Kapitan Sowa zmarszczył czoło, próbując w ten sposób pofałdować gładź mózgową. Przed nim leżał „wytyk” prokuratorski, pokłosie afery Amber Gold, nakazujący ściganie piramid finansowych. W Wołkowie, gdzie pełnił służbę kpt Sowa, do głośnych afer politycznych dochodziło rzadko, a o piramidach słyszała jedynie aptekarzowa, gdy była na wczasach w Hurgadzie. Co do nietrafionych inwestycji, to owszem, zdarzało się. Emerytka, pani Klotylda, zainwestowała wszystkie swoje oszczędności z ostatnich trzech miesięcy w Alpen Gold i po godzinnej przyjemności pozostało jej jedynie sreberko. Jest to przekonujący dowód wyższej opłacalności inwestowania w butelki zwrotne. Wróćmy jednak do tematu przemyśleń kapitana Sowy wywołanego prokuratorskim „wytykiem”. Cóż…

Spektakl Teatru w Krzywym Zwierciadle ze Stepnicy pokazał, że groteska i czarny humor to najlepszy sposób na obnażenie absurdów rzeczywistości. W „RTG” pozornie uporządkowany świat norm społecznych i religijnych rozsypuje się na drobne kawałki. Kabaretowo i surrealistycznie. Bez patosu, dydaktyzmu, pozornie może nawet bez logiki. Gdyby nie ostatnia scena spektaklu, która spina ze sobą poprzednie sytuacje, widz mógłby się pogubić w gąszczu aluzji, kontekstów i sensów. Jednak ta kluczowa scena nadaje przedstawieniu logikę działania, jest swoistą próbą wytłumaczenia się twórców, że to nie oni są wariatami, tylko szalony jest świat, w którym przyszło im żyć. Rodzimy się w rzeczywistości, która…