WFOŚiGW w KatowicachZapraszamy na czwarty odcinek naszego ekologicznego cyklu dotyczącego ekoturystyki. Sprawdziliśmy już m.in. skąd się wzięła, jakie są jej cele i zadania, omówiliśmy konkretne formy podróżowania i spędzania czasu wolnego w jej ramach. Tym razem sprawdzamy infrastrukturę ekoturystyczną.
Ekoturystyka to kierunek rozwijający się bardzo dynamicznie. Przypomnijmy – turystyka ekologiczna zakłada świadomość ekologiczną turysty. Chodzi o to, by podróżując nie zakłócać rozwoju przyrody i swoim zachowaniem nie przyczyniać się do jej degradacji. Najprościej mówiąc, ekoturtystyka to taki rodzaj wczasowania, spędzania urlopu, który związany jest z poznawaniem piękna przyrody, a jednocześnie nie powodujący zanieczyszczenia środowiska naturalnego. Pierwsze ćwierćwiecze XXI wieku to prawdziwy boom na turystykę przyrodniczą oraz ekologiczne ośrodki turystyczne i hotele. Jak wskazują badania, rynek ekoturystyki na świecie rośnie w tempie 20-34% rocznie, trzy razy szybciej na tle globalnego przemysłu turystycznego. Można nawet zaryzykować stwierdzenie, że w XXI wieku panuje moda na bycie „eko”. W ostatnich latach zmieniła się przede wszystkim mentalność turystów. Zwiększyła się nasza świadomość ekologiczna i wymagania co do jakości usług oraz atrakcyjnego przyrodniczo i niezanieczyszczonego otoczenia w miejscu podróży i wypoczynku. To wszystko sprawia, że coraz większe są wymagania co infrastruktury ekoturystycznej.
Na infrastrukturę turystyki ekologicznej składają się:
– baza noclegowa – kwatery miejscowej ludności, małe pensjonaty, schroniska
– baza gastronomiczna – regionalne potrawy w miejscowych karczmach itp.
– szlaki turystyczne (rowerowe, piesze, konne)
– informacja turystyczna, ośrodki edukacyjno-informacyjne przy każdym większym ekoturystycznym obiekcie, przewodnicy
– usługi dodatkowe – różnego rodzaju atrakcje
Infrastruktura ekoturystyczna w Polsce
Pytanie zatem, czy infrastruktura nadąża za potrzebami współczesnych ekoturystów? W Polsce wciąż jest wiele do zrobienia. Nie brakuje laików, którzy kojarzą ekoturystykę wyłącznie z nudnymi, leniwymi wakacjami, do tego spędzonymi na wsi. Tymczasem turystyka ekologiczna ma wiele form. Są w jej ramach wyjazdy na wieś wypełnione spacerami po lesie, ale także mnóstwo bardziej wyszukanych form wypoczynku, pozwalających przeżyć niezapomnianą wakacyjną przygodę. Niewiedzę widać także w ofercie turystycznej, która bywa źle skonstruowana. Biura ograniczają ekoturystykę do zwykłych wycieczek przyrodniczych. Chwytliwego hasła „ekoturystyka” nie wykorzystują także np. szlaki turystyczne, marnując tym samym swój potencjał marketingowy. A przecież w Polsce panują bardzo dobre warunki do „uprawiania” ekoturystyki. Ogółem 46% powierzchni naszego kraju ma walory przyrodnicze i kulturowe pozwalające na pełnienie funkcji turystycznych.
Oczywiście jest w Polsce także wiele pozytywnych przykładów. Chociażby schroniska, i to nie tylko górskie, są coraz bardziej modernizowane, a jeśli wierzyć zapowiedziom, to cel „turystycznych pielgrzymek”, czyli Zakopane, do 2020 roku ma stać się najbardziej ekologicznym miastem w Polsce. Przykładem dobrych praktyk może być schronisko w Dolinie Pięciu Stawów, gdzie w latach 2009–2010 dzięki wsparciu m.in. Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej wybudowana została infrastruktura ekologiczna. Przebudowana została Mała Elektrownia Wodna, która daje możliwość funkcjonowania biologicznej oczyszczalni ścieków, a także pozwala na specjalny elektryczny system ogrzewania.
Infrastruktura ekoturystyczna na świecie
Turystyka ekologiczna to rozrywka przede wszystkim dla bogatych. Nawet badania wskazują, że typowemu ekoturyście nie brakuje pieniędzy. Ponadto ma wyższe wykształcenie, preferuje zdrowy styl życia, a wakacje są dla niego prawdziwym wyzwaniem i przygodą. Nie bez przyczyny za topowe kraje w dziedzinie ekoturystyki uznaje się m.in. Kostarykę, Australię, RPA czy Kenię. To właśnie tam panują najlepsze warunki to jej uprawiania, a infrastruktura jest tam na najwyższym poziomie. Na światowych targach turystycznych słowo „ekoturystyka” pojawia się obok właśnie najodleglejszych zakątków świata. Ekoturystyczne agencje podróży oferują np. wyprawy w głąb wilgotnego lasu równikowego, nurkowanie wśród raf koralowych, obserwowanie wolno żyjących zwierząt czy poznawanie kultur dalekich lądów.
Konkretnym przykłady? Wyprawy rowerowe po Sri Lance, przeprawy na wielbłądach przez Synaj, rejsy między wyspami Galapagos, wyprawy w oryginalnych canoe (łodziach) indiańskich po Amazonce w Peru… nie tylko ekoturyście trudno byłoby oprzeć się takim wakacjom.
W kolejnym odcinku cyklu zastanowimy się, jak gospodarstwa agroturystyczne oraz rowery, narty, kajaki, jako środki transportu w turystyce przyjaznej środowisku, sprawdzają się w połączeniu z walorami Jury Krakowsko – Częstochowskiej.
Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach działa od 1993 roku na rzecz polityki ekologicznej województwa śląskiego. Realizując swoją misję, Fundusz koncentruje się na wspieraniu działań proekologicznych podejmowanych przez administrację publiczną, przedsiębiorców, instytucje i organizacje pozarządowe, a także zarządzaniu środkami europejskimi ukierunkowanymi na ochronę środowiska i gospodarkę wodną.
„Dofinansowano ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach”.
“Treści zawarte w publikacji nie stanowią oficjalnego stanowiska organów Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach”.
