„W tym roku otwarto w Koniecpolu nowo wyremontowany dworzec kolejowy, mimo tego w samym jego otoczeniu, jaki w rozwiązaniach komunikacyjnych z nim związanych – jest wiele niedoróbek.
Bardzo fajnie, że wreszcie doszło do modernizacji dworca, obiekt od lat czekał na remont. W zamyśle władz Koniecpola dworzec po remoncie ma być wizytówką miasta – bardzo dobre myślenie, jednakże obwarowane jest wytycznymi niezbędnymi do spełnienia:
1) Rewitalizacja to nie tylko remont elewacji czy poczekalni, jednakże aby zabytkowy dworzec stał się wizytówką miasta trzeba pomyśleć nad zagospodarowaniem całego obiektu. Być może kolej ma jakieś plany związane z dworcem, może do koncepcji zagospodarowania włączy się miasto Koniecpol. Mamy bardzo ładny dworzec, ale jego najbliższe otoczenie straszy swoim wyglądem. Kolej wyburzyła znajdujące się po prawej stronie (patrząc od ulicy Kolejowej) nieczynne toalety oraz szopkę tzw. ziemiankę – na tym koniec aktywności ze strony kolei. Teren ten, (podobnie, jak znajdujący się po lewej stronie dworca) nadaje się na parkingi, o których zapomniano, a stworzenie około 30-tu miejsc parkingowych rozwiązałoby problem z parkowaniem w okolicach dworca.
Zlikwidowano zatokę autobusową, która była przed dworcem. Jaki był tego cel? Przewozy regionalne, obsługujące trasę Częstochowa–Kielce, przy której znajduje się dworzec w Koniecpolu, planują wprowadzić tzw. „wspólny bilet” na tej trasie z kilkoma PKS-ami w Polsce. W puli tej znajduje się również częstochowski PKS, obsługujący połączenia do Koniecpola. Gdzie autobusy będą się zatrzymywać skoro nie ma zatoki?
Kolejny problem to kładka, która stanowi barierę dla podróżnych. Aby dostać się na peron 2, należy przejść kładką. Problem z jej pokonaniem mają osoby starsze, o niepełnosprawnych na wózkach nie mówiąc. Przed remontem kładki można było się dostać na dworzec przejściem naziemnym – zlikwidowanym po remoncie dworca, istniał też naziemny podjazd dla samochodów, który również zlikwidowano.
Peron 1, tuż przy dworcu, straszy podobnie jak drugi. Kolej nie zdecydowała się na jego remont. Dziś zwyczajnie szpeci wizerunek nowo oddanego po remoncie dworca, gdyby udało się go wyremontować można by puścić ruch regionalny, relacji Częstochowa–Kielce właśnie przez peron 1 i osoby korzystające z pociągów uniknęły by kłopotów związanych z korzystaniem z kolejowej kładki.
Rewitalizacja nie objęła ulicy Kolejowej, której stan pozostawia wiele do życzenia. Jej nawierzchnia jest w złym stanie technicznym, podobnie jaki chodnika. Problemem widocznym – zwłaszcza wieczorem – jest brak oświetlenia na ulicy Kolejowej i przed samym dworcem.
2) Warunkiem fundamentalnym dla całego pomysłu rewitalizacji dworca kolejowego w Koniecpolu jest przedłużenie ulicy Różanej i połączenie jej z ulicą Kolejową. Dworzec jest peryferiach w stosunku do osiedla robotniczego, oddzielonego od obiektu przez nieczynne, Koniecpolskie Zakłady Płyt Pilśniowych. A przecież mieszkańcy osiedla staliby się stałymi klientami kolei i oczywiście dworca.
Dlaczego przedłużenie Różanej, a nie kładka? W latach 60-tych i 70-tych XX wieku istniała kładka, którą mieszkańcy osiedla przemieszczali się na dworzec, a pracownicy płyt pilśniowych do biurowca. Niestety dyrekcja Koniecpolskich Zakładów Płyt Pilśniowych kładkę zlikwidowała.
a) przedłużenie ulicy Różanej to puszczenie ruchu: pieszych, rowerzystów oraz samochodów, co zwiększy frekwencje, korzystających z dworca i ożywi rejon ulicy Kolejowej.
b) dworzec PKP może być wspólnym dworcem dla kolei, busów i autobusów PKS, wystarczy zaprojektować zatoki dla autobusów i mamy wówczas koncepcję: „jedno miasto jeden dworzec”. Skupienie całości komunikacji na terenie Koniecpola w jednym miejscu rozwiąże problemy komunikacyjne miasta na lata. Budowa przez PKP parkingów dla aut oraz stojaków na rowery, stworzy nowoczesne Centrum Przesiadkowe. Mało tego, busy oraz autobusy PKS odjeżdżające z przystanku przy ulicy Robotniczej, mogłyby jechać ulicą Działkową, następnie zakręcając w przedłużoną ulicę Różaną, a następnie dojeżdżać do przystanku przy dworcu kolejowym. Stanowić to będzie zalążek wewnętrznej komunikacji miejskiej: połączenie osiedla, dworca kolejowego oraz Rynku, komunikacji której Koniecpol do tej pory nie miał.
c) do dyskusji pozostaje kwestia skanalizowania kilku obiektów, znajdujących się przy ulicy Kolejowej, m.in. budynku dworca. Budowa kanalizacji na około Koniecpolskich Zakładów Płyt Pilśniowych od strony osiedla (ulica Zamkowa) lub od strony ZRM, generuje bardzo wysokie koszty. Na Różanej kanalizacja już jest. Wystarczyłoby przekopać kawałek ulicy, stanowiący jej przedłużenie z ulicą Kolejową, co dla zadłużonej gminy, powinno być nie bez znaczenia.
d) nowe rozwiązanie komunikacyjne zintegruje dwie koniecpolskie dzielnice, znajdujące się obok siebie, a przedzielone pozostałościami po Koniecpolskich Zakładach Płyt Pilśniowych: dzielnica Słowik oraz Osiedle Robotnicze. Pamiętajmy, iż w Koniecpolu przeważają osoby starsze, dla nich wędrówka z osiedla na dworzec – to bariera trudna do pokonania. Starsi mieszkańcy Słowika, udający się do kościoła czy na cmentarz są w podobnej sytuacji. Również młodzież, chcąca skorzystać z hali sportowej, boiska Orlik, a także uczęszczająca do Zespołu Szkół Nr 2, jest w podobnej sytuacji.
Czytelnik.”
