Roman Kalinowski, prezes  Częstochowskiego Przedsiębiorstwa Komunalnego Sp. z o.o. mówi na temat nowej ustawy i nowych przepisów, które dotyczyć będą każdego mieszkańca Częstochowy. – W ustawie oraz w wielu mądrych opracowaniach często pojawia się określenie „selektywna zbiórka odpadów”. Proszę w prosty sposób wyjaśnić, co to znaczy?– Selektywna zbiórka odpadów komunalnych to zbieranie odpadów do specjalnie oznakowanych pojemników z podziałem na rodzaj materiałów, z jakich zostały wyprodukowane. – Każde gospodarstwo domowe, każdy mieszkaniec Częstochowy będzie musiał segregować własne śmieci, czy tak?– Tak. Segregacja odpadów jest jedną z metod ograniczania ilości odpadów podlegających unieszkodliwianiu. Prowadzenie selektywnej zbiórki odpadów u mieszkańca ogranicza koszty związane z ich ponownym zagospodarowaniem czy też przetwarzaniem.– Ustawodawca spodziewa się, że dzięki nowym przepisom znacząco poprawi się stan środowiska: znikną dzikie wysypiska i zwyczaj wyrzucania śmieci do lasów i rowów, a czego spodziewa się Prezes CzPK?– Wprowadzenie nowych zasad sprawi, że odpady nie są już własnością mieszkańców a gmin. W praktyce oznacza to, że to gminy właśnie odpowiedzialne będą za wyłanianie podmiotów, które będą wywozić odpady i zawieranie z nimi umów. Wybór ten będzie następował w drodze przetargu. Oznacza to nowe, duże obowiązki dla gmin, które dostały dzięki temu nowe narzędzia do utrzymywania porządku na swoim terenie i będą mogły w pełni monitorować gospodarkę odpadami. Nowa ustawa spowoduje osiągnięcie wyższych poziomów recyklingu. Oznacza to osobną segregację tworzyw sztucznych, papieru, szkła, metali, odpadów wielkogabarytowych, bioodpadów, co w znacznej mierze poprawi stan środowiska.Nowa ustawa wprowadza tzw. „podatek śmieciowy”, do zapłaty którego zobowiązany będzie każdy mieszkaniec. Ponieważ dotyczyć ona będzie każdego mieszkańca więc nielegalny wywóz odpadów w miejsca do tego nie przeznaczone (dzikie wysypiska, lasy, rowy) stanie się zwyczajnie nieuzasadniony. – Głównym celem ustawy jest zmniejszenie ilości składowanych odpadów, a zwiększenie odzysku. Zarówno system odzysku, jak i recyklingu z powodzeniem w CzPK działa od dawna. Być może więc nie potrzebna nam jest ustawa i zmiana przepisów…– CzPK sp. z o.o. jest technologicznie i organizacyjnie przygotowana na wdrożenie nowego systemu. W tym celu posiada instalacje mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów komunalnych oraz nową kwaterę składową. Jednakże w mniejszym stopniu przygotowane na wdrożenie nowego systemu są firmy odbierające odpady komunalne od mieszkańców oraz przede wszystkim sami mieszkańcy, którzy powinni zrozumieć i wdrożyć w życie zasadę zbierania odpadów „u źródła”, bo w przeciwnym razie gmina chcąc niechcąc będzie zobowiązana do zastosowania europejskiej zasady „zanieczyszczający płaci”, co obciąży mieszkańca kosztami selektywnej zbiórki odpadów w celu osiągnięcia wymaganych prawem poziomów odzysku i recyklingu. Do rozmowy powrócimy. Jak segregować śmieci? – mini poradnik Jednym z pierwszych założeń ekologicznego stylu życia jest recykling albo odzyskiwanie odpadów. Żeby jednak takie odpady skutecznie odzyskać muszą one być odpowiednio posegregowane. Wystarczy poznać tylko kilka prostych zasad. MAKULATURA Do pojemnika z takim oznaczeniem wrzucamy makulaturę, czyli: – zapisane kartki – gazety, czasopisma – książki – kartonowe pudła. Należy usunąć wszelkie elementy z innych tworzyw, takie jak spinacze biurowe, zszywki, płócienne okładki, foliowe okienka w kopertach, itp. Nie wrzucamy: kartonów po mleku i napojach; papieru zatłuszczonego lub mokrego; tapet; chusteczek jednorazowych ani innych artykułów higienicznych (niezależnie od stopnia zużycia). PLASTIK Tutaj mają swoje miejsce: – plastikowe butelki po napojach, chemii domowej i kosmetykach – zgniecione i pozbawione zawartości (najlepiej opłukać je wodą, nie trzeba dokładnie myć) – plastikowe torebki – puszki po napojach i konserwach, drobny złom metalowy, kapsle od butelek. Nie wrzucamy: styropianu, opakowań po niebezpiecznych środkach chemicznych (oleje silnikowe, farby), opakowań w aerozolu, baterii, sprzętu AGD. SZKŁO Do tych pojemników pasują: – szklane słoiki – butelki po żywności lub kosmetykach – również pozbawione zawartości i opłukane Pamiętaj – nie tłucz szkła przed wrzuceniem do pojemnika! Nie wrzucamy: luster, szyb, żarówek, opakowań po lekach, szkła żaroodpornego i innej ceramiki. Materiał ORGANICZNE (in. MOKRE – dają się przerobić na kompost) Tu umieszczamy wszelkiego rodzaju kuchenne odpady organiczne, z których po kompostowaniu może powstać pełnowartościowy nawóz. Są to: obierki ziemniaków, ogryzki z jabłek, itp. Nie wrzucamy: produktów ugotowanych, jedzenia zepsutego, spleśniałego, resztek oleju, ryb, mięsa i wędlin, kości.

7 dni30 projekcji filmów dokumentalnych: unikatowych, zaangażowanych, niepokojących. Wszystkie za darmo. Wszystkie od jutra! Kolejna, X edycja Objazdowego Festiwalu Filmowego Watch Docs zagości na trzy dni w Częstochowie. Tematycznie przedsięwzięcie odnosi się do zagadnienia praw człowieka na całej kuli ziemskiej (np. w sferze wymiaru sprawiedliwości, systemu pracy, obyczajowości czy polityki), formalnie wyraża się w filmach dokumentalnych. Organizatorzy nie łudzą się, że ich festiwal zmieni świat lub obali reżimy. Chcą jednak wpłynąć na kształtowanie poglądów, wrażliwości oraz wyobrażeń, a przede wszystkim postaw widzów. „Chcielibyśmy, żeby nasi widzowie spojrzeli na otaczającą rzeczywistość – bliższą i dalszą – poprzez pryzmat praw człowieka. Żeby zobaczyli i odczuli w nich coś ważnego i wspólnego. Chodzi nam o świadomość, wiedzę i wrażliwość, a w konsekwencji – postawy” – mówią organizatorzy. 10. Objazdowy Festiwal Filmowy Watch Docs to propozycja dla społeczności akademickiej, ale też wszystkich mieszkańców miasta. To nie tylko filmy, to także warsztaty, panele dyskusyjne oraz koncert. Na Festiwal zapraszają: Helsińska Fundacja Praw Człowieka, Społeczny Instytut Filmowy, Wydział Pedagogiczny AJD oraz Studenckie Naukowe Koło Terapeutów.Szczegółowy program na www.watchdocs.pl i www.festiwal.ajd.czest.pl

30-lecie Muńka na scenie. Oblężenie pl. Biegańskiego. Tłumy. Nie dziwota. Teksty Muńka znają wszyscy, przyszli więc zarówno rodzice z dziećmi, młodzież, jak i starsi ludzie. Maj w Częstochowie to miesiąc imprez masowych, koncertów gwiazd. W dodatku darmowych. Ten „karnawałowy” szał rozpoczął się w niedzielę, 6 maja, rockową fetą z okazji 30-lecia Muńka na scenie. Artysty, który w tym właśnie mieście zadebiutował na scenie muzycznej. Był rok 1982, zespół nazywał się wtedy Teenage Love Alternative, a wystąpił na studniówce IV L.O. W ciągu tych 30 lat grania zespół T. Love podbił rynek muzyczny wielokrotnie, nierzadko przebojami, w których odbijał się częstochowski rodowód lidera grupy. Obchody artystycznego jubileuszu Muńka w jego rodzinnym mieście zostały zorganizowane z inicjatywy Krzysztofa Niedźwiedzkiego, gitarzysta Habakuka. On też przewodził orkiestrze „Na Bruku”, jaka akompaniowała wokalistom, którzy zjawili się pod częstochowskim ratuszem, aby uhonorować jubileusz twórczości Muńka. Przedstawiali różne stylistyki muzyczne, śpiewali hity T. Love we własnych interpretacjach. Ich lista była długa: był Marek Piekarczyk z TSA, Adam Nowak z Raz Dwa Trzy, Grabaż ze Strachów na Lachy, Tytus z Acid Drinkers, Oley z Proletaryatu, Robert Gawliński z Wilków, Kasia Kowalska, Stanisław Soyka, Martyna Jakubowicz, Janusz „Yanina” Iwański, Broda z Habakuka, Jacek Pałucha oraz Piotr Machalica. Aż w końcu wystąpił sam Muniek i właściwie dopiero wtedy tłum oszalał. Jubilat podgrzewał atmosferę „częstochowskimi” przebojami, rozbrzmiał „King” i „IV L.O.”. Jednym z finałowych kawałków było „Miasto”, utwór w oryginale śpiewany przez Habakuka z Muńkiem, tutaj odśpiewany przez wszystkich artystów, na znak „szacunu” dla Jubilata i jego miasta: „Jesteśmy ze świętego miasta; Medalikarze mówią basta; Jesteśmy z jednego ciasta – święty szczyt!”. Koncert z okazji 30-lecia występów Muńka miał aspekt nie tylko artystyczny, ale też socjologiczny, integrujący. Może niewiele częstochowian jest dumnych ze swojego miasta, nie każdy z nas skandował z Muńkiem „Częs-to-cho-wa!”, ale jakiś „częstochowski” duch budził się w tłumie, kiedy jubilat deklarował ze sceny: „Kocham to miasto, dziękuję, że przyszliście”. Miał wiele racji Wojtek Kowalski, jeden z gospodarzy imprezy, mówiąc pół-żartem, pół-serio przez mikrofon: „Warszawa ma Pałac Kultury i Nauki, Częstochowa ma Zygmunta, świętą wieżę i Muńka! I kto jest lepszy?!”, bo dla niejednego lider T. Love jest jedynym powodem do dumy z miasta. „Coś się tutaj zmienia” – zagadał Muniek ze sceny, mając na uwadze przemiany w tutejszej kulturze i poczuciu tożsamości częstochowskiej. Hasło „Jasne, że Częstochowa” jest właściwie bardziej promowane niż rzeczywiste, ale w tej Częstochowie naprawdę Coś się dzieje.  Tydzień po jubileuszowym koncercie festiwal Reggae Day, w następny weekend Juwenalia. W dalszej perspektywie czekają nas kolejne masowe imprezy, takie jak Noc Kulturalna, Rock Fest czy Frytka Off. Świętujemy, a Muńkowi życzymy 100 lat inspiracji i energii na scenie. Foto: Radosław Domański

7 dniEfekt Twojej kreatywności wpisze się w dźwięki naszego miasta, a Ty zyskasz iPod’a. MPK ogłasza konkurs na dżingiel do tramwaju Twist. Kompozycja musi nawiązywać do nazwy “Twist”, a będzie wykorzystana jako sygnał bezpośrednio poprzedzający wszystkie komunikaty głosowe (np. nazwy przystanków, prośbę o przygotowanie biletów do kontroli i inne). Czas trwania sygnału: od 1 do 3 sekund. Twórca sygnału musi złożyć oświadczenie, że komunikat został wykonany przez niego i posiada do dzieła pełne prawa autorskie. Organizator konkursu oczekuje jednocześnie od wszystkich twórców, że przeniosą autorskie prawa majątkowe na Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Częstochowie Sp. z o. o. Gotowy materiał zapisany w formacie mp3 należy przesłać na adres poczty elektronicznej rzecznik@mpk.czest.pl do 24 maja 2012.

Częstochowianie domagają się rozliczenia prezydenta Częstochowy Krzysztofa Matyjaszczyka. A co na ten temat mówią statystyki? –Minęło półtora roku od przejęcia władzy przez nowego prezydenta. Wielkimi krokami zbliżamy się więc do połowy sprezentowanego mu przez nas czasu, a tu nic. Częstochowa potrzebuje szybkich, radykalnych działań, zresztą Matyjaszczyk obiecywał je podczas kampanii wyborczej – mówi Mateusz Mucha, mieszkaniec Częstochowy.  Liczby mówią o CzęstochowieTo tu, to tam słychać coraz ostrzejsze głosy krytyki pod adresem obecnej władzy. Media lokalne, fora internetowe, spotkania mniej lub bardziej oficjalne nawołują do rozliczeń i coraz agresywniej żądają efektów poczynań prezydenta Matyjaszczyka. To, co mówią lokalni politycy, urzędnicy, a nawet i sami mieszkańcy weryfikuje statystyka. Liczby nie kłamią, z nich wyłania się obecny obraz naszego miasta.Bezrobocie rośnie w mieście czy maleje?Obecnie bezrobotnych mieszkańców regionu częstochowskiego mamy aż ponad 23 tysiące. W porównaniu z analogicznym okresem roku ubiegłego bezrobotnych mieliśmy o jeden tysiąc mniej. Ci, którzy spodziewali się, że rozpoczęcie sezonu w budownictwie i drogownictwie poprawi sytuację na rynku pracy, poważnie się pomylili. W lutym tego roku w PUP Częstochowa zarejestrowanych było 24 tysiące bezrobotnych. Pracę w okresie od lutego do marca znalazło zaledwie około 400 osób. Jaki jest produkt PKB dla częstochowian i dla porównania dla katowiczan?A co to jest PKB? Produkt Krajowy Brutto, czyli suma wszystkich dóbr i usług wytworzonych i sprzedanych przez wszystkie podmioty działające na terenie danego miasta w ciągu roku. GUS posiada ostatnie dane z roku 2009 (i dobrze, bo im bliżej bieżącego roku, tym wypadamy gorzej). Na jednego częstochowianina przypada 29.026 złotych PKB. Mieszkaniec Katowic pochwalić się może prawie dwu krotnością tej kwoty – 51.771 złotych.    Miasto wymiera, notuje się więcej urodzeń czy zgonów?W roku 2009 urodziło się nas 4.427 osób, w 2010 – 4.288, a w 2011 już tylko 4.044. Niestety też nas ubywa z powodu zgonów. 2009 – 3.533, 2010 – 3.604, 2011 – 3.482. Częstochowianie niechętnie rodzą dzieci, być może dlatego, że również niechętnie zawierają związki małżeńskie. W 2009 roku obrączki założyło 1.880 par, w 2010 – 1.656, by w 2011 spaść do poziomu zaledwo 1.484 związków. Ludzie sprowadzają się do Częstochowy czy z niej uciekają? Częstochowa kurczy się w zastraszającym tempie. Aż dziw, że lokalne władze nie obawiają się nieuchronnej degradacji miasta, w tym własnych stanowisk. Niebawem nie będziemy wybierać prezydenta lecz wójta a może nawet sołtysa.Spis powszechny w 2002 roku policzył nas częstochowian, co do sztuki. Równe 10 lat temu w Częstochowie mieszkało 250.862 mieszkańców. W roku 2011 było nas już tylko 229.609. Innymi słowy miasto opuściło ponad 20 tysięcy częstochowian. Tak słaby wynik liczby mieszkańców mieliśmy w 1978 roku, gdy Częstochowa liczyła zaledwie 228 tysięcy obywateli. Wszystkie miasta w Polsce borykają się z problemem zmniejszającej się liczby mieszkańców. Według prognoz GUS-u Częstochowa jest jedynym z niewielu miast, w którym tempo wyludniania jest tak duże, iż można powiedzieć: Częstochowa „umiera”. Dziś pytania do władz miasta nie powinny dotyczyć drogi, kanalizacji czy drobnych inwestycji, lecz zdecydowanych działań dla ratowania miasta w agonii, chyba że pomysłem jest dobicie konającego, a wtedy – co wcale nie jest niemożliwe – Częstochowa zniknie z mapy Polski.

Proces w Oslo odnawia rany zadane społeczeństwu na wyspie Utoya. Społeczeństwu nie tylko norweskiemu, ale europejskiemu… Boli świadomość, że w naszym kręgu cywilizacyjnym może trafić się patologiczny zabójca mordujący z zimną krwią dzieci. Patrząc na obraz z procesu, widząc wypiętą na ogół arogancką twarz zbrodniarza, widząc jego gest pogardy z podniesioną pięścią, czujemy, że żadna kara dopuszczalna norweskim kodeksem karnym nie będzie sprawiedliwą odpłatą.Gdyby chociaż było możliwe, żeby temu człowiekowi kazać non-stop patrzeć na zdjęcia ofiar. Tak, aby nie mógł od tego uciec, by ciągle widział zabitych: jak się rodzili, jak przyjmowali chrzest święty… Tak, aby poczuł klimat radości w czasie ich kolejnych urodzin, by poznał ich życie w szkole, w kręgu przyjaciół, chwile wesołe i smutne, pierwsze miłości, pierwsze marzenia… Aby poznał 77 razy wartość tego, co haniebnie ukradł, by poznał wielokrotnie pomnożone przez 77 łzy ich bliskich. Niech ogląda to tak długo, aż poczuje rzeczywistą skruchę; niech czuje ten ciężar na sumieniu do końca świata i jeszcze dłużej. Niestety, prawo norweskie zabrania stosowania tortur, nawet takich, jak opisane tortury psychiczne. Dramat na Utoyi był dla Norwegów czymś porównywalnym z naszą traumą po Smoleńsku. W katastrofie TU- 154 zginęli przedstawiciele politycznej elity; na Utoyi wymordowano przyszłą elitę… Była to młodzież w pewien sposób wybrana, wybijająca się zdolnościami i aktywnością społeczną, na jej rozwój patrzono z wielką nadzieją. Śmierć dziecka boli bardziej niż śmierć ojca, bo zabójca dziecka kradnie naszą przyszłość. Ból w Norwegii i w Polsce podobny, lecz na tym analogie się kończą. Żadna poważna siła polityczna w Norwegii nie wykorzystuje dramatu, aby głosić hasła o konieczności przywrócenia kary śmierci. Żadna opozycja nie wykorzystuje tragedii do atakowania rządu. A jedno i drugie byłoby uzasadnione. Zasada „krew za krew zawsze wydaje się najbliższa sprawiedliwości. Działania norweskich służb bezpieczeństwa  cechowała kompromitująca  niewydolność – przez godzinę nie udało się zorganizować akcji ratującej dzieci przed uzbrojonym, mordującym z zimną krwią psychopatą. W tle tej nieudolności możliwe i zrozumiałe byłoby mnożenie różnych teorii spiskowych; dowodzenie, że pan B. nie mógł działać sam, ktoś musiał to wszystko  przygotować i osłaniać mordercę. Podkreślmy to wyraźnie, bo rzecz nie dotyczy tylko Polski: w obliczu wielkiej, niewytłumaczalnej tragedii rzeczą normalną jest wzrost popularności radykalnych haseł, mnożenie teorii spiskowych o globalnym zagrożeniu, żądanie „głów” ministrów odpowiedzialnych za bezsilność służb powołanych, by nas chronić. Dlaczego więc takiego klimatu nie ma w Norwegii ? Dlaczego tam nie pisze się o „poległych” na Utoyi? Właściwie, określenie to jest odpowiedniejsze dla osób zabitych kulą karabinową niż dla ofiar wypadku komunikacyjnego.Trzeba mieć w sobie wielki szacunek do własnego kraju, by w obliczu przerażającej tragedii potrafić zachować, bronić i chronić wartości, które wielkość Ojczyzny budowały. Trzeba wielkiej odwagi, by obronić ideał demokratycznego państwa prawa.