nie zmieścił się w rankingu. Ten ostatni to Józef Hassid. Na miejscu 7. znalazł się zupełnie, zdaje się, nieznany w Polsce Henri Temianka (arcyciekawa postać). Na miejscu pierwszym natomiast Gramophone umieścił – uwaga! uwaga! – częstochowianina Bronisława Hubermana! Oczywiście z wielkim zdjęciem, omówieniem jednej z płyt nagranych przez genialnego skrzypka i fantastyczną laudacją, której zwieńczenie brzmi: „Jeśli kiedykolwiek w historii jakiś skrzypek mógłby nas czegoś nauczyć, to jest nim właśnie Huberman”. Nieprawdaż, że pięknie?

W minionym tygodniu skończyły się eliminacje do Gran Turismo Academy, czyli projektu dla miłośników rajdów samochodowych. 23 i 24 czerwca o tytuł mistrza GT Academy walczyły Katowice. W CH Silesia udział w eliminacjach wzięło kilkaset osób, dopisali również kibice. Setki kandydatów trenowało na symulatorach treningowych. Wcześniej eventy na żywo oraz eliminacje online odbywały się w innych dużych miastach (Wrocław, Poznań, Warszawa). W katowickim finale pierwsze miejsce zajął Marek Sąsiadek, snowboardzista z Rybnika, olimpijczyk z Salt Lake City 2002. Finaliści pierwszego etapu projektu mają szansę na rozpoczęcie kariery kierowcy rajdowego, a nawet wzięcie udziału w wyścigu na słynnym torze Silverstone w Wielkiej Brytanii oraz powalczyć o główną nagrodę – udział w 24-godzinnym wyścigu w Dubaju! Katowickie eliminacje były ostatnią szansą, aby zgłosić się do  GT Academy. Wielki finał narodowy projektu będzie miał miejsce w lipcu w Warszawie. Organizatorzy zapewniają, że poziom jest naprawdę wysoki i finał na pewno będzie bardzo emocjonujący.

MOPS kontroluje tam gdzie nie powinien i pomaga, by nie pomóc – tak w wielkim skrócie można określić działania urzędników na przykładzie szesnastoletniej Moniki. Monika ma 16 lat. Życie jej nie rozpieszcza: począwszy od patologicznej rodziny, po ośrodki opiekuńcze, a na Rodzinnym Domu Dziecka w Częstochowie skończywszy. Wiele lat temu decyzją sądu ograniczono biologicznej matce prawa rodzicielskie, a w ostatnim czasie całkowicie ich jej pozbawiono. Mimo to żaden z ośrodków, w których mieszkała nieletnia Monika, nie zabraniał jej kontaktów z rodzicami. Rodzinny Dom Dziecka, w którym ostatnio dziewczyna przebywała, również pozwalał na wizyty u matki w mieszkaniu przy ul. Krakowskiej w Częstochowie. Po przykrych incydentach jednak RDD zadecydował o ukróceniu kontaktów, gdyż nastolatka nie znajdowała u rodziców ciepłego domu, lecz żulernię i lokal, w którym wciąż odbywają się libacje. Dla wyjaśnienia: Rodzinny Dom Dziecka jest placówką sprawującą opiekę nad dziećmi pozbawionymi właściwej pieczy ze strony rodzin naturalnych. Ideą RDD jest wychowanie porzuconych dzieci w strukturach rodziny. Nowy jej członek traktowany jest jak wszyscy pozostali. Dziecko ma tam prawa i obowiązki i musi podporządkować się zasadom dotyczącym wszystkich dzieci rodziny zastępczej, także biologicznych. Szesnastoletnia Monika niestety wchodzi w taki okres swojego życia, gdzie reguły narzucone przez dorosłych nie są przez nastolatkę mile widziane. Dziewczyna wymyśliła sobie, że nie będzie dłużej w Rodzinnym Domu Dziecka w Częstochowie i woli przebywać w towarzystwie nietrzeźwych kompanów rodziny. Matka – z sobie jedynie znanych powodów – zadzwoniła na policję z informacją, iż jej „ukochana” córka doświadcza przemocy fizycznej w Rodzinnym Domu Dziecka. Powiadomiony o sprawie Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej rozpętał burzę nad RDD. Urzędniczki stwierdziły, że skoro matka coś mówi – to jest to prawdą, i nie potwierdziły tej informacji w Rodzinnym Domu Dziecka. Dla wyjaśnienia: MOPS jest w stosunku do RDD instytucją doradczo-pomocową, nie kontrolną. Nadzór prowadzi wojewoda. Organa ścigania przeprowadziły gruntowne postępowanie, sprawdzające zgłoszenie matki. Zarówno policja, jak i prokuratura w żaden sposób nie potwierdziły faktu, by Monika była w RDD bita. Wręcz przeciwnie, placówka ta jest prowadzona wzorcowo. Niekompetencja urzędników MOPS- u ma jednak swoje konsekwencje. Dziewczyna przeniesiona została do Placówki Wielofunkcyjnej, gdzie – będąc w zgodzie z przepisami, a jednocześnie nie znając kuluarów tej sytuacji – kontakty z matką biologiczną są wręcz ułatwione. Każdy psycholog stwierdzi autorytatywnie, że wizyty w domu rodzinnym Monice nie służą. Zresztą matka swą miłość okazuje w dość niekonwencjonalny sposób: nie skorzystała z legalnej drogi poprzez sąd przywrócenia praw rodzicielskich, a po śmierci ojca dziewczyny (powiesił się kilka miesięcy temu) córka została wymeldowana z mieszkania. Co by więc nie powiedzieć, rodzicielka Moniki matką roku nie zostanie, lat ubiegłych zresztą też nie. Urzędnicy MOPS-u natomiast za pewnik przyjmują opowieści osoby, co do której można mieć wiele wątpliwości.Rodzinny Dom Dziecka w Częstochowie wraz z opiekunem prawnym Moniki złożył już stosowne dokumenty do częstochowskiego sądu, gdyż to właśnie ten ostatni ma prawo i możliwości decydowania o losach dziecka. Nieudolność urzędników, oprócz ewidentnej krzywdy wyrządzonej nastolatce, nadszarpnęła dobre imię RDD. Nic więc dziwnego, że w 230-tysięcznym mieście nie ma zbyt wielu chętnych do prowadzenia Rodzinnych Domów Dziecka – mamy ich zaledwie 3. Sprawa Moniki jest w trakcie analizy przez instytucje „wyższe”: dyrekcję MOPS oraz Urząd Miasta, któremu ośrodek pomocy podlega. W tym konkretnym przypadku klamka już zapadła. Należy natomiast zastanowić się nad kompleksowymi zmianami pracy MOPS-u, zwłaszcza jego pracowników. Rodzinny Dom Dziecka powinien uzyskać od urzędników wsparcie i pomoc, a nie jak dotychczas bezpodstawne kontrole i nakazy. Być może teoria o przyroście zatrudnienia w częstochowskim MOPS jest nie tylko słuszna. Najwyższy czas – niezależnie od protestów i vetum związku zawodowego – wyczyścić szeregi, pozostawiając wyłącznie pracowników kompetentnych i oddanych swojej pracy.

Co wolno wojewodzie, a raczej staroście, to nie Tobie smrodzie – tyczy się mieszkańca powiatu kłobuckiego. Przywileje świty powiatu sięgają nawet… znaczków pocztowych. Wicestarosta Henryk Kiepura chętnie sięga po nie swoje pieniądze, chociaż z drugiej strony oddać mu trzeba, że winę swą zna i w piersi się bije. A to było tak… Ochotnicza Straż Pożarna z Kłobucka, w której to władzach zasiada wicestarosta Kiepura, zaproszenia na zjazd OSP rozesłać pilnie chciała. Kiepura – co jedynie w domysłach pozostaje – spakował zaadresowane zaproszenia i do Urzędu Powiatu przywlókł, a że wysoką w urzędzie funkcję pełni, toteż urzędnikowi listy nakazał wysłać. Podwładny swoich pieniędzy wyłożyć nie chciał, bo i z jakiej racji, a Kiepura skąpił, więc za znaczki dla OSP zapłaciło Starostwo Powiatowe. Zagorzali przeciwnicy Kiepury sprawę wyniuchali i do policji i prokuratury doniesienie czym prędzej złożyli. Wylękniony ujawnieniem „afery znaczkowej” zastępca starosty do kasy powiatu sporną kwotę 93 złotych migiem wpłacił. Kolejny urzędnik starostwa z pieniędzmi do banku pobiegł i tam dokonał zadziwiającej w formie i treści transakcji – jako starostwo wpłacił pieniądze na rzecz starostwa. Powiadomione o dwukrotnym popełnieniu przestępstwa organa ścigania w okamgnieniu zabrały się do wyjaśniania kolejnej (z niezliczonych donosów kłobuckich) sprawy. Prokurator rzekł, i słusznie, że wartość znaczków to znikoma szkodliwość czynu, więc w dyby Kiepury nie zakuje, a i na pręgierz za mało. Wykroczenie zdaje się oświetlać normy postępowania w urzędzie, bo wszyscy jak jeden mąż znali szpiegowskie metody tuszowania urzędniczego nadużycia. Żaden z pracowników powiatu nie poszedł po rozum do głowy, o znajomości przepisów nie wspominając: instytucja samorządowa ani wypłacać, ani przyjmować gotówki nie może bez przegadania tematu przez Rade Powiatu, która uchwałę stosowną przyjmuje i dopiero jej „klepnięcie” daje przyzwolenie na obrót publicznymi pieniędzmi. „Afera znaczkowa” koło afery nawet nie leżała (ranga polityków i kasa nie te), ale czy Kowalski prywatne listy jak starosta słać z urzędu może? Ano nie, bo co wolno wojewodzie…

Dwa tygodnie temu pisaliśmy o tym, jak w gminie Nowa Brzeźnica nieczystości z szamb wylewane są do lasów. Temat wywołał burze wśród mieszkańców innych gmin. – Wie pani jak to jest… Firmy, które obsługują gminę Opatów mają kwity, z których wynika, że odwożą ścieki do oczyszczalni „Maskpol”. Ale jak jest w rzeczywistości, to nie wiadomo – mówi Aneta Kistela z Urzędu Gminy Opatów. I tu urzędniczka ma rację. Urząd nie wie, że firmy od dawna nie korzystają z oczyszczalni „Maskpol”, lecz w Zawadach i Krzepicach. Urzędnicy nie wiedzą też, kto i ile nieczystości oddaje. Przykład Nowej Brzeźnicy, w której od dawna firmy odpowiedzialne za wywóz nieczystości ciekłych uprawiają proceder wylewania ścieków gdzie popadnie, byle nie do oczyszczalni – jest powszechny i bulwersuje tylko tygodnik “7 Dni”. W żadnej gminie nie prowadzona jest szczegółowa ewidencja wielkości szamb i częstotliwości ich opróżniania. W urzędach wprawdzie zajmują etaty osoby odpowiedzialne za kontrolę i nadzór, ale ponieważ „tak było zawsze” nikt nie zawraca sobie głowy wylewanymi na pola i do lasów ściekami. No cóż, niebawem, chcąc wejść na łąkę lub polanę leśną, będziemy musieli brodzić po kolana w fekaliach i innych nieczystościach.