Odkąd ludzie zaczęli nosić ubrania, pojawił się problem prania. Nasi przodkowie prali kijankami na rzece. Następnie pojawiły się tary, ale pranie ciągle było bardzo męczące. Od 1782 roku używano do prania wielkich drewnianych bębnów i wodoszczelnych kadzi wyposażonych w korbę. Wkładano do nich ubrania, wlewano wodę, a następnie kręcono korbą, która wprawiała pranie w ruch.
W 1851 roku amerykański wynalazca James King skonstruował pierwszą pralkę o nazwie,,Kinga’’. Była to pierwsza pralka wyposażona w bęben MacAlpine. Działała na parę i była „owocem 20 lat doświadczeń i ośmiu miesięcy eksperymentów”.
Od 1851 do 1870 r., w Wielkiej Brytanii i USA zarejestrowano około 2000 nowych pomysłów na pralkę. W 1858 roku Hamilton Smith opatentował pralkę rotacyjną, następnie William Blackstone w roku 1874 w prezencie urodzinowym dla swojej żony wykonał pralkę z drewna – pranie odbywało się w wodzie z rozpuszczonym mydłem, a drewniane elementy wewnątrz urządzenia uderzały w brudne ubrania.
Pralki napędzane elektrycznie zaczęto konstruować w 1899 roku. Jedną z pierwszych była pralka z bębnem z lakierowanego drewna, która została zbudowana w 1907 roku przez Alvę Fishera. Przez kilka następnych lat ta pralka była udoskonalana poprzez poziome lub pionowe ustawienie bębna, zmianę szybkości obrotów, itp. W pralkach bębnowych, znanych od końca XIX wieku, są dwa bębny – wewnętrzny i zewnętrzny. Pierwszy od wewnątrz zaopatrzony jest w żebra, które w czasie jego obracania się podnoszą pranie ku najwyższemu punktowi bębna, przez co spada ono co pewien czas do roztworu piorącego. Ponadto w ściankach bębna wewnętrznego znajdują się liczne otwory, przez które roztwór przepływa tam i z powrotem.
W pralkach wirnikowych, prostszych, ale piorących wolniej od poprzednich, organem roboczym jest wirnik, umieszczony na dnie nieruchomego naczynia. Powoduje on obracanie się prania w roztworze piorącym. Przez lata pojawiały się różne rozwiązania konstrukcyjne: poziome lub pionowe ustawienie bębna, zmienna liczba obrotów, zamontowane na stałe mieszadła działające jak ręce… W Polsce przez wiele lat popularna była pralka Frania z 1934 roku. Sama utrzymywała stałą temperaturę wody, dozowała proszek i płukała.
W 1937 roku w USA zbudowano pierwszą programowaną pralkę automatyczną – wykonującą takie czynności jak: pranie, płukanie, odwirowanie oraz czasowe zaprogramowanie czynności, ustawienia temperatury wody czy szybkości obrotów.
Pierwszą produkowaną w Polsce pralką automatyczną była produkowana od lat siedemdziesiątych przez Zakłady Zmechanizowanego Sprzętu Domowego „Polar” we Wrocławiu pralka Polar PS 663 Bio „Superautomat”.
Pralka to zdecydowanie wynalazek, który zmienił świat. Urządzenie to znajduje się praktycznie w każdym domu i jest bardzo dużym ułatwieniem dla każdej pani i pana domu. Obecne pralki są udoskonalane w taki sposób, by zużywały jak mniej wody i energii elektrycznej. Poza tym umożliwiają stuprocentowe wykorzystanie detergentu, dzięki czemu ubrania są czyste, a do środowiska naturalnego przedostaje się mniej szkodliwych substancji chemicznych. Pralki, które zużywają mniej prądu czy wody, to sposób na życie w zgodzie z planetą, ale i metoda na oszczędzenie pieniędzy przy jednoczesnym zachowaniu wysokiej efektywności urządzenia. To jeden z tych sprzętów domowych, na które zdecydowana większość ludzi na świecie może sobie pozwolić.
